บทที่ 121 - คว้าชัยในความเงียบ

บทที่ 121 - คว้าชัยในความเงียบ

"ตอบกลับเร็วขนาดนี้เลยเหรอ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น ประหลาดใจมาก

ในความคิดของเขา พวกยอดกุนซือมักจะวางมาดสูงส่งและเข้าถึงยาก

แต่สิ่งที่ เทก้า ชื่ออวิ๋น ไม่รู้ก็คือ ซูหยวน รู้อยู่แล้วว่าเขาจะติดต่อมาในเวลานี้ จึงนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

การที่ เทก้า ชื่ออวิ๋น ตัดสินใจมองหา กุนซือหมิง ให้มาช่วยวางแผนนั้น เป็นความคิดชั่ววูบ ถ้า ซูหยวน ตอบกลับช้าไปสักครึ่งชั่วโมงหรือหนึ่งชั่วโมง

เทก้า ชื่ออวิ๋น ก็คงจะล้มเลิกความคิดนี้ไปแล้ว

เพราะในฐานะทายาทสายตรงของตระกูลชื่ออวิ๋น และเป็นลูกชายแท้ๆ ของหัวหน้าตระกูล เทก้า ชื่ออวิ๋น ย่อมมีกุนซือที่ตระกูลจัดหาไว้ให้ข้างกายอยู่แล้ว

โดยปกติ เทก้า ชื่ออวิ๋น มักจะขอคำปรึกษาจากกุนซือส่วนตัวคนนั้นเสมอ

"อืม..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบส่งข้อความกลับไปว่า "คุณหมิง พอจะมีเวลาว่างไหมครับ ช่วยวางแผนให้ผมหน่อยได้ไหม"

"ได้ครับ"

เมื่อเห็นคำตอบรับสั้นๆ ว่า 'ได้ครับ' เทก้า ชื่ออวิ๋น ก็รีบส่งคำร้องขอเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวของ ซูหยวน ทันที

วิ้ง! คำร้องได้รับการอนุมัติ เทก้า ชื่ออวิ๋น ปรากฏตัวขึ้นในพื้นที่ส่วนตัวบนโลกเสมือนจริงของ ซูหยวน

เทก้า ชื่ออวิ๋น รู้สึกได้ว่าทิวทัศน์รอบกายเปลี่ยนไป เขามายืนอยู่ในสวนสวยที่มีสะพานเล็กๆ ข้ามลำธาร และได้พบกับชายหนุ่มเผ่ามนุษย์ผมสีดำคนหนึ่ง

"สวัสดีครับ คุณหมิง" เทก้า ชื่ออวิ๋น รีบโค้งคำนับเล็กน้อยด้วยความนอบน้อม

นี่เป็นสิ่งที่ตระกูลชื่ออวิ๋นอบรมสั่งสอนเขามาตลอด ว่าห้ามเสียมารยาทกับกุนซือคนใดก็ตาม

เพราะเมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตระดับสูงที่มีพลังมหาศาลแล้ว เหล่ากุนซือที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดและคอยยืมมือกองกำลังต่างๆ นั้นรับมือได้ยากกว่ามาก

การไปล่วงเกินกุนซือสักคน ผลกระทบอาจจะเล็กน้อยหรือใหญ่หลวงก็ได้ ถ้าเป็นเรื่องเล็กก็แล้วไป แต่ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ มันอาจสั่นคลอนรากฐานของตระกูลได้เลยทีเดียว

ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของจักรวรรดิชางหลาน ไม่รู้ว่ามีกุมอำนาจหรืออารยธรรมกี่แห่งที่ต้องรุ่งโรจน์หรือล่มสลาย ซึ่งเบื้องหลังเหตุการณ์ส่วนใหญ่ ล้วนมีเงาของเหล่ากุนซือคอยชักใยอยู่ทั้งสิ้น

แม้แต่ในประวัติศาสตร์ของ 36 จักรวรรดิมนุษย์แห่งจักรวาล การล่มสลายของจักรวรรดิบางแห่ง ก็เป็นฝีมือของยอดกุนซือระดับตำนานเหล่านั้น

"สวัสดีครับ" ซูหยวน ยิ้มทักทาย รูปลักษณ์ของ เทก้า ชื่ออวิ๋น ในโลกเสมือนจริงดูคล้ายกับมนุษย์โลกมาก ข้อแตกต่างเดียวคือดวงตาสีแดงฉาน

นั่นเป็นเอกลักษณ์ของตระกูลชื่ออวิ๋น ดวงตาสีแดงไม่ใช่แค่ลักษณะภายนอก แต่ยังแฝงไว้ด้วยพรสวรรค์เฉพาะตัวของตระกูลนี้

"เล่าสถานการณ์ของคุณมาสิครับ"

ซูหยวน เข้าประเด็นทันที

"คุณหมิง"

เทก้า ชื่ออวิ๋น ตั้งสติแล้วรีบพูดว่า "ผมชื่อเต็มว่า เทก้า ชื่ออวิ๋น คิดว่าคุณคงเดาได้ ผมมาจากตระกูลชื่ออวิ๋น"

ซูหยวน พยักหน้าเบาๆ "ตระกูลชื่ออวิ๋น ถือว่าเป็นตระกูลที่ไม่เลวเลยในจักรวรรดิชางหลาน"

ความจริงข้อมูลเหล่านี้ ซูหยวน รู้หมดแล้วจากกระจกสีเทา แต่เพื่อไม่ให้ เทก้า ชื่ออวิ๋น สงสัย เขาจึงแสร้งทำเป็นอดทนฟัง

ไม่อย่างนั้นขืน เทก้า ชื่ออวิ๋น ยังไม่ทันพูดอะไร ซูหยวน ก็ชิงบอกว่ารู้หมดแล้ว อีกฝ่ายคงจะตกใจแย่

"หัวหน้าตระกูลชื่ออวิ๋นคือพ่อของผม ผมเป็นลูกชายคนที่ 372 ของเขา"

เทก้า ชื่ออวิ๋น เล่าต่อ "ตระกูลชื่ออวิ๋นเข้มงวดเรื่องการอบรมลูกหลานมาก ถ้าไม่มีความสามารถ ก็ไม่มีทางได้เข้าไปอยู่ในระดับสูงของตระกูล และไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการตัดสินใจใดๆ"

"อืม"

ซูหยวน พยักหน้ารับ

ในบรรดากุมอำนาจระดับจักรวาล พวกทายาทรุ่นสองที่ไม่เอาถ่านแต่มีตำแหน่งสูงส่งนั้น แทบจะไม่มีอยู่จริง

ทุกกลุ่มอำนาจในจักรวาลล้วนให้ความสำคัญกับการสร้างทายาทอย่างยิ่งยวด มีเพียงลูกหลานที่มีความสามารถตัวจริงเท่านั้น จึงจะได้ก้าวขึ้นสู่ระดับบริหาร

ไร้ความสามารถงั้นเหรอ ก็เลี้ยงไว้เหมือนหนอนบ่อนไส้ตัวหนึ่ง ไม่ให้มีสิทธิ์แตะต้องอำนาจการตัดสินใจใดๆ ของตระกูล

"การประเมินว่าลูกหลานคนไหนมีความสามารถ ดูจากสองด้านครับ หนึ่งคือพรสวรรค์ด้านการฝึกฝน สองคือพรสวรรค์ด้านการบริหาร"

"พรสวรรค์ด้านการฝึกฝนของผมธรรมดามาก ผ่านมาหลายร้อยปีแล้วยังก้าวไม่ถึงระดับดาราจักร ผมเลยถอดใจไปนานแล้ว"

"แต่พรสวรรค์ด้านการบริหาร..."

ดวงตาของ เทก้า ชื่ออวิ๋น เป็นประกายขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะหมองลง "จริงๆ ก็แค่พอใช้ได้ แต่การบริหารมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวผมคนเดียว"

ซูหยวน นั่งฟังเงียบๆ

พรสวรรค์ด้านการฝึกฝนต้องพึ่งพาตนเอง ภายใต้ทรัพยากรที่เท่าเทียมกัน บางคนก้าวไปเป็นสิ่งมีชีวิตระดับดาราจักรได้ แต่บางคนแม้แต่ระดับ 6 ก็ยังไปไม่ถึง

นี่คือช่องว่างของพรสวรรค์

ไม่อาจปิดบังได้

แต่พรสวรรค์ด้านการบริหารล่ะ การบริหารเน้นหนักไปที่ความสามารถในการใช้คน

ซึ่งเรื่องนี้ต้องพึ่งดวงอยู่บ้าง

"เมื่อร้อยปีก่อน ตระกูลเริ่มจับตามองผม รายการเดินบัญชีและผลกำไรของดาวเคราะห์สิบดวงที่มอบให้ผมดูแล ล้วนอยู่ในขอบเขตการประเมิน..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น ส่งข้อมูลชุดหนึ่งให้ ซูหยวน ทันที ข้อมูลเหล่านี้คือผลกำไรที่เขาทำได้จากการบริหารดาวเคราะห์สิบดวงตลอดร้อยปีที่ผ่านมา

ในเมื่อเป็นการทดสอบความสามารถด้านการบริหาร เกณฑ์การตัดสินก็น่าจะอยู่ที่ใครทำกำไรได้มากกว่า ย่อมได้คะแนนประเมินสูงกว่า

"คุณหมิง คุณลองดูข้อมูลพวกนี้ แล้วช่วยประเมินหน่อยครับว่าในการสอบของตระกูลวันพรุ่งนี้ ผมจะได้เกรดอะไร"

เทก้า ชื่ออวิ๋น มอง ซูหยวน ด้วยสายตาคาดหวังลึกๆ

"เกรดอะไรเหรอครับ"

ซูหยวน กวาดตามองครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก "เกรด C ครับ"

"เกรด C งั้นเหรอ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น ถึงกับอึ้งไป

เกรดการประเมินของตระกูลไล่จากสูงไปต่ำคือ S A B C และ D

แม้เกรด C จะไม่ใช่เกรดต่ำสุด แต่ก็เป็นแค่เกรดคาบเส้นที่ผ่านการทดสอบแบบถูไถ ยังห่างไกลจากการได้เข้าสู่ระดับสูงของตระกูลอีกมากโข

"เป็นไปได้ยังไง"

เทก้า ชื่ออวิ๋น ขมวดคิ้วมุ่น เพื่อให้ได้คะแนนประเมินสูงๆ เขาลงทุนลงแรงไปไม่น้อย ถึงขั้นใช้วิธีการบางอย่างด้วยซ้ำ

"คุณปลอมแปลงข้อมูลในรายงานพวกนี้ใช่ไหมครับ"

ซูหยวน ยิ้มพลางเอ่ยถาม

"คุณรู้..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น สะดุ้งโหยงในใจ

เขาปลอมแปลงข้อมูลจริงๆ เป้าหมายก็เพื่อให้ตัวเลขดูสวยหรูขึ้น หวังจะดึงเกรดการประเมินให้สูงขึ้น

แน่นอนว่า เทก้า ชื่ออวิ๋น ไม่ใช่คนโง่ วิธีการปลอมแปลงของเขาแนบเนียนมาก ไม่มีใครรู้เห็น แม้แต่กุนซือส่วนตัวของเขาก็ยังไม่ระแคะระคาย

"คุณกำลังจะถามว่าผมรู้ได้ยังไงใช่ไหม"

ซูหยวน ย้อนถาม

"ใช่ครับ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า

"เรื่องผมรู้ได้ยังไงเอาไว้ก่อน แต่คุณคิดว่าวิธีการปลอมแปลงพวกนี้ จะตบตาเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลได้จริงๆ เหรอครับ"

ซูหยวน ถามกลับ

จากคำตอบของกระจกสีเทา เดิมที เทก้า ชื่ออวิ๋น มีโอกาสได้เกรด B แต่สุดท้ายเพราะถูกจับได้ว่าปลอมแปลงข้อมูล เกรดเลยร่วงลงมาเหลือแค่ C

"เอ่อ..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น พูดไม่ออก

เดิมทีเขามั่นใจในฝีมือการตบตาของตัวเองมาก แต่ในเมื่อ ซูหยวน ยังดูออก แล้วนับประสาอะไรกับผู้อาวุโสระดับปีศาจของตระกูล

"ขอคุณหมิงช่วยชี้แนะด้วยครับ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น ลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับ ซูหยวน อย่างนอบน้อม

ตอนนี้ เทก้า ชื่ออวิ๋น ให้ความสำคัญกับ ซูหยวน อย่างที่สุด เพราะจุดที่ปลอมแปลงข้อมูลนั้น แม้แต่กุนซือข้างกายเขายังมองไม่ออก

แต่ ซูหยวน แค่มองปราดเดียวก็จับได้แล้ว

เห็นได้ชัดว่าความสามารถในการวางแผนของ ซูหยวน นั้นเหนือชั้นกว่ากุนซือของเขาแบบเทียบไม่ติด

"ไม่ต้องทำขนาดนั้นหรอกครับ คุณแค่บอกผมมาว่าอยากได้เกรดระดับไหน"

ซูหยวน มอง เทก้า ชื่ออวิ๋น แล้วถาม

"อยากได้เกรดระดับไหน..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น กระพริบตาปริบๆ

นี่เป็นเรื่องที่เขาเลือกได้ตามใจชอบเลยเหรอ

"ถ้าเป็นไปได้... แน่นอนว่าต้องเป็นเกรด S ครับ..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น ลองหยั่งเชิงถามดูอย่างกล้าๆ กลัวๆ

เกรด S คือคะแนนสูงสุดในการทดสอบลูกหลานของตระกูลชื่ออวิ๋น ในรอบร้อยปีมานี้ มีลูกหลานที่ได้เกรดนี้ไม่ถึงสิบคน

เทก้า ชื่ออวิ๋น ไม่กล้าแม้แต่จะฝันว่าตัวเองจะได้เกรดนี้

แต่พอ ซูหยวน ถามว่าอยากได้เกรดไหน เทก้า ชื่ออวิ๋น ก็เผลอหลุดปากออกไป

"ไม่มีปัญหาครับ"

ซูหยวน พยักหน้า

"ไม่มีปัญหาเหรอ"

คราวนี้ เทก้า ชื่ออวิ๋น ถึงกับตะลึง

เขาแค่พูดไปส่งเดช แต่ ซูหยวน กลับบอกว่าทำได้จริงเหรอ

"แต่คุณจะจ่ายค่าตอบแทนไหวไหมล่ะ"

ซูหยวน มอง เทก้า ชื่ออวิ๋น แล้วถามกลับ

"เชิญคุณหมิงว่ามาเลยครับ จะเงินเท่าไหร่ผมก็หามาให้ได้"

เทก้า ชื่ออวิ๋น ตระหนักได้ว่า ซูหยวน พูดจริง จิตวิญญาณของเขาก็ลุกโชนขึ้นมาทันที

"ผมไม่เอาเงิน"

ซูหยวน ส่ายหน้า

"ไม่เอาเงินเหรอครับ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น มอง ซูหยวน อย่างงุนงง

"ผมต้องการ 'สระโลหิตหยินหยาง' ที่ตระกูลชื่ออวิ๋นของคุณเก็บรักษาไว้"

ซูหยวน พูดออกไปตรงๆ

สระโลหิตหยินหยาง เป็นวัตถุวิเศษระดับจักรวาล ถือกำเนิดขึ้นบนดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยปราณหยินหยาง ก่อนที่หน่วยสำรวจของตระกูลชื่ออวิ๋นจะไปพบเข้าและนำกลับมาเก็บไว้

ของวิเศษชิ้นนี้มีประโยชน์อย่างมหาศาลต่อการฝึกฝนของ ซูหยวน การจะเลื่อนระดับจากสิ่งมีชีวิตระดับดาวเคราะห์ไปสู่ระดับดาราจักร โดยใช้ปราณหยินหยางสร้างกายเนื้อดาราจักร เพื่อข้ามขั้นต้นไปสู่ขั้นกลางโดยตรงนั้น จำเป็นต้องยืมพลังจากของวิเศษชิ้นนี้

นอกจากนี้ การฝึกฝนในระดับดาราจักรของ ซูหยวน ในอนาคต ก็ยังต้องพึ่งพา 'สระโลหิตหยินหยาง' ชิ้นนี้ด้วย

จากการตรวจสอบผ่านกระจกสีเทา ซูหยวน รู้ว่าในจักรวาลมีสมบัติที่คล้ายคลึงกับสระโลหิตหยินหยางอยู่ประมาณ 1.8 ล้านชิ้น แต่ชิ้นที่หามาครอบครองได้ง่ายที่สุด ก็คือชิ้นที่อยู่ในคลังสมบัติของตระกูลชื่ออวิ๋นนี่แหละ

และในฐานะสมบัติของตระกูลชื่ออวิ๋น ย่อมมีแต่สมาชิกภายในตระกูลเท่านั้นที่มีสิทธิ์แลกเปลี่ยนออกมาได้

"สระโลหิตหยินหยาง..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น รีบค้นหาข้อมูลของสมบัติชิ้นนี้ทันที

ในที่สุดเขาก็เจอของวิเศษชิ้นนี้ในรายการแลกเปลี่ยนภายในตระกูล

"สระโลหิตหยินหยาง สามารถกลั่นตัวปราณหยินหยางจำนวนมหาศาลได้เอง มีประโยชน์อย่างมากต่อการทำความเข้าใจพลังแห่งหยินหยาง ราคาแลกเปลี่ยน... สองล้านแต้มความดีความชอบ..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น รูม่านตาหดเกร็ง

เขาไม่สงสัยเลยว่าทำไม ซูหยวน ถึงรู้ว่าตระกูลเขามีของชิ้นนี้ เพราะสมาชิกตระกูลชื่ออวิ๋นมีมากมายมหาศาล รายการของในคลังจะหลุดรอดออกไปสู่โลกภายนอกบ้างก็เป็นเรื่องปกติ

สิ่งที่ทำให้ เทก้า ชื่ออวิ๋น ตกใจคือราคาแลกเปลี่ยนต่างหาก

สองล้านแต้มความดีความชอบ

ต้องรู้ก่อนว่าแต้มความดีความชอบของตระกูลชื่ออวิ๋นนั้นหายากเลือดตาแทบกระเด็น

มูลค่าของแต้มสองล้านนี้ ต้องมากกว่าสองพันล้านเหรียญชางหลานอย่างแน่นอน

"คุณหมิง ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากให้นะครับ แต่แต้มความดีความชอบของผมมันห่างไกลจากราคานั้นมาก..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น ถอนหายใจ จนถึงตอนนี้เขามีแต้มสะสมแค่ห้าแสน อีกนานโขกว่าจะถึงสองล้าน

"ถ้าคุณได้เกรด S คุณจะได้รางวัลพิเศษจากตระกูลเป็นแต้มความดีความชอบหนึ่งล้านห้าแสนแต้มครับ"

ซูหยวน พูดแทรกขึ้นมาทันที

พอได้ยินแบบนี้

เทก้า ชื่ออวิ๋น ก็อ้าปากค้าง

ซูหยวน รู้ลึกรู้จริงเกี่ยวกับตระกูลชื่ออวิ๋นขนาดนี้เลยเหรอ แม้แต่รางวัลของเกรด S ก็ยังรู้ละเอียดถิบ

"เกรด S สำคัญกับคุณมากนะครับ มันจะช่วยให้คุณก้าวเข้าสู่ระดับบริหารของตระกูล ในอนาคตต่อให้จะลงชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูล ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้"

ซูหยวน มอง เทก้า ชื่ออวิ๋น แล้วพูดเนิบๆ

"ตำแหน่งหัวหน้าตระกูล..."

หัวใจของ เทก้า ชื่ออวิ๋น ร้อนรุ่มขึ้นมาทันที เขากัดฟันพูดว่า "ตกลงครับ"

"ดี"

ซูหยวน พยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืน "งั้นตอนนี้เรามาทำสัญญากันภายใต้การเป็นพยานของเครือข่ายโลกเสมือนจริง ถ้าคุณได้เกรด S ต้องเอาสระโลหิตหยินหยางมาให้ผม แต่ถ้าไม่ได้ ผมจะไม่รับของตอบแทนแม้แต่แดงเดียว"

เมื่อได้ยินเนื้อหาในสัญญา เทก้า ชื่ออวิ๋น ก็วางใจลงเปราะหนึ่ง

อันที่จริงเขาไม่ได้เสียดายสระโลหิตหยินหยางราคาแลกเปลี่ยนสองล้านแต้มเท่าไหร่หรอก ขอแค่ได้เกรด S และได้เข้าสู่ระดับบริหารของตระกูล แต้มแค่นั้นจะนับเป็นอะไรได้

สิ่งที่ เทก้า ชื่ออวิ๋น กังวลคือ ซูหยวน จะช่วยเขาคว้าเกรด S ได้จริงหรือเปล่าต่างหาก

ตอนนี้เมื่อได้เซ็นสัญญา เทก้า ชื่ออวิ๋น ก็ผ่อนคลายลง

เพราะถ้าเขาไม่ได้เกรด S ซูหยวน ก็จะไม่ได้อะไรเลย

ในสถานการณ์แบบนี้ เรียกได้ว่าเขากับ ซูหยวน ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ผลประโยชน์ผูกมัดกันแน่นแฟ้น

หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จสิ้น

ซูหยวน ก็เริ่มออกคำสั่งทันที "ลบข้อมูลที่ปลอมแปลงในรายงานของคุณออกให้หมด เหลือไว้แค่ข้อมูลจริงเท่านั้น"

"ได้ครับ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น รีบจัดการตามสั่งทันที

ถ้าการปลอมแปลงข้อมูลมีจุดจบคือถูกจับได้ งั้นสู้โชว์ข้อมูลจริงไปเลยยังจะดีกว่า

"ต่อไป ปรับเปลี่ยนทิศทางโครงการที่จะเน้นสนับสนุนในอนาคตของดาวเคราะห์ทั้งสิบดวง ให้เน้นไปที่การพัฒนาฝีมือของคนในตระกูลสาขาที่ห่างไกล และการสำรวจเขตอวกาศที่ยังไม่มีใครรู้จักเป็นหลัก"

ซูหยวน เอ่ยปาก

"พัฒนาฝีมือคนในตระกูลเหรอครับ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น ไม่ค่อยเข้าใจ บนดาวเคราะห์สิบดวงที่เขาดูแล มีคนตระกูลชื่ออวิ๋นอาศัยอยู่จำนวนมากก็จริง

แต่คนพวกนี้มาจากตระกูลสาขาที่ห่างไกล แม้ในนามจะเป็นคนตระกูลชื่ออวิ๋น แต่ก็ห่างไกลจากคำว่าสมาชิกหลักมากนัก

ต้องทุ่มทุนกับคนพวกนี้จริงๆ เหรอ

"ทำตามที่ผมบอกเถอะครับ"

น้ำเสียงของ ซูหยวน ราบเรียบ เขาพูดย้ำอีกครั้ง "นอกจากนี้ พรุ่งนี้เวลาตอบคำถามผู้อาวุโสคุมสอบ คุณก็ต้องตอบโดยอิงจากแนวทางพวกนี้..."

แม้ เทก้า ชื่ออวิ๋น จะไม่เข้าใจคำสั่งหลายอย่างของ ซูหยวน แต่การกระทำของยอดกุนซือ ถ้าเขาดูออกง่ายๆ มันก็คงจะไม่ใช่เรื่องปกติแล้ว

ดังนั้น เทก้า ชื่ออวิ๋น จึงไม่ได้ต่อต้านอะไรมากนัก

วันรุ่งขึ้น

ณ ห้องโถงใหญ่อันโอ่อ่า

เทก้า ชื่ออวิ๋น ยืนอยู่กลางห้องโถงด้วยท่าทีประหม่า

บนแท่นสูงมีผู้อาวุโสของตระกูลนั่งประจำการอยู่หลายท่าน

ข้อมูลการบริหารดาวเคราะห์สิบดวงที่เขาส่งไป กำลังถูกเหล่าผู้อาวุโสเปิดอ่าน

ผ่านไปเนิ่นนาน

ผู้อาวุโสที่นั่งอยู่ตรงกลางก็เอ่ยขึ้น "เทก้า ชื่ออวิ๋น ทำไมเจ้าถึงคิดว่าควรเพิ่มการสนับสนุนคนในตระกูลที่อยู่ห่างไกลด้วยล่ะ"

"จักรวาลกว้างใหญ่ไพศาล กุมอำนาจที่แข็งแกร่งมีมากมายนับไม่ถ้วน ลำพังแค่สมาชิกหลักอย่างพวกเรา คงยากที่จะค้ำจุนความรุ่งโรจน์ของตระกูลชื่ออวิ๋นต่อไปได้..."

เทก้า ชื่ออวิ๋น ท่องคำตอบที่จำมาอย่างดี

ซึ่งคำตอบนี้ ซูหยวน เป็นคนเตรียมให้เขา

"อืม"

ผู้อาวุโสที่เป็นประธานพยักหน้าเบาๆ

จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินจากไป

"จบแค่นี้เหรอ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น ยืนงงทำอะไรไม่ถูก

หลังการทดสอบจบลง

เทก้า ชื่ออวิ๋น ก็รีบเข้าสู่โลกเสมือนจริงเพื่อไปหา ซูหยวน ทันที

"คุณหมิง ผู้อาวุโสที่ทดสอบผมแทบไม่ถามอะไรเลย แบบนี้หมายความว่ายังไงครับ"

เทก้า ชื่ออวิ๋น อดถามไม่ได้

เขาเคยถามคนอื่นในตระกูลที่เข้ารับการทดสอบ ทุกคนโดนผู้อาวุโสซักฟอกจนตัวซีดกันทั้งนั้น

"เพราะคำตอบของคุณทำให้เขาพอใจมากน่ะสิครับ" ซูหยวน ชำเลืองมอง เทก้า ชื่ออวิ๋น "จากนี้ไป ก็นั่งรอรับเกรด S ได้เลย"

[จบแล้ว]