บทที่ 268 รองเจ้าตำหนัก: โอวหยางเหวินหลง!

บทที่ 268 รองเจ้าตำหนัก: โอวหยางเหวินหลง!

อาณาเขต: ตำหนักปุถุชน

เจ้าอาณาเขต: เซวี่ยตี้

ระดับ: 9 ดาว (ระดับดารา)

ผู้ดูแลอาณาเขต: ยังไม่มี

สมาชิกอาณาเขต: ยังไม่มี

โบนัสค่าสถานะพื้นฐาน: ความเร็วโจมตี +2, HP +20,000, พลังโจมตี +1,000, MP +10,000, ความเร็วเคลื่อนที่ +5, เกราะ +500, ต้านทานเวท +500, ดูดเลือด +3%, พลังเวท +1,000, โชค +1

โบนัสค่าสถานะพิเศษ: ลดความเสียหายทุกธาตุ +10%, ความเร็ววิถีกระสุน +10%, ฟื้นฟู MP พื้นฐาน +10/วินาที, ฟื้นฟู HP พื้นฐาน +50/วินาที

ค่าสนับสนุนอาณาเขต: 100 ล้าน / 1 แสนล้าน

เมื่อเห็นค่าสถานะของตำหนักปุถุชน หลินเทียนฮ่าวก็รู้ทันทีว่าคิดถูกแล้วที่รับช่วงต่อ

โบนัสค่าสถานะถึงสิบสามอย่าง ในนั้นยังมีลดความเสียหายทุกธาตุและการเพิ่มความเร็ววิถีกระสุนรวมอยู่ด้วย

ความเร็ววิถีกระสุนที่เพิ่มขึ้น ย่อมรวมถึงความเร็วในการบินของลูกธนูของหลินเทียนฮ่าวด้วย

ยกตัวอย่างเช่น ปกติลูกธนูของหลินเทียนฮ่าวบินไปยี่สิบเมตรใช้เวลา 1 วินาที พอเพิ่มขึ้น 10% ก็เท่ากับลดเวลาบินลงไป 0.1 วินาที

ที่ลดลงดูเหมือนจะไม่มาก แต่ก็ต้องดูด้วยว่าความเร็วโจมตีของหลินเทียนฮ่าวนั้นเร็วขนาดไหน

นอกจากนี้

หลินเทียนฮ่าวยังมีโบนัสค่าสถานะจากกิลด์หิมะสันโดษอีก

นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้หลินเทียนฮ่าวในชาติก่อนสามารถดิ้นรนเอาชีวิตรอดมาได้ ทั้งที่ไม่มีพรสวรรค์

ต่อให้เป็นผู้เล่นธรรมดา แค่เข้าร่วมอาณาเขต ก็จะได้รับโบนัสค่าสถานะเหล่านี้จากอาณาเขต

เข้าร่วมกิลด์ ก็มีโบนัสค่าสถานะเช่นกัน

พอถึงช่วงกลางถึงท้ายเกม ยังมีโบนัสจากค่ายสังกัดอีก

บวกกับพอเลเวลสูงขึ้น ค่าพลังของอุปกรณ์ระดับอีลิตหรือระดับเหล็กดำก็จะสูงตามไปด้วย

ดึงสติกลับมา

หลินเทียนฮ่าวก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังสิ่งปลูกสร้างเบื้องหน้าตำหนักปุถุชน

แค่ตำหนักปุถุชนแห่งนี้แห่งเดียว ขนาดของมันก็ใหญ่กว่าเมืองเทียนซิงแล้ว

ตามการคาดการณ์ของหลินเทียนฮ่าว

ที่นี่อย่างน้อยก็น่าจะจุคนได้นับสิบล้าน

แต่ว่า

แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งโดยทั่วไปจะมีคนแค่ไม่กี่หมื่น ถ้าเกินแสนคนถือว่าเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ที่มีคนเยอะมากแล้ว

เพราะแดนศักดิ์สิทธิ์ต้องการคนที่มีพรสวรรค์สูงมาก ไม่ใช่ไก่กาอาราเลที่ไหนจะมีคุณสมบัติกราบกรานเข้าแดนศักดิ์สิทธิ์ได้

เพิ่งจะมาถึงลานกว้างหน้าตำหนักปุถุชน เงาร่างสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง

ความเร็วของเขาเร็วถึงขั้นที่หลินเทียนฮ่าวรู้สึกเหลือเชื่อ

ขนาดหลินเทียนฮ่าวเปิดใช้งานดวงตาไร้มลทิน ก็ยังเห็นแค่ภาพติดตาเลือนราง

"รองเจ้าตำหนักปุถุชน โอวหยางเหวินหลง คารวะท่านเจ้าตำหนัก"

หลินเทียนฮ่าวหนังตากระตุก

โอวหยางเหวินหลง (???): ???

HP: ???

พลังโจมตี: ???

สกิล: ???

เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด แต่อย่างน้อยก็มีข้อดีอยู่อย่างหนึ่ง คือตำหนักปุถุชนแห่งนี้ยังมีคนอยู่ เขาไม่ใช่แม่ทัพไร้พล

"รองเจ้าตำหนัก?"

"ท่านเจ้าตำหนักมีคำสั่งอะไรหรือขอรับ?" โอวหยางเหวินหลงนอบน้อมต่อหลินเทียนฮ่าวมาก

"ตอนนี้ตำหนักปุถุชนเหลือคนอยู่เท่าไหร่?" หลินเทียนฮ่าวถาม

น้ำเสียงโอวหยางเหวินหลงดูหดหู่ลงเล็กน้อย "ตอนนั้นหลังจากท่านเจ้าตำหนักสังหารเทพจนบาดเจ็บสาหัส เก้าแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งตะวันตกร่วมมือกันบุกโจมตีตำหนักปุถุชนของเรา เดิมทีตำหนักปุถุชนมีคนอยู่สามหมื่นเก้าพันกว่าคน ตอนนี้เหลืออยู่ 138 คน รวมท่านเจ้าตำหนักด้วย ก็เป็น 139 คน"

หลินเทียนฮ่าวสูดหายใจลึก ยังดีที่มีคนเหลืออยู่บ้าง

"แล้วฝีมือล่ะ?" หลินเทียนฮ่าวถามต่อ

"ข้าและรองเจ้าตำหนักซ่างกวนหงสวิน อยู่คลาส 9 ระดับดารา ที่เหลือเป็นยอดฝีมือคลาส 8 ห้าคน คลาส 7 ยี่สิบเก้าคน คนอื่น ๆ ยังไม่ถึงคลาส 7 ขอรับ"

หลินเทียนฮ่าว: ???

ไม่ถึงคลาส 7 นี่ไม่คุ้มค่าจะเอ่ยถึงเลยเหรอ? เหมาคนต่ำกว่าคลาส 7 รวม ๆ กันไปเลยเนี่ยนะ

นี่ คือความเก๋าเกมของแดนศักดิ์สิทธิ์สินะ?

"แล้วรองเจ้าตำหนักซ่างกวนหงสวินล่ะ? แล้วคนอื่น ๆ ไปไหนหมด?"

"ตอนนี้ตำหนักปุถุชนเพิ่งจะฟื้นคืน พวกเขากำลังรักษาอาการบาดเจ็บ ไม่สามารถออกมาคารวะท่านเจ้าตำหนักได้ ขอท่านเจ้าตำหนักโปรดอภัย"

หลินเทียนฮ่าวโบกมือ กล่าวว่า "เรื่องเล็กน้อย รักษาตัวสำคัญกว่า"

โอวหยางเหวินหลงโค้งคำนับหลินเทียนฮ่าวอีกครั้ง "ท่านเจ้าตำหนัก อาการของหงสวินค่อนข้างสาหัส ข้าขอร้องท่าน ได้โปรดหาทางช่วยเขาด้วยเถิด"

[ ติ๊ง โอวหยางเหวินหลงมอบภารกิจให้คุณ ]

[ เงื่อนไขภารกิจ: ช่วยชีวิตซ่างกวนหงสวิน ]

[ บทลงโทษหากล้มเหลว: ไม่ทราบ ]

[ รางวัลภารกิจ: คุณจะได้รับความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์จากทุกคนในตำหนักปุถุชน ]

[ ต้องการรับภารกิจหรือไม่? ]

หลินเทียนฮ่าวตาเป็นประกาย การสูญเสียยอดฝีมือคลาส 9 ถือเป็นความเสียหายใหญ่หลวงสำหรับตำหนักปุถุชน

แถมถ้าช่วยได้ จะได้ความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์จากคนเหล่านี้

ความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์คืออะไร? คือยอมตายแทนเขาได้

ไม่มีวันทรยศเด็ดขาด

ถ้าเป็นคนธรรมดา ต่อให้จงรักภักดีอย่างสมบูรณ์หลินเทียนฮ่าวก็ไม่ได้ใส่ใจ

แต่นี่คนระดับไหน? ตัวตนระดับคลาส 9 ระดับดาราเชียวนะ คนที่หลินเทียนฮ่าวในชาติก่อนต้องแหงนหน้ามอง!!

ตอนนี้ แค่ทำภารกิจนี้สำเร็จ ก็จะได้ความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์จากพวกเขา

ใช่แล้ว พวกเขา

ยังมีซ่างกวนหงสวิน ซึ่งก็น่าจะเป็นคลาส 9 ระดับดาราเหมือนกัน

"ซ่างกวนหงสวินเป็นรองเจ้าตำหนักของเรา ในฐานะเจ้าตำหนัก ข้าย่อมต้องช่วยเขา"

"พระคุณท่านเจ้าตำหนักใหญ่หลวงนัก ข้าขอขอบพระคุณแทนหงสวินด้วย"

"เจ้ายังไม่ได้บอกเลยว่าจะช่วยซ่างกวนหงสวินได้ยังไง"

หลินเทียนฮ่าวถาม นี่สิประเด็นสำคัญ

ยอดฝีมือคลาส 9 ระดับดาราที่ใกล้ตาย จะช่วยเขาย่อมไม่ง่ายแน่

"ต้องเชิญนักบวชระดับกึ่งเทพมาช่วย หรือนักบวชระดับปรมาจารย์คลาส 9 ก็ได้ขอรับ"

หลินเทียนฮ่าวได้ยินดังนั้นถึงกับขมวดคิ้ว

"นี่... ข้าจะไปหาจากที่ไหน?"

"เอ่อ..."

โอวหยางเหวินหลงมองหลินเทียนฮ่าวด้วยความงุนงง "ท่านเจ้าตำหนักเป็นถึงเจ้าของแดนศักดิ์สิทธิ์ ไม่รู้จักนักบวชคลาส 9 สักคนสองคนเลยหรือขอรับ?"

หลินเทียนฮ่าว: ???

ฉันควรจะรู้จักนักบวชคลาส 9 สักคนสองคนเหรอ?

เจ้าของแดนศักดิ์สิทธิ์

จะรู้จักนักบวชคลาส 9 สักคนสองคนก็ดูไม่น่าแปลกอะไรสินะ

"เจ้ามองไม่เห็นระดับฝีมือข้าเหรอ?" หลินเทียนฮ่าวถามออกไปโดยสัญชาตญาณ

โอวหยางเหวินหลงพยักหน้า "ท่านเจ้าตำหนักถือป้ายเจ้าตำหนัก ข้าย่อมมองไม่เห็นระดับของท่าน เว้นแต่ท่านจะเปิดเผยออกมาเอง"

หลินเทียนฮ่าวไม่ลังเล เปิดเผยระดับออกมาทันที

เขาเองก็อยากรู้เหมือนกัน

ว่าโอวหยางเหวินหลงจะมีท่าทียังไงเมื่อรู้ว่าเขามีแค่คลาส 1

"ห๊ะ——"

โอวหยางเหวินหลงเบิกตากว้าง ทำหน้าเหมือนเห็นผี

"คะ... คลาส 1!!!"

"ท่านเจ้าตำหนักรีบซ่อนค่าสถานะเร็วเข้าขอรับ"

หลังจากตกตะลึง โอวหยางเหวินหลงก็รีบพูดอย่างร้อนรน

หลินเทียนฮ่าวก็ไม่อิดออด รีบซ่อนค่าสถานะทันที

"ทำไมเหรอ?" หลินเทียนฮ่าวถาม

"ถ้าพวกแดนศักดิ์สิทธิ์ฝั่งตะวันตกรู้ว่าท่านเจ้าตำหนักมีแค่คลาส 1 ตำหนักปุถุชนของเราจะมีปัญหาใหญ่ตามมาแน่ขอรับ"

พูดถึงตรงนี้

โอวหยางเหวินหลงก็ถอนหายใจ "ดูท่าหงสวินคงหมดหวังแล้ว เฮ้อ เสียดายคนดี ๆ อย่างหงสวินจริง ๆ"

หลินเทียนฮ่าวส่ายหน้า "ก็ไม่แน่หรอก บางทีข้าอาจจะลองพยายามช่วยเขาดูได้"

"ช่วย?"

"คลาส 1?"

"นักธนู?"

โอวหยางเหวินหลงมองหลินเทียนฮ่าวด้วยสายตาแปลกประหลาด

นักธนูคลาส 1 จะช่วยยอดฝีมือคลาส 9 ระดับดาราที่ใกล้ตาย เป็นไปได้เหรอ?

ไม่มีความเป็นไปได้เลยสักนิด!

"ท่านเจ้าตำหนัก หรือว่าอย่าฝืนเลยดีกว่าขอรับ? เมื่อครู่ข้าไม่รู้ระดับฝีมือของท่านจริง ๆ ไม่งั้นข้าคงไม่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาหรอก"

โอวหยางเหวินหลงโบกมือรัว ๆ ดูเหมือนไม่อยากให้หลินเทียนฮ่าวลำบากใจ