บทที่ 475 ภูตผีระดับโลกันตร์ที่น่าสะพรึงกลัว

บทที่ 475 ภูตผีระดับโลกันตร์ที่น่าสะพรึงกลัว

ภูตผีระดับโลกันตร์ที่มีร่างกายดำสนิทตนนี้พุ่งทะยานออกมาอย่างฉับพลัน พร้อมกับปลดปล่อยกลิ่นอายความเย็นยะเยือกอันไร้เทียมทาน ปีกค้างคาวที่ด้านหลังกระพือไหว ก่อให้เกิดลมพายุทมิฬพัดโหมกระหน่ำ อุณหภูมิลดต่ำลงจนเกล็ดน้ำแข็งเกาะตัวหนาแน่นบนความว่างเปล่า

"พุ่งเป้ามาที่ข้าหรือ?" กู้เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย

เมื่อเทียบกับเย่หลุนปาเอ่อร์ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส แน่นอนว่าพลังเลือดลมในกายของกู้เฉินย่อมพลุ่งพล่าน ร้อนแรง และเปี่ยมพลังหยางมากกว่า ซึ่งเป็นสิ่งที่ภูตผีโปรดปรานที่สุด

หากสามารถกลืนกินเขาได้สำเร็จ ต่อให้เป็นภูตผีระดับโลกันตร์ ความแข็งแกร่งก็ย่อมเพิ่มพูนขึ้นไม่น้อย

เมื่อเห็นดังนั้น กู้เฉินสายตาเย็นชา ไม่หลบไม่เลี่ยง เขาซัดฝ่ามือออกไปปะทะกับกรงเล็บอันน่าสยดสยองของภูตผีระดับโลกันตร์ที่พุ่งเข้ามา

ปัง!

ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน รอยร้าวปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทันทีที่กู้เฉินปะทะกับกรงเล็บของภูตผีระดับโลกันตร์ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเย็นยะเยือกสุดขั้วสายหนึ่งที่ไหลทะลักผ่านฝ่ามือของภูตผี พยายามจะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา

ตูม!

ชั่วพริบตาถัดมา ดวงตาของกู้เฉินส่องประกายวูบวาบ ลมปราณสามสุริยันในกายระเบิดออก เผาผลาญกลิ่นอายเย็นยะเยือกที่รุกล้ำเข้ามาจนกลายเป็นเถ้าถ่านในทันที

แต่ในจังหวะนั้นเอง ภายในดวงตาสีดำสนิทที่ไร้ประกายแสงของภูตผีระดับโลกันตร์ตนนั้น กลับฉายแววหยอกล้อวูบหนึ่ง ซึ่งกู้เฉินสามารถจับสังเกตได้

อารมณ์ความรู้สึกที่คล้ายมนุษย์เช่นนี้ กลับมาปรากฏอยู่ในดวงตาของภูตผี ทำให้กู้เฉินรู้สึกตกใจไม่น้อย

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้คิดไตร่ตรอง ภูตผีระดับโลกันตร์ตนนั้นก็อ้าปากกว้าง ส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก

"ก๊าซ!"

เสียงร้องโหยหวนราวกับผีร้าย แหลมคมบาดหูอย่างยิ่ง ในระยะประชิดเช่นนี้ ร่างของกู้เฉินถึงกับสั่นสะท้าน แม้จะมีวิชาระดับสวรรค์อย่างคัมภีร์จิตราชันย์เทวะคุ้มกาย เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บแปลบในสมอง ราวกับวิญญาณกำลังจะถูกฉีกออกเป็นสองส่วน

วิธีการโจมตีของภูตผีระดับโลกันตร์ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!

ฉับ!

ทันใดนั้น ประกายแสงเย็นยะเยือกก็วาบผ่าน ภูตผีระดับโลกันตร์ยืดกรงเล็บอันแหลมคมแทงเข้าใส่หน้าอกของกู้เฉิน

ประกายความคมกล้าตัดผ่านฟ้าดิน แสดงให้เห็นว่ากรงเล็บของภูตผีระดับโลกันตร์ตนนี้คมกริบถึงขีดสุด!

เคร้ง!

ในวินาทีวิกฤต กู้เฉินตอบสนองทันท่วงที เขายกแขนขึ้นต้านรับ กรงเล็บของภูตผีตวัดผ่านแขนของเขา ถึงกับเรียกเลือดออกมาได้เป็นจุดๆ

ภาพเหตุการณ์นี้ช่างน่าตื่นตะลึง กรงเล็บของภูตผีถึงกับสามารถเจาะทะลวงร่างกายที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานของกู้เฉินได้!

นี่แทบจะคมกริบยิ่งกว่าศาสตราวุธชั้นเลิศบางชิ้นเสียอีก!

ยิ่งไปกว่านั้น บริเวณบาดแผลที่ถูกกรีด ยังมีไอสีดำจางๆ แผ่ซ่านออกมา กรงเล็บของภูตผีแฝงไว้ด้วยพิษร้าย เคราะห์ดีที่กายาของกู้เฉินมีความเป็นหยางบริสุทธิ์ถึงขีดสุด ผนวกกับการโคจรคัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้า จึงไม่เกรงกลัวพิษร้ายและไอปีศาจใดๆ มิเช่นนั้นเขาคงตกอยู่ในอันตรายแล้ว

"สมกับที่เป็นภูตผีระดับโลกันตร์" กู้เฉินระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

แต่สิ่งที่ทำให้เขาใส่ใจที่สุด ก็คืออารมณ์ความรู้สึกคล้ายมนุษย์ที่แวบผ่านดวงตาของภูตผีระดับโลกันตร์เมื่อครู่นี้

ตามหลักแล้ว ภูตผีไม่น่าจะมีสติปัญญาที่สูงส่งนัก แม้แต่ภูตผีระดับนรกานต์ก็เช่นกัน ถึงจะแข็งแกร่งกว่าภูตผีทั่วไป แต่ก็ยังไม่ถึงระดับนี้

หากภูตผีระดับโลกันตร์มีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์จริงๆ การจะสังหารมันย่อมยากเย็นขึ้นทวีคูณ

และหากภูตผีระดับโลกันตร์ที่แข็งแกร่งเพียงนี้ ผสานร่างเข้ากับผู้ฝึกยุทธ์พรรคมาร จะรับมือยากสักเพียงใด?

กู้เฉินมั่นใจได้เลยว่า หากมีผู้ฝึกยุทธ์ผสานร่างกับภูตผีระดับโลกันตร์ได้สำเร็จ จะต้องกลายเป็นยอดฝีมือระดับขอบเขตควบแน่นอาณาเขตที่แข็งแกร่งผิดปกติ ไม่ใช่สิ่งที่ขอบเขตควบแน่นอาณาเขตทั่วไปจะต่อกรได้

เรื่องนี้ทำให้จิตใจของกู้เฉินหนักอึ้งยิ่งขึ้น

สิ่งเดียวที่ทำให้กู้เฉินพอจะเบาใจได้บ้าง คือพรรคมารในตอนนี้ถูกเขาสังหารจนแทบไม่เหลือยอดฝีมือแล้ว เหลือเพียงทูตศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง และประมุขตูกูอวิ๋นเท่านั้น

ฟุ่บ!

ในระหว่างที่กู้เฉินกำลังครุ่นคิด ภูตผีระดับโลกันตร์ตนนั้นก็พุ่งเข้ามาสังหารอีกครั้ง ร่างกายของมันแข็งแกร่งทนทานมาก แม้แต่กู้เฉินก็ยังยากจะทำลายได้โดยง่าย

"หืม?"

เวลานั้น เรื่องที่ทำให้กู้เฉินประหลาดใจก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เขาพยายามใช้วิชาคัมภีร์จิตราชันย์เทวะ เพื่อดูว่าจะสามารถควบคุมหรือส่งผลกระทบต่อภูตผีระดับโลกันตร์ตนนี้ได้หรือไม่ แต่ผลลัพธ์กลับล้มเหลว

พลังจิตไม่สามารถส่งผลกระทบต่อภูตผีระดับโลกันตร์ได้แม้แต่น้อย หนำซ้ำไอปีศาจที่เข้มข้นบนตัวมัน ยังเกือบจะย้อนกลับมากัดกร่อนจิตสัมผัสของกู้เฉินเสียอีก

แต่นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่ทำให้กู้เฉินตกใจที่สุด สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงอย่างแท้จริงคือ จู่ๆ ภูตผีระดับโลกันตร์ตรงหน้าก็กลายสภาพเป็นหมอกควันสีดำ ร่างกายแตกสลายหายไปในพริบตา

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" กู้เฉินมองภาพตรงหน้าด้วยความแปลกใจ

วินาทีถัดมา หมอกดำเหล่านั้นก็พุ่งเข้าใส่รูขุมขนทั่วร่างของกู้เฉินอย่างบ้าคลั่ง หมายจะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย เพื่อเข้าควบคุมร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์

"เปลี่ยนจริงเป็นเท็จ ภูตผีระดับโลกันตร์ถึงกับมีลูกไม้เช่นนี้เชียวหรือ?"

วินาทีนี้ กู้เฉินรู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งตัว พร้อมกันนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่าร่างกายแข็งทื่อ มีพลังงานบางอย่างกำลังแย่งชิงการควบคุมร่างกายไปจากเขา

ไม่เพียงเท่านั้น พลังปีศาจของภูตผีระดับโลกันตร์ยังรุกรานไปยังส่วนต่างๆ ภายในร่างกายของเขา ทั้งเลือดเนื้อ กระดูก และอวัยวะภายใน

หากปล่อยให้ส่วนต่างๆ เหล่านี้ถูกพลังของภูตผีระดับโลกันตร์กัดกร่อน กู้เฉินจะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส และสูญเสียการควบคุมร่างกาย จนตกเป็นหุ่นเชิดของภูตผีตนนี้อย่างสมบูรณ์

อาจกล่าวได้ว่า ภูตผีระดับโลกันตร์นั้น ไม่ว่าจะเป็นพลังฝีมือหรือวิธีการ ล้วนน่าสะพรึงกลัวและพิสดารอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะในยามนี้ ที่ภูตผีระดับโลกันตร์เปลี่ยนร่างเป็นความว่างเปล่าแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตควบแน่นอาณาเขต ก็อาจจะต้านทานไม่ไหว

วูบ!

วินาทีนี้ อาณาเขตสามวาส่วนตัวของกู้เฉินปรากฏขึ้น แสงศักดิ์สิทธิ์โอบล้อมช่วยชำระล้างร่างกาย แต่หมอกดำที่ภูตผีแปลงกายมานั้นกลับเกาะติดแน่นราวกับปลิง ยากจะกำจัดให้สิ้นซาก

และต่อให้กำจัดไปได้ ด้วยความสามารถในการฟื้นฟูของภูตผี มันก็จะฟื้นตัวกลับมาอย่างรวดเร็ว เรียกได้ว่าเป็นท่าไม้ตายที่ไร้ทางแก้จริงๆ

เมื่อเวลาผ่านไป กู้เฉินรู้สึกว่าเขากำลังสูญเสียการควบคุมร่างกายไปเรื่อยๆ ร่างกายกว่าหนึ่งในสามส่วนถูกหมอกดำกัดกินไปแล้ว

ลางๆ หมอกดำเหล่านั้นรวมตัวกันเป็นใบหน้าของภูตผีระดับโลกันตร์ ดูเหมือนกำลังมองกู้เฉินด้วยแววตาเยาะเย้ย ใบหน้านั้นช่างน่าสยดสยอง ทำให้ผู้พบเห็นต้องขนลุกขนพอง

หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่เกินครึ่งชั่วยาม ร่างกายของกู้เฉินจะถูกยึดครองโดยสมบูรณ์ และเมื่อหมอกดำกัดกินร่างกายเสร็จสิ้น มันก็จะรวมตัวกันมุ่งหน้าสู่สมองของเขา

ในยามวิกฤต กู้เฉินไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายังคงสงบนิ่งและเยือกเย็นอย่างที่สุด

"ลูกไม้แค่นี้คิดจะจัดการข้าได้งั้นรึ?" กู้เฉินแค่นเสียงเย็น สีหน้าไม่เปลี่ยน พลังวัตรเกือบสามพันปีในกายโคจรตามวิถีของวิชาระดับสวรรค์ คัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้า ทันใดนั้น กลิ่นอายความร้อนระอุอันมหาศาลก็แผ่ออกมาจากภายในร่างกายของกู้เฉิน

ตูม!

เพียงชั่วพริบตา หมอกดำในกายกู้เฉินก็เริ่มลุกไหม้ ลมปราณสามสุริยันกำลังขับไล่พลังงานแปลกปลอมที่ไม่ใช่ของเขาออกไป

ภายใต้การเผาผลาญของลมปราณสามสุริยัน แม้ภูตผีจะฟื้นฟูตัวเองได้ แต่ก็ถูกจำกัดพลังไว้อย่างมาก หมอกดำที่กัดกินร่างกายหนึ่งในสามส่วนของกู้เฉินถูกเผาทำลายไปกว่าครึ่งในทันที

ฟุ่บ!

แต่ทว่า ภูตผีระดับโลกันตร์ตนนี้ตัดสินใจได้เด็ดขาดยิ่งนัก เมื่อเห็นท่าไม่ดี หมอกดำเหล่านี้ก็พุ่งตรงไปยังส่วนสมองของกู้เฉินทันที

"หืม?!"

วินาทีนี้ แม้แต่กู้เฉินยังหน้าเปลี่ยนสี สมองคือส่วนสำคัญที่สุด ห้ามเกิดปัญหาใดๆ เด็ดขาด มิฉะนั้นต่อให้เป็นกู้เฉิน ก็ต้องได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

วูบ!

ทันใดนั้น เมล็ดพันธุ์สวรรค์ที่ซ่อนตัวอยู่บริเวณจุดตันเถียนน้อยของกู้เฉินดูเหมือนจะรับรู้ถึงสถานการณ์วิกฤต จึงสั่นไหวเบาๆ ทันใดนั้น หมอกดำที่ภูตผีแปลงกายมาในร่างกู้เฉินก็สั่นสะท้าน ภายใต้อานุภาพของเมล็ดพันธุ์สวรรค์ มันถูกขับไล่ออกไปจนหมดสิ้น

ซู่——

หมอกดำจำนวนมากถูกขับออกจากรูขุมขนทั่วร่างของกู้เฉิน ไปรวมตัวกันกลางอากาศ แล้วคืนร่างเป็นภูตผีระดับโลกันตร์อีกครั้ง เวลานี้ ภูตผีตนนั้นมองกู้เฉินด้วยความตกใจและสงสัย

เห็นได้ชัดว่า มันไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของมัน จิตใจของกู้เฉินก็ยิ่งเคร่งเครียดขึ้น ภูตผีตนนี้มีสติปัญญาไม่ต่ำจริงๆ ต่อให้ไม่เท่ามนุษย์ที่โตเต็มวัย แต่ก็ใกล้เคียงมากแล้ว

ด้านร่างกาย ภูตผีระดับโลกันตร์แข็งแกร่งพอๆ กับกู้เฉิน ส่วนการโจมตีทางจิตวิญญาณก็ไร้ผลเพราะความพิเศษของภูตผี แถมยังมีวิธีการแทรกซึมร่างที่พิสดารเช่นนี้อีก เรียกได้ว่าภูตผีระดับโลกันตร์เป็นตัวปัญหาที่รับมือยากอย่างยิ่ง

ต่อให้เป็นเย่หลุนปาเอ่อร์ ประมุขเผ่าคนเถื่อนมาเจอเข้า ก็คงจนปัญญาเช่นกัน หากภูตผีระดับนี้มีจำนวนมาก เก้าแคว้นคงถึงคราววิบัติจริงๆ

เวลานั้น สายตาของกู้เฉินไหววูบ เขาพบว่ารอยแยกมิติที่อยู่ไม่ไกลยังไม่หายไป แถมยังมีคลื่นพลังเย็นยะเยือกทะลักออกมาดุจกระแสน้ำ

"ภูตผีระดับโลกันตร์อีกตัวงั้นหรือ?!" กู้เฉินเบิกตากว้าง มองดูรอยแยกมิตินั้น มีภูตผีระดับโลกันตร์ที่มีกลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวปรากฏตัวขึ้นอีกตนหนึ่ง กวาดสายตาเย็นชามองมาที่กู้เฉิน

ไม่เพียงเท่านั้น กู้เฉินยังพบว่า เย่หลุนปาเอ่อร์หายตัวไปแล้ว

ดูท่าอีกฝ่ายจะฉวยโอกาสตอนที่กู้เฉินกำลังต่อสู้กับภูตผีเมื่อครู่ ฝืนทนอาการบาดเจ็บ อาศัยศาสตราวุธชั้นเลิศที่สามารถอำพรางกลิ่นอายหลบหนีไป

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับเย่หลุนปาเอ่อร์แล้ว กู้เฉินให้ความสำคัญกับภูตผีระดับโลกันตร์สองตนนี้มากกว่า

หรือจะพูดให้ถูกคือ เขาห่วงอนาคตของเก้าแคว้น

เมื่อเผชิญหน้ากับภูตผีเช่นนี้ แม้แต่กู้เฉินยังรู้สึกจนปัญญา ไม่รู้ว่าหากมีพวกมันจำนวนมากขึ้นมา จะรับมืออย่างไรดี

"ช่างเถอะ จัดการภูตผีระดับโลกันตร์สองตัวตรงหน้านี้ก่อนดีกว่า" กู้เฉินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมสมาธิที่กระจัดกระจาย

ตูม!

วินาทีถัดมา กลิ่นอายที่สามารถบดขยี้ท้องนภาก็ระเบิดออกมาจากร่างของกู้เฉิน เพียงแค่ความคิดเดียว กู้เฉินใช้ออกทั้งบทแปลงมังกรไท่ซู ถุงมือลึกลับ และสุดท้ายคือ... เมล็ดพันธุ์สวรรค์!

ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ผลักดันพลังรบของกู้เฉินให้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดในปัจจุบัน อาณาเขตรอบกายเปล่งประกายเจิดจ้า แสงศักดิ์สิทธิ์โอบล้อม เขาราวกับเทพเจ้าที่ลงมาจุติยังโลกมนุษย์ เพื่อทำภารกิจปราบมารสยบปีศาจ!

"ดับสูญ!"

กู้เฉินแววตาไร้ความรู้สึก ผมดำปลิวไสว เมื่อคำนี้หลุดจากปาก ฟ้าดินเบื้องหน้าก็สั่นสะเทือนตอบรับ วินาทีนี้ กู้เฉินเปรียบเสมือนพระผู้สร้าง เป็นเจ้าแห่งสรรพสิ่ง เพียงวาจาเดียว ก็สามารถพลิกฟ้าคว่ำดินได้!

แสงสว่างอันไร้ที่สิ้นสุดถาโถมเข้ามา เติมเต็มฟ้าดินเบื้องหน้า แสงศักดิ์สิทธิ์ชำระล้าง สามารถขจัดความสกปรกทั้งมวลในโลกหล้า

ภูตผีระดับโลกันตร์ทั้งสองตน รวมถึงภูตผีระดับอื่นๆ ที่เพิ่งโผล่ออกมาจากรอยแยกมิติ ต่างก็สลายหายไปในทันที

ผ่านไปครู่ใหญ่ แสงสว่างที่เจิดจ้าเต็มฟ้าดินจึงค่อยๆ จางหายไป เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งแข็งแกร่งของกู้เฉิน

ในเวลานี้ บนฝ่ามือของเขา มีผลึกวิญญาณจำนวนหนึ่งวางอยู่ โดยก้อนที่มีพลังเข้มข้นที่สุด คือสองก้อนที่ได้จากภูตผีระดับโลกันตร์ รูปร่างใหญ่กว่า และสีสันเข้มลึกกว่า

เพียงแค่ความคิดเดียว กู้เฉินดูดซับผลึกวิญญาณทั้งหมดในมือ เปลี่ยนเป็นแต้มยุทธ์ให้กับตนเอง

จากนั้น กู้เฉินหลุบตาลง เรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมา

[ชื่อ] : กู้เฉิน

[วิทยายุทธ์] : กายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์ (ขั้นสมบูรณ์), วิชากายาทองคำ, บทแปลงมังกรไท่ซู (ขั้นสมบูรณ์), คัมภีร์จิตราชันย์เทวะ (ขั้นแรกเริ่ม), คัมภีร์หมัดผสานขุนเขาและมหาสมุทร (ขั้นชำนาญ), เคล็ดแปดเทวะมังกร (ขั้นชำนาญ), ปราณกระบี่หยางกำเนิด (ขั้นชำนาญ), เก้าก้าวเหยียบเวหา (ขั้นสมบูรณ์), เพลงกระบี่แต้มดารา (ขั้นชำนาญ)

[กำลังภายใน] : คัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้า

[พลังวัตร] : 2975 ปี

[ขอบเขต] : ขอบเขตควบแน่นอาณาเขตขั้นต้น

[แต้มยุทธ์] : 640

"ภูตผีระดับโลกันตร์หนึ่งตัว ให้แต้มยุทธ์ร้อยแปดสิบกว่าแต้ม เกือบร้อยเก้าสิบแต้มเลยทีเดียว" กู้เฉินพึมพำ สีหน้าเคร่งขรึม

จำนวนแต้มยุทธ์ เป็นตัวสะท้อนความแข็งแกร่งของภูตผีได้เป็นอย่างดี

ภูตผีระดับโลกันตร์ที่เพิ่งปรากฏตัวก็มีความแข็งแกร่งขนาดนี้ แม้แต่กู้เฉินยังรู้สึกตึงมือ ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นเลย

วินาทีนี้ กู้เฉินรู้สึกเป็นกังวลต่ออนาคตของเก้าแคว้น

จากนั้น เขามองดูแต้มยุทธ์บนหน้าต่างสถานะ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจได้

"ในตอนนี้ วิธีการโจมตีของข้ายังขาดแคลนเกินไป นอกจากกายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์และคัมภีร์จิตราชันย์เทวะแล้ว วิชาอื่นที่ยังไม่ถึงขั้นสมบูรณ์ แทบไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ใช้แต้มยุทธ์เหล่านี้ ยกระดับวิชาระดับปฐพีสักวิชาให้ถึงขั้นสมบูรณ์เถอะ"

เมื่อกู้เฉินตัดสินใจ ทันใดนั้น แต้มยุทธ์ 540 แต้มบนหน้าต่างสถานะก็หายไป และคัมภีร์หมัดผสานขุนเขาและมหาสมุทร ซึ่งเป็นวิชาโบราณที่ได้จากจักรพรรดิองค์ใหม่จีหยวน ก็ถูกกู้เฉินยกระดับขึ้นสู่ขั้นสมบูรณ์ในทันที

ตูม!

ชั่วพริบตา ภาพขุนเขาและมหาสมุทรก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของกู้เฉิน และเมื่อกู้เฉินกำหมัด ผสานอินหมัด เจตจำนงแห่งหมัดอันไร้เทียมทานก็ระเบิดออก ภาพขุนเขาและมหาสมุทรก็แตกสลายตามไปด้วย!

"คัมภีร์หมัดผสานขุนเขาและมหาสมุทรขั้นสมบูรณ์ พลังโจมตีไม่ธรรมดาเลย เมื่อผสานกับพลังวัตรอันมหาศาลของข้า ก็ถือว่ามีไม้ตายเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง" กู้เฉินพยักหน้าอย่างพึงพอใจหลังจากสัมผัสถึงอานุภาพของคัมภีร์หมัดผสานขุนเขาและมหาสมุทร

จากนั้น แต้มยุทธ์ที่เหลืออีก 100 แต้ม กู้เฉินก็จัดการเติมลงไปในค่าพลังวัตรโดยตรง

ทำให้พลังวัตรของเขาเพิ่มขึ้นจาก 2,975 ปี เป็น 3,025 ปี