163.เจ้าสารเลวคนนี้ตายไปเสียแต่เนิ่นๆยังดีกว่า!

ซูชิงหมิงผู้นี้มีพรสวรรค์ในการหลอมโอสถยอดเยี่ยมยิ่งนัก

ในวัยเยาว์เมื่อเข้าสู่หุบเขาโอสถก็เคยได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะแห่งหุบเขาโอสถ

และข้อเท็จจริงก็มิได้ทำให้ผู้อาวุโสในสำนักผิดหวัง

เพียงบ่มเพาะไม่ถึงร้อยปีก็ก้าวสู่ปรมาจารย์หลอมโอสถระดับห้าพลังบ่มเพาะก็ถึงขอบเขตแปลงเทพเช่นกัน

แต่แล้วอย่างไรเล่า?

ในด้านการงานประสบความสำเร็จเพียงใด

แต่ในเรื่องความรักซูชิงหมิงก็เป็นเพียงผู้พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง!

ซูชิงหมิงมีศิษย์น้องหญิงตัวน้อยคนหนึ่งรูปร่างงดงามราวดอกไม้ ท่วงท่าอรชร พรสวรรค์หลอมโอสถก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน

เขาแอบรักนางมานานหลายปีในที่สุดก็รวบรวมความกล้าเพื่อสารภาพรัก

แต่กลับได้รับคำตอบเพียงประโยคเดียว

“ขออภัยด้วยศิษย์พี่ใหญ่! ข้ามีคนที่ชอบอยู่แล้วเจ้าค่ะ!”

หัวใจที่เย็นชืดของซูชิงหมิงในความสิ้นหวังจึงยอมรับการแต่งงานที่ผู้อาวุโสในสำนักจัดให้

คิดเพียงว่าจะใช้ชีวิตอย่างนี้ไปตลอดกาล

แต่ไม่คาดคิดว่าการแต่งงานครั้งนี้จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของฝันร้ายทั้งชีวิต!

ตู้เยว่เซียน เกิดในขุมอำนาจระดับหนึ่งเป็นคุณหนูใหญ่ของขุมอำนาจนั้น

ดูภายนอกงดงามสง่างาม เรียบร้อยสูงส่ง แต่แท้จริงแล้วกลับเป็นสตรีเจ้าชู้เจ้าสำราญ

หลังจากแต่งงานกับซูชิงหมิงเพราะรังเกียจว่าอีกฝ่ายหน้าตาไม่ดีจึงลอบคบหากับฮั่นเฟิงศิษย์เอกของซูชิงหมิงผู้หน้าตาหล่อเหลา

ใต้หล้านี้ไหนเล่าจะมีกำแพงกันลมได้สนิท?

การคบชู้ของทั้งคู่ในที่สุดก็ถูกซูชิงหมิงบังเอิญพบเห็น

เพื่อกำจัดเขาให้สิ้นซากคู่ชู้สาวจึงวางยาพิษสังหารซูชิงหมิงอย่างลับๆ

โชคดีที่ซูชิงหมิงมีโชคชะตาแข็งแกร่งรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด

แต่ถึงอย่างนั้นพลังบ่มเพาะก็เหลือเพียงหนึ่งในสิบ

ขอบเขตตกลงจากแปลงเทพขั้นหนึ่งตรงดิ่งสู่ขอบเขตทารกวิญญาณ!

ซูชิงหมิงบาดเจ็บสาหัสหลบหนีหลังจากนั้นฮั่นเฟิงก็ยึดอำนาจขึ้นเป็นเจ้าหุบเขาโอสถคนใหม่

ในความสิ้นหวังและเศร้าโศกซูชิงหมิงเคยคิดจะจบชีวิตตนเอง

แต่กลับบังเอิญเก็บเด็กทารกน้อยคนหนึ่งมาได้

คนดีมักไม่ได้รับผลดีคนชั่วกลับยืนยาวนาน

ซูชิงหมิงเดิมทีคิดจะไม่ช่วยแต่เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของทารกน้อยก็ใจอ่อนในที่สุด

เด็กน้อยผู้นั้นก็คือซูอิง

เพราะนางกำเนิดมาพร้อม “ร่างพิษสวรรค์” ทุกเดือนจึงต้องดูดซับพิษจำนวนมากเพื่อดำรงชีวิต

ซูชิงหมิงจึงพานางมาซ่อนตัวในหุบเขาเตี๋ยกู่ที่ไม่ไกลจากหนานเจียงนัก!

หลายปีมานี้ฮั่นเฟิงไม่เคยละทิ้งการตามล่าซูชิงหมิง

เพราะครึ่งหลังของคัมภีร์ลับไม่ถ่ายทอดของหุบเขาโอสถ 【คัมภีร์โอสถเอี๋ยมู่】 ถูกซูชิงหมิงพาหนีไป

แม้เขาจะยึดตำแหน่งเจ้าหุบเขาได้สำเร็จด้วยการทรยศแต่ในหุบเขาโอสถยังมีผู้ที่ไม่ยอมก้มหัวให้เขาอยู่หลายคน

ต่อเมื่อรวบรวม 【คัมภีร์โอสถเอี๋ยมู่】 ให้ครบถ้วนเขาจึงจะนั่งตำแหน่งนี้ได้มั่นคง

ต่อเมื่อได้ 【คัมภีร์โอสถเอี๋ยมู่】 เขาจึงจะมีหวังก้าวสู่ปรมาจารย์หลอมโอสถระดับหก

ดังนั้นวันนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็ต้องได้คัมภีร์นี้มาให้ได้!

“สู้กันไปเถอะ!”

ทั้งสองฝ่ายที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดกลางอากาศไม่ว่าจะฮั่นเฟิงหรือซูชิงหมิงต่างไม่ทันสังเกตเลยว่า

ในเงามืดมีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาด้วยแววตายิ้มๆ

เหตุใดฮั่นเฟิงที่อยู่หุบเขาโอสถจึงตามมาถึงที่ซ่อนของซูชิงหมิงได้?

คำตอบก็คือมีคนแจ้งข่าวลับให้เขา!

และคนผู้นั้นก็คือเฉินเลี่ย

เหตุผลที่ทำเช่นนี้ย่อมมีที่มา

เสี่ยวอี๋เซียนรูปร่างงดงาม ใจบริสุทธิ์ เพราะไม่เคยติดต่อกับคนภายนอกมากนัก

นิสัยของนางจึงคล้ายคลึงกับเนี่ยชิงจู้ในอดีต

สตรีเช่นนี้สำหรับเฉินเลี่ยแล้วช่างง่ายดายยิ่งนักที่จะ “จัดการ”

ช้าก็เดือนเดียวเร็วก็ไม่กี่วัน

เพียงระยะเวลาสั้นๆเขาก็คิดวิธีมากมายที่จะทำให้อีกฝ่ายจิตใจมั่นคงต่อตน

แต่การมีอยู่ของซูชิงหมิงกลับทำให้เฉินเลี่ยรู้สึกขัดขวางอย่างยิ่ง!

หุบเขาเตี๋ยกู่มีกฎสองข้อ

ข้อหนึ่ง: ชายหนุ่มหน้าตาดีห้ามเข้าพื้นที่มิเช่นนั้นฆ่าโดยไม่ละเว้น!

กฎข้อนี้เกี่ยวข้องกับความรู้สึกด้อยค่าในใจของซูชิงหมิง

เขามีพรสวรรค์แต่หน้าตาไม่ดีในใจเขาจึงเชื่อโดยกำเนิดว่า เหตุที่ศิษย์น้องไม่ยอมรับรักและภรรยานอกใจก็เพราะตนหน้าตาไม่หล่อเหลาเท่าผู้อื่น

จึงเกลียดชังชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาอย่างยิ่งจึงตั้งกฎข้อนี้ขึ้นในหุบเขาเตี๋ยกู่!

หากกฎข้อแรกเฉินเลี่ยเพียงถูกกระทบกระเทือนโดยไม่ตั้งใจ

กฎข้อสองกลับจงใจหมายหัวเฉินเลี่ยโดยตรง!

บุรุษแซ่เฉินห้ามเข้าหุบเขาเตี๋ยกู่โดยเด็ดขาด

เหตุใดซูชิงหมิงจึงเกลียดชายแซ่เฉิน?

ง่ายนิดเดียวศิษย์น้องที่เขารักมาตลอดหลายปีถูก “ชายแซ่เฉิน” แย่งชิงไป!

ปู้เหลียนเซียง คุณหนูใหญ่แห่งหุบเขาโอสถ

รูปร่างงดงาม งามหยาดเยิ้ม มีคุณสมบัติอันเลิศล้ำ

ในรายชื่อหญิงงามของสำนักเทียนจี๋รุ่นก่อนก็ติดอันดับหนึ่ง

ได้รับการยกย่องว่าเป็นสตรีงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นชิงหมิง!

เพราะประสบการณ์พิเศษบางอย่างนางค่อยๆหลงรักร่างเดิมของเฉินเลี่ย

เพราะร่างเดิมจึงทำให้ปู้เหลียนเซียงปฏิเสธคำขอแต่งงานของซูชิงหมิงอย่างไม่ลังเล

นี่จึงทำให้ซูชิงหมิงจองเวรจองกรรมร่างเดิมของเฉินเลี่ยเข้าไปถึงกระดูก!

ที่จริงในสายตาของเฉินเลี่ยเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย

ง่ายๆเพียงประโยคเดียว

เจ้าซูชิงหมิงเกลียดฮั่นเฟิงข้ายอมรับเพราะภรรยาเจ้าถูกเขาล่อลวงและแย่งชิงไป

แต่ร่างเดิมของข้าผิดอะไร?

เจ้าไล่ตามศิษย์น้องไม่สำเร็จก็เพราะเจ้าไร้ความสามารถ ร่างเดิมของข้าก็มิเคยตอบรับปู้เหลียนเซียงเช่นกัน

แต่เจ้ากลับเกลียดชายแซ่เฉินทั้งใต้หล้าเพียงเพราะเรื่องนี้

จิตใจแคบขนาดนี้ปู้เหลียนเซียงไม่เลือกเจ้าก็สมเหตุสมผลแล้ว!

แต่ทั้งหมดนี้ยังไม่ใช่สิ่งที่น่าขยะแขยงที่สุดของไอ้สารเลวคนนี้

ในนิยายต้นฉบับเย่เทียนตัวเอกแห่งโชคชะตาเพื่อแสวงหาโอกาสจึงเดินทางมาถึงหนานเจียง

จึงได้พบกับเสี่ยวอี๋เซียน

ฮั่นเฟิงตามรอยซูชิงหมิงได้จึงเปิดฉากไล่ล่า

หากมิใช่เย่เทียนช่วยชีวิตเสี่ยวอี๋เซียนคงไม่อาจรอดมาได้

ต้องยอมรับว่าในบางแง่การหน้าตาธรรมดาก็มีข้อดี

อย่างน้อยคนหน้าตาไม่ดีเห็นเจ้าก็เกิดความรู้สึกสนิทสนม

สุดท้ายที่เสี่ยวอี๋เซียนและเย่เทียนได้มาอยู่ด้วยกันมิอาจขาดการช่วยเหลือลับๆของซูชิงหมิง

เพราะเห็นว่าเย่เทียนหน้าตาธรรมดาจึงรู้สึกว่าน่าเชื่อถือ ยิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายมีศัตรูกับสำนักอู่จี๋

ก่อนตายจึงฝากฝังเสี่ยวอี๋เซียนให้เย่เทียน “ดูแล” แม้กระทั่งมอบโอสถและสมุนไพรจำนวนมากช่วยให้อีกฝ่ายยกระดับพลังบ่มเพาะ

และสั่งเสียให้วันหน้าต้องทำลายสำนักอู่จี๋ให้สิ้นซาก!

น่ารังเกียจ น่ารังเกียจยิ่งนัก

เจ้าจะบอกว่าไอ้คนนี้จิตใจแคบขนาดไหนไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีถึงเพียงใด?

หากข้าจะได้เสี่ยวอี๋เซียนมาซูชิงหมิงผู้นี้ย่อมเป็นอุปสรรคขวางกั้น

ยิ่งในนิยายต้นฉบับการล่มสลายของสำนักอู่จี๋ก็มีส่วน “เกี่ยว” กับเขา

เพียงสองข้อนี้ไอ้สารเลวคนนี้ก็ควรตายแต่เนิ่นๆจะดีกว่า!

เนื้อเรื่องดำเนิดไปแล้วเฉินเลี่ยไม่รู้ว่าฮั่นเฟิงจะตามมาถึงเมื่อใด

ข้าเองก็มิมีอารมณ์รอคอยช้าๆยังดีกว่าส่งคนไปแจ้งข่าวลับเสียแต่เนิ่นๆ!

ต้องยอมรับว่าแผนการของเฉินเลี่ยวางไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หลังจากบำรุงอาการบาดเจ็บอย่างลับๆมานานหลายปี พลังบ่มเพาะของซูชิงหมิงฟื้นฟูขึ้นบ้างแต่ก็ยังไม่กลับสู่ขอบเขตแปลงเทพ

ส่วน “ศิษย์ทรยศที่แย่งอาจารย์แม่” ฮั่นเฟิงล่ะ?

หลายปีมานี้ได้อาศัยทรัพยากรของหุบเขาโอสถพลังบ่มเพาะก้าวสู่แปลงเทพขั้นสองไปนานแล้ว

ไร้เย่เทียนช่วยชีวิตไอ้สารเลวคนนี้จะเป็นคู่ต่อสู้ของฮั่นเฟิงได้อย่างไร?

มิใช่ตัวเอกแห่งโชคชะตาจะมีโอกาสพลิกสถานการณ์จากพ่ายแพ้เป็นชัยชนะได้ทุกครั้งได้อย่างไร

การต่อสู้มิได้อาศัยการตะโกนอย่างเดียว

อย่างที่คาดไว้ภายใต้สายตาของเฉินเลี่ยที่มองดุจชมละคร

เพียงสามสิบวินาทีก็ยังไม่ถึง

ซูชิงหมิงไอ้สารเลวคนนี้ก็ถูกฮั่นเฟิงทุบตีจน “งุงงง” ไปแล้ว!