บทที่ 39 ปิดฉาก งานแลกเปลี่ยน อาวุธมาตรฐาน คำเชื้อเชิญ! (ฟรี)

บทที่ 39 ปิดฉาก งานแลกเปลี่ยน อาวุธมาตรฐาน คำเชื้อเชิญ!

“พูดก็พูดเถอะนะ พยัคฆ์หินดำจะชนะก็ชนะไปเถอะ

ทำไมต้องซ้ำเติมกันจนหมดทางลุกขึ้นด้วย? ให้เกียรติกันบ้างไม่ได้หรือยังไง? แบบนี้มันไม่เท่ากับตบหน้ากันหรอกหรือ?”

“นั่นสิ ถึงจะเลือดร้อนแต่ก็ยังเป็นแค่ทหารรับจ้างฝึกหัด

เขาจะทำยังไงก็ยังถือว่าเป็นทหารฝึกหัด แต่จะมายึดเรือธงของเขาต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้... มันเกินไปหน่อยไหม?”

“แถมยังขนสมบัติขึ้นยานอย่างกับไม่เคยเห็นของดี

ขายหน้าสุดๆ คนบ้านนอกออกมาจากที่เล็ก ๆ ก็แบบนี้แหละ!”

แน่นอนว่าในหมู่ผู้ชม เมื่อมีคนยกย่องก็ย่อมมีคนเหน็บแนม

แต่คนเหล่านั้นยังพูดไม่ทันไร ก็ถูกกลุ่มผู้สนับสนุนต่อว่ากลับอย่างรุนแรง

“พวกแกจะเหน็บแนมก็ดูสถานการณ์หน่อยเป็นไหม?

ตัวเองนั่งคุกเข่าอยู่แท้ๆ จะไม่ยอมให้คนอื่นลุกขึ้นบ้างหรือ? ทหารรับจ้างฝึกหัดแล้วไง แพ้ไม่ได้หรือ?”

“ใช่! ถ้าจะว่ากันเรื่องเลือดร้อนปากเสีย ฝั่งตรงข้ามนั่นแหละตัวจริง

แล้วยึดเรือธงแล้วไง? ข้อตกลงก่อนสู้ มีคนได้ยินเยอะแยะ หรือพวกแกหูหนวกเลือกฟัง?”

“ข้าดูไม่ใช่หูหนวกทางกาย แต่เป็นหูหนวกทางใจมากกว่า

พี่น้อง ยุคจักรวาลแล้ว ยังจะมานั่งคุกเข่าอยู่อีกเหรอ?”

“ขนสมบัติขึ้นยานมันผิดตรงไหน? มีปัญญาก็ลองชนะดูบ้าง แล้วอย่าขนของรางวัลขึ้นยานก็แล้วกัน!”

“ฮ่าๆ ข้ากลัวอย่างเดียว พวกแกไม่เคยชนะใครเลยมากกว่า!”

ผู้ที่คอยเหน็บแนมยังพูดไม่ทันไร ก็ถูกเสียงด่าทอและเยาะเย้ยกลบจนหมด

ในหมู่ทหารรับจ้างฝึกหัดทีมของไช่เฉิงเชียน ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

“ไช่เฉิงเชียนแพ้จริงๆ งั้นเหรอ?”

“เวรเอ้ย เจ้าพยัคฆ์หินดำ นี่มันของจริงแฮะ!

ถึงรองหัวหน้าหน่วยจู่โจมจะได้ตำแหน่งมาจากเส้นสาย แต่อย่างน้อยเรือแสงสว่างแห่งแดนใต้ก็ไม่ธรรมดาเลย”

“อืม...ข้าอยากจะบอกว่าเขาประมาทเอง

แต่คิดอีกที ถึงจะเป็นข้าเองขึ้นไปสู้ ก็คงโดนยานยูเผิงถล่มจนร่วงอยู่ดี จะสมเพชหรือขำดีล่ะเนี่ย”

“ขำเถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะปากของเขา จะไปหาเรื่องเจอคู่ต่อสู้ระดับอสูรแบบนี้ไหม?

แถมยังเป็นคนท้าทายเองอีกนะ แถมเลือกสู้แบบเชื่อมปะทะด้วย”

“จริง สู้แบบเชื่อมปะทะ มันไม่ใช่แค่ยิงปืนใหญ่หยอก ๆ

ถ้าพวกเราขึ้นไป เขาก็คงแค่ประลองให้เป็นพิธีเท่านั้น โทษปากของไช่เฉิงเชียนเถอะ ฮ่า ๆ ๆ”

สมาชิกทีมทหารรับจ้างฝึกหัดต่างก็ไม่ใช่พวกที่ไม่รู้โลก

พวกเขาตระเวนผ่านงานมามาก รู้ดีว่าเรื่องของคนมันเป็นอย่างไร

อย่างไช่เฉิงเชียน ถึงจะเก่งเรื่องก้มหัว-เงยหน้าได้สุดขีด

แต่พอมาเจอหวังต้งที่เด็ดขาดและไม่ยอมอ่อนข้อให้ใคร ก็จนปัญญา

“ไช่เฉิงเชียนจบเห่แล้ว

ปากเสียเดิมทีแค่เรื่องเล็ก ถ้าไม่ก่อปัญหาอะไรก็ไม่โดนหักคะแนนด้วยซ้ำ

แต่คราวนี้เพราะปากตัวเองแท้ๆ ไปหาเรื่องเจอศัตรูที่สู้ไม่ได้

แถมแพ้จริงจังอีก

หมายความว่าเพราะปากของเขาเอง ทำให้เกิดปัญหาตามมาเป็นลูกโซ่

ไม่ใช่แค่ตัวเองเสียหาย แต่ทีมของเราก็เสียชื่อ

ถ้าจะพูดให้ถึงที่สุด ยังส่งผลต่อภาพลักษณ์ของสมาคมเมอร์คิวรี่อวกาศด้วย

คราวนี้เขาไม่ใช่แค่เสียตำแหน่งรองหัวหน้าหน่วยจู่โจม

แม้แต่การผ่านการประเมินเลื่อนขั้นไปเป็นทหารรับจ้างเต็มตัวก็คงหมดหวัง!”

“กลัวจะไม่จบแค่นั้น

คงไม่ได้เป็นทหารรับจ้างฝึกหัดต่อด้วยซ้ำ!”

“ทำไมล่ะ? เขาไม่ใช่มีเส้นสายหรือ?”

“เฮอะ เส้นสายมันก็แค่การลงทุน

ถ้าไช่เฉิงเชียนยังมีค่า มันก็ยังอยู่

แต่ถ้าเขาไร้ค่าเมื่อไร เส้นสายนั่นก็ขาดทันที!”

“ฟังแบบนี้ ข้าก็คิดว่าน่าจะจริง

ไช่เฉิงเชียนเอาโมดูลทองคำจากที่ไหนมา?

ทั้งชื่อเสียงเสียหาย เรือธงก็โดนริบ

กลัวจะหมดที่ยืนในตระกูลด้วยซ้ำ ไหนจะมีใครลงทุนลงแรงให้?”

สมาชิกในทีมคุยกันพักหนึ่ง ก็ได้ข้อสรุปตรงกัน

“แต่ไช่เฉิงเชียนก็ยังสร้างปัญหาให้พวกเราเอง

เขาแพ้ แต่กลับทำให้ชื่อเสียงทีมเราเสียด้วย!”

“จริง พยัคฆ์หินดำก็ถือโอกาสใช้ชื่อเสียงทีมเรา ไปสร้างชื่อใหญ่โต!”

“ฮ่าๆ แล้วไงล่ะ คนเขามีฝีมือขนาดนั้น

ไม่งั้นใครจะขึ้นไปกู้ชื่อทีมเราล่ะ?”

“ข้าไม่เอาด้วยหรอก

แต่ดูท่าพวกเจ้าเองก็คงไม่ไหว

นอกจากหัวหน้า ใครจะเหนือกว่าไช่เฉิงเชียน?”

“หัวหน้า พูดอะไรหน่อยสิ?”

“หัวหน้า? หัวหน้าหลับอีกแล้วเหรอ?”

สมาชิกในทีมต่างมองหน้ากัน

สุดท้ายก็ไม่มีใครกล้าไปปลุกหัวหน้าทีมที่ขึ้นชื่อว่าอารมณ์เสียหนักมากเวลาเพิ่งตื่น

ส่วนเรื่อง ‘มิตรภาพทีม’...ในทีมทหารรับจ้างฝึกหัด ไม่มีอะไรแบบนั้น

ต่างคนต่างมาก็เพราะการประเมินเลื่อนขั้น

ความสัมพันธ์กันก็แค่คู่แข่ง

ไช่เฉิงเชียนเองก็เป็นแค่คนใช้เส้นสาย ไม่ได้มีใครผูกพันด้วย

การที่เขาล้มลง ไม่มีใครดีใจด้วยซ้ำ

จะมีใครออกหน้าเพื่อรักษาหน้าทีมเพราะเรื่องแค่นี้ก็ไม่มีทาง

ยานยูเผิง

หวังต้งเอง เตรียมใจไว้แล้วว่าทีมทหารรับจ้างฝึกหัดอาจจะออกมาเอาเรื่อง

แต่กับคนอื่นในทีม เขาไม่คิดจะใช้วิธีรุนแรงแบบกับไช่เฉิงเชียน

หากจะสู้ก็คงแค่ประลองยิงปืนใหญ่ตามมารยาท

แต่จนกระทั่งยานยูเผิงลากแสงสว่างแห่งแดนใต้กลับที่จอด

ทุกอย่างจบลง

ทีมทหารรับจ้างฝึกหัดก็ยังเงียบ ไม่มีใครขยับ

ตรงกันข้าม คนอื่นในสนามอื่นๆ ก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เหมือนไช่เฉิงเชียนแพ้ เรือธงโดนริบ เป็นเรื่องปกติที่ไม่ต้องใส่ใจ

หวังต้งเองก็แปลกใจไม่น้อย

สุดท้ายเป็นฝ่ายขบวนพ่อค้าที่เข้ามาเจรจาเรื่องไถ่ตัวไช่เฉิงเชียน

ซึ่งหวังต้งเองก็ชัดเจน

บนแสงสว่างแห่งแดนใต้ไม่มีโมดูลทองคำ

ตามข้อตกลง เรือแสงสว่างแห่งแดนใต้จึงตกเป็นของหวังต้ง

ส่วนตัวไช่เฉิงเชียนก็จะถูกควบคุมตัวอยู่บนยานยูเผิง

จนกว่าขบวนพ่อค้าและทีมทหารรับจ้างฝึกหัดจะออกจากเขตดาวนี้

เพื่อป้องกันปัญหาในช่วงงานแลกเปลี่ยน

ท่าทีแข็งกร้าวนี้ทำให้ฝ่ายขบวนพ่อค้าก็ได้แต่ถอยไป

“เจ้าทำแบบนี้ ไม่กลัวขัดใจขบวนพ่อค้าเหรอ?” หลินเสี่ยวกุ้ยถามอย่างกังวล

“ใครที่ควรขัดใจก็ขัดใจไปตั้งแต่จับตัวไช่เฉิงเชียนแล้ว” หวังต้งหัวเราะเบาๆ

“แต่ที่แปลกคือ คนที่ออกหน้ากลับเป็นขบวนพ่อค้า ไม่ใช่ทีมทหารรับจ้างฝึกหัด

ดูเหมือนข้ายังไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างสองฝ่ายนี้ดีนัก”

แน่นอนว่าเขาไม่คิดปล่อยไช่เฉิงเชียนไปง่ายๆ

ไหนๆ ก็เป็นศัตรูแล้ว ก็ต้องกวาดให้เรียบ

ถ้าไม่ใช่เพราะไช่เฉิงเชียนยังมีสถานะทหารรับจ้างฝึกหัด

หวังต้งก็คงไม่ไว้ชีวิต

แต่ไม่ว่าอย่างไร เรือแสงสว่างแห่งแดนใต้ หวังต้งไม่มีทางคืนให้

เมื่อไม่มีเรือธง ไช่เฉิงเชียนก็หมดสิทธิ์จะเป็นทหารรับจ้างเต็มตัว

หรือแม้แต่จะรักษาตำแหน่งในตระกูล

ไม่มีอะไรเหลือแล้ว จะเอาอะไรไปล้างแค้นหวังต้งอีก?

หวังต้งเชื่อว่า พองานแลกเปลี่ยนจบ

ไช่เฉิงเชียนถูกขบวนพ่อค้าพากลับไป

ก็คงไม่มีโอกาสเจอกันอีกตลอดชีวิต

หวังต้งส่งหลินเสี่ยวกุ้ยกลับยานเทพีแสงอรุณ

หวังกว่านหนานก็ถือบัญชีรายชื่อของรางวัลจากแสงสว่างแห่งแดนใต้มาให้

“เจ้านี่ทำคุยโตนักว่าเส้นสายดี

พูดเอะอะก็โมดูลทองคำ

ที่แท้ก็แค่ยาจก

ไม่ใช่แค่ไม่มีโมดูลทองคำบนยาน

ทรัพยากรอื่นๆ ก็มีแค่นิดเดียว!”

หวังกว่านหนานบ่นยาวก่อนที่หวังต้งจะทันเปิดดู

แต่พอหวังต้งดูเองก็อดหัวเราะไม่ได้

“กว่านหนาน ของในบัญชีนี้ ในสายตาเจ้าถือว่าน้อยหรือ?

หน่วยวัดเจ้ามันเวอร์ไปหน่อยหรือเปล่า?”

ในบัญชีนี้ แค่คริสตัลไทเทเนียมก็มีถึง 308 ก้อน!

ยังไม่นับผลึกเงามืด 56 ก้อน คริสตัลออร่าเรืองแสง 10 ก้อน

ซึ่งเป็นทรัพยากรหายากในเขตราชอาณาจักรจื่อจิง

ของจิปาถะอื่นๆ รวมหัวรวมท้ายก็ถือว่ามากโข

ไหนจะเรือประจัญบานเปลวไฟต้นกำเนิดอย่างแสงสว่างแห่งแดนใต้ ที่ในเขตดาวนี้ถือว่าเป็นเรือรบชั้นแนวหน้า

แต่หวังกว่านหนานก็ยังดูแคลน

หวังต้งอดรู้สึกเห็นใจไช่เฉิงเชียนไม่ได้

“พี่ใหญ่ เจ้ารู้จริงหรือแกล้งไม่รู้?

เงินเดิมพัน 300 ก้อนที่เราแทงไว้ มันจมหายหมดแล้ว!”

หวังกว่านหนานพูดอย่างไม่สบอารมณ์

“อ้อ?”

หวังต้งงงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็นึกออก

ก่อนหน้านี้ พวกเขาเอาคริสตัลไทเทเนียม 302 ก้อนที่เหลือบนยานยูเผิงไปเดิมพันกับเจ้ามือหลายเจ้า

พนันว่ายานยูเผิงจะชนะในศึกท้าชิง

แต่พอผลการดวลกับไช่เฉิงเชียนออกมา

ก็ไม่มีใครกล้าเอาหวังต้งกับหลินเสี่ยวกุ้ยไปจับคู่กับใครอีก

โต๊ะพนันยานยูเผิงชนะจึงถูกยกเลิก

คริสตัลไทเทเนียม 302 ก้อนจึงถูกคืนมาครบ

แต่แผนจะทำเงินก้อนโตจากอัตราต่อรองสูง ๆ ก็พังทลาย

ขาดทุนกำไรไป 600 ก้อนในพริบตา

ส่วนหวังต้งชนะไช่เฉิงเชียน จะถือว่าชนะศึกท้าชิงไหม?

แน่นอนว่าไม่ใช่

ศึกท้าชิงกับดวลยานรบ มันคนละเรื่อง

หวังต้งเองก็เซ็งไม่น้อย

“อะไรนะ ศึกยังไม่จบเลย ทำไมรีบคืนชิปพนันล่ะ? ข้าขอขึ้นเวทีตามลำดับ!”

แน่นอนว่าแค่พูดเล่น

ถ้ายานยูเผิงจะขึ้นเวทีอีกรอบจริง ๆ ล่ะก็... มันคงน่าเกลียดเกินไป

ไม่ต้องพูดถึงทีมทหารรับจ้างฝึกหัด

แค่สภาตุลาการก็ไม่ยอมแน่

หวังต้งจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ

เพื่อหญิงงาม ยอมเสียผลประโยชน์บ้างก็ต้องยอม

อย่างไรเสีย สินสงครามที่ได้จากแสงสว่างแห่งแดนใต้ มูลค่ายังสูงกว่าคริสตัลไทเทเนียมหลายร้อยก้อน

แค่แผนเปลี่ยนกลางทางเท่านั้นเอง

หวังต้งรับคริสตัลไทเทเนียม 302 ก้อนคืนมา

ไม่มีปัญหาอะไร

เจ้ามือบางรายยังเสนอคริสตัลไทเทเนียมเพิ่มให้เป็นค่าชดเชยอีก

แต่หวังต้งก็ไม่รับ

ไม่คุ้มที่จะแลกชื่อเสียงกับผลประโยชน์เล็ก ๆ

แต่เรื่องนี้ก็แสดงให้เห็นว่า

หลังศึกนี้ สถานะของหวังต้งสูงขึ้นจริง

ศึกระบบฟีนิกซ์ในแถบดาวเคราะห์น้อย ต่อให้ผลงานเด่นแค่ไหน ก็ไม่มีใครเห็นกับตา

แต่วันนี้ ยานยูเผิงพิชิตแสงสว่างแห่งแดนใต้ที่เคยหยิ่งผยองต่อหน้าผู้ชมกว่าหมื่นยาน

แถมมีถ่ายทอดสดไปทั่วเขตดาวนี้

ประกอบกับกระแสภูมิใจในถิ่น

ไม่ช้าไม่นาน ชื่อพยัคฆ์หินดำจะต้องดังกระหึ่มไปทั่วเขตดาวนี้แน่นอน

วันที่ 12 พฤศจิกายน

งานแลกเปลี่ยนเปิดฉากอย่างเป็นทางการ

หัวข้อหลักของปีนี้คือ ‘อาวุธมาตรฐาน’

ใช่แล้ว อาวุธมาตรฐาน!

ยังจำตอนที่หวังต้งได้ ‘ขวานสงคราม’ ใหม่ๆ ไหม?

ใช้กลยุทธ์ล่อให้เกิดศึกปลุกปั่นให้ตระกูลจิ้นกับขบวนพ่อค้าดินแดนเอิร์ลเทียนฟางสู้กัน

บนเรือรบจู่โจมของซือหม่าจ้งต๋า ที่ใช้โจมตีเรือเปลวไฟต้นกำเนิด ก็คือระเบิดลบล้างสนามพลัง งูหางกระดิ่ง

อาวุธแบบนี้ ที่ไม่ใช่โมดูลประจำยานเปลวไฟต้นกำเนิด

ก็คืออาวุธมาตรฐาน

ไม่ใช่ว่าอาวุธมาตรฐานไม่ดี

ในอารยธรรมมนุษย์เพลิงวิญญาณ

มีแนวคิดหนึ่งที่ได้รับความนิยม

พวกเขาเห็นว่า ยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดนั้นเยี่ยมยอด

แต่ยานประเภทอื่นๆ ก็ยังมีความสำคัญ ไม่ควรมองข้าม

แนวคิดนี้ได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นนำของอารยธรรมมนุษย์เพลิงวิญญาณไม่น้อย

จึงเกิดเรือรบจู่โจม เรือพิทักษ์ ฯลฯ ขึ้นมาคอยสนับสนุน

อาวุธมาตรฐานจึงได้พัฒนาไปพร้อมกัน

เช่น โล่ปกป้องดาวเคราะห์ ที่มีอยู่บนทุกดาวเคราะห์อยู่อาศัย

ก็ถือเป็นอาวุธมาตรฐานประเภทหนึ่ง

ในงานแลกเปลี่ยนครั้งนี้ ขบวนพ่อค้าได้นำอาวุธประเภทนี้มาแสดงมากมาย

ไม่ว่าจะเป็นระเบิดลบล้างสนามพลัง งูหางกระดิ่ง

แม้จะเป็นอาวุธมาตรฐาน แต่บางชิ้นก็มีอานุภาพมากพอจะคุกคามเรือประจัญบานเปลวไฟต้นกำเนิด

โดยเฉพาะปืนใหญ่ปฏิสสารที่ติดตั้งบนดาวเคราะห์หรือสถานีขนาดใหญ่

ว่ากันว่าสามารถทำลายเรือประจัญบานเปลวไฟต้นกำเนิดได้เลยทีเดียว

จึงได้รับความสนใจไม่น้อย

นอกจากนี้ ยังมี ข่ายตรวจจับห้วงอวกาศ

เรดาร์แบบประจำที่ที่สามารถสอดส่องพื้นที่อวกาศขนาดใหญ่และตรวจจับการเดินทางความเร็วเหนือแสง

หรือ โล่พิทักษ์ดาวเคราะห์รุ่นทหาร

ที่ว่าแน่วแน่จนต้านระดมยิงจากเรือประจัญบานเปลวไฟต้นกำเนิดได้อย่างไม่สะทกสะท้าน

ในการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ กลุ่มอำนาจใหญ่ต่างๆ ในเขตดาวดูมีชีวิตชีวามาก

แต่สำหรับหวังต้ง

พอรู้ว่าสินค้าหลักของขบวนพ่อค้าคืออาวุธมาตรฐาน

ก็อดผิดหวังไม่ได้

ยังดีที่สินค้าของขบวนพ่อค้ายังมีโมดูลประจำยานและทรัพยากรเกี่ยวกับยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดด้วย

เพราะเป็นสินค้าหลักที่ทุกขบวนพ่อค้าต้องมี

ไม่รู้ด้วยเหตุผลใด

ขบวนพ่อค้าให้บัญชีรายชื่อสินค้าพิเศษกับหวังต้ง

จากข่าวที่หวังต้งได้จากหลินเสี่ยวกุ้ย

บัญชีนี้มีสิทธิ์เข้าถึงมากกว่าบัญชีของกลุ่มอำนาจอื่นๆ อย่างน้อย 1–2 ระดับ!

“สมาคมเมอร์คิวรี่อวกาศ ยินดีต้อนรับยอดคนทุกผู้ทุกนาม

หากท่านหวังต้งสนใจ ก็สามารถไปสมัครสอบที่สาขาของสมาคมที่ตั้งอยู่ทั่วเขตดาว

สำหรับการสมัคร ก็ง่ายดายมาก

แค่เข้าเว็บไซต์หลักของสมาคมเมอร์คิวรี่อวกาศในเครือข่ายไฟนิมิตเท่านั้น”

สุดท้าย หัวหน้าทีมทหารรับจ้างฝึกหัดที่ไม่ค่อยออกหน้า

ก็เป็นผู้เฉลยปริศนา ด้วยการเชิญหวังต้งเข้าร่วม

“สินค้าชุดนี้ที่ขบวนพ่อค้าเสนอให้ท่านหวังต้ง

ก็เพื่อแสดงไมตรี

ในความเป็นจริง ทุกผู้กล้ามนุษย์ที่มีศักยภาพ

สมาคมเมอร์คิวรี่อวกาศล้วนมีท่าทีเป็นมิตร

ถ้าไม่มีความใจกว้างเช่นนี้ สมาคมคงไม่เติบโตยืนยงได้จนถึงทุกวันนี้”

หัวหน้าทีมฝึกหัดผู้นี้ชื่อ หวังอิงเฉิน เป็นสายตรงราชสกุลเดียวกับหวังต้ง

อายุใกล้เคียงกัน แต่เรือธงของเขามีระดับถึง 77

พอจะเห็นได้ว่า หวังอิงเฉินมีอิทธิพลในทีมมาก

ขณะคุยกับหวังต้ง สมาชิกคนอื่น ๆ ก็สงบเสงี่ยม

“สำหรับการจัดการไช่เฉิงเชียน

ข้าเข้าใจข้อกังวลของท่านหวังต้ง

แต่เขาก็ยังเป็นสมาชิกทีม

แม้จะเป็นทีมชั่วคราว

ในเมื่อข้ารับตำแหน่งหัวหน้า ก็ต้องรับผิดชอบ

จึงขอให้ท่านมอบตัวไช่เฉิงเชียนให้ข้าดูแล

และขอให้ท่านเชื่อมั่น

ไม่ว่าในช่วงที่เรายังอยู่ในเขตดาวนี้ หรือหลังจากจากไป

ตราบใดที่ไช่เฉิงเชียนยังอยู่ระหว่างการประเมินทหารรับจ้างฝึกหัด

ข้ารับรองว่าเขาไม่มีโอกาสสร้างปัญหาให้ท่านหวังต้งแน่นอน”

หวังอิงเฉิน รูปงามและมารยาทงดงาม ดูออกว่ามีภูมิหลังดี

คำพูดของเขาสุภาพจริงใจ

และเน้นแค่ตัวบุคคลของไช่เฉิงเชียน

ไม่ได้พูดถึงสมบัติ เรือแสงสว่างแห่งแดนใต้ หรือทีมงานแม้แต่คำเดียว

พร้อมทั้งรับประกันว่าจะไม่ให้ไช่เฉิงเชียนทำอะไรให้หวังต้งเดือดร้อน

แสดงความจริงใจอย่างยิ่ง