บทที่ 38 - เก็บกวาด

บทที่ 38 - เก็บกวาด

และก็เป็นไปตามคาด สิบวินาทีต่อมา

ภายในป่าเริ่มมีความเคลื่อนไหวแผ่วเบาดังออกมา

พรึ่บๆๆ นักฆ่าผิวดำพุ่งตัวออกมาทีละคน ภายใต้การนำของหัวหน้านักฆ่า พวกมันแยกย้ายกันหนีไปคนละทิศละทาง

แต่ทันทีที่พุ่งออกมา ก็ต้องเจอกับการสกัดกั้นจากยอดฝีมือของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัย

เนื่องจากยอดฝีมือของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยได้รับแจ้งเตือนให้เตรียมพร้อมล่วงหน้า ทุกคนจึงมีใจพร้อมรบ ไม่มีความตื่นตระหนกใดๆ ทั้งสองฝ่ายปะทะกันทันที

"หืม" หัวใจของหัวหน้านักฆ่าดิ่งวูบ

ในฐานะผู้รับผิดชอบปฏิบัติการไล่ล่าเฉียวหมิงหยวนของสมาคมสัจธรรม ทันทีที่ถูกคนของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยประเทศเซี่ยต้อนเข้าไปในป่า เขาก็รู้แล้วว่าปฏิบัติการครั้งนี้ไม่เพียงล้มเหลว แต่แม้แต่จะกลับไปก็อาจทำไม่ได้

ส่วนที่ว่าทำไมคนของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยถึงต้อนพวกเขาเข้าป่าแล้วไม่บุกต่อ

หัวหน้านักฆ่าไม่ต้องคิดก็รู้เหตุผล

ก็แค่รอคอยกำลังเสริม ต้องการจะบดขยี้พวกเขาด้วยกำลังที่เหนือกว่าอย่างเบ็ดเสร็จ เพื่อหลีกเลี่ยงความสูญเสียที่ไม่จำเป็น

ในสถานการณ์เช่นนี้ หัวหน้านักฆ่ารู้ดีว่าทางรอดเดียวของพวกตน คือต้องฝ่าวงล้อมออกไปก่อนที่กำลังเสริมของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยจะมาถึง

ทางที่ดีที่สุดคือทำให้ฝ่ายตรงข้ามตั้งตัวไม่ทัน โอกาสรอดถึงจะสูงขึ้น

แต่ดูจากตอนนี้ คนของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยเตรียมตัวมาดีมาก ไม่เผยช่องโหว่จากการที่พวกเขากระโจนออกมาอย่างกะทันหันเลยแม้แต่น้อย

"ฉันยังมีไพ่ตายใบนั้นอยู่ ต้องรอดออกไปได้แน่"

หัวหน้านักฆ่าตั้งสติ แล้วเริ่มต่อสู้กับยอดฝีมือของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยที่เข้ามาขวางทาง

ไม่ไกลนัก

เฉินไห่ยืนดูสถานการณ์การต่อสู้อย่างเงียบๆ

แม้พวกนักฆ่าผิวดำจะทุ่มสุดตัว พยายามฝ่าวงล้อมอย่างบ้าคลั่งเหมือนทุบหม้อข้าวตัวเอง

แต่ภายใต้การปิดล้อมอันหนาแน่น มันก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนัก ไม่ถึงหนึ่งนาที พวกนักฆ่าผิวดำก็ตกเป็นรองอีกครั้ง ทีละคนทีละคนถูกฆ่าตายบ้าง บาดเจ็บล้มลงบ้าง

ใจของเฉินไห่ไม่สงบเลย สายตาของเขาคอยชำเลืองมองแล็ปท็อปที่อยู่ข้างๆ เป็นระยะ

อันที่จริง คำเตือนที่ว่า 'พวกมันกำลังจะบุกออกมาแล้ว' บนแล็ปท็อปนั้น ก็แค่ช่วยให้ระวังตัวขึ้นเท่านั้น

ต่อให้ไม่มีคำเตือนนี้ พวกนักฆ่าผิวดำก็ไม่มีทางฝ่าวงล้อมออกไปได้อยู่ดี

อย่างมากก็แค่ทำให้มีคนบาดเจ็บนิดหน่อย

สิ่งที่เฉินไห่สงสัยคือ คนที่เตือนประโยคนี้ รู้ได้ยังไงว่าพวกนักฆ่าผิวดำจะบุกออกมา

มีการวิเคราะห์พฤติกรรมของนักฆ่ากลุ่มนี้อย่างละเอียดแล้วงั้นเหรอ

เฉินไห่รู้ว่าผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาหลายคน สามารถวิเคราะห์พฤติกรรมจากลักษณะนิสัยของเป้าหมาย แล้วทำนายการกระทำต่อไปของฝ่ายตรงข้ามได้ล่วงหน้า

แล้วคนที่เตือนพวกเขา ทำยังไงถึงเจาะระบบคอมพิวเตอร์เข้ามาได้แบบไร้ร่องรอย

คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของเฉินไห่

ทันใดนั้นเอง

หางตาของเฉินไห่ก็เหลือบไปเห็นว่า บนหน้าจอแล็ปท็อป มีตัวอักษรใหม่ถูกพิมพ์ขึ้นมาอีก

"สมรภูมิโซน C ด้านซ้ายล่าง ทุกคนถอยออกมาเดี๋ยวนี้"

"นี่มัน" รูม่านตาของเฉินไห่หดเกร็ง

โซน C ที่ว่า... เพื่อความสะดวกในการปิดล้อมป่าแห่งนี้ เฉินไห่ได้แบ่งพื้นที่รอบป่าออกเป็นโซนๆ ใช้ A B C ในการระบุตำแหน่ง เพื่อให้ง่ายต่อการสั่งการ

เฉินไห่รีบมองไปที่ตำแหน่งโซน C ทันที

ในเวลานี้ พื้นที่บริเวณนั้นมีนักฆ่าผิวดำหกคนกำลังถูกรุมโจมตี และนักฆ่าที่เป็นผู้นำกลุ่มที่มีฝีมือเก่งกาจที่สุด ก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย เฉินไห่ฟันธงว่านั่นคือหัวหน้านักฆ่า

"แย่แล้ว"

เฉินไห่สังหรณ์ใจไม่ดี รีบติดต่อคนของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยในโซน C ทันที "ทุกคนถอยออกมา"

สิ้นเสียงคำสั่ง ยอดฝีมือของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยจำนวนมากในโซน C ก็ถอยกรูดไปด้านหลังโดยไม่ลังเล

วินาทีถัดมา

หัวหน้านักฆ่าคนนั้นก็หยิบลูกบอลสีดำขนาดเท่ากำปั้นออกมา แล้วทุ่มลงพื้นอย่างแรง

ตูมมมม——

เปลวเพลิงที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกและแผ่ขยายครอบคลุมพื้นที่ด้านหน้าทันที

หากไม่มีคำสั่งสุดท้ายของเฉินไห่ ตอนนี้คงมียอดฝีมือของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยอย่างน้อยห้าหกคนถูกเปลวเพลิงนี้กลืนกินเข้าไปแล้ว

วิ้ง อาศัยจังหวะที่วงล้อมถูกเปิดออกด้วยเปลวเพลิง หัวหน้านักฆ่าก็หนีออกไปโดยไม่ลังเล

โหมวตู วิลล่าหมายเลข 66

"ลูกบอลเพลิงที่สมาคมสัจธรรมผลิตขึ้น มีอานุภาพทำร้ายระดับปรมาจารย์พลังฮั่วได้สาหัส..." ซูหยวนคิดในใจอย่างเรียบเฉย

ลูกบอลเพลิงที่ว่า ก็คือลูกบอลสีดำที่หัวหน้านักฆ่าทุ่มออกไปเมื่อกี้

ถ้าซูหยวนไม่เตือน สำนักพิทักษ์ความปลอดภัยเกาะหนานไห่จะต้องสูญเสียอย่างหนักจากลูกบอลเพลิงลูกนี้ ยอดฝีมือพลังอั้นห้าคนจะตาย และปรมาจารย์พลังฮั่วหนึ่งคนจะบาดเจ็บสาหัส

และลูกบอลเพลิงแบบนี้ ถ้าจะพูดให้ถูกคือ ผลิตขึ้นโดยใช้เทคโนโลยีจากต่างดาวที่สมาคมสัจธรรมได้รับมา มันถึงได้มีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงขนาดนั้น

นอกป่า

เฉินไห่หน้าถอดสี

เมื่อกี้เกือบไปแล้ว ถ้าไม่มีคนเตือน ไม่รู้ว่าจะสูญเสียหนักขนาดไหน

"เปลวเพลิงพวกนี้..." เฉินไห่กวาดสายตามอง พบว่าหัวหน้านักฆ่าคนนั้น อาศัยจังหวะที่ใช้ลูกบอลเพลิงเปิดทาง หนีหายไปแล้ว

"หนีไปแล้วเหรอ"

เฉินไห่มองไปทางทิศที่วงล้อมถูกตีแตก ตรงนั้นมุ่งหน้าสู่ตัวเมืองเกาะหนานไห่

"ยุ่งยากแล้วสิ"

เฉินไห่ขมวดคิ้ว หากปล่อยให้หัวหน้านักฆ่าหนีเข้าไปปะปนในตัวเมือง การจะตามหาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

เพราะเกาะหนานไห่เป็นเกาะท่องเที่ยว มีชาวต่างชาติผิวดำเยอะแยะ หัวหน้านักฆ่าคนนั้นแค่ทำตัวให้กลมกลืน ก็ยากที่จะตามสืบเจอ

ในขณะที่ความคิดกำลังสับสน เฉินไห่ก็หันมามองหน้าจอแล็ปท็อปอีกครั้ง

เมื่อกี้เป็นเพราะคำเตือนของซูหยวน เขาถึงได้ตระหนักว่าในฐานะหัวหน้านักฆ่า อาจจะมีไพ่ตายซ่อนอยู่เพื่อฝ่าวงล้อม ก็เลยสั่งให้ทุกคนถอยออกมาอย่างไม่ลังเล

ไม่นึกว่าจะเป็นจริงตามนั้น

แต่ว่า เขาคิดเชื่อมโยงเรื่องนี้ได้เพราะซูหยวนเตือน แล้วซูหยวนรู้ได้ยังไง

ทันใดนั้นเอง

บนหน้าจอแล็ปท็อป ก็มีตัวอักษรถูกพิมพ์ขึ้นมาอีก

"ไปรอที่โรงแรมถงซิน เขตเมืองใต้"

เฉินไห่มองประโยคนี้ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจส่งหน่วยรบพิเศษทั้งหมดของสำนัก ไปซุ่มรอที่โรงแรมถงซิน เขตเมืองใต้ทันที

ตอนนี้เฉินไห่มั่นใจแล้วว่า คนที่เจาะระบบคอมพิวเตอร์เข้ามามีความหวังดี ไม่อย่างนั้นเมื่อกี้ไม่จำเป็นต้องเตือนก็ได้

ในเมื่อหวังดี ก็เชื่อถือได้

ในตัวเมืองหนานไห่ หัวหน้านักฆ่าปรากฏตัวขึ้นในเงามืดของตรอกแห่งหนึ่ง

"ในที่สุดก็หนีออกมาได้"

หัวหน้านักฆ่าสูดหายใจลึก ลูกบอลเพลิงลูกนั้น คือไพ่ตายที่สมาคมสัจธรรมมอบให้เขา

"เข้าตัวเมืองได้แล้ว ก็ถือว่าปลอดภัยระดับหนึ่ง"

หัวหน้านักฆ่าใจชื้นขึ้นมาหน่อย เตรียมตัวจะมุ่งหน้าไปยังจุดติดต่อ

จุดติดต่อนี้สมาคมสัจธรรมสร้างขึ้นอย่างลับๆ และซ่อนเร้นอย่างดี ขอแค่ไปถึงจุดติดต่อได้ ก็จะออกจากประเทศเซี่ยได้อย่างราบรื่น

เพียงแต่ หัวหน้านักฆ่าระมัดระวังตัวมาก ไม่ได้ตรงดิ่งไปที่จุดติดต่อทันที แต่เดินวนรอบเมืองหนานไห่รอบหนึ่ง หลบเลี่ยงกล้องวงจรปิดริมถนนทั้งหมด แล้วค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าหาจุดติดต่อ

นั่นก็คือโรงแรมถงซินในเขตเมืองใต้

"ปลอดภัยแล้ว"

หัวหน้านักฆ่าอารมณ์ดี

ที่เดินวนรอบเมืองก่อน ก็เพื่อเช็กดูว่ามีใครสะกดรอยตามมาไหม

และในฐานะนักฆ่ามืออาชีพ หัวหน้านักฆ่ามั่นใจมากว่า ตอนนี้ไม่มีใครสะกดรอยตามเขาอยู่

นั่นหมายความว่า ตอนนี้เขาได้สลัดหลุดจากการเฝ้าระวังของประเทศเซี่ยอย่างสมบูรณ์แล้ว

เมื่อตระหนักได้ดังนั้น หัวหน้านักฆ่าก็มาถึงหน้าโรงแรมถงซิน และก้าวเท้าเข้าไปข้างในอย่างมั่นใจ

โหมวตู วิลล่าหมายเลข 66

"จบเรื่อง"

ซูหยวนมีสีหน้าเรียบเฉย ขณะเดียวกันก็เริ่มขั้นตอนสุดท้ายของการเก็บกวาดงาน——

นั่นคือการใช้สิทธิ์สูงสุดของสำนักพิทักษ์ความปลอดภัยเกาะหนานไห่ ลบประวัติการล็อกอินเข้าใช้งานบัญชีสิทธิ์สูงสุดของตัวเองทิ้งซะ

[จบแล้ว]