บทที่ 20 มู่มู่ผู้ชอบกินปลา?

"จริงๆ สิ"

เวินซูสบตาหว่านอวี้ชิงแล้วเผยรอยยิ้มสดใสตามไปด้วย

อันที่จริง เธอคิดเรื่องนี้มาสักพักแล้ว แม้เงินทองจะได้มาง่ายๆ แต่เธอก็ไม่อยากให้ใครเอาเปรียบฟรีๆ

หลังจากใช้เวลาด้วยกันมาหลายครั้ง เธอก็พอจะเข้าใจนิสัยใจคอของหว่านอวี้ชิงได้บ้างแล้ว ถึงได้เลือกพูดเรื่องลงทุนขึ้นมาในตอนนี้

นี่มันการส่งถ่านกลางหิมะชัดๆ! (ยื่นมือเข้าช่วยเหลือยามตกทุกข์ได้ยาก)

ขอบตาของหว่านอวี้ชิงแดงเรื่อ ฮือๆๆ พี่สาวเวินรักเธอจริงๆ ด้วย สรุปแล้วใจเราตรงกันสินะ?!

ซาบซึ้งใจสุดๆ!!!

เห็นหว่านอวี้ชิงซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหล เวินซูก็อยากจะหัวเราะแต่ต้องกลั้นไว้ "เอาล่ะ อย่าเพิ่งดราม่า รายละเอียดเดี๋ยวค่อยคุยกันตอนถึงที่หมาย ตอนนี้ตั้งใจขับรถไปก่อน"

"โอเคค่า!"

ปล่อยให้แม่สาวน้อยคนนี้กรีดร้องด้วยความดีใจในใจต่อไปอีกสักพักเถอะ~

หว่านอวี้ชิงดูจะตื่นเต้นเกินเหตุ ความเร็วรถเลยพุ่งตามอารมณ์ การเดินทางที่ปกติต้องใช้เวลาเกือบชั่วโมง เลยย่นระยะเหลือแค่สี่สิบนาที

รถมาจอดหน้าหน้าร้านที่ชื่อว่า 'ฮ่วนเหยียน' การตกแต่งโดยรวมเน้นสไตล์จีนโบราณ

ตอนลงจากรถ เวินซูปรายตามองรถที่จอดอยู่ใกล้ๆ ไม่มีคันไหนราคาต่ำกว่าล้านเลย แสดงว่าคนที่มาทำสปาที่นี่ได้ ถ้าไม่รวยก็ต้องมียศถาบรรดาศักดิ์

หว่านอวี้ชิงคุ้นเคยกับสถานที่นี้ดี เธอคล้องแขนเวินซูเดินตรงเข้าไปในห้องส่วนตัวโดยไม่ต้องรอให้พนักงานนำทาง

ห้องส่วนตัวกว้างขวางและสลัวราง ผนังด้านหนึ่งเป็นจอโปรเจกเตอร์ขนาดยักษ์ มีเตียงนวดสองเตียง กลิ่นกำยานหอมเย็นๆ ลอยอวล ไม่หวานเลี่ยนจนเกินไป ให้ความรู้สึกผ่อนคลาย

เสียงดนตรีบรรเลงแผ่วเบาชวนให้เคลิ้มหลับทันทีที่ก้าวเข้ามา

"คุณหว่าน" พนักงานสาวในชุดกี่เพ้าเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสุภาพอ่อนโยน

"เหมือนเดิม สองที่นะ"

เห็นได้ชัดว่าเวลาไม่ได้อยู่ต่อหน้าเวินซู หว่านอวี้ชิงก็ดูเป็นผู้เป็นคนปกติ

"ได้ค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ"

ประตูห้องส่วนตัวต้องใช้คีย์การ์ดในการเข้าออก ให้ความเป็นส่วนตัวสูง ไม่ต้องกังวลเรื่องใครจะมาแอบดู

"มาเร็ว! พี่สาวเวิน เราไปเปลี่ยนชุดกันก่อนเถอะ!"

หว่านอวี้ชิงลากเวินซูเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่อยู่ในห้องส่วนตัว

มีห้องเปลี่ยนเสื้อถึงสามห้อง เพื่อความเป็นส่วนตัวสูงสุดของลูกค้า แต่ละห้องกว้างกว่าห้องลองเสื้อทั่วไปถึงสามเท่า มีตู้เสื้อผ้า ห้องอาบน้ำ และสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน

เวินซูเหลือบมองอ่างล้างหน้า ข้างๆ มีผลิตภัณฑ์บำรุงผิวของฮ่วนเหม่ยวางเรียงราย แยกตามสภาพผิว แม้จะเป็นแค่ขนาดทดลองแต่ก็แสดงถึงความใส่ใจ ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกคุ้นๆ กับสไตล์การตกแต่งร้าน นึกไม่ถึงว่าจะเป็นแบรนด์เดียวกันจริงๆ

เห็นได้ชัดว่าฮ่วนเหม่ยวางตำแหน่งแบรนด์ไว้ชัดเจนมาก เจาะกลุ่มลูกค้ากระเป๋าหนักอย่างหว่านอวี้ชิงโดยเฉพาะ

เวินซูสำรวจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้า ตัวเธอตอนนี้ "หมัก" กลิ่นหม่าล่าหม้อไฟมาเต็มที่ พอผสมกับกลิ่นกำยานแล้วมันช่าง... เป็นกลิ่นที่อธิบายยากและไม่น่าอภิรมย์เอาเสียเลย

คิดแล้วเวินซูจึงตัดสินใจอาบน้ำก่อน กว่าจะจัดการธุระเสร็จและเดินออกมาพร้อมผมหมาดๆ หว่านอวี้ชิงก็นอนแช่เท้าสบายใจเฉิบ โดยมีพนักงานนวดให้เรียบร้อยแล้ว

พนักงานอีกคนยืนรออยู่ พอเห็นเวินซูเดินออกมาก็รีบเข้ามาทักทายพร้อมรอยยิ้ม "คุณเวิน สวัสดีค่ะ"

ห้านาทีต่อมา

เวินซูนอนแผ่หลาในท่าเดียวกับหว่านอวี้ชิง

ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหว่านอวี้ชิงถึงชอบที่นี่นัก

หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน แถมยังมีสาวน้อยมานวดให้ เวินซูเริ่มรู้สึกเคลิ้มๆ

ผิดกับหว่านอวี้ชิงที่ดูจะมีพลังเหลือล้น เธอกำลังตื่นเต้นสุดขีดและเริ่มเปิดไลฟ์สตรีมดูบนจอใหญ่

ด้วยความแปลกที่ เวินซูเลยยังไม่หลับสนิท เธอปรือตาขึ้นมานิดหน่อยแล้วมองตามไปด้วย

หว่านอวี้ชิงกำลังดูสตรีมเมอร์ชายเกม PUBG คนหนึ่ง เขาไม่เปิดกล้องเห็นหน้า แต่เสียงนุ่มทุ้มชวนฟัง ให้ความรู้สึกสดชื่นเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิ

ใช้เสียงที่อ่อนโยนที่สุดยิงปืนที่โหดที่สุด... นิยามนี้เป๊ะเลย

สตรีมเมอร์คนนี้ชื่อ 'มู่มู่ผู้ชอบกินปลา' ชื่อจำยาก แถมดูเหมือนตั้งมั่วๆ เสียมากกว่า

ยอดคนติดตามไม่เยอะ แค่แสนต้นๆ ตอนนี้มีคนดูสดไม่ถึงหมื่น แต่ช่องแชตกลับไหลเร็วจี๋ ดูไปสักพักเวินซูก็สังเกตเห็นว่าเกือบทุกคนกำลังเรียกร้องให้สตรีมเมอร์เปิดกล้อง

หว่านอวี้ชิงไม่ได้เปิดโหมดเต็มจอ เลยเห็นชื่อบัญชีที่พิมพ์ข้อความรัวๆ ได้ชัดเจน และเกือบทั้งหมดมีสัญลักษณ์เพศชายต่อท้าย

พูดง่ายๆ ก็คือ... พวกที่บ้าคลั่งอยากเห็นหน้าสตรีมเมอร์ ล้วนแต่เป็นแฟนคลับชายทั้งนั้น

เวินซู: ...โลกนี้มันช่างมหัศจรรย์จริงๆ!

วันนี้เวินซูได้เปิดหูเปิดตาแล้ว

อาจเป็นเพราะคืนวันศุกร์ เหล่ามนุษย์เงินเดือนต่างพากันออกไปช้อปปิ้งกินข้าว แม้จะสี่ทุ่มกว่าแล้ว แต่ยอดคนดูก็ยังทรงตัว มีแค่ไม่กี่คนที่พิมพ์ข้อความซ้ำๆ

ทว่าจิตใจของสตรีมเมอร์คนนี้ช่างนิ่งสงบดั่งหินผา เหมือนปืนในมือเขา ตราบใดที่ไม่ใช่จังหวะดวลสไนเปอร์ เขาก็จะเจียดเวลามาขอบคุณแฟนๆ ที่ส่งของขวัญให้เสมอ

เวินซูเดาว่าเขาคงชินกับการเป็นสตรีมเมอร์โนเนมแล้ว เลยไม่ได้ซีเรียสกับยอดคนดูมากนัก

"อ๊าย~~~ มู่มู่ช่างอ่อนโยนอะไรเบอร์นี้!"

ดูท่าทางหว่านอวี้ชิงจะเป็นแฟนคลับตัวยง

บนแพลตฟอร์ม 'ไดโนเสาร์ไลฟ์' สตรีมเมอร์เกมตัวท็อปมียอดติดตามหลักสิบล้าน อย่างต่ำก็หลายล้าน คนที่มีแค่แสนเดียวถือว่าเป็นปลาซิวปลาสร้อย แต่การที่หว่านอวี้ชิงไปขุดเจอและชอบขนาดนี้ แสดงว่าหมอนี่ต้องมีของดีจริงๆ

นอกจากเรื่องบริหารงานไม่เก่งแล้ว สายตาและรสนิยมเรื่องอื่นของหว่านอวี้ชิงถือว่าเฉียบคมใช้ได้เลย

เวินซูนอนดูไปหลายตา หมอนี่เชี่ยวชาญเกม PUBG ชนิดหาตัวจับยาก ไม่เคยรู้จักรคำว่าเพลย์เซฟ โดดร่มลงเมือง Pochinki ทีไร ถ้าไม่ตายคาที่ก็กลายเป็นเทพเจ้าสงคราม

ทุกครั้งที่ชนะ หน้าจอจะเต็มไปด้วยข้อความ "สตรีมเมอร์ 666" "ชนะแล้วเปิดกล้องฉลองหน่อยไหม?" อะไรทำนองนี้ บรรยากาศโดยรวมดูผ่อนคลายและสนุกสนาน

เวลาล่วงเลยเข้าสู่เที่ยงคืนอย่างรวดเร็ว

ยอดคนดูเริ่มขยับขึ้นช้าๆ จากหมื่นต้นๆ กลายเป็นเกือบห้าหมื่น

ดูเหมือนคนดูส่วนใหญ่จะเป็นคนทำงานที่มีเวลามาดูสตรีมดึกๆ แค่ไม่กี่วัน

ตามคำเรียกร้องของแฟนคลับ สตรีมเมอร์เปลี่ยนจากโหมดลุยเดี่ยวมาเป็นทีมสี่คน แม้จะเจอพวกไกอ่อนบ้าง แต่เพื่อนร่วมทีมส่วนใหญ่ก็ฝีมือดี สถิติการเล่นถือว่าสวยหรู

จนกระทั่ง... "เชี่ย! (คำอุทาน)"

หว่านอวี้ชิงเด้งตัวลุกขึ้นนั่งเหมือนศพคืนชีพ

"ทำไมถึงสุ่มไปเจอหล่อนได้วะเนี่ย!?"