บทที่ 505 วิชามารบัวแดง คัมภีร์มารนรกานต์

บทที่ 505 วิชามารบัวแดง คัมภีร์มารนรกานต์

เวลานี้ ภายในห้องทรงพระอักษรในพระราชวัง เมื่อจีหยวนได้ยินทหารรักษาพระองค์รายงานว่าเจ้าสำนักโหรลงมือแล้ว ก็ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

"ท่านเจ้าสำนักลงมือ อย่างน้อยสถานการณ์ในเมืองเทียนตูก็พอจะควบคุมได้"

ขันทีหวงที่ยืนอยู่ด้านข้างพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าเจ้าสำนักโหรที่คอยพิทักษ์เมืองเทียนตูมานานกว่ายี่สิบปี ความแข็งแกร่งของท่านหยั่งรากลึกลงในใจผู้คน ไม่มีใครเทียบได้

แต่วินาทีถัดมา จีหยวนเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ หันไปถามทหารรักษาพระองค์ด้านล่างว่า "จริงสิ แล้วกู้เฉินล่ะ?"

หัวหน้าทหารรักษาพระองค์คุกเข่าข้างหนึ่ง ประสานมือทูลอย่างนอบน้อม "ทูลฝ่าบาท ผู้ใต้บังคับบัญชาของกระหม่อมเห็นอู๋เป่าโหวพุ่งออกไปนอกเมืองเทียนตู คาดว่าน่าจะไปสกัดกั้นสองทูตแห่งพรรคมารพะยะค่ะ"

"อะไรนะ?!"

จีหยวนตกใจ "เจ้าหมายความว่า กู้เฉินออกไปนอกเมืองเพื่อสกัดกั้นศัตรูเพียงลำพังงั้นรึ?"

"พะยะค่ะฝ่าบาท" หัวหน้าทหารรักษาพระองค์ทูลตอบ

จีหยวนขมวดคิ้ว เป็นห่วงกู้เฉินขึ้นมาทันที แม้เขาจะรู้ว่ากู้เฉินเพิ่งสังหารอ๋องหวยไปเมื่อไม่นานมานี้ แต่เขาก็ไม่ได้เห็นการต่อสู้ครั้งนั้นกับตาตัวเอง จึงไม่รู้ว่ากู้เฉินแข็งแกร่งเพียงใด

ยิ่งไปกว่านั้น นั่นคือยอดฝีมือระดับขอบเขตควบแน่นอาณาเขตขั้นสมบูรณ์ถึงสองคน แถมยังผสานร่างกับภูตผีที่ทรงพลัง จีหยวนอดกังวลไม่ได้ว่ากู้เฉินจะรับมือคนเดียวไหวหรือไม่

เพียงแต่ สถานการณ์ในเมืองเทียนตูตอนนี้ก็ยังไม่น่าไว้วางใจ จำเป็นต้องให้เจ้าสำนักโหรคอยควบคุม

"เฮ้อ" จีหยวนถอนหายใจยาว สีหน้าไม่สู้ดีนัก "ยอดฝีมือของต้าเซี่ยเรายังมีน้อยเกินไป หวังว่ากู้เฉินจะยื้อเวลาไว้ได้ รอจนกว่าท่านเจ้าสำนักจะจัดการเรื่องในเมืองเทียนตูเสร็จ แล้วค่อยไปช่วยเสริม"

ขันทีหวงรีบกล่าวเสริม "ฝ่าบาทวางพระทัยเถิด อู๋เป่าโหวเป็นคนมีบุญญาบารมี เป็นผู้มีวาสนาสูงส่งแต่กำเนิด จะต้องปลอดภัยไร้กังวลแน่นอนพะยะค่ะ"

"หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" จีหยวนสีหน้ากังวล มองออกไปนอกเมืองเทียนตู เป็นห่วงกู้เฉินจับใจ

......

เวลานี้ นอกเมืองเทียนตู กู้เฉินปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ชกหมัดหนักหน่วงซัดฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์จนกระเด็นออกไป

"ไอ้เด็กเมื่อวานซืน รนหาที่ตาย!"

ฟ่านอี้หยุดร่างกลางอากาศ ดวงตาอำมหิต จ้องมองกู้เฉินอย่างดุร้าย

อีกด้านหนึ่ง หยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงก็คลายความประหลาดใจลง หันมาสำรวจกู้เฉินตั้งแต่หัวจรดเท้า

แม้ปากจะดูถูกกู้เฉินต่างๆ นานา แต่เมื่อต้องลงมือจริง หยางเนี่ยนและฟ่านอี้ไม่มีทางทำพลาดโง่ๆ จนเรือล่มในหนองแน่

ราชสีห์ล่ากระต่ายยังต้องทุ่มสุดตัว ทั้งสองรู้ซึ้งถึงหลักการนี้ดี

ยิ่งไปกว่านั้น การที่กู้เฉินสามารถรอดชีวิตจากเงื้อมมือของตูกูอวิ๋น ประมุขพรรคมารมาได้ ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความไม่ธรรมดาของเขาแล้ว

"เจ้าคือกู้เฉินแห่งต้าเซี่ย?" หยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงมองกู้เฉินด้วยความสนใจ "พรสวรรค์และฝีมือของเจ้าไม่เลวเลย ตายไปแบบนี้คงน่าเสียดายแย่ ทำไมไม่ลองยอมสยบต่อนิกายเรา ผสานร่างกับภูตผี เป็นอมตะไม่แก่เฒ่า ไม่ดีกว่าหรือ?"

"หึ!" ฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์หน้าบึ้งตึง แค่นเสียงเย็น

"ทำไม จะให้ข้ากลายเป็นตัวประหลาดครึ่งคนครึ่งผีเหมือนพวกเจ้างั้นรึ?" กู้เฉินเยาะเย้ย ถากถางทั้งสองคน

ในขณะเดียวกัน จิตสังหารในใจของเขาก็ลุกโชนขึ้น มหันตภัยครั้งใหญ่ในเมืองเทียนตูเกิดจากน้ำมือของสองคนนี้ ชาวบ้านนับพันนับหมื่นต้องจบชีวิตลง หากไม่ใช่เพราะเขามาทันเวลา หรือหากเขาอยู่ในเมืองเทียนตู บางทีครอบครัวอารอง และคนรู้จักของเขา อาจจะได้รับอันตรายไปด้วย

เมื่อได้ยินคำพูดของกู้เฉิน หยางเนี่ยนและฟ่านอี้ก็หน้าตึงขึ้นมา "ช่างไม่รู้จักดีชั่วเอาเสียเลย"

กู้เฉินกวาดตามองทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา กล่าวอย่างไม่เกรงใจว่า "พวกเจ้าสมควรตายไปตั้งแต่เมื่อสามร้อยปีก่อนแล้ว ก็แค่เศษเสี้ยววิญญาณที่หลงเหลืออยู่ ในเมื่อพวกเจ้าอยากตายนัก ข้าก็จะส่งพวกเจ้าไปลงนรกเอง!"

"สามหาว!" ฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์ดวงตาฉายแววอำมหิต

"หึ หวังว่าฝีมือเจ้าจะปากดีเหมือนปากนะ" หยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงดวงตาฉายประกายแสงสีแดงวูบหนึ่ง

โดยไม่มีสัญญาณเตือน เขาลงมือทันที!

ฟุ่บ!

กู้เฉินรู้สึกตาลายวูบหนึ่ง ทันใดนั้น ภาพตรงหน้าก็แปรเปลี่ยนไป เขามาอยู่ในโลกที่แปลกประหลาดอย่างสิ้นเชิง

"ภาพมายา?" กู้เฉินขมวดคิ้ว

กลิ่นอายที่นี่ร้อนระอุอย่างยิ่ง เป็นโลกสีแดงเพลิง ไม่ไกลออกไปมีลาวาเดือดพล่าน และในลาวานั้น มีวิญญาณนับไม่ถ้วนกำลังร้องโหยหวน ร่างกายกว่าครึ่งจมอยู่ในลาวา มีเพียงส่วนหัวเล็กน้อยที่โผล่พ้นขึ้นมา

พร้อมกันนั้น พวกมันก็โบกไม้โบกมือ พยายามจะคว้าข้อเท้าของกู้เฉิน

"ร้อนเหลือเกิน ร้อนจะตายอยู่แล้ว"

"ร้อนเกินไปแล้ว เนื้อตัวข้าสุกไปหมดแล้ว ข้าไม่อยากตาย ข้าไม่อยากตาย"

"ทำไมเจ้าถึงมีร่างกายที่สมบูรณ์ ข้าแค้น ข้าแค้นเหลือเกิน ข้าจะให้เจ้าได้รับความทรมานเหมือนข้า แล้วตายไปซะ"

ที่นี่ราวกับนรกเพลิง วิญญาณอาฆาตมากมายร้องห่มร้องไห้ หมายจะลากกู้เฉินลงนรกไปด้วยกัน

ในขณะเดียวกัน ภายนอก ร่างของกู้เฉินยืนนิ่งทื่อ ดวงตาเหม่อลอย ภายในดวงตามีแสงสีแดงจางๆ วูบไหว สอดคล้องกับประกายแสงสีแดงในดวงตาของหยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดง

หนึ่งในสองสุดยอดวิชาระดับสวรรค์ของนิกายเทพหกทิศ... วิชามารบัวแดง!

และนี่ก็เป็นที่มาของฉายาทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงของหยางเนี่ยน เพียงความคิดเดียว เขาก็สามารถสร้างภาพมายาที่สมจริงอย่างยิ่ง ดึงต้นกำเนิดจิตวิญญาณของกู้เฉินเข้าไป

"หึ ก็แค่นั้นเอง!" ฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์ยิ้มเยาะ "เอาเถอะ ให้ข้ากลืนกินเจ้าเสียดีกว่า!"

พูดจบ ร่างกายของเขาก็เปล่งแสงสีดำทมิฬ เตรียมจะใช้อีกหนึ่งสุดยอดวิชาระดับสวรรค์... คัมภีร์มารนรกานต์ เพื่อกลืนกินกู้เฉินให้สิ้นซาก

แต่ทว่า ทันใดนั้น กู้เฉินก็หลุดพ้นจากภาพมายาที่หยางเนี่ยนสร้างขึ้นด้วยวิชามารบัวแดง ทำให้หยางเนี่ยนหน้าเปลี่ยนสีทันที

"หืม?!" หยางเนี่ยนตกใจ นึกไม่ถึงว่าวิชามารของตนจะกักขังกู้เฉินไว้ได้เพียงชั่วพริบตาเดียว

"ไปมาหาสู่กันตามมารยาท เจ้าก็ไปทัวร์นรกดูบ้างเป็นไง!" กู้เฉินสายตาเย็นชา ลึกเข้าไปในดวงตามีประกายแสงวูบหนึ่ง

วูบ!

วินาทีถัดมา หยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงก็รู้สึกสมองหนักอึ้ง ตกอยู่ในภาพมายาที่กู้เฉินสร้างขึ้นด้วยคัมภีร์จิตราชันย์เทวะ

"ส่งเจ้าไปลงนรก!"

ในวินาทีที่หยางเนี่ยนตกอยู่ในภาพมายา กู้เฉินตะโกนก้อง ใช้วิชาเก้าก้าวเหยียบเวหา ทันใดนั้น พื้นที่แถบนี้ก็พังทลาย กลิ่นอายอันทรงพลังแผ่ซ่าน

เวลานี้ กู้เฉินกระโดดลอยตัวขึ้น กระทืบเท้าลงมา หมายจะฉวยโอกาสนี้สังหารหยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงให้ตายคาที่

"หึ!"

แต่ฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์กลับแค่นเสียงเย็น ยื่นฝ่ามือออกไป กำหมัดแน่น ชกสวนขึ้นไปปะทะกับฝ่าเท้าของกู้เฉินที่กระทืบลงมากลางอากาศ

ตึง!

เสียงทึบหนักดังขึ้น หมัดและเท้าปะทะกัน เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า ท้องฟ้ารอบด้านเกิดลมพายุรุนแรงพัดกรรโชก

ในขณะเดียวกัน หยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงก็หลุดพ้นออกมาได้ สีหน้าดูไม่สู้ดีนัก

"หยางเนี่ยน เจ้าประมาทเกินไปแล้ว!" ฟ่านอี้ตำหนิ

"ข้าดูถูกมันเกินไปจริงๆ" การเสียท่าในสิ่งที่ตนถนัด ทำให้หยางเนี่ยนหน้าตึง

แน่นอนว่า แม้คัมภีร์จิตราชันย์เทวะจะเป็นวิชาระดับสวรรค์ แต่ก็มีผลเพียงชั่วครั้งชั่วคราว หากหยางเนี่ยนและฟ่านอี้ระวังตัว ก็ยากที่จะได้ผลอีก

เพราะในกายของทั้งสองมีพลังของภูตผีอยู่ สามารถต้านทานการโจมตีทางจิตวิญญาณได้ ที่หยางเนี่ยนพลาดท่าเมื่อครู่ เพียงเพราะคาดไม่ถึงว่ากู้เฉินจะมีลูกไม้เช่นนี้

"ร่วมมือกัน ฆ่ามัน!"

หยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงกล่าวเสียงเย็น เขาไม่คิดจะสู้ตัวต่อตัวกับกู้เฉิน

ฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์ได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มอำมหิต เห็นได้ชัดว่าเขาก็คิดเช่นนั้น

"ฆ่าเจ้าเสร็จ พวกเราจะทำลายเมืองเทียนตู ให้ต้าเซี่ยกลายเป็นประวัติศาสตร์!" ทั้งสองแสยะยิ้ม

"พวกเจ้าละเมออยู่หรือ?" กู้เฉินสีหน้าเรียบเฉย ไร้ยินดีไร้โศกเศร้า แม้ต้องรับมือหนึ่งต่อสอง แต่เขาก็ยังเปี่ยมด้วยความมั่นใจอันแรงกล้า

"งั้นก็คอยดูกัน" หยางเนี่ยนและฟ่านอี้มองกู้เฉินด้วยสายตาอำมหิต

"วิชามารบัวแดง!"

"คัมภีร์มารนรกานต์!"

วินาทีถัดมา ทั้งสองคนคำรามลั่น แสงสีแดงและแสงสีดำพวยพุ่งขึ้นจากร่างของทั้งสอง สองยอดวิชาพรรคมารที่มีชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั่วหล้าเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน วันนี้ได้สำแดงอานุภาพที่แท้จริงอีกครั้ง!

ครืน!

ทันใดนั้น ฟ้าดินสั่นสะเทือน พื้นดินแตกแยก กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวปกคลุมไปทั่วฟ้าดินรอบด้าน ราวกับประตูนรกเปิดออก ปีศาจร้ายที่ดุร้ายอำมหิตสองตนได้จุติลงมาแล้ว!

สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนี้ แม้แต่กู้เฉินยังต้องเคร่งขรึม ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย รีบโคจรกายาผลึกสุริยันพิสุทธิ์ และบทแปลงมังกรไท่ซูทันที

"อัดอั้นมาสามร้อยกว่าปี วันนี้ ในที่สุดก็ได้ปลดปล่อยเสียที!" ฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์ที่มีแสงสีดำกะพริบวิบวับทั่วร่างหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง

บนร่างของเขามีพลังที่ทำให้ใจสั่นสะท้าน ราวกับหุบเหวลึก ดูเหมือนจะกลืนกินได้ทุกสิ่ง

ความรู้สึกนี้ คล้ายคลึงกับยอดวิชาเทพหกทิศนิรันดร์ของพรรคมารอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว

"ได้ตายด้วยน้ำมือพวกเราสองคน เจ้าน่าจะภูมิใจได้แล้ว" หยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงกล่าวพร้อมรอยยิ้มเย็นชา ทั่วร่างมีแสงสีแดงกะพริบวิบวับ ดูแปลกประหลาด

"จงจมดิ่งลงสู่ความสิ้นหวังในภาพมายาอันไร้ที่สิ้นสุดซะเถอะ!" หยางเนี่ยนคำรามลั่น ในดวงตามีแสงสีแดงที่น่าตกใจสองสายพุ่งออกมา ส่องเข้าไปในต้นกำเนิดจิตวิญญาณของกู้เฉิน

วินาทีนี้ ต่อให้ใช้บทแปลงมังกรไท่ซู และคัมภีร์จิตราชันย์เทวะ จิตวิญญาณของกู้เฉินก็ยังคงจมดิ่งลงไปอย่างควบคุมไม่ได้

เพราะสิ่งที่หยางเนี่ยนสร้างขึ้นไม่ใช่แค่ภาพมายาชั้นเดียว แต่เป็นภาพมายานับไม่ถ้วนซ้อนทับกัน เพื่อจัดการกับกู้เฉิน!

แม้กู้เฉินจะทำลายได้ แต่ต้องใช้เวลา!

"ข้าจะสับเจ้าเป็นชิ้นๆ!" ฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์ตะโกนลั่น อ้าปากดูดอย่างแรง ทันใดนั้น ร่างของกู้เฉินก็ถูกดูดเข้าไปหาเขาอย่างไม่อาจควบคุม

"ดูดพลังวัตรของเจ้าให้แห้งก่อน!" ฟ่านอี้คว้าแขนกู้เฉินไว้ แรงดูดอันมหาศาลถ่ายทอดออกมาจากร่างกายของเขา พลังวัตรของกู้เฉินไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างไม่อาจควบคุม

"พลังวัตรของเจ้าเด็กนี่บริสุทธิ์และหนาแน่นมาก!" เมื่อดูดซับพลังวัตรของกู้เฉินเข้าสู่ร่างกาย แม้จะเสียไปส่วนใหญ่ เหลือเพียงไม่ถึงสองส่วน แต่ก็ยังทำให้ฟ่านอี้ตกใจอย่างมาก

พลังวัตรในกายกู้เฉินช่างมากมายมหาศาลจริงๆ หากไม่ใช่เพราะคัมภีร์มารนรกานต์ของฟ่านอี้มีคุณสมบัติบางอย่างคล้ายคลึงกับวิชาเทพหกทิศนิรันดร์ ที่สามารถกลืนกินพลังวัตรของผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นได้บ้าง เขาก็คงเทียบไม่ติด

"เป็นลาภปากข้าพอดี ข้าจะดูดเจ้าให้แห้ง!" ฟ่านอี้แสยะยิ้ม ขณะที่ลมปราณอันบริสุทธิ์ไหลเข้าสู่ร่างกาย เขารู้สึกสบายตัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

แต่ทว่า วินาทีถัดมา หยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงกลับหน้าเปลี่ยนสี ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง ตะโกนลั่นว่า "ระวัง!"

"หืม?!"

ฟ่านอี้ชะงักไป ทันใดนั้น หมัดสีทองที่เปล่งแสงเจิดจ้าราวกับกำดวงอาทิตย์ไว้ในมือ ก็กระแทกเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างจัง

"อั่ก!"

ชั่วพริบตา ใบหน้าของฟ่านอี้บิดเบี้ยว ร่างทั้งร่างกระเด็นลอยละลิ่วออกไป

เวลานี้ มือซ้ายของกู้เฉินเปล่งแสงเจิดจ้า ในวินาทีสุดท้าย เขาใช้พลังของถุงมือลึกลับ เสริมพลังจนสามารถสลัดหลุดจากการพันธนาการของวิชามารบัวแดงได้ในที่สุด

"โฮก!"

ฟ่านอี้ที่กระเด็นออกไปร้องคำราม เห็นได้ชัดว่าหมัดนี้ของกู้เฉินทำให้เขาโกรธจัด เขาคำรามลั่น ไอสีดำแผ่ซ่านทั่วร่าง

"หมัดมารนรกานต์!"

ฟ่านอี้คำราม กลายร่างเป็นลำแสงสีดำพุ่งเข้าประชิดตัวกู้เฉิน ชกหมัดออกไปพร้อมพลังทำลายล้างที่สามารถถล่มฟ้าทลายดิน ในขณะเดียวกัน แสงสีดำดูเหมือนจะกลืนกินทุกสิ่ง

ตูม ตูม ตูม!

วินาทีนี้ พลังของฟ่านอี้น่าตื่นตะลึง มีพละกำลังมหาศาล แม้แต่กู้เฉินจะต้านทานก็ยังยากลำบาก

ไม่เพียงเท่านั้น เพราะความพิเศษของคัมภีร์มารนรกานต์ การโจมตีของกู้เฉินจึงดูเหมือนโคลนจมทะเล ยากที่จะสร้างความเสียหายให้แก่ฟ่านอี้ได้จริง

เมื่อฝ่ายหนึ่งลดลง ฝ่ายหนึ่งเพิ่มขึ้น กู้เฉินก็ตกเป็นรองทันที

มิหนำซ้ำ ไม่ไกลออกไป ยังมีหยางเนี่ยน ทูตศักดิ์สิทธิ์บัวแดงยืนอยู่ สร้างแรงกดดันให้กู้เฉินอย่างมาก

"ตะวันคู่สยบหล้า!"

เวลานี้ กู้เฉินคำรามยาว เสื้อผ้าชุดดำปลิวสะบัด ดวงอาทิตย์สองดวงปรากฏขึ้นที่ด้านหลัง ส่องสว่างไปทั่วฟ้าดิน

แต่ฟ่านอี้ ทูตศักดิ์สิทธิ์นรกานต์กลับมีสีหน้าเย็นชา ตวาดว่า "เพลิงมารนรกานต์!"

ตูม!

สิ้นเสียง เปลวเพลิงสีดำก็ลุกโชนขึ้นจากผิวกายของเขา เปลวเพลิงสีดำนี้ไม่มีความร้อน แต่กลับเย็นยะเยือกและชั่วร้าย

พร้อมกับการปล่อยหมัดของฟ่านอี้ เพลิงมารนรกานต์ที่รุนแรงก็ปะทะกับดวงอาทิตย์สองดวงที่ด้านหลังกู้เฉิน ทำลายพวกมันจนสิ้นซากในทันที

วินาทีนี้ กู้เฉินใจสั่นสะท้าน สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง แม้เขาจะไม่ได้ใช้เมล็ดพันธุ์สวรรค์ผลักดันคัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้าจนถึงขั้นเชี่ยวชาญ แต่ถึงอย่างนั้น กระบวนท่านี้ก็ไม่ควรมองข้าม

ท้ายที่สุด นี่ผ่านการเสริมพลังจากบทแปลงมังกรไท่ซูและถุงมือลึกลับมาแล้ว แต่กลับถูกทำลายได้อย่างง่ายดายเช่นนี้

เพลิงมารนรกานต์สีดำไม่มีความร้อน แต่มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงมาก กู้เฉินเผลอโดนไปนิดหน่อย ร่างกายก็เจ็บปวดรวดร้าว เลือดเนื้อเกือบจะถูกกัดกร่อนจนหมด ลามไปถึงกระดูก

"ไปตายซะ!"

ฟ่านอี้ใช้วิชาหมัดมารนรกานต์อีกครั้ง พลังของเขาผสานกับพลังของภูตผีในกาย ทำให้อานุภาพของวิชามารนี้ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น

หมัดสีดำเจาะทะลุฟ้าดิน พาเอาเพลิงมารนรกานต์อันหนาวเหน็บ ทำลายล้างทุกสิ่ง ซัดกู้เฉินถอยกรูด ปากมีเลือดไหลซึมออกมา

"ตาย!"

เวลานั้น หยางเนี่ยนที่ยืนอยู่ไม่ไกลสบโอกาส ดวงตาเปล่งแสงสีแดง ทำให้กู้เฉินตาลายไปชั่วขณะ

และอาศัยจังหวะนี้ หมัดของฟ่านอี้ก็พุ่งตรงเข้าใส่หน้าอกของกู้เฉินอย่างไม่ลดละ

หากหมัดนี้โดนเข้า หัวใจของกู้เฉินจะต้องแหลกละเอียดแน่นอน!