บทที่ 71 - อันดับหกของโลก

บทที่ 71 - อันดับหกของโลก

"นี่น่ะเหรอสิ่งมีชีวิตระดับ 3?"

ซูหยวนสำรวจความเปลี่ยนแปลงในร่างกายอย่างละเอียด

กายเนื้อและจิตวิญญาณพักไว้ก่อน สิ่งแรกที่ซูหยวนสัมผัสได้คือพลังชีวิตต้นกำเนิดที่หนาแน่น

"ฉันวิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 3 ด้วยวิชาฝึกฝนหกมิติ หกมิติก้าวหน้าไปพร้อมกัน วิวัฒนาการสมบูรณ์แบบ พลังชีวิตต้นกำเนิดหนาแน่น อายุขัยของฉันในตอนนี้ อย่างน้อยก็น่าจะอยู่ได้ถึงสามพันปี"

ซูหยวนคิดในใจ

โดยปกติแล้ว สิ่งมีชีวิตระดับ 1 จะมีอายุขัยประมาณสองร้อยปี

สิ่งมีชีวิตระดับ 2 จะมีอายุขัยถึงสามร้อยปี

สิ่งมีชีวิตระดับ 3 น่ะเหรอ? อายุขัยไม่น่าเกินแปดร้อยปี

แต่อายุขัยของซูหยวนกลับปาเข้าไปตั้งสามพันปี เป็นตัวเลขที่น่าเหลือเชื่อมาก

แน่นอนว่าสิ่งมีชีวิตระดับ 1 2 และ 3 ที่พูดถึงนี้ อ้างอิงจากผู้ฝึกตนที่เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์

ถ้าเป็นผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อื่น อายุขัยก็ไม่มีมาตรฐานตายตัว บางเผ่าพันธุ์เกิดมาอายุยืน แค่ระดับ 1 ก็อยู่ได้เป็นหมื่นปีแล้ว

"สามพันปี..."

ซูหยวนทอดถอนใจเล็กน้อย ช่วงเวลาอันยาวนานขนาดนี้ ครอบคลุมประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ของประเทศเซี่ยได้เลย

"นี่ก็เป็นสิ่งที่แสดงถึงศักยภาพที่สูงส่งเช่นกัน"

ซูหยวนคิด

ศักยภาพไม่ได้เท่ากับอายุขัย แต่สองสิ่งนี้มีความสัมพันธ์แปรผันตรงกันในระดับหนึ่ง

เพราะถ้าอายุขัยสั้น ต่ำกว่ายอดฝีมือเผ่าพันธุ์เดียวกันในระดับเดียวกัน ศักยภาพก็คงไม่ได้สูงไปไหน

อัจฉริยะตัวจริงในจักรวาล มีใครบ้างที่พลังชีวิตต้นกำเนิดไม่หนาแน่น? เพราะแบบนั้นถึงสามารถทะลวงระดับต่อเนื่องได้ในเวลาสั้นๆ

ในทางตรงข้าม พวกที่อายุขัยใกล้หมด มักจะยากที่จะก้าวหน้าไปกว่าเดิม นี่ก็เป็นสัญญาณว่าศักยภาพหมดเกลี้ยงแล้ว

"พละกำลัง ความเร็ว และด้านอื่นๆ ก็พุ่งพรวดขึ้นมาเหมือนกัน"

ซูหยวนประเมิน

ส่วนจะพุ่งขึ้นมาเท่าไหร่? ซูหยวนถามกระจกสีเทาก็รู้เรื่องแล้ว

แต่ซูหยวนอยากลองทดสอบด้วยตัวเองดูมากกว่า ว่าพัฒนาไปขนาดไหน

กึก

ประตูห้องแรงโน้มถ่วงถูกผลักออก

ซูหยวนก้าวเท้าเดินออกมา

"บอส" ซุนเฉวียนหลี่รีบปรี่เข้ามา อดถามไม่ได้ว่า "แรงโน้มถ่วง 34 เท่ารู้สึกยังไงบ้างครับ?"

ในฐานะนักวิจัย ซุนเฉวียนหลี่ยังไม่มีข้อมูลว่ามนุษย์ในแรงโน้มถ่วง 34 เท่าจะมีสภาพเป็นยังไง คนธรรมดาเจอสภาพแวดล้อมสุดขั้วแบบนี้คงตายในพริบตา

ต่อให้เป็นยอดฝีมือพลังอั้นหรือพลังฮั่ว ก็คงทนได้ไม่กี่วินาที ปรมาจารย์ขั้นเป่าตานเหรอ? ตอนนี้ซุนเฉวียนหลี่ยังไม่ฟุ่มเฟือยขนาดเอาปรมาจารย์ขั้นเป่าตานมาทดลอง

"พอแรงโน้มถ่วงเกิน 32 เท่า มันจะเริ่มส่งผลกระทบต่อจิตวิญญาณ พูดง่ายๆ คือความคิดจะช้าลงและเฉื่อยชา..."

ซูหยวนตอบสบายๆ

นี่เป็นสิ่งที่เขาสัมผัสมากับตัว จิตวิญญาณของสิ่งมีชีวิตดูเหมือนจะเป็นนามธรรม ไม่น่าถูกโจมตีทางกายภาพได้

แต่ความจริงแล้ว มันเป็นแค่เรื่องสัมพัทธ์ เมื่อพลังภายนอกรุนแรงถึงระดับหนึ่ง อย่าว่าแต่จิตวิญญาณเลย แม้แต่เวลาและมิติก็ยังได้รับผลกระทบ

ในจักรวาลมีเทห์ฟากฟ้าอย่างหลุมดำหรือดาวนิวตรอนอยู่ไม่น้อย การดำรงอยู่ของพวกมันส่งผลกระทบต่อเวลาและมิติรอบข้างตลอดเวลา

"ความคิดจะช้าลงและเฉื่อยชา..." ซุนเฉวียนหลี่ทำหน้าครุ่นคิด

พอจะเงยหน้าถามต่อ ก็พบว่าซูหยวนหายตัวไปแล้ว ออกจากห้องแล็บหมายเลข 7 ไปแล้ว

นอกห้องแล็บหมายเลข 7

ซูหยวนเดินทอดน่องไปเรื่อยเปื่อย

เนื่องจากห้องแล็บสร้างอยู่ชานเมือง แถวนี้เลยไม่ค่อยมีคน ซูหยวนเดินลึกเข้าไปในที่เปลี่ยวๆ ยิ่งไม่มีคนเข้าไปใหญ่

"เสี่ยวหลาน"

ซูหยวนเรียกขึ้นมาลอยๆ

เขาใส่หูฟังจิ๋วไว้อยู่แล้ว บวกกับการวางระบบสื่อสารไร้สายของห้องแล็บหมายเลข 1 ขอแค่อยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ก็ติดต่อ AI เสี่ยวหลานได้ตลอดเวลา

"เจ้านาย เสี่ยวหลานอยู่นี่ค่ะ"

เสียงสังเคราะห์ดังขึ้นที่ข้างหูซูหยวน

"ปิดกั้นการมองเห็นจากดาวเทียมตาทิพย์ทั้งหมดของโลก ปิดกั้นอุปกรณ์ตรวจจับคลื่นพลังงานทุกชนิดของประเทศเซี่ย"

ซูหยวนออกคำสั่ง

"รับทราบค่ะเจ้านาย"

สิ้นเสียงเสี่ยวหลานไปแค่ครึ่งวินาที "เจ้านาย ปิดกั้นเรียบร้อยแล้วค่ะ"

"อืม"

ซูหยวนพยักหน้า

ตอนนี้พื้นที่ที่เขายืนอยู่ กลายเป็นจุดบอดของโลกแล้ว เว้นแต่จะทำเรื่องใหญ่โตจนแผ่นดินไหวภูเขาถล่ม ก็จะไม่มีขั้วอำนาจไหนส่องมาเห็นได้

ฟุ่บ!

วินาทีต่อมา

ร่างของซูหยวนก็หายวับไปจากจุดเดิม

ไปโผล่อีกทีที่สี่ร้อยเมตรห่างออกไป

จนกระทั่งร่างซูหยวนปรากฏขึ้น เสียงโซนิคบูมทุ้มต่ำถึงค่อยระเบิดออกมาในอากาศ

"ความเร็วเท่าไหร่"

ซูหยวนถาม

"เจ้านาย เมื่อกี้ความเร็วชั่วพริบตาของคุณอยู่ที่ 503 เมตรต่อวินาที เกือบสองเท่าของความเร็วเสียงค่ะ..." เสี่ยวหลานตอบทันที

ตอนนี้เธอกำลังเฝ้าดูทุกอิริยาบถของซูหยวนผ่านดาวเทียมตาทิพย์

ด้วยฝีมือของเสี่ยวหลาน ตอนนี้ดาวเทียมทั้งหมดบนโลกอยู่ในการควบคุมของเธอ ภาพที่ผู้นำประเทศต่างๆ เห็นผ่านดาวเทียม ล้วนต้องผ่านการกรองจากเสี่ยวหลานก่อน

"สองเท่าของความเร็วเสียง..."

ซูหยวนยกมือขวาขึ้น ต่อยหมัดใส่หินยักษ์ตรงหน้า

ตูม!

ไม่มีพลิกโผ

หินยักษ์ขนาดสี่ห้าเมตรแตกละเอียดเป็นผุยผง แรงกระแทกมหาศาลส่งเศษหินพุ่งกระจายไปรอบทิศทาง เจาะทะลุต้นไม้ใหญ่ต้นแล้วต้นเล่า กว่าจะหยุดก็ปาเข้าไปหลายร้อยเมตร

"แรงหมัดนี้กี่ตัน"

ซูหยวนถาม

"เจ้านาย แรงระเบิดจากหมัดนี้ของคุณ เกิน 30 ตันค่ะ"

AI เสี่ยวหลานคำนวณจากความเร็วในการแตกตัวของหินและแรงส่งของเศษหิน จนได้ค่าพลังหมัดที่แม่นยำออกมา

"30 ตัน?"

ซูหยวนยิ้มมุมปาก

ก่อนจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 3 แรงหมัดสูงสุดของเขาอยู่ที่ 13-14 ตันเท่านั้น

"ถ้ามนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 329 ของสมาคมสัจธรรมมายืนอยู่ตรงหน้าฉัน จะเกิดอะไรขึ้น?"

ซูหยวนถาม

AI เสี่ยวหลานนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนจะตอบว่า "จะถูกเจ้านายต่อยแหลกภายในครึ่งวินาทีค่ะ"

ไม่ว่าจะด้านความเร็วหรือพละกำลัง ซูหยวนในตอนนี้เหนือกว่ามนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 329 อย่างขาดลอย ภายใต้ความได้เปรียบระดับนี้ อีกฝ่ายไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้

ส่วนลูกเล่นอย่าง 'ยิงลำแสงจากตา' หรือ 'พ่นไอเย็น' ของมนุษย์ดัดแปลงระดับ 3 เมื่อร้อยปีก่อนน่ะเหรอ? เจอความเร็วระดับสองเท่าของเสียงเข้าไป อย่าว่าแต่จะสวนกลับเลย แค่แตะตัวซูหยวนยังทำไม่ได้

ซูหยวนหลับตาลง หลังจากทดสอบพละกำลังและความเร็วแล้ว ก็เริ่มปลดปล่อยพลังจิต

พลังจิตคือส่วนขยายของมิติจิตวิญญาณ เมื่อวิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 3 มิติจิตวิญญาณของซูหยวนก็แข็งแกร่งขึ้นมหาศาล ส่งผลให้พลังจิตเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

วูมม~ พลังจิตที่มองไม่เห็นแผ่ขยายออกไปรอบทิศทาง

เพียงไม่กี่อึดใจ รัศมีแปดร้อยเมตรรอบตัวซูหยวน ก็ถูกปกคลุมด้วยพลังจิตจนหมดสิ้น

"รัศมีแปดร้อยเมตร คืออาณาเขตจิตใจของฉัน"

ซูหยวนคิดในใจ ภายใต้การครอบคลุมของพลังจิต เขารับรู้ทุกรายละเอียดในรัศมีแปดร้อยเมตรอย่างทะลุปรุโปร่ง

แถมถ้าซูหยวนต้องการ เขาสามารถใช้พลังจิตโจมตีสิ่งมีชีวิตทุกตัวในรัศมีแปดร้อยเมตรได้ทันที

ซึมซับความรู้สึกนี้อยู่ครู่หนึ่ง

ซูหยวนดึงสติกลับมา ถามกระจกสีเทาในห้วงจิตอีกครั้ง

"ตอนนี้ความแข็งแกร่งของฉัน อยู่อันดับที่เท่าไหร่ในประเทศเซี่ย และในโลก?"

ผิวกระจกสีเทากระเพื่อมไหว ไม่นานคำตอบก็ปรากฏขึ้น

[ประเทศเซี่ย อันดับสอง]

[โลก อันดับหก]

[จบแล้ว]