Devil001

บทที่ 1: เจการ์เซีย รอสเซ่

[ปฏิทินทะเล ปีที่ 1500]

[ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ มารีจัวร์]

พระราชวังอันโอฬารตระการตา เต็มไปด้วยวัตถุทองคำระยิบระยับ ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะ เก้าอี้ เตียง ตู้ ล้วนแล้วแต่ทำจากไม้สมบัติแห่งอาดัม...ขุมทรัพย์แห่งต้นไม้โลกา ภายในมุมพระราชวังมีโอ่งยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่สี่ใบ ด้านในมีนางเงือกขดกายแน่นิ่งอยู่ในแต่ละใบ

ความเงียบงันภายในพระราชวังถูกทำลายลงด้วยสุ้มเสียงทุ้มต่ำลึกล้ำ:

“รอสเซ่… อย่างนั้นรึ…”

ชายหนุ่มยืนจ้องกระจกด้วยสายตาเลื่อนลอย ราวกับยังไม่อาจเชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า

ในกระจกสะท้อนภาพของเด็กหนุ่มหน้าตางดงาม ผิวพรรณขาวเนียนละเอียด คิ้วคมดวงตาคมกริบแฝงแววเย็นชาและเด็ดขาด รัศมีสง่างามประดุจเชื้อสายราชันเปล่งประกายไปทั้งร่าง

เขา... ฟื้นความทรงจำ? หรือไม่ก็ทะลุมิติมาเกิดใหม่...แถมยังกลายเป็น... มังกรฟ้า!

‘นี่มัน... โชคระดับเทพชัดๆ!’

ทว่าตัวตนใหม่นี้ก็ดูจะกระอักกระอ่วนอยู่ไม่น้อย...

เขาชื่อว่า “เจการ์เซีย รอสเซ่”...นามระดับมังกรฟ้าโดยแท้ และผู้เป็นปู่ของเขาก็คือ “เจการ์เซีย แซทเทิร์น” หนึ่งในผู้เฒ่าทั้งห้าคนปัจจุบัน และยังเป็น “ผู้เฒ่าคนแรก” ที่ถูกถอดถอนจากตำแหน่งในเนื้อเรื่องหลักของ วันพีซ

แม้ว่าการปลดปู่ของเขาจะไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆ ต่อสายตระกูลโดยตรง แต่สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือ “มังกรฟ้า” ยังคงเป็นตัวร้ายในสายตาชาวโลกอยู่ดี

มังกรฟ้า หรือ ขุนนางโลก คือลูกหลานของราชา 19 จาก 20 ราชวงศ์แรกที่ร่วมกันก่อตั้งรัฐบาลโลก พวกเขาถือว่าตนเองคือทายาทของ “ผู้สร้างโลก” และครอบครองอำนาจในฐานะชนชั้นอภิสิทธิ์สูงสุดในดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์มารีจัวร์

แต่กาลเวลาผ่านไป... ด้วยอำนาจหรือความเลวโดยกำเนิด...มังกรฟ้าในปัจจุบัน จึงถูกมองว่าเป็น “อสูรในคราบมนุษย์”

เรื่องราวของ วันพีซ เดิมทีเป็นการผจญภัยเพื่อเสรีภาพ จนกลายเป็นการโค่นล้มรัฐบาลโลกโดยฝีมือของลูฟี่

และตอนนี้... ตัวตนใหม่ของเขา กลับเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของ “รัฐบาลโลก” เสียอย่างนั้น

ความคิดเหล่านี้ผ่านเข้ามาเพียงชั่ววูบ รอสเซ่ก็กลับมายิ้มอีกครั้งอย่างอารมณ์ดี

อย่างไรเสีย... การได้ทะลุมิติมาในโลก วันพีซ แถมยังกลายเป็นมังกรฟ้า มันคือ “จุดเริ่มต้นระดับเทพเจ้า” โดยแท้

ใครกันจะไม่ดีใจหากได้เป็นมังกรฟ้าหลังทะลุมิติ?

จุดเริ่มต้นที่อยู่เหนือยอดพีระมิดของอำนาจ นี่คือสิ่งที่ผู้คนมากมายใฝ่ฝันถึง!

ส่วนเรื่องมังกรฟ้าชั่วร้ายหรือทำเรื่องต่ำทราม... แยกกันคิดดีกว่า ถึงเศรษฐีบางคนจะบังคับผู้หญิงขายตัว แต่นั่นไม่ได้แปลว่าทุกคนจะไม่อยากเป็นเศรษฐีไม่ใช่รึ?

ที่สำคัญคือ รอสเซ่ไม่มีความกังวลแบบนั้นแม้แต่น้อย

ชาติก่อนเขาเป็นเพียงทาสรับใช้ ถ้าเกิดใหม่แล้วยังต้องเป็นทาสอีก ก็ไม่รู้จะทะลุมิติมาทำไม

ปัญหาเดียวในตอนนี้คือ มังกรฟ้าทั่วไป “ไม่มีพลัง” ร่างกายของรอสเซ่ก็เช่นกัน ถูกบำเรอตัวเองจนเสื่อมโทรม ตอนนี้ยังอ่อนแอกว่าคนธรรมดาในโลก วันพีซ เสียอีก...แค่เดินไหวก็หรูแล้ว

[ติง! ระบบพิชิตศัตรูขอรับใช้!]

“ระบบพิชิตศัตรู? ทำอะไรได้บ้าง?”, เสียงระบบอ่อนหวานแว่วดัง ทำให้รอสเซ่ยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

[โฮสต์: รอสเซ่]

[พลัง: 63/100 (ระดับ G+; แค่พลเรือก็แข็งแรงกว่านายแล้ว)]

[การประเมินภาพรวม: A (สิ่งเดียวที่มีคือฐานะ)]

[พลังพิเศษ: ไม่มี]

[ทักษะ: ไม่มี]

[หมายเหตุ: การเอาชนะศัตรูจะได้รับรางวัลตาม “ระดับภาพรวม -1” / หากสังหารหรือบดขยี้จะได้รางวัลตาม “ระดับภาพรวมขณะนั้น”]

[หมายเหตุ: รางวัลจากการบดขยี้และการสังหารจะได้เพียงครั้งเดียวต่อบุคคลแต่ละคน / รางวัลจากการเอาชนะไม่ขัดแย้งกับรางวัลสังหารหรือบดขยี้]

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

‘บดขยี้กับเอาชนะ... ต่างกันตรงไหนวะเนี่ย?’ รอสเซ่ขมวดคิ้วคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะชะงัก “อ้อ... แบบนั้นสินะ?”

“ฉันจะ... ฆ่าแก!”, เสียงแผ่วเบาเจือแค้นลึกดังขึ้นจากข้างเตียง

“หืม?”, รอสเซ่หรี่ตามองไป เห็นหญิงสาวงดงามรูปร่างเย้ายวนถูกมัดอยู่บนเตียง พูดได้เพียงปาก

หญิงสาวเปลือยเปล่า บาดแผลฟกช้ำทั่วร่าง...รอยฝีมือของรอสเซ่เอง

เพราะเพิ่งฟื้นความทรงจำ จึงยังปรับตัวไม่ได้ และ... เล่นแรงเกินไปนิด

แต่ “เอริก้า” หาใช่หญิงสาวธรรมดาไม่...เธอคือโจรสลัดหญิงค่าหัว 5 ล้าน และเป็นภรรยาของโจรสลัดใหญ่อีกคนที่มีค่าหัวถึง 100 ล้าน ด้วยรูปโฉมอันสะดุดตา ทำให้เธอตกเป็นเป้าสายตาของรอสเซ่ขณะเดินผ่านหมู่เกาะชาบอนดี้

แน่นอนว่า... ผัวเธอและทั้งลูกเรือก็โดนกวาดล้างเรียบ ก่อนที่เธอจะถูกส่งมายังพระราชวังของเขา

เรื่องนี้แม้แต่คลื่นทะเลก็ไม่สะทกสะท้าน...นี่คือพลังของมังกรฟ้า!

“ได้เวลาทดลองระบบ!”

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

[เอริก้า]

[ระดับภาพรวม: E-]

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

“สาร... เลว…”

“อย่าเข้ามานะ!”

“ไม่... กรี๊ดดดด!!!”

เสียงกรีดร้องปนคำด่าทอดังแว่วไปทั่วพระราชวัง คลอไปกับเสียงครวญครางระคนสั่นไหว...

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

[บดขยี้ระดับ E สำเร็จ!]

[พลัง +100]

[รางวัลพิเศษ: ทักษะปืนระดับ E]

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

.

.

.

[ครึ่งชั่วโมงต่อมา]

รอสเซ่ลุกออกจากเตียงทั้งกายและใจเบิกบาน พลังงานพวยพุ่ง และทักษะการใช้ปืนที่แทรกซึมอยู่ในความทรงจำทำให้โลกดูสว่างสดใสยิ่งขึ้น

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

[โฮสต์: รอสเซ่]

[พลัง: 163/300 (ระดับ F- เทียบเท่าทหารเรือ)]

[ทักษะ: ทักษะปืนระดับ E]

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

น่าเสียดายที่แต่ละคนจะถูก “บดขยี้” ได้เพียงครั้งเดียว มิเช่นนั้นเขาคง “ฟาร์มรางวัล” ได้ไม่รู้จบ

รอสเซ่ยิ้มเย็น กระซิบข้างหูเอริก้า, “เมื่อกี้รู้สึกดีไหมล่ะ?”

“สารเลว ฆ่าฉันเลยดีกว่า! ไม่งั้นฉันจะฆ่าแกให้ได้!”, สายตาเอริก้าลุกเป็นไฟ แววตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

“น่าเสียดาย... ตอบผิด”

รอสเซ่ส่ายหน้าอย่างเสียดาย คว้าปืนพกทองคำขาวจากโต๊ะข้างเตียง กดกระบอกปืนแนบหน้าอกของหญิงงาม

ปัง!!

เลือดสีแดงฉานกระเซ็นกระจาย...ร่างของหญิงสาวกลายเป็นโครงกระดูกในพริบตา

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

[สังหารระดับ E สำเร็จ!]

[รางวัล: ไม่มี (ได้รับรางวัลจากการบดขยี้แล้ว)]

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

ใบหน้าของรอสเซ่ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เขาทิ้งปืนลงบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี

หากความรักไม่อาจเติบโตภายในวันเดียว...ก็อย่าโทษเขาที่ไร้ความปรานี

เสียดายที่รางวัลจากการบดขยี้กับการสังหารขัดแย้งกัน ไม่งั้นคงได้ของอีกชุด

รอสเซ่เดินไปยังทางออกของพระราชวัง เอ่ยเสียงเรียบ, “เกร์นิก้า!”

ทันทีที่สิ้นเสียง ร่างชายหนุ่มรูปร่างผอมสูงในชุดสูทสีขาวปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้ารอสเซ่ คุกเข่าหนึ่งข้าง ก้มศีรษะต่ำที่สุดเท่าที่มนุษย์จะทำได้

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

[เกร์นิก้า]

[ระดับภาพรวม: B-]

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

“ท่านรอสเซ่! โปรดบัญชา!” แม้ใบหน้าจะถูกแต่งแต้มด้วยหมึกขาว แต่ผู้ใดเห็นก็สัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นอย่างสุดซึ้ง

รอสเซ่รู้จักเกร์นิก้า...ไม่ใช่เพราะเขาเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งจาก CP9 ให้มารับใช้ตระกูลเจการ์เซียในฐานะ CP0 ชั่วคราว

แต่เพราะอีก 20 ปีต่อมา เกร์นิก้าจะปรากฏตัวในศึกสุดท้ายระหว่างไคโดกับลูฟี่ แม้จะถูกฆ่าอย่างง่ายดาย แต่ก็ถือว่าได้ออกฉาก

การที่เขาได้เข้า CP0 ตั้งแต่ตอนนี้ก็แปลว่า “พรสวรรค์” สูงมาตั้งแต่ต้น

น่าเสียดายที่อีก 20 ปีผ่านไป ก็ยังแค่ระดับพลเรือโท (B+) แปลว่าศักยภาพค่อนข้างต่ำ

“เก็บกวาดพระราชวังซะ ฉันไม่อยากเห็นอะไรสกปรกอีก”

“รับทราบ!”, เกร์นิก้าเดินเข้าวังด้วยสีหน้าเย็นชา ไม่นานก็กลับออกมาพร้อมกับแบกเตียงที่ถูกห่อด้วยผ้าขาวแน่นหนา แล้วจากไป

จบตอน