บทที่ 82 ยาแก้พิษ

บทที่ 82 ยาแก้พิษ

สำหรับเรื่องที่ว่าการแสดง “น้ำใจ” มากเกินไปอาจทำให้ซือหม่าจ้งต๋าสงสัยนั้นหวังต้งไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

ซือหม่าจ้งต๋ากำลังขาดเงินอย่างหนักถึงขนาดต้องเดินมาขอจากคนแปลกหน้าอย่างเขาในสถานการณ์แบบนี้ ต่อให้เสนอให้ขายตัวก็ยังมีโอกาสเป็นไปได้อยู่ด แค่ความสงสัยเล็กน้อยจะนับเป็นอะไร

หวังต้งตั้งใจจะมอบบุญคุณให้เห็นชัด ๆ ต่อให้ซือหม่าจ้งต๋ารู้ก็จำต้องรับไว้

ยิ่งไปกว่านั้น น้ำใจจาก “ผู้มีพระคุณ” ที่เคยมอบชีวิตใหม่ให้ ย่อมง่ายต่อการรับไว้ตามหลักของใจคน

ซือหม่าจ้งต๋าพูดขึ้นอย่างไม่รู้ตัวว่า “ตอนนี้ฉันไม่มีบัญชีที่เหมาะจะใช้ รับเงินสดหรือโลหะมีค่าเทียบเท่าได้จะดีที่สุด”

หวังต้ง ยิ้มกว้าง “ไม่มีปัญหา”

บ่ายวันนั้นเอง ซือหม่าจ้งต๋า ก็จัดการเรื่องออกจากโรงพยาบาลฉุกเฉินเรียบร้อย พร้อมรับเงินสดสามแสนจาก หวังต้ง แล้วจากไป

ของที่เหลือไว้ให้ หวังต้ง มีเพียงกระดาษแผ่นเล็ก ๆ หนึ่งแผ่น

หวังต้ง จดจำเนื้อหาบนกระดาษอย่างละเอียด ก่อนจะทำลายทิ้ง

นั่นคือวิธีติดต่อแบบลับเฉพาะ

หวังต้งมีลางสังหรณ์ว่าซือหม่าจ้งต๋าจะรีบออกจากดาวเหมืองในไม่ช้า

โดยเฉพาะเมื่อเขาได้รับข่าวว่า ซือหม่าเต๋อเฉา หายตัวไป

ซึ่งนั่นก็หมายความว่า ซือหม่าเต๋อหลาง ได้ถืออำนาจในการพูดเรื่อง ภารกิจ นี้ไว้ทั้งหมด ซือหม่าจ้งต๋า หมดโอกาสจะพลิกเกมภายใน ตระกูลจิ้น อย่างสิ้นเชิง

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อ ซือหม่าเต๋อเฉาหายตัวไป ตระกูลจิ้นย่อมต้องส่งคนมาตรวจสอบ และหากถึงตอนนั้นซือหม่าจ้งต๋ายังอยู่บนดาวเหมือง ความเสี่ยงที่เผชิญหน้าจะเพิ่มขึ้นมหาศาล!

เมื่อบรรลุเป้าหมาย หวังต้ง จึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

เขากลับถึงบ้าน หยิบหลอดฉีดยาสีฟ้าน้ำทะเลออกมา

นี่แหละ คือยาแก้พิษที่ หยวนซู่ซ่อนไว้ในห้องกัปตัน

ยาแก้ของยาลับตระกูลหยวน

หลังจากสังหารซือหม่าเต๋อเฉา และจมเรือธงของเขา ยืนยันการตายของศัตรูแล้ว คอมพิวเตอร์อัจฉริยะประจำยาน บน ฉือถังฮ่าว ก็ปลดล็อคสิทธิ์การใช้ยาแก้พิษนี้ให้ หวังต้ง

จริง ๆ แล้ว หวังต้ง ไม่ใช่คนแปลกหน้ากับยาแก้ชนิดนี้

ก่อนย้อนชีวิต เขาเคยใช้มันมาแล้วหนึ่งครั้ง

ดังนั้น หวังต้ง จึงรู้ขั้นตอนดี ไม่ต้องเตรียมอะไรให้ยุ่งยาก แค่ฉีดเข้าไปตรง ๆ ก็พอ

แต่หลังฉีดยานี้จะเกิดอาการง่วงซึมอยู่พักใหญ่

เพราะเหตุนี้ หวังต้ง จึงไม่ฉีดบน ฉือถังฮ่าว แต่รอจนถึง ดาวเหมือง ค่อยจัดการ

ทันทีที่ยาแก้พิษแทรกเข้าสู่ร่างกาย ยาลับ ของ ตระกูลหยวน ที่ฝังอยู่ในตัว หวังต้ง ก็สลายไป

หวังต้ง หลุดพ้นจากพันธนาการที่ หยวนซู่ ทิ้งไว้ สำเร็จ—ก้าวสู่การเป็นนายแห่งโชคชะตาตัวเองอย่างแท้จริง!

“ได้ข่าวหรือยัง? อู๋ฮ่าวเจ๋อ กับ ขบวนพ่อค้า โดนโจมตีในเขตดาวใกล้ ๆ กองเรือถูกกวาดล้างเรียบ!” คืนนั้น หวังต้ง ได้รับสายจาก เจิ้งเหยียน และเพื่อน ๆ

ทุกคนพูดถึงข่าวเดียวกัน—ขบวนการค้าหมายเลขสี่ ของ ดินแดนเอิร์ลเทียนฟาง ถูกโจมตี

ข่าวระดับนี้มักส่งถึงมือคนล่าช้าอยู่บ้าง และยิ่งเป็นเรื่องใหญ่แบบนี้ ก็มีมือเบื้องหลังคอยควบคุมข้อมูล

ดังนั้น แค่ไม่กี่วันหลังเกิดเหตุ ทุกคนก็รู้ข่าว นับว่ารวดเร็วมากแล้ว

ถ้าเป็นประชาชนทั่วไป กว่าข่าวจะโผล่ในสื่อคงต้องรออีกครึ่งเดือนหรือหนึ่งเดือนเลยทีเดียว

จากตรงนี้จะเห็นว่า นับแต่ทุกคนจุดไฟใฝ่ฝันจะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง สมาชิกกลุ่มนี้ต่างพยายามขวนขวายหาข่าวสารและโอกาสด้วยตนเอง

จึงนัดพบกันอีกก็ถือว่าเหมาะสม

สถานที่นัดหมายครั้งนี้หวังต้งเป็นคนแนะนำเลือกห้องส่วนตัวที่ ร้านเน็ตเหมยซู

ที่นี่เป็นห้องส่วนตัวระดับสูง มีเครื่องเชื่อมต่อเครือข่ายดาราจักรสองถึงแปดเครื่อง มีบาร์ขนาดเล็กและสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับพบปะสังสรรค์ในหมู่เพื่อนสนิทหรือคู่รัก

“จากข่าวที่เราสืบได้จากหลายช่องทางสรุปได้ว่าขบวนพ่อค้าของ อู๋ฮ่าวเจ๋อถูกล้างบางเกือบหมดเหลือแค่เรือสอดแนมไม่กี่ลำ ส่วนกองเรือพิทักษ์กับขบวนยานขนส่ง รวมถึงเรือธงต่างก็ถูกจมหมด แม้แต่ อู๋ฮ่าวเจ๋อ เองก็ไม่รอด”

เจิ้งเหยียนสีหน้าเคร่งขรึม แม้จะพูดถึงข่าวตายของอู๋ฮ่าวเจ๋อก็ไม่ได้แสดงความยินดีสักเท่าไหร่

เฉินหลินเฟิงสงสัยขึ้นมา “ไอ้หมอนี่มันสมควรได้รับกรรมแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงดูซีเรียสกันจัง?”

ยังไม่ทันที่เจิ้งเหยียน จะตอบหลี่จื่อชิก็กลอกตาใส่

“เธอมันหัวทึบ อู๋ฮ่าวเจ๋อตายก็จริง แต่เธอลืมไปหรือเปล่าว่าเขาเป็นใคร? ขบวนการค้าหมายเลขสี่ ของดินแดนเอิร์ลเทียนฟาง ถูกล้างบางใกล้ เขตเหมืองแร่ในระบบดาว แบบนี้ ถ้าข่าวกลับถึงที่นั่น เธอคิดว่า ดินแดนเอิร์ลเทียนฟางจะมีปฏิกิริยายังไง?”

“ก็ส่งคนมาสะสางเรื่องที่เหลือ แล้วก็สอบสวนหาสาเหตุไงล่ะ” เฉินหลินเฟิง ตอบเหมือนเป็นเรื่องปกติ

“แล้วเธอว่า ที่ไม่นานมานี้พวกเราก็เพิ่งไปก่อกวนอู๋ฮ่าวเจ๋อเข้า จะโดนลากไปสอบสวนด้วยมั้ยล่ะ?” หลี่จื่อชิง แค่นหัวเราะเย็น

“มันเกี่ยวอะไรกับเรา? พวกเราก็แค่ก่อกวนเล็ก ๆ น้อย ๆ เอง!” เฉินหลินเฟิง เบิกตากว้าง งงเป็นไก่ตาแตก

“แต่สำหรับ ดินแดนเอิร์ลเทียนฟาง เรื่องที่เธอคิดไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือเขาจะคิดยังไงต่างหาก” ติงหลิง ที่นั่งข้าง หวังต้ง พูดขึ้นเสียงเรียบ

เฉินหลินเฟิง หน้าดำเงียบไปพักใหญ่

ทุกคนตกอยู่ในความเงียบ

จนกระทั่ง เจิ้งเหยียน เป็นฝ่ายทำลายความเงียบ

“...เราอย่าเพิ่งกังวลกันมากนัก หวังต้งเคยบอกแล้วว่ายุคนี้ ตระกูลเอิร์ลเทียนฟาง อยู่ระหว่างขั้วอำนาจสลับซับซ้อน เบื้องบนยังไม่มั่นคงนัก อาจจะไม่ได้ส่งผลถึงเราก็ได้ ต่อให้โดนสอบสวนเข้าไปบ้าง ตราบใดที่ เขตเหมืองแร่ในระบบดาว ยังอยู่ใต้เขต ดินแดนบารอนหินดำ ดินแดนเอิร์ลเทียนฟาง ก็ใช่ว่าจะทำอะไรได้อย่างใจเสมอไป”

“ถูกต้อง กลับไปก็เฝ้าดูสถานการณ์ไว้ เตรียมเผชิญหน้า ภัยมาก็แค่เตรียมรับมือไม่มีอะไรน่าหวั่นใจ” หลี่จื่อชิง พยักหน้ารับ

“ฉันจะลองสืบข่าวดูว่าทางดินแดนบารอนหินดำ คิดยังไงกับเรื่องนี้ พวกเราเอาตัวเข้าไปลึกไม่มากนัก ถ้ามีช่องทางก็อาจมีโอกาสพลิกเกมได้” ติงหลิงกำมือเล็กๆให้กำลังใจทุกคน

“ช่วงนี้บรรยากาศบนดาวเหมืองดูจะปั่นป่วน สมาคมการค้าฉลามเวหากับกลุ่มใหญ่ๆ ก็ขยับตัวแรงผิดปกติ ถ้าเป็นเพราะขบวนพ่อค้า โดนถล่ม ก็คงมีอะไรซ่อนอยู่ลึกกว่าที่เรารู้ เรื่องที่พวกเราเคยทำไว้ก่อนหน้า อาจเป็นเรื่องเล็กเกินกว่าจะมีใครสนใจด้วยซ้ำ” เฉินหลินเฟิงเงียบคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนเสนอความเห็นอีกแบบด้วยช่องทางเฉพาะตัว

หวังต้ง นั่งฟังทุกอย่าง

แม้จะเผชิญพายุใหญ่ที่ใกล้เข้ามา แต่ทุกคนในกลุ่มไม่มีใครโยนปัญหาให้กัน ไม่มีใครถอดใจหรือโทษโชคชะตา

แต่กลับช่วยกันคิดหาทางรอดอย่างเต็มที่

นี่แหละคือบรรยากาศของทีมเล็ก ๆ ที่คู่ควรจะอยู่รอด

นับตั้งแต่อู๋ฮ่าวเจ๋อ กับขบวนพ่อค้าถูกกวาดล้างสถานการณ์หลังจากนี้ก็เริ่มแตกต่างจากในชีวิตก่อนของหวังต้ง

ขบวนการค้าหมายเลขสี่ ของดินแดนเอิร์ลเทียนฟาง ถูกล้างบางใกล้กับเขตเหมืองแร่ในระบบดาว ใต้เขตดินแดนบารอนหินดำ ผลกระทบที่จะตามมา หวังต้งเองก็ไม่อาจคาดเดาได้ชัดเจน

แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนก

“อู๋ฮ่าวเจ๋อ ในดินแดนเอิร์ลเทียนฟาง ไม่ได้เลือกฝ่ายชัดเจน แต่จากการที่เขาตั้งใจเชิญ เจิ้งเหยียน ไปร่วมคัดเลือก ผู้สืบทอดสำรอง ดูเหมือนเขาจะเอนเอียงไปทางลูกชายคนที่สามของเอิร์ลมากกว่า” หวังต้ง ประสานมือวางศอกบนบาร์เล็ก ๆ พูดเสียงทุ้ม

ทุกคนพยักหน้ารับเข้าใจตรงกัน