บทที่ 29 ทักษะกระบวนท่าอันทรงพลัง!

บทที่ 29 ทักษะกระบวนท่าอันทรงพลัง!

ทั้งสองได้แลกเปลี่ยนวิชานินจาอันทรงพลังไปแล้วกว่าสิบกระบวนท่า

แม้แต่อุจิวะ ฮารุ ผู้มีกายาสายเลือดโอซึสึกิ ก็ยังรู้สึกถึงการสูญเสียจักระมหาศาลและเริ่มเหนื่อยล้าเล็กน้อย

อิทาจิ ซึ่งเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้รับความเสียหายตั้งแต่เริ่มและโดนผลกระทบย้อนกลับอย่างรุนแรง อยู่ในสภาพที่แย่ยิ่งกว่า

ดวงตาที่ปรือลงของเขาขุ่นมัวด้วยความเหนื่อยล้า เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายทั่วหน้าผาก และลมหายใจก็หอบถี่ เขาห่างไกลจากสภาพสมบูรณ์ที่สุดมากนัก ตอนนี้เขาถึงเข้าใจจริงๆ แล้วว่าทำไมชายสวมหน้ากากถึงต้องเตือนเขาเป็นพิเศษว่า อุจิวะ ฮารุ คืออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดในการกวาดล้างตระกูลอุจิวะ

ชายคนนี้น่าสะพรึงกลัวจริงๆ

อิทาจิอดสงสัยไม่ได้ว่า ต่อให้เขาไม่ประมาทก่อนหน้านี้...ไม่ได้ใช้อ่านจันทราเร็วเกินไปจนโดนสะท้อนกลับ...เขาจะสามารถเอาชนะอุจิวะ ฮารุได้จริงๆ หรือ?

พลังเนตรของพวกเขาสูสีกัน ในด้านวิชานินจา การปะทะกันก็กินกันไม่ลง แต่ในด้านการต่อสู้ระยะประชิด อุจิวะ ฮารุถือไพ่เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา อุจิวะ ฮารุ ซ่อนเขี้ยวเล็บความแข็งแกร่งของตนได้อย่างแนบเนียนเหลือเชื่อ

กระนั้น อิทาจิก็ยังไม่จบสิ้นแค่นี้...เขายังมีไพ่ใบสุดท้ายเหลืออยู่

สีหน้าของฮารุยังคงสงบนิ่ง แม้ว่าประกายแห่งความตื่นเต้นจะวูบไหวอยู่ในเกลียวสีแดงเข้มของเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผา

เขามีชีวิตอยู่เพื่อช่วงเวลาเช่นนี้...การต่อสู้ชี้เป็นชี้ตายกับคู่ต่อสู้ที่สมศักดิ์ศรี เลือดในกายของเขาสูบฉีดด้วยความระทึกและความคาดหวัง

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า อุจิวะ อิทาจิ เป็นคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจ

ในโลกจำลองแห่งนี้ ฮารุอยู่ที่จุดสูงสุดของพลังด้วยระบบของเขา ความสามารถระดับทองสองอย่าง เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผา พรสวรรค์ระดับม่วงสองอย่าง และระดับฟ้าอีกหนึ่งอย่าง ในแง่ของวิชาเนตร วิชานินจา และกระบวนท่า เขาได้ไปถึงจุดสูงสุดของศักยภาพแล้ว

และถึงกระนั้น แม้จะมีทุกอย่างที่ว่ามา เขาก็ยังไม่สามารถเอาชนะอิทาจิที่อยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์ได้อย่างรวดเร็ว การดวลวิชานินจาของพวกเขาสูสีกันโดยสมบูรณ์

แต่ตอนนี้ ได้เวลาจบเรื่องนี้แล้ว

เนตรหมื่นบุปผาของฮารุหมุนวนอย่างรุนแรง ร่างกายที่เสริมด้วยพลังโอซึสึกิอัดแน่นไปด้วยปริมาณจักระที่เหนือกว่ามาตรฐานของนินจาระดับคาเงะทั่วไปมากนัก

แม้จะเสียจักระไปมหาศาลจากการรัววิชานินจา เขาก็ยังทนไหว แต่อิทาจิ? ไม่น่าจะไหวแล้ว

ฮารุกระโดดขึ้นไปในอากาศอย่างรวดเร็ว พร้อมกับประสานอินด้วยความเร็วสูง

"คาถาไฟ: กระสุนระเบิดมังกรเพลิง!"

มังกรไฟขนาดมหึมาสามตัวคำรามก้องออกมาจากปาก พุ่งทะยานผ่านอากาศราวกับสัตว์ร้ายแห่งการทำลายล้างที่ลุกโชน พวกมันพุ่งเข้าใส่อิทาจิจากทางซ้าย ตรงกลาง และทางขวา บีบวงล้อมเข้ามาอย่างรวดเร็ว

นี่คือคาถาไฟระดับสูงที่ต้องใช้ปริมาณจักระมหาศาลและการควบคุมที่เชี่ยวชาญ อานุภาพของมันก็น่ากลัวไม่แพ้กัน ความร้อนระอุทำให้ความชื้นในอากาศระเหยหาย กลืนกินทุกสิ่งที่ขวางหน้าและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นเถ้าถ่าน

ครั้งนี้ อิทาจิเลือกที่จะไม่รับการโจมตีตรงๆ...ไม่ใช่เพราะทำไม่ได้ แต่เพราะเขาไม่ควรทำ ปริมาณจักระของเขาเหลือน้อยจนน่าเป็นห่วง เขาไม่สามารถใช้มันอย่างสิ้นเปลืองได้อีกแล้ว เขาไม่มีความหรูหราที่จะทำอะไรบ้าบิ่นได้อีกต่อไป

คาถาเคลื่อนย้ายชั่วพริบตา! หลบ! หลบ! หลบ!

ด้วยการเคลื่อนไหวที่วูบไหวและการกระโดดต่อเนื่อง อิทาจิหายตัวและปรากฏตัวใหม่ด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง แต่มังกรไฟทั้งสามตัวก็ยังคงไล่ล่าเขาอย่างไม่ลดละ สายตาอันร้อนแรงของพวกมันล็อกเป้าหมายไว้แน่น ไม่ว่าเขาจะเคลื่อนไหวอย่างไร พวกมันก็ยังตามติดกัดไม่ปล่อย

และแล้ว...

บึ้ม!

มังกรไฟทั้งสามพุ่งชนพื้นโลก หลอมรวมกันเป็นระเบิดที่แผดเผา คลื่นเพลิงสาดซัดออกไปรอบทิศ ย้อมท้องฟ้าให้กลายเป็นทะเลเพลิง ความร้อนนั้นท่วมท้น เผาผลาญบริเวณโดยรอบรุนแรงเสียจนแม้แต่คนที่ยืนห่างออกไปหลายเมตรยังสัมผัสได้

จบแล้วหรือ?

เนตรหมื่นบุปผาของฮารุกวาดมองไปที่ใจกลางกองเพลิง นินจาธรรมดาคงถูกเผาจนเกรียมไปแล้วด้วยเปลวไฟขนาดนี้ แต่อิทาจิไม่ใช่นินจาธรรมดา จะเอามาตรฐานทั่วไปมาวัดไม่ได้

ทันใดนั้น ฮารุก็หรี่ตาลง เนตรวงแหวนของเขาจับสัมผัสความผิดปกติจางๆ ได้จากทางซ้าย มันเบาบางมาก...แทบจะจับไม่ได้ แต่ก็มากพอที่จะทำให้เขาตั้งการ์ดระวังตัว

เขาหันขวับไป... ลูกบอลเพลิงขนาดใหญ่กำลังพุ่งตรงมาที่เขา

"คาถาไฟ: ลูกบอลเพลิงยักษ์!"

สีหน้าของฮารุแทบไม่เปลี่ยน แค่นี้เองเหรอ? มันดูไม่เหมือนสไตล์ของอิทาจิเลย

"คาถาไฟ: ลูกบอลเพลิงยักษ์!" ฮารุใช้วิชาเดียวกันสวนกลับไป

ตูม!

การระเบิดครั้งใหญ่ปะทุขึ้น คลื่นกระแทกซัดออกไปทุกทิศทาง ในวินาทีนั้น เงาร่างหนึ่งคืบคลานเข้ามาข้างหลังฮารุ

อิทาจิ!

เขาฟาดดาบคาตานะลงมา เล็งตรงไปที่คอของฮารุ ลูกไฟเมื่อครู่เป็นแค่ตัวล่อ นี่ต่างหากคือการสังหารที่แท้จริง!

ในจังหวะนั้น สายตาของฮารุยังคงจ้องมองไปข้างหน้า ยังคงวิเคราะห์การระเบิด เขาไม่ทันสังเกตเห็นอันตรายที่คืบคลานมาจากด้านหลัง

คมดาบของอิทาจิแหวกอากาศ... แต่แทนที่จะฟันเข้าเนื้อ ดาบกลับผ่านร่างไปโดยไร้แรงต้าน ร่างของฮารุสั่นไหวและเลือนหายไป

ร่างแยก!

ดวงตาของอิทาจิเบิกกว้าง แม้แต่เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผา เขาก็ยังมองไม่ออก! เป็นไปได้ยังไง?! พลังการสังเกตของเนตรหมื่นบุปผานั้นไร้เทียมทาน แม้จะอ่อนแอลง ก็ไม่น่าจะพลาดคาถาแยกเงาพื้นฐานได้ อุจิวะ ฮารุ แข็งแกร่งขนาดนี้เลยงั้นรึ? เหลือเชื่อ

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ที่สุด ถ้าเขาทำลายร่างแยก... แล้วตัวจริงอยู่ที่ไหน?

แทบจะเป็นสัญชาตญาณ อิทาจิเบิกตาโพลง ถ้าเขาเป็นฮารุ เขาจะลงมือเดี๋ยวนี้...ในวินาทีนี้...ตอนที่ศัตรูเพิ่งเผยตัวออกมา

เขาหันขวับไป... ฮารุอยู่ข้างหลังเขาแล้ว

เขามาอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?!

ด้วยมีดคุไนในมือ ฮารุแทงลงมาด้วยความแม่นยำสังหาร ความเร็วนั่น ความเด็ดขาดนั่น ประสิทธิภาพในการฆ่านั่น

นี่คือเทคนิคเดียวกับที่สังหารคุโรซึกิ ไรกะ หนึ่งในเจ็ดดาบนินจาได้ในพริบตา นี่คือเทคนิคที่ทำให้แม้แต่ชายสวมหน้ากากปริศนายังต้องระแวดระวัง

ก่อนหน้านี้ อิทาจิเคยเชื่อว่าเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาจะทำให้เขาได้เปรียบในทุกสถานการณ์ ตอนนี้เขาตระหนักแล้วว่าเขาคิดผิด

ดวงตาของเขามองตามการเคลื่อนไหวของฮารุทัน แต่ร่างกายของเขาตอบสนองไม่ทัน อุจิวะ ฮารุ เร็วเกินไป เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ

อิทาจิกัดฟันแน่น รีบประสานอินและเปิดใช้งานวิชานินจาป้องกัน... ...แต่คุไนของฮารุก็ฟาดฟันลงมาแล้ว

และครั้งนี้ จะไม่มีโอกาสครั้งที่สอง