เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 5 : ความวุ่นวาย

ตอนที่ 5 : ความวุ่นวาย

ตอนที่ 5 : ความวุ่นวาย


ตอนที่ 5 : ความวุ่นวาย

ทว่าทันใดนั้น ก็เหมือนเกิดแผ่นดินไหวขึ้นมา เพราะวัวดำได้พุ่งเข้ามาหาเขา ขนาดเขาที่ใหญ่กว่าเดิม 2 เท่า หากต้องชนหลี่เทียนเทียนจริง ๆ ไม่ต้องเดาเลยว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง

แต่เสี่ยวเฮยกลับเห่าออกมาพร้อมกับพุ่งออกไป มันไม่ได้กลัวตายแม้แต่น้อย ราวกับอัศวินที่พร้อมจะตายเพื่อปกป้องราชาของตัวเอง !

เสี่ยวเฮยไม่ได้พุ่งเข้าหาวัวตรง ๆ แต่ใช้ความได้เปรียบเรื่องขนาดและความเร็วในการอ้อมไปด้านหลังวัวพร้อมกับกัดวัวอย่างต่อเนื่อง

วัวหันกลับมาพร้อมกับเตรียมที่จะกระทืบสุนัขให้ตายก่อน

ตอนนั้นเองกลับมีร่างเหล็กพุ่งเข้ามา

ปัง ! สุนัขหุ่นยนต์เบอร์ 1 ได้รับคำสั่งจากหลี่เทียนเทียน จึงพุ่งเข้าหาวัวกลายพันธุ์ มันอ้าปากออกเผยให้เห็นคมเขี้ยวที่ยาวของมันกัดเข้าที่คอของวัว !

ฉัวะ !

แกร๊ก !

เสียงกระดูกหักดังลั่นขึ้นมา หัวของวัวโดนกัดจนขาดในทันที

หลี่เทียนเทียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดขึ้นมา “เสี่ยวเฮย กลับมานี่ !”

หลังจากที่ตรวจสอบแผลบนตัวเสี่ยวเฮยและพบว่ามันไม่ได้ร้ายแรงนัก หลี่เทียนเทียนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ตอนนี้อันตรายอยู่รอบตัวจริง ๆ

ในวันหายนะแบบนี้มีอันตรายที่มองไม่เห็นอยู่ทั่วทุกที่ ดูเหมือนว่าเขาต้องจัดการกับอันตรายที่อยู่รอบตัวให้หมดก่อน หากเกิดปัญหาเช่นนี้กับหลี่ฮาน ผลกระทบคงเกินกว่าจะคาดถึง !

5 นาทีต่อมา

ภายในฟาร์มก็มีไฟลุกโชนขึ้นมา

เนื่องจากหลี่เทียนเทียนกำลังเผาต้นพืชผลที่เปื้อนรังสีทั้งหมด แม้แต่วัวที่กลายพันธุ์ก็ถูกเผาไปด้วย

หากมนุษย์กินมันเข้าไปแล้ว แม้ว่าจะไม่เกิดการกลายพันธุ์แต่ก็อาจจะถูกพิษได้ สุดท้ายก็คงหนีไม่พ้นอาการอาหารเป็นพิษ

ถ้าไม่จัดการเรื่องพวกนี้ สุดท้ายแม้แต่ฟาร์มของเขาก็จะกลายเป็นพื้นที่หายนะเช่นกัน

หลี่เทียนเทียนตั้งใจจะปลูกเมล็ดพันธุ์ที่มีในคลัง แต่ทันทีที่หว่านมันลงไป พลังชีวิตของพวกมันก็หมดลงไปทันที พร้อมกับแห้งเหี่ยว

ทันทีที่ขุดเมล็ดพันธุ์พวกนี้ขึ้นมา ก็พบว่าข้อมูลอของพวกมันเปลี่ยนไปทั้งหมด

[ เมล็ดเน่า : เมล็ดที่โดนพิษกัดกร่อนเพราะสัมผัสกับพื้นที่ปนเปื้อนรังสี และไม่อาจจะปลูกได้อีก ]

“ดูเหมือนว่าเมล็ดพวกนี้ถึงปลูกไปก็เสียเวลาเปล่า ...” หลี่เทียนเทียนถอนหายใจออกมา

แต่ไม่นานเขาก็เอาเมล็ดกันรังสีออกมาจากระบบ

แล้วปลูกลงไปในดิน ก่อนจะทำการตรวจสอบข้อมูลอีกครั้ง

**เมล็ดข้าวป้องกันรังสี

[ อัตราการเติบโต : 1% (100% เติบโตเต็มที่ สามารถเก็บเกี่ยวได้) ]

[ ความต้องการ : แสงอาทิตย์และน้ำที่เพียงพอ ]

[ ระยะเวลา : 72 ชั่วโมง ]

ไม่นานผ่านไป 5 นาทีเมล็ดก็ไม่ได้เน่า และอัตราการเติบโตเพิ่มขึ้นมาที่ 2%

เขาสามารถปลูกเมล็ดกันรังสีพวกนี้ได้ !

ระยะเวลาสำหรับการปลูกนั้นสั้นกว่าข้าวปกติทั่วไปอีกด้วย สามารถเก็บเกี่ยวได้ใน 3 วัน

หลี่เทียนเทียนคำนวณในใจ อย่างน้อยเรื่องอาหารสำหรับเขากับหลี่ฮานก็ไม่มีปัญหาแล้ว

แม้ว่าเขาจะปลูกได้เยอะ แต่ไม่อาจจะเก็บไว้ได้นาน อย่างมากก็เก็บไว้ได้ 10 -15 วันเป็นอย่างมาก

เมื่อกินหมดไปแล้วและไม่อาจจะหาเมล็ดมาเพิ่มได้ งั้นในระยะยาว หลี่ฮานกับเขาก็คงขาดวิตามิน สุดท้ายก็จะทำให้ป่วยและร่างกายอ่อนแอลงรวมถึงผลกระทบอื่น ๆ

.....

ยามเย็น

หลี่ฮานที่พึ่งตื่นนอนรีบวิ่งออกจากห้องนอนเพราะได้กลิ่นเนื้อย่าง ทั้งที่เธอยังสวมชุดนอนรูปหมูและตายังหลับอยู่ เธอเหมือนละเมอและพยายามจะลืมตาขึ้นมองไปที่ห้องครัว ไม่นานสมองของเธอก็ทำงานเต็มที่ !

“พี่เทียน วันนี้มีแกะย่างใช่ไหม !” หลี่ฮานวิ่งเข้ามาในครัวด้วยขาสั้น ๆ ของเธอ และโผล่หัวมาที่ประตูและมองไปที่หม้อสีทองในครัวที่มีน้ำมันหยดลง พร้อมกับน้ำลายที่ไหลออกมาจากมุมปาก

หลี่เทียนเทียนไม่ยอมให้เธอเข้ามาในครัว เพราะของมีคมและไฟในครัวนั้นมันอันตรายเกินไปสำหรับเธอ

อีกอย่างหลี่ฮานก็กลัวด้วยเช่นกัน

ย้อนความกลับไป ตอนที่เธออายุได้ 4 ขวบ หลี่เทียนเทียนทำเนื้อย่างอยู่แต่เพราะเขาเดินไปที่ห้องเก็บของเพื่อเอาเครื่องปรุง เขาจึงไม่ได้สนใจในครัว และสั่งหลี่ฮานที่นั่งอยู่หน้าเตาว่าอย่าไปจับเหล็กย่าง ไม่งั้นแล้วมืออาจจะถูกลวกได้ แต่ทันทีที่เขาเดินไปได้สองก้าวหลี่เทียนเทียนก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังขึ้นมา

หลี่ฮานน่ะเชื่อฟังดีจริง ๆ เธอจำคำพูดของหลี่เทียนเทียนได้ดี เธอกอดอกไม่กล้าจะจับเหล็กย่าง แต่กลับแลบลิ้นออกมาเลียมันแทน !

ตั้งแต่นั้นมา ห้องครัวก็กลายเป็นเขตต้องห้ามสำหรับหลี่ฮานไปในทันที

หลังจากที่กำจัดพืชและสัตว์ที่ปนเปื้อน หลี่เทียนเทียนก็เห็นแกะและวัวที่ยังรอดอยู่ คงอยู่ได้ไม่เกินคืนนี้ แม้ว่าจะรอดจากอุณหภูมิที่ต่ำไปได้ แต่เขาก็กังวลว่าวัวและแกะพวกนี้จะกลายพันธุ์ หากกินพืชผลที่ปนเปื้อนรังสีเข้าไป

หลังจากคิดทบทวนดีแล้ว หลี่เทียนเทียนก็ตัดสินใจที่จะฆ่าแกะและวัวทั้งหมดเพื่อเก็บเนื้อพวกมันเอาไว้

เขาเดาว่าค่าของผัก ผลไม้ เนื้อและข้าวนั้นคงเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว เมื่อข่าวเรื่องโลกเปื้อนรังสีเผยแพร่ออกมา ราคาของพืชผลและเนื้อในคลังนั้นจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 100 เท่า  !

เดือนหน้าผักจะกลายเป็นของที่มีแต่คนรวยสามารถซื้อได้ !

แต่เรื่องพวกนี้ไม่ได้ส่งผลต่อหลี่เทียนเทียน หลังจากที่พบว่าเมล็ดกันรังสีสามารถนำไปปลูกได้ เขาก็ใช้คะแนนกว่า 20,000 คะแนนเพื่อซื้อเมล็ดผักและผลไม้กันรังสีรวมไปถึงพวกข้าว บล็อกโคลี่ ผักกาด องุ่น สตรอเบอรี่ และผักอื่น ๆ

มันมีเครื่องหยอดเมล็ดพันธุ์ที่เขาซื้อไว้อยู่แล้ว ใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น ก่อนที่หลี่เทียนเทียนจะหว่านเมล็ดผักและผลไม้ในพื้นที่กว่า 10 เอเคอร์ในพื้นที่เพาะปลูกเสร็จ

อีก 3 วันผลผลิตรอบแรกก็พร้อมเก็บเกี่ยว

ไม่นานกลิ่นเนื้อแกะย่างก็ลอยคลุ้งไปทั่ว หลี่เทียนเทียนโปรยเกลือและพริกไทยพร้อมกับเอาข้าวและผักที่เหลือในตู้เย็นออกมา

เพราะพวกมันถูกเก็บไว้ในตู้เย็น พวกมันจึงไม่ได้เปื้อนรังสีจากพื้นดินมาด้วย

ผลไม้ที่เขาเก็บไว้ในคลังนั้นอยู่ในสภาวะเปื้อนรังสีเพราะพวกมันสัมผัสกับดินและเริ่มเน่าไป

จากนี้ไปพื้นดินไม่ได้สะอาดอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้มันอยู่ในสภาพเปื้อนรังสี

....

ไม่นานผักก็ถูกทอด ข้าวถูกนำไปต้มเป็นโจ๊ก สุดท้ายอาหารเย็นก็พร้อมทาน

หลี่เทียนเทียนรู้วิธีการทำอาหารมาตั้งแต่ที่เขาได้ที่ดินผืนนี้มา แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในระดับเชฟแต่ก็ถือว่าพอมีฝีมืออยู่บ้าง

เนื้อย่างนั้นด้านนอกกรอบ ด้านในก็นุ่ม ผักทอดเองก็หวาน

ตอนนี้ปากของหลี่ฮานนั้นมันแผ่บไปด้วยคราบน้ำมัน และมีเนื้อชิ้นโตวางอยู่ในชามของแต่ละคน รวมไปถึงสุนัขด้วย

ตอนนี้ในอินเทอร์เน็ตนั้นวุ่นวายอย่างมาก

“ดวงอาทิตย์ปกคลุมไปด้วยฝุ่น จุดจบของโลกมาเยือนแล้ว !”

“ไม่ใช่ว่านักวิทยาศาสตร์บอกว่า เป็นแค่ปรากฏการณ์ธรรมชาติทั่วไปหรือไง ?”

“ช่วยด้วย ! ต้นไม้ที่บ้านฉันอยู่ ๆ ก็แห้ง แกะของฉันกินต้นไม้แห้งไปและกระอักเลือดออกมา ผ่านไป 3 นาทีตัวของมันก็ระเบิด !”

“มีหนูขนาดเท่ากับสุนัขโผล่มาทางใต้ของเมือง ทันทีที่เห็นคน พวกมันก็วิ่งเข้ามากัดทันที ...”

“ต้นไม้ที่ฉันปลูกไว้แห้งเหี่ยวไปหมด...พืชผลกว่า 10 ไร่เน่าเสียไม่เหลืออะไรแล้ว !”

“ร้านค้าใกล้ ๆ บ้านฉันน่ะมันโจรชัด ๆ ราคาของอาหารเพิ่มสูงขึ้น แอปเปิ้ลลูกเดียวก็ราคา 50 หยวนแล้ว ! กะหล่ำปลีหัวเดียวก็ราคา 118 หยวน !”

หลี่เทียนเทียนเปิดเว็บไซต์ดูและพบหัวข้อพวกนี้นับไม่ถ้วน

“จำได้มั้ยว่าประมาณ 10 ชั่วโมงก่อนมีคนโพสต์ว่าหายนะกำลังมาเยือน ให้ทุกคนเตรียมตัวกันไว้ !  เขาเป็นใคร เขาคือคนให้เบาะแสกับทุกคน เราควรขอบคุณเขา !”

หลี่เทียนเทียนเลิกคิ้ว โพสต์ที่เขาโพสต์เอาไว้อยู่ได้ไม่ถึง 3 นาที ก่อนจะโดนลบไป

จบบทที่ ตอนที่ 5 : ความวุ่นวาย

คัดลอกลิงก์แล้ว