ตอนที่ 321: คนเราล้วนแตกต่างกัน

ตอนที่ 321: คนเราล้วนแตกต่างกัน

“อยากฆ่าชั้นเหรอ? เรื่องนั้นง่ายมาก”

รอสหัวเราะอย่างจนใจ “เธอไปรวบรวมหนวดขาว, โคสึกิ โอเด้ง, ไคโด, ดราก้อน และคนอื่นๆ มา แล้วใช้พลังส่งพวกเขาไปในช่วงเวลาที่กำหนด จากนั้นก็หลอกล่อให้ชั้นตามไปที่นั่น”

“ตราบใดที่พวกเขาโผล่มาถูกจังหวะ บางทีพวกเขาอาจจะฆ่าชั้นได้จริงๆ ก็ได้”

“เหอะ เป็นไปได้เหรอ? ไม่ต้องพูดถึงว่าจะทำให้พวกนั้นเชื่อเรื่องพลังผลปีศาจของชั้นได้ยังไง ต่อให้ชั้นเสนอแผนนี้ แล้วนายจะยอมให้ชั้นหลอกง่ายๆ งั้นสิ?”

อามัตสึกิ โทกิ ไม่ใช่ผู้หญิงใสซื่อเหมือนเมื่อเดือนก่อนอีกแล้ว เธอมองเห็นช่องโหว่ในคำพูดของรอสได้ทันที

“กับชั้นอาจจะไม่ได้ผล แต่กับคนอื่นน่ะได้ผลดีเยี่ยมเชียวล่ะ” มุมปากของรอสยกขึ้น

นี่คือแผนการที่เขาเคยคิดไว้ให้โทกิ

ถ้าโทกิโน้มน้าวโอเด้งให้ทำแบบนี้ได้จริงๆ เขาก็ยินดีจะเล่นตามน้ำ เปิดโอกาสให้โอเด้งลอบโจมตีเขา

แต่เขาไม่คิดเลยว่าโทกิจะเลือกวิธีล้มกระดานแทน

แม้การล้มกระดานจะตรงไปตรงมาและหยาบกระด้างกว่า แต่มันก็บีบให้เขาต้องเผเผชิญหน้าโดยตรง ซึ่งก็นับเป็นวิธีทำลายทางตันที่ไม่เลว

ส่วนเรื่องพลิกสถานการณ์กลับมาชนะน่ะหรือ... อย่าว่าแต่รอสเลย แม้แต่ตัวโทกิเองก็ไม่กล้าคิดถึงความเป็นไปได้นั้น

วาโนะตั้งอยู่ตรงนี้ หนีไปไหนไม่ได้ และโอเด้งก็ไม่มีวันทิ้งวาโนะเพื่อหนีเอาตัวรอดคนเดียว

รัฐบาลโลกกลัวศัตรูที่มีฐานที่มั่นชัดเจนแบบนี้น้อยที่สุด

พวกตัวอันตรายอย่างหนวดขาวหรือราชสีห์ทองคำ ชิกิ ที่ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ล่องเรือไปทั่วทะเลต่างหาก คือภัยคุกคามของจริง

ในสถานการณ์ปัจจุบันของวาโนะ ต่อให้ฆ่ารอสได้ ก็ทำได้แค่นอนรอความตายอยู่ดี

“พูดมาซะยืดยาว งั้นให้ชั้นส่งนายไปอนาคตสักสองวัน ให้นายไปโดนไคโดลอบกัดสักทีเป็นไง?” โทกิมองบน ใส่รอส เมินคำพูดของเขาโดยสิ้นเชิง

มุกตื้นๆ แบบนั้นอาจใช้ได้กับคนอื่น แต่ศัตรูของเธอไม่ใช่ “คนอื่น”

“ถ้ามีโอกาส ชั้นก็ไม่รังเกียจที่จะลองพลังผลปีศาจของเธอหรอกนะ” รอสพูดด้วยรอยยิ้ม

เขาสงสัยในพลังข้ามเวลาของโทกิอยู่เหมือนกัน

แต่ก็แค่สงสัย

สำหรับการจะให้ไปลองของจริง เว้นเสียแต่ว่าผลแพ้ชนะจะถูกกำหนดไว้แล้ว เขาไม่มีความปรารถนาจะหาเรื่องใส่ตัวโดยใช่เหตุ

ขืนข้ามเวลาไปตอนนี้ ใครจะรู้ล่ะ พอโผล่ออกมาอีกที หมัดของนิกะ ลูฟี่ อาจจะกำลังพุ่งกระแทกหน้าเขาอยู่ก็ได้

“ปากอย่างใจอย่าง” โทกิแค่นยิ้มเย็นชา นี่เป็นหนึ่งในเรื่องปลอบใจไม่กี่อย่างของเธอ

อย่างน้อยที่สุด แม้แต่รอสก็ยังไม่กล้าปล่อยให้เธอใช้พลังผลปีศาจ

“ภรรยาของนายกำลังจะแพ้นะ ไม่คิดจะไปช่วยเธอหน่อยเหรอ?” จู่ๆ โทกิก็เงยหน้ามองสนามรบในท้องฟ้าแล้วเอ่ยขึ้น

บทสนทนาของเธอกับรอสกินเวลาไม่นาน แต่ดูจากความต่างชั้นของฝีมือระหว่างกิออนกับโอเด้ง ผลลัพธ์บนฟ้ามันชัดเจนจนแม้แต่เธอก็ยังดูออก

“เธอไม่ต้องการให้ชั้นช่วยหรอก การแพ้โอเด้งเป็นเรื่องปกติ ยังไงซะเธอก็ยังเด็ก” รอสไม่ได้ใส่ใจผลแพ้ชนะของการต่อสู้ เขาไม่เคยคาดหวังว่ากิออนจะชนะโอเด้งได้ตั้งแต่แรกแล้ว

แม้โอเด้งจะมีข้อเสียมากมายและไม่ได้ฉลาดเฉลียวนัก แต่พลังการต่อสู้ในช่วงเวลานี้ของเขาคือจุดพีคอย่างไม่ต้องสงสัย

แม้แต่ไคโดในตอนนี้ก็ยังหวาดเกรงโอเด้งสุดขีด ขนาดโรเจอร์หรือหนวดขาวก็ยังไม่กล้าประมาทชายคนนี้

ยิ่งไปกว่านั้น จุดเด่นของกิออนคือวิชาดาบ ความเร็ว และความสามารถในการฟื้นตัว

แต่วิชาดาบและความเร็ว ก็เป็นจุดแข็งของโอเด้งเช่นกัน

แถมร่างกายและฮาคิของโอเด้งยังเหนือกว่ากิออน ผลลัพธ์แทบจะถูกล็อกไว้แล้ว

เหลือแค่รอดูว่ากิออนจะยื้อไปได้ไกลแค่ไหนด้วยความสามารถในการฟื้นฟูของผลแวมไพร์

“เวลาแบบนี้นายยังเลือดเย็นอยู่ได้อีกเหรอ?” โทกิขมวดคิ้วเล็กน้อย จากที่เธอรู้จักรอสมาตลอดหลายวันนี้ ปฏิกิริยาของเขาไม่น่าจะเป็นแบบนี้

อย่างน้อยกับผู้หญิง เธอรู้สึกว่ารอสไม่น่าจะเป็นคนแบบนี้

ขนาดกับเธอ เขายังอดทนและปกป้อง แล้วกับกิออน ผู้หญิงที่เขาชอบยิ่งกว่า เขาจะไม่เข้าข้างเชียวเหรอ?

“ก็เหมือนที่เธอเลือกล้มกระดานนั่นแหละ นี่ก็เป็นเส้นทางที่กิออนเลือกเอง ถ้าเธอยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับชั้นไม่ได้ เธอก็คงเป็นฝ่ายเจ็บใจยิ่งกว่าใคร” รอสกล่าวเสียงเรียบ

จริงอยู่ที่เขาไม่สนผลแพ้ชนะ แต่สายตาของเขาก็ยังจับจ้องไปทางนั้นตลอดเวลา

กิออนแพ้ได้ แต่เธอจะไม่มีวันเป็นอะไรไป

“นายนี่มันแปลกคนจริงๆ” จู่ๆ โทกิก็พูดขึ้น แต่เธอไม่ได้อธิบายขยายความ เธอเพียงแค่มองไปที่กิออนด้วยแววตาที่แฝงความอิจฉาจางๆ

‘ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่...’

เธอเองก็เคยพูดทำนองนี้มาก่อน

แต่ตอนนั้น คำตอบของโอเด้งต่างจากรอสอย่างสิ้นเชิง

โอเด้งบอกว่าเขาจะปกป้องเธอตลอดไป และจะไม่มีวันยอมให้เธอได้รับอันตราย

โทกิหวนนึกถึงเส้นทางที่เธอเดินผ่านมา

ความทุกข์ทรมานที่เธอได้รับไม่ได้มีแค่จากน้ำมือของรอส

อันที่จริง ครั้งนี้อาจเป็นเพียงความเจ็บปวดทางใจ รอสไม่เคยทำร้ายร่างกายเธอเลยจริงๆ

ครั้งที่เธอเฉียดความตายที่สุด คือตอนที่โอเด้งทิ้งเธอไว้ที่วาโนะลำพัง แล้วหนีไปราฟเทล

ตอนนั้น ต่อให้มีพวกข้ารับใช้คอยปกป้อง เธอก็เกือบตายด้วยน้ำมือของคุโรซึมิ โอโรจิ

จนถึงตอนนี้ รอยแผลเป็นบนต้นขาของเธอก็ยังไม่จางหาย

แต่ตอนนั้น เธอไม่เคยโทษโอเด้งเลย เธอทำเพียงแค่เฝ้ารอวันที่เขาจะกลับมาปกป้องเธอ

แต่น่าเศร้า แม้โอเด้งจะกลับมา เขาก็ทำอะไรโอโรจิไม่ได้ หนำซ้ำยังต้องยอมทิ้งวาโนะที่ควรจะเป็นของเขา ภายใต้การข่มขู่ของโอโรจิ

ถ้าโอเด้งไม่ยอมเต้น “ระบำแก้ผ้า” โอโรจิกับไคโดก็จะฆ่าประชาชนสัปดาห์ละหนึ่งร้อยคน

ข้อแลกเปลี่ยนที่น่าสมเพช

โชกุนแห่งวาโนะอย่างโอโรจิ ใช้ชีวิตชาววาโนะมาข่มขู่โอเด้ง ผู้ที่ล้มเหลวในการขึ้นเป็นโชกุน

ตามปกติแล้ว มันควรจะเป็นตรงกันข้ามไม่ใช่หรือ

ในตอนนั้น โทกิเพียงแค่รู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่เธอไม่รู้จะอธิบายมันยังไง

แต่ตอนนี้ หลังจากได้ข้องเกี่ยวกับรอส เธอเข้าใจแล้วว่าจะอธิบายมันอย่างไร

ในโลกที่คนกินคนแบบนี้ เมื่อไม่สามารถใช้กำลังเอาชนะได้ ฝ่ายที่ยึดมั่นในกฎเกณฑ์ย่อมต้องจ่ายค่าตอบแทนที่แพงกว่า

ต่อให้รอสไม่มาที่นี่ ตระกูลโคสึกิก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องพินาศด้วยน้ำมือของไคโดและโอโรจิ

ดูเหมือนว่าตั้งแต่ต้น คำทำนายนั้นก็ผิดพลาดมาตลอด

ถ้าตระกูลโคสึกิถูกฆ่าล้างโคตร แล้วจะเหลือโอกาสที่ไหนไปต้อนรับบุตรแห่งโชคชะตาในอีกยี่สิบปีข้างหน้ากันล่ะ?

“ท่านรอส” จู่ๆ โทกิก็เรียกชื่อรอสด้วยคำสุภาพ

“หืม?”

“คำทำนายเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?”

แม้เธอจะเคยได้ยินรอสบรรยายฉากในคำทำนายอย่างละเอียดมาก่อน แต่เธอก็ไม่เคยหวั่นไหวเท่าครั้งนี้มาก่อนเลย

“คำทำนาย?” รอสหัวเราะเบาๆ “จริงหรือไม่จริงมันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ? ชั้นบอกเธอได้อย่างเดียวว่า ผลลัพธ์ที่ระบุในคำทำนายนั้น... เป็นผลดีต่อตัวชั้น”

“นั่นสินะ... จริงหรือไม่ก็คงไม่สำคัญ” โทกิยิ้มขมขื่น

ศรัทธาที่พวกเธอยึดถือว่าเป็นสัจธรรมสูงสุด ในสายตาของคนทะเยอทะยานอย่างรอส มันก็เป็นแค่เครื่องมือสำหรับบรรลุเป้าหมายของตัวเองเท่านั้น

เธอไม่รู้หรอกว่าคำทำนายเป็นผลดีต่อรอสในแง่ไหน แต่ในเมื่อเขาพูดแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นรอสหรือคนบางกลุ่มในรัฐบาลโลก พวกเขาจะต้องผลักดันให้คำทำนายเป็นจริงอย่างแน่นอน

ดังนั้น ท้ายที่สุดแล้ว เหตุผลที่คำทำนายจะเป็นจริง ไม่ใช่เพราะโลกนี้ถูกกำหนดให้ต้อนรับผู้กอบกู้คนใหม่ แต่เป็นเพราะผู้ปกครองเก่าแก่บางคน ต้องการทำให้ความทะเยอทะยานของตัวเองเป็นจริงต่างหาก

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═