บทที่ 39 กลยุทธ์

บทที่ 39 กลยุทธ์

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หวังต้งก็ออกคำสั่งใหม่ “สแกนภูมิประเทศของดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยด้านล่าง คัดจุดที่จะสร้างหายนะครั้งใหญ่ได้ออกมา”

ทุกครั้งที่ทำลายชีวิตหนึ่งหมื่นคนจากอารยธรรม จะได้รับหนึ่งแต้มต้นกำเนิด ด้านล่างนั้นคือระบบดาวเอี๋ยไท่ ซึ่งเป็นระบบสุริยะหลักของอารยธรรมหยาถ่าย มีความหนาแน่นประชากรสูงมาก แต่ละดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยมีประชากรเป็นหลักหลายพันล้าน

ถ้าสร้างหายนะจากธรรมชาติขึ้นมาได้ เพียงชั่วพริบตาก็อาจสังหารคนได้หลายสิบหรือเป็นแสน ไม่ต้องพูดถึงความสะใจ

ผลตอบแทนลักษณะนี้ สูงกว่าการยิงยานรบของศัตรูแต่ละลำเสียอีก

นี่เองคือเหตุผลที่สนามรบต่างมิติที่มีดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัย จึงถูกขนานนามว่า “ดันเจี้ยนทองคำ”

แต่เสียดายที่จักรวาลกว้างใหญ่ขนาดนี้ ดาวเคราะห์ที่เหมาะสมต่อการอยู่อาศัยกลับมีสัดส่วนน้อยมาก

ในสนามรบต่างมิติ โอกาสจะพบดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้ยิ่งต่ำเข้าไปอีก เรียกได้ว่าพันสนามถึงจะมีสักแห่งเดียว

นั่นจึงเป็นสิทธิพิเศษของบรรดากัปตันผู้โชคดีที่ขนานนามกันว่า “เจ้ามือทองคำ”

และสำหรับดาวเคราะห์ที่มีประชากรหนาแน่นยิ่งกว่านั้น ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ หากมีใครเจอเข้า กัปตันผู้นั้นต้องจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้สมกับโชค

แต่ตอนนี้ ต่อหน้าหวังต้ง กลับมีดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยความหนาแน่นสูงถึงสามดวง พูดไปคงทำให้กัปตันนับไม่ถ้วนอยากฆ่าเขาเลยทีเดียว

ต้องบอกว่า สนามรบต่างมิติครั้งนี้ หวังต้งเหมือนได้กล่องของขวัญยักษ์

เพียงสิบนาทีต่อมา คอมพิวเตอร์อัจฉริยะประจำยานก็ฉายภาพโฮโลแกรมสามมิติของดาวเคราะห์ทั้งสามดวง พร้อมระบุจุดเสี่ยงสำคัญที่สามารถก่อให้เกิดการสูญเสียจำนวนมาก

หวังต้งกวาดตาดูอย่างคร่าว ๆ ทั้งสถานีชลประทานขนาดยักษ์ โรงงานและคลังสินค้าที่ติดไฟและระเบิดง่ายในมหานคร โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ใกล้เขตหนาแน่นประชากร ไปจนถึงภูเขาไฟใต้สมุทรขนาดมหึมาที่พร้อมปะทุ…

“นี่มันตัวร้ายในหนังหายนะชัด ๆ …” หวังต้งคิดอย่างตระหนักรู้

“ดีแล้วที่อารยธรรมในมิตินี้หน้าตาไม่น่ารักเอาเสียเลย”

หวังต้งเองก็เห็นรูปร่างเผ่าพันธุ์ของอารยธรรมหยาถ่าย

ดูเหมือนลิงกอริลลาสวมเสื้อผ้า ไม่ใกล้เคียงกับมนุษย์สักเท่าไร

หวังต้งรู้สึกว่า ถ้าศัตรูมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ เขาคงลังเลก่อนจะเลือกวิธีสังหารหมู่แบบนี้

“น่าเสียดายที่เสบียงบนยานขวานสงครามมีน้อยไปหน่อย”

หวังต้งถอนใจ “เริ่มต้นใหม่ทีไรก็ลำบากแบบนี้ทุกที ข้อจำกัดเยอะแยะ เลี่ยงไม่ได้จริง ๆ”

คิดได้ดังนั้น หวังต้งก็วางแผนโดยคร่าว ๆ

แน่นอนว่า ในสนามรบสถานการณ์เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว วิธีดำเนินการจริงต้องดูตามสถานการณ์

แต่ละสนามรบต่างมิติจะคงอยู่ได้แค่ยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่านั้น เมื่อหมดเวลา ยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิดจะถูกขับกลับสู่จักรวาลเดิมโดยอัตโนมัติ

เหลือเวลาอีกเพียงยี่สิบกว่าชั่วโมง หวังต้งไม่รอช้า ปักหมุดเป้าหมายแรกบนดาวเคราะห์ที่สี่ของระบบดาวเอี๋ยไท่ ตามข้อมูลที่คอมพิวเตอร์อัจฉริยะให้ไว้

ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยดวงนี้มีประชากรหกพันแปดร้อยล้าน มีมหานครขนาดใหญ่ที่ประชากรเกินหนึ่งร้อยล้านถึงสี่เมือง สถานีชลประทานขนาดยักษ์อีกสามแห่ง รวมจุดเป้าหมายที่เลือกได้สิบห้าจุด

แผนดำเนินไปอย่างราบรื่น

ด้วยระบบมิราจที่พรางตัวได้สมบูรณ์ ยานขวานสงครามจึงหลบหลีกฝูงยานลาดตระเวนในระบบดาวได้อย่างง่ายดาย ล่องลอยเข้าใกล้เป้าหมายอย่างไร้เสียง

เริ่มจากใช้ปืนหลักระดมยิงท่อและคลังสินค้าติดไฟติดระเบิดในมหานคร ต่อด้วยปืนรองถล่มหน่วยดับเพลิงหลักของเมือง สุดท้ายจึงรื้อทำลายสถานีชลประทานขนาดยักษ์

หนึ่งชุด “เทพภัยพิบัติมาเยือน” สามจังหวะ ในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง มหานครทั้งสี่บนดาวดวงนี้ก็กลายเป็นทะเลเพลิง

การทำลายสถานีชลประทานอีกสามแห่ง ทำให้เกิดอุทกภัยขนาดมหึมา น้ำและไฟคุกคามกลืนกินทั่วทั้งดาว

ใช้กระสุนปืนหลักไปเพียงสิบเจ็ดนัด กระสุนปืนรองอีกสามสิบหกนัด ยานขวานสงครามก็เก็บเกี่ยวแต้มต้นกำเนิดได้ถึง 282 แต้ม

นั่นหมายความว่ามีสมาชิกอารยธรรมหยาถ่ายหลายสิบล้านคน ต้องสังเวยชีวิตกับหายนะที่มนุษย์สร้างขึ้น

เพียงแต่ด้วยอัตราการได้รับแต้มต้นกำเนิดของยานขวานสงครามที่ตัดทอนเหลือเพียงยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ ผลตอบแทนจึงถูกหักครึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า

นี่แหละคือ “ภาษีมรดก” ของยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิดที่น่ากลัวถึงเพียงนี้

และทั้งหมดนี้ก็แค่เริ่มต้นเท่านั้น

หายนะจากน้ำและไฟจะไม่สงบลงในเวลาอันสั้น ตัวเลขผู้เสียชีวิตยังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เมื่อเวลาล่วงไป ยานขวานสงครามก็เก็บแต้มต้นกำเนิดเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

กระสุนปืนหลักเหลือ 106 นัด กระสุนปืนรองเหลือ 1976 นัด แต้มต้นกำเนิดคงเหลือ 354 แต้ม

“เสียดายที่มีเวลาแค่ยี่สิบสี่ชั่วโมง หลังจากออกจากมิตินี้แล้ว เหยื่อที่ตายเพิ่มภายหลังจะไม่ถูกนับเป็นผลงาน ไม่มีแต้มต้นกำเนิดเพิ่มอีก”

หวังต้งอดเสียดายไม่ได้ เพราะหายนะแบบน้ำและไฟนั้นมักจะกินเวลานานกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมงมาก โดยเฉพาะน้ำท่วม ผลกระทบหลักมักจะต่อเนื่องยาวนาน

สุดท้ายน้ำก็ต้องใช้เวลาถึงจะไหลไปทั่ว

ไม่สนใจการตอบโต้ของอารยธรรมหยาถ่ายที่เริ่มรู้ตัว ยานขวานสงครามก็เร่งความเร็วออกจากดาวดวงที่สี่ มุ่งหน้าสู่ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยอีกดวงที่อยู่ใกล้เคียง

ดาวดวงนี้มีมหานครที่ประชากรเกินหนึ่งร้อยล้านแค่สองเมือง แต่เมืองขนาดเจ็ดสิบถึงหนึ่งร้อยล้านนั้นมีถึงสิบสองเมือง

การทำลายสถานีชลประทานขนาดยักษ์ แม้จะทำให้เสียชีวิตจำนวนมาก แต่ผลลัพธ์ออกช้า หวังต้งจึงเลือกวิธีที่ตรงไปตรงมายิ่งกว่า – เพลิงไหม้