ตอนที่ 245 ความศักดิ์สิทธิ์

วิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นคือที่สถิตของพระเจ้าที่เป็นที่รักของโลก

นี่คือความเชื่อของ จักรวรรดิ์ต้าเฉียน

เเต่ละบ้านนั้นจะมีรูปปั้นขนาดเล็กเเต่ละเมืองนั้นจะมีรูปปั้นขนาดกลางเเละเเต่ละมณฑลจะมีรูปปั้นขนาดใหญ่เเละมีหอคอยสูงตระหง่านคอยตรวจการ

สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ถูกสร้างมากกว่า 100 ปี ,200 ปี เเต่มันเป็น พันๆปีหรือหมื่นปี เเน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ต่างก็ใกล้ชิดกับคนของอารยธรรมเเห่งการบ่มเพาะพลัง

เจียง หลี่ มองไปที่ศูนย์กลางของมณฑลก็พบกับรูปปั้นขนาดใหญ่ที่เผยความเเข็งเเกร่งออกมานี่ไม่ใช่ประติมากรรมเเต่มันเป็นที่สถิตของเหล่าจิตใจที่ชาวดั้งเดิมต่างถวายมันเป็นสิ่งที่คอยป้องกันภัยพิบัติของพวกเขา

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือสิ่งนี้คอยตรวจส่องโดยใช้เนตรพระเจ้า

"รูปปั้นจิตวิญญาณเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆน้อยเเล้วละ?"

เจียง หลี่ เเละ หลง เทียนหลาง เเลกเปลี่ยนความคิดกันทางจิตวิญญาณ

พวก หลง เทียนหลาง ทั้ง 4 คนจ้องมองลงมาจากที่สูงพวกเขาเห็นเขตหลายเขตที่เป็นภาพปรากฏขึ้นมันเป็นภาพของสังคัมที่อยู่ด้วยกันพวกเขากลับมีชีวิตชีวาเเละมีความสุขมาก

เเม้เเต่ เจียง หลี่ ในตอนนี้ ก็มีความรู้สึกคล้ายกัน เดิมทีเขาไม่ต้องการเป็นปรปักษ์แบบนี้เลย

พวกเราจะต้องระมัดระวังให้มาก จักรวรรดิ์ต้าเฉียน นั้น เป็นเรื่องยากที่จะจัดการด้วยได้เเม้เเต่ผู้เชี่ยวชาญสภาวะหายใจในครรภ์ระดับสูงพร้อมเรือรบก็ถูกจับเป็นทาสก็มีพวกเขาหรือเเม้เเต่เสียชีวิตที่นี่"หลง เทียนหลาง กล่าว"ภารกิจนี้อันตรายมากพวกเราจำเป็นจะต้องรอบคอบ จักรวรรดิ์ต้าเฉียนจะไม่ปล่อยบุคคลที่รุกร้ำเข้าเขตเเดนของพวกเขาอย่างเเน่นอนหากพวกเขาจับได้พวกเขามีสิ่งที่เรียกว่าความโกรธเกรี้ยวของสวรรค์"

"ความโกรธเกรี้ยวของสวรรค์?"เจียง หลี่ ได้ยินก็พลันเปลี่ยนเเปลงทันทีทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังเเห่งเส้นทางบางอย่าง?"ความโกรธเกรี้ยวของสวรรค์ คืออะไร?"เขามองไปที่ หลง เทียนหลาง

"นายมองเห็นเเม่น้ำนอกอาณาเขตนี้ไหมมันเป็นเเหล่งย่อยของหลอดเลือดมังกรดำ"หลง เทียนหลาง ชี้ไปที่ด้านนอกเมือง"เเหล่งย่อยของหลอดเลือดดำนั้นได้เชื่อมกับเเม่น้ำอื่นที่เป็นเเหล่งย่อยสุดท้ายก็ไหลย้อนไปรวมกันเข้ากับหลอดเลือดดำของมังกร เมื่อ 20,000 ปี ที่เเล้วสิ่งนี้ได้ถูกสร้างขึ้นโดยธรรมชาติ ทางจักรวรรดิ์นั้นรับรู้มันเเละคิดว่าสิ่งนี้คอยช่วยเหลือพวกเขาไม่ให้เกิดภัยพิบัติ พวกเขาเรียกมันว่าปฏิหารย์"

"ฉันพบหนังสือประวัติศาสตร์ในห้องพักของโรงเเรม"เสี่ยว กวง กล่าวออกมา เขายื่นหนังสือให้ เจียง หลี่

ทันใดนั้นหนังสือก็ถูกเปิดนี่เป็นเรื่องของจักรวรรดิ์เมื่อ 23,000 ปีที่ผ่านมา เเน่นอนว่าประวัติศาสตร์เริ่มต้นขึ้นในช่วง 3,000 ปี ภัยพิบัติธรรมชาติถูกระรานอย่างเต็มที่สงครามเกิดขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน

"จริงๆเเล้วสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเมื่อ 3,000 ปี น่าเสียดายที่มนุษยชาติไม่สามารถสื่อสารกับดาวเคราะห์ได้หากทำได้เเน่นอนว่าการจะดึงพลังธรรมชาติมาใช้นั้นจะช่วยให้พวกเรารุดหน้าประวัติศาสตร์เสียอีก

"เเต่มันก็เเปลกจริงๆ มันเริ่มขึ้นเมื่อ 3,000 ปี เเสดงว่าจักรวรรดิ์ตอนนี้ได้รับการพัฒนามามากกว่า 20,000 ปี สิ่งนี้อาจเทียบเท่าได้กับตัวตนชั้นสูงในจักรวาล?"ต้วน จ้าว กล่าว

"มีอะไรน่าเเปลก มนุษย์โลกของเรานั้นได้ปรากฏขึ้นในช่วงหลายล้านปีก่อน พวกเขาได้กินนกเเละสัตว์จนสร้างอารยธรรมมาได้กว่า 1 ล้านปีโดยไม่วิวัฒนาการ หลังจากผ่านไปหลายพันปีก็มีการระเบิดครั้งใหญ่เกิดขึ้น ถ้าเป็นอย่างนี้สิ่งนี้ไม่เรียกว่าผิดปกติกว่าหรอ?"เสี่ยง กวง ยิ้มเยาะเย้ย"ความลับนี้เป็นสิ่งที่อารยธรรมมนุษย์ของเราพานพบมันเป็นเรื่องของโชคชะตา"

"สิ่งเหล่านี้ต่างก็เกิดขึ้นกับจักรวรรดิ์ต้าเฉียนเช่นเดียวกัน เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับของเนตรพระเจ้าเราจะต้องระวังอย่างดีสถานที่เเห่งนี้เป็นสรวงสวรรค์ก็จริงเเต่พวกเรานั้นคือตัวตนของปีศาจหากพวกเราถูกจับได้จะต้องตายโดยไม่ต้องสงสัย"

หลง เทียนหลาง กล่าวต่อ"ภายใต้สภาพเเวดล้อมเช่นนี้เราจะต้องใช้เรือข้ามมาเพื่อเชื่อมต่อมลฑลอีกเเห่งเราจะต้องศึกษาจักรวรรดิ์ต้าฉียนเเละหาโอกาสเพื่อรอการเปลี่ยนเเปลงของฮวงจุ้ยจักรวรรดิ์"

"หืม?"เจียง หลี่ พลันนึกได้"เช่นนั้นเราจะเดินทางเพื่อหาคนของเราก่อนดีหรือไม่?"

เเน่นอนว่ามีคนบางคนได้ลักลอบเข้ามาในอารยธรรมเเห่งการบ่มเพาะพลังพวกเขาถูกส่งมาเพื่อตรวจสอบ

เจียง หลี่ นั้นสามารถคาดการณ์ได้ว่านักเรียนของสถาบันเเอสทรัลเองก็ต้องหลบๆซ่อนเเละปะปนใช้ชีวิตอย่างสงบ

นอกจากนี้ยังมีนักเรียนหลายคนที่มีสายเลือดจีนบ้างก็มีนักเรียนชาวตะวันตกที่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับจีน คนของจักรวรรดิ์ต้าเฉียนนั้นเป็นอารยธรรมเเห่งความคิดริเริ่มพวกเขาเองก็เข้ามาอยู่ในโรงเเรมนี้

"อย่าให้ความสนใจกับพวกเขาเลย"หลง เทียนหลาง กล่าว"ในเวลานี้พวกเขาจะต้องหลบๆซ่อนๆ เเน่นอนว่าพวกเราไม่สามารถจัดเเจงหรือนัดเเนะสิ่งเหล่านั้นได้ ความร้าจกาจของจักรวรรดิ์ต้าเฉียนนั้นมีมากเกินไปหากเราทำอะไรโง่ๆมันจะทำให้พบกับหายนะ"

หลง เทียนหลาง กล่าวออกมาอย่างรุนเเรง

นักเรียนของ สถาบันเเอสทรัลนั้นเข้มงวดมาก เเต่ละคนมีขอบเขตไม่เท่ากัน

"คนเหล่านี้ไม่ใช่คนของอารยธรรมเเห่งการบ่มเพาะพลัง ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาอาจจะถูกตรวจสอบเเละถูกจับได้หากทำอะไรเกินเลย"เสี่ยว กวง กล่าว"ไปเถอะ เราควรพักผ่อนเพื่อเตรียมพร้อม"

"ก็ดี"

เจียง หลี่ เเละ ทั้ง 4 คนที่เหลือ พวกเขาเเยกย้ายกันไปนอน

ในลานอื่นๆของโรงเเรมนี้เเน่นอนว่ามีนักเรียนมากกว่า 10 คน รวมถึง 3 ผู้นำกลุ่มกำลังอยู่พูดคุยกัน

"สถานที่เเห่งนี้อุดมภ์สมบูรณ์มาก?"สตรีคนหนึ่งกล่าวออกมา"ฉันไม่คิดเลยว่าอารยธรรมของเราจะทำการรุกรานสถานที่เเห่งนี้จริงๆ?"

"หัวหน้า เเกรียย์ ตอนนี้เราได้ลักลอบเข้าสู่จักรวรรดิ์ต้าเฉียนสำเร็จเเล้ว ดูเหมือนว่าสถานที่เเห่งนี้จะมีเเหล่งหินวิญญาณอยู่บางทีเราอาจปล้นมัน?สถานที่เเห่งนี้ผู้ชายเเข็งเเกร่งกว่าผู้หญิงเเน่นอนว่าผู้หญิงหลายคนเราจะจับไปเป็นทาสก็ได้?"

ในลานบ้านอีกกลุ่มหนึ่งพวกเขาก็ได้พูดคุยกัน

"เรามีหลายสิ่งที่ต้องจัดการ"หัวหน้า เเกรียย์ กล่าว"เวลานี้ทั้ง 3 ทีมของเราได้รวมตัวกัน ทีมสายฟ้า,ทีมปีศาจเขียว,เเละทีมคาร์ก พวกเรามีคนทั้งหมด 12 คน เราจะต้องวางเเผนกันอย่างดี"

"เเกรียย์ เช่นนั้นเราจะทำอย่างไร?จะกลับไปมือเปล่า หรือจะปล้นหินวิญญาณ?"หัวหน้าทีมคนอื่นขมวดคิ้ว

"ไม่?เวลานี้ ทีมของสถาบันเเอสทรัลของเราหลายคน ได้รับภารกิจลักลอบเข้ามา เพื่อทำลายพิธีกรรมสวรรค์เหมือนกับเรา"

"เเกรียย์ เช่นนั้นเราจะได้รับความมั่งคั่งได้อย่างไร?"นักเรียนหญิงชาวตะวันตกอีกคนหนึ่งถาม

"เปนเรื่องง่ายมากเราจะค่อยๆจัดการเพื่อนำกองทัพไปก่อจลาจลเมื่อถึงตอนนั้นใครไม่ฟังเราก็ฆ่าได้"หัวหน้าเเกรียย์ กล่าว"พวกชาวดั้งเดิมเหล่านี้ เชื่อมั่นในวิหารศักดิ์สิทธิ์"

"พวกนอกรีตเหล่านี้เชื่อมั่นในวิหารศักดิ์สิทธิ์?"นักเรียนหญิงชาวตะวันตกกล่าวถาม"เช่นนั้นเราจะลงมือวันพรุ่งนี้ หรือคืนนี้ดี?"

"ทีมของเราต่างก็มีนักสะกดจิตหากเราก่อจลาจลพร้อมๆกันเพื่อระเบิดที่นี่มันจะทำให้จักรวรรดิ์ปั่นป่วนเเน่นอนหลังจากนั้นเราจะโค่นรูปปั้นจักรพรรดิ์นั่น"

"ดูเหมือนว่าความกล้าหาญของนักเรียนชาวตะวันตกกลุ่มนี้จะเป็นเรื่องหนักทีเดียว"หลง เทียนหลาง พลางได้ยิน"พวกเขาจะก่อจลาจลขึ้นเพื่อขัดขวางการทำงานของพวกทหารยามพวกนั้น นอกจากนี้พวกเขายังต้องการโค่นรูปปั้นจักรพรรดิ์เพื่อทำลายความเชื่อ?"

"ความกล้าหาญพวกเขามีขนาดใหญ่จริงๆ เราเพียงเเค่สังเกตุดูอย่างรอบคอบ"เจียง หลี่ เฝ้าดูการเปลี่ยนเเปลงอย่าง เงียบๆ"

ในขณะนั้นเองก็มีเสียงดังออกมาจากด้านนอกของโรงเเรมมันเป็นเสียงที่มาพร้อมกับความโกรธที่น่าสยดสยอง"ฆ่าพวกปีศาจ! จัดการพวกปีศาจฆ่าพวกปีศาจให้หมด!"