บทที่ 435 ศาสตราวุธชั้นเลิศ

บทที่ 435 ศาสตราวุธชั้นเลิศ

เมื่อมองไปยังหอกยาวประดับพู่แดงในมือของปี้อวี่ เจ้าสำนักคนก่อนแห่งนิกายดาวเหนือก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงเผลออุทานออกมาด้วยความตกใจ

เวลานี้ ดวงตาฝ้าฟางของเขาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกและหวาดผวา จ้องมองหอกยาวเล่มนั้นตาไม่กระพริบ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"ศาสตราวุธชั้นเลิศ?"

เมื่อได้ยินสี่พยางค์นี้ สีหน้าของกู้เฉินก็เปลี่ยนไปทันที เขาเข้าใจความหมายของมันเป็นอย่างดี

ศาสตราวุธชั้นเลิศ แค่ชื่อก็บอกแล้วว่าเป็นอาวุธที่อยู่เหนือระดับศาสตราวุธระดับสูงขึ้นไปอีกขั้น

การได้ชื่อว่าเป็น "ชั้นเลิศ" ย่อมเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งและหาได้ยากยิ่ง เปรียบได้กับวิชายุทธ์หรือวิชากำลังภายในระดับสุดยอดวิชา!

มิน่าเล่า เจ้าสำนักคนก่อนที่เป็นถึงยอดปรมาจารย์ยุทธ์ขอบเขตวิถีเทวะขั้นสมบูรณ์ ถึงได้มีอาการตื่นตระหนกเช่นนั้น

แม้แต่กู้เฉินเองก็ยังอดหวั่นใจไม่ได้

เพราะในเก้าแคว้น แม้แต่ในยุคบรรพกาล ศาสตราวุธชั้นเลิศก็มีจำนวนน้อยนิดจนแทบนับนิ้วได้ เรียกได้ว่าหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร

และหลังจากสิ้นยุคบรรพกาล ผ่านมาหลายหมื่นปี ในหน้าประวัติศาสตร์ยุทธภพของเก้าแคว้น ไม่เคยมีการปรากฏตัวของศาสตราวุธชั้นเลิศแม้แต่ชิ้นเดียว!

พูดง่ายๆ ก็คือ ทั่วทั้งเก้าแคว้น แทบจะหาศาสตราวุธชั้นเลิศไม่ได้อีกแล้ว หรือต่อให้มี ก็คงถูกเก็บรักษาไว้เป็นความลับสุดยอดในหกดินแดนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ความทรงพลังและความหายากของศาสตราวุธชั้นเลิศนั้นเป็นที่ประจักษ์ ไม่มีใครคาดคิดว่าปี้อวี่จะครอบครองของวิเศษระดับนี้

"นี่คือขุมกำลังของนิกายมหาอำนาจจากโลกเบื้องบนสินะ?" เจ้าสำนักคนก่อนรำพึงด้วยความทึ่งปนอิจฉา

เดิมที เมื่อกู้เฉินระเบิดพลังออกมา ปี้อวี่น่าจะถูกสังหารได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้ เมื่อศาสตราวุธชั้นเลิศปรากฏขึ้น สถานการณ์ก็พลิกผันทันที

"ท่านกู้... จะต้านไหวหรือ?"

วินาทีนี้ เจ้าสำนักคนก่อนเริ่มลังเล แม้กู้เฉินจะแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอ แต่ศาสตราวุธชั้นเลิศนั้นเป็นตำนานที่เล่าขานกันมาปากต่อปากในเก้าแคว้นว่ามีอานุภาพทำลายล้างไร้ขอบเขต

อีกด้านหนึ่ง ปี้อวี่ในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าเปื้อนเลือด ถือศาสตราวุธชั้นเลิศในมือ จ้องมองกู้เฉินด้วยสายตาเย็นชา "สามกระบวนท่าจะฆ่าข้า? เข้ามาลองดูสิ!"

ความจริงแล้ว ปี้อวี่เองก็ตกใจในฝีมือของกู้เฉินไม่น้อย ต่อให้ไปอยู่ในโลกเบื้องบนอันกว้างใหญ่ กู้เฉินก็นับว่าเป็นยอดฝีมือที่หาตัวจับยาก

แต่โชคดีที่เขามีไพ่ตาย เมื่อมีศาสตราวุธชั้นเลิศอยู่ในมือ กู้เฉินไม่มีทางสู้เขาได้แน่นอน

"เก้าแคว้นก็เป็นแค่ดินแดนป่าเถื่อน เป็นโลกชั้นต่ำ จะเอาอะไรมาเทียบกับโลกเบื้องบน เจ้ามันก็แค่คนพื้นเมือง กบในกะลา คิดจะมาเทียบชั้นกับข้าผู้มาจากนิกายเมฆาโลหิต ฝันไปเถอะ!" ปี้อวี่กล่าวเสียงเย็น

ปกติเขาเป็นคนพูดน้อย แต่กับกู้เฉินที่เกือบจะเอาชนะเขาได้ ปี้อวี่รู้สึกว่าต้องพูดข่มขวัญสักหน่อย

กู้เฉินสีหน้าเคร่งเครียด แววตาคมกริบ เขาคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะมีไม้ตายก้นหีบระดับนี้

แต่ก็ยังดีที่เขาเองก็ยังไม่ได้งัดไพ่ตายใบสุดท้ายออกมา

เมื่อได้ยินคำพูดของปี้อวี่ กู้เฉินจึงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ข้าบอกว่าสามกระบวนท่า ก็คือสามกระบวนท่า"

ได้ยินดังนั้น แววตาของปี้อวี่ก็ฉายแววดุร้าย เขาเหลือบมองปี้ซินที่กำลังกรีดร้องโหยหวนอยู่ไกลๆ แวบหนึ่ง ก่อนจะเลิกสนใจ แล้วหันมาทุ่มสมาธิทั้งหมดไปที่กู้เฉิน

เพราะแม้จะมีศาสตราวุธชั้นเลิศอยู่ในมือ แต่กู้เฉินก็ยังสร้างแรงกดดันให้เขาได้อย่างมหาศาล จนเขาไม่อยากเชื่อว่าเก้าแคว้นจะมีคนเก่งกาจขนาดนี้

"กระบวนท่าที่สอง!"

ตูม!

กู้เฉินระเบิดพลัง ลมปราณฟ้าดินเดือดพล่าน เขาโคจร คัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้า เปลวเพลิงสีทองม้วนตัวรวมกันเป็นดวงอาทิตย์ดวงใหญ่ ลอยเด่นอยู่เหนือฝ่ามือ

"วิชาระดับสวรรค์!" ปี้อวี่หรี่ตามอง

ฟุ่บ!

กู้เฉินประคองดวงอาทิตย์ พุ่งเข้าประชิดตัวปี้อวี่ในพริบตา แล้วฟาดดวงอาทิตย์นั้นใส่ศีรษะปี้อวี่ตรงๆ โดยไร้ลูกเล่น

ด้วย คัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้า บวกกับพลังวัตรอันมหาศาล และการเสริมพลังจาก บทแปลงมังกรไท่ซู และ กายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์ กู้เฉินอยากจะรู้เหมือนกันว่า ศาสตราวุธชั้นเลิศจะมีอานุภาพแค่ไหน

"ฮึ!"

ปี้อวี่แค่นเสียงเย็น หากไม่มีศาสตราวุธชั้นเลิศ เขาคงตายไปแล้ว แต่ตอนนี้นหอกยาวอยู่ในมือ ผลลัพธ์ย่อมไม่เหมือนเดิม!

ตูม!

ไม่มีกระบวนท่าวิจิตรพิสดารใดๆ ปี้อวี่เพียงแค่แทงหอกออกไปข้างหน้าเบาๆ ทันใดนั้น เขารู้สึกเหมือนลมปราณกำเนิดในร่างรั่วไหลออกไปราวกับเขื่อนแตก อาวุธเทพชิ้นนี้กินพลังมหาศาลเกินกว่าที่เขาคาดคิด

แม้ศาสตราวุธชั้นเลิศจะทรงพลัง แต่ก็ผลาญพลังงานอย่างน่ากลัว ไม่ใช่สิ่งที่จอมยุทธ์ขอบเขตวิถีเทวะขั้นสมบูรณ์ทั่วไปจะรับไหว

ครืน!

ดวงอาทิตย์ในมือกู้เฉินปะทะกับปลายหอกของปี้อวี่ คลื่นพลังกระจายเป็นวงกว้าง ก่อนจะระเบิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ดั่งหินผาถล่มทลาย ทั้งสองยืนหยัดอยู่กลางเวหา เมฆหมอกรอบกายระเบิดกระจาย ฟ้าดินแทบแตกสลาย แรงสั่นสะเทือนจากการปะทะครั้งนี้รุนแรงไม่แพ้ตอนที่กู้เฉินสู้กับค่ายกลกระบี่คืนศูนย์ดับมิติของสำนักกระบี่นภา เผลอๆ อาจจะรุนแรงกว่าด้วยซ้ำ!

อานุภาพของศาสตราวุธชั้นเลิศสำแดงเดชออกมาอย่างเต็มที่ เพียงแค่การแทงเบาๆ ก็สามารถทำลายการโจมตีสุดกำลังของกู้เฉินได้จนหมดสิ้น

ฉึก!

ปี้อวี่ตวัดหอกกวาดขวาง ความว่างเปล่าแทบจะถูกฉีกกระชาก โชคดีที่จิตสัมผัสของกู้เฉินบรรลุขั้นสมบูรณ์แล้ว ประสาทสัมผัสและสัญชาตญาณจึงเฉียบคมขึ้นมาก ทำให้เขาหลบได้แบบเส้นยาแดงผ่าแปด

แต่ถึงอย่างนั้น หน้าอกของเขาก็ยังปรากฏรอยเลือดเป็นทางยาว เลือดไหลซึมออกมา

ทั้งที่ไม่ได้สัมผัสโดนตัวตรงๆ เพียงแค่เฉียดใกล้ ร่างกายที่แข็งแกร่งดั่งศาสตราวุธระดับสูงของกู้เฉินก็ยังได้รับบาดเจ็บ แม้แต่ ชุดเกราะเหล็กทมิฬ ก็ยังเกิดรอยร้าว

ยังดีที่แผลไม่ลึกมาก ด้วยคุณสมบัติของ คัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้า บาดแผลบนหน้าอกกู้เฉินจึงสมานตัวอย่างรวดเร็ว

ส่วน ชุดเกราะเหล็กทมิฬ ซึ่งเป็นศาสตราวุธระดับสูง ก็มีความสามารถในการซ่อมแซมตัวเอง ตราบใดที่ไม่เสียหายรุนแรงเกินไป

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

ปี้อวี่สีหน้าเย็นชา ไม่พูดพร่ำทำเพลง ระดมแทงหอกใส่อย่างต่อเนื่อง เงาหอกวูบวาบจนเกิดรอยร้าวเล็กๆ ขึ้นในมิติอากาศ

การโจมตีระดับนี้ ใกล้เคียงหรือเทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับขอบเขตควบแน่นอาณาเขตแล้ว

หากไม่ใช่เพราะปี้อวี่มีระดับพลังไม่สูงพอ แม้แต่จอมยุทธ์ขอบเขตควบแน่นอาณาเขตก็คงไม่กล้ารับการโจมตีนี้ด้วยร่างกายเปล่าๆ

นี่แหละคืออานุภาพของศาสตราวุธชั้นเลิศ

"ไหนว่าสามกระบวนท่าจะฆ่าข้า? กระบวนท่าที่สามล่ะ ทำไมไม่ปล่อยออกมา?" ปี้อวี่ถือศาสตราวุธชั้นเลิศด้วยท่าทางฮึกเหิม รุกไล่กู้เฉินอย่างหนัก

ในทางกลับกัน กู้เฉินสีหน้าเคร่งขรึม ได้แต่หลบหลีกพัลวัน ร่างกายเริ่มมีบาดแผลเพิ่มขึ้นทีละน้อย

ศาสตราวุธชั้นเลิศร้ายกาจเกินไป กู้เฉินจะไม่ผลีผลาม เขาต้องหาจุดอ่อนของปี้อวี่ให้เจอ

แน่นอนว่าถ้าจะยื้อเวลา กู้เฉินก็สามารถลากปี้อวี่จนหมดแรงตายได้ เพราะเขาเห็นแล้วว่าหน้าของปี้อวี่ซีดลงเรื่อยๆ ลมปราณก็อ่อนลงทุกขณะ

นั่นเป็นเครื่องยืนยันว่า ศาสตราวุธชั้นเลิศผลาญพลังไปมากแค่ไหน

ปี้อวี่เองก็รู้ตัวดี จึงพยายามยั่วยุกู้เฉินให้เข้ามาสู้ซึ่งๆ หน้า

"ข้าบอกว่าสามกระบวนท่า ก็คือสามกระบวนท่า!"

แววตาของกู้เฉินลุกโชน เขาไม่คิดจะรอให้เสียเวลา เพราะนั่นไม่ใช่นิสัยของเขา อีกอย่าง แม้ศาสตราวุธชั้นเลิศจะแกร่ง แต่ใช่ว่าเขาจะไม่มีวิธีรับมือ

วูบ!

กู้เฉินยื่นมือซ้ายออกไป ส่งกระแสจิตสื่อสารกับถุงมือลึกลับที่ซ่อนอยู่ในเนื้อ ทันใดนั้น ศาสตราโบราณ ก็สั่นสะท้าน ปลดปล่อยพลังงานบริสุทธิ์มหาศาลออกมา ฝ่ามือซ้ายของกู้เฉินเปล่งแสงเจิดจรัส ยิ่งกว่าดวงอาทิตย์เสียอีก

"หืม?!"

ปี้อวี่เห็นพลังของกู้เฉินพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง ก็ตกใจหน้าถอดสี สัญชาตญาณร้องเตือนถึงอันตราย เขาหันหลังเตรียมจะหนีทันที

"เกิดอะไรขึ้น ท่านกู้เริ่มตอบโต้แล้ว?" คนของนิกายดาวเหนือที่คิดว่ากู้เฉินแพ้แน่ ต่างมองหน้ากันด้วยความงุนงง สถานการณ์พลิกผันอีกแล้ว

"จะหนีไปไหน!"

กู้เฉินร่างกายส่องสว่างดุจเทพเจ้า เห็นปี้อวี่คิดหนี ก็ตะโกนก้อง พุ่งตัวเข้าประชิดด้วยความเร็วแสง กำหมัดซ้ายที่สว่างเจิดจ้ายิ่งกว่าดวงตะวัน แล้วชกออกไปเต็มแรง

เคร้ง!

เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้องสะท้านฟ้าดิน ราวกับเทพเจ้าบนสวรรค์กำลังตีดาบ หมัดของกู้เฉินปะทะเข้ากับด้ามหอกที่ปี้อวี่ยกขึ้นมากันไว้

"อัค!"

แม้จะมีศาสตราวุธชั้นเลิศกั้นขวาง แต่ปี้อวี่ก็ไม่อาจต้านทานหมัดเต็มกำลังของกู้เฉินในสภาพนี้ได้ เขารู้สึกเหมือนเครื่องในถูกเผาไหม้ ร่างกายเหมือนถูกฟ้าผ่า กระอักเลือดออกมาคำโต

"นี่มันวิชาบ้าอะไร เป็นไปไม่ได้!" ปี้อวี่หน้าซีดเผือด ตะโกนลั่น เขารู้ดีที่สุดว่าอาวุธในมือทรงพลังแค่ไหน มันควรจะบดขยี้ทุกอย่างในเก้าแคว้นได้สบายๆ แต่ทำไมกู้เฉินถึงใช้มือเปล่ารับได้?

เก้าแคว้นจะมีวิชาที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง? ต่อให้มี กู้เฉินไปเอามาจากไหน และฝึกสำเร็จได้ยังไง?

ในหัวของปี้อวี่เต็มไปด้วยคำถาม

"เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ สามกระบวนท่าผ่านไปแล้ว! ผ่านไปแล้ว!" ปี้อวี่ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

กู้เฉินมองด้วยสายตาเย็นชา ไม่พูดอะไร ปล่อยให้ปี้อวี่โวยวายไป จนกระทั่งจู่ๆ ปี้อวี่ก็ตัวแข็งทื่อ

เพราะไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ หน้าอกของเขาเริ่มปริแตก เลือดเนื้อพังทลาย หัวใจภายในถูกบดขยี้จนแหลกเหลว

ที่แท้ พลังของกู้เฉิน หรือพลังของถุงมือลึกลับ ได้ทะลุผ่านการป้องกันของศาสตราวุธชั้นเลิศ เข้าไปทำลายอวัยวะภายในของปี้อวี่จนหมดสิ้นแล้ว

"ข้า..."

ปี้อวี่มีเลือดทะลักออกปาก พยายามจะพูด แต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา

เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่า ในฐานะอัจฉริยะจากโลกเบื้องบน ผู้มีชื่อเสียงในนิกายเมฆาโลหิต จะต้องมาจบชีวิตลงในดินแดนชั้นต่ำที่แร้นแค้นอย่างเก้าแคว้น

และคนที่ฆ่าเขา คือกู้เฉิน จอมยุทธ์บ้านนอกที่เกิดและโตในเก้าแคว้น

"ข้า... ไม่... ยอม..." พูดได้แค่สามคำ ศีรษะของปี้อวี่ก็พับลง สิ้นใจตายทันที

"ตะ... ตายแล้ว?" เจ้าสำนักคนก่อนและคนอื่นๆ มองดูเหตุการณ์ด้วยความตะลึงงัน

"ท้ายที่สุด ท่านอู๋เป่าโหวแห่งต้าเซี่ยก็เหนือกว่าจริงๆ" ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอกและชื่นชม เป็นอย่างที่กู้เฉินพูดไว้ อัจฉริยะจากโลกเบื้องบน เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ก็ไม่มีค่าพอให้เอ่ยถึง!

"อยากรู้จริงๆ ว่าขีดจำกัดของท่านกู้เฉินอยู่ที่ตรงไหน?" นี่คือคำถามที่ค้างคาใจคนของนิกายดาวเหนือทุกคน

ปี้อวี่ที่สามารถสยบเจ้าสำนักของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย กลับถูกกู้เฉินฆ่าตายในการต่อสู้... ไม่สิ ต้องเรียกว่าถูกกู้เฉินไล่ต้อนและบดขยี้ฝ่ายเดียว หากไม่ใช่เพราะมีศาสตราวุธชั้นเลิศ ปี้อวี่คงตายไปนานแล้ว

เวลานี้ คนของนิกายดาวเหนือทุกคนต่างรู้สึกเคารพและซาบซึ้งในตัวกู้เฉิน

อย่างน้อย การที่กู้เฉินฆ่าสองพี่น้องปี้อวี่และปี้ซิน ก็ถือเป็นการล้างแค้นให้กับศิษย์นิกายดาวเหนือที่ตายไป

เมื่อปี้อวี่ตาย กู้เฉินก็ยื่นมือซ้ายออกไป ใช้พลังของถุงมือลึกลับกดดันศาสตราวุธชั้นเลิศ แล้วคว้ามันมาไว้ในกำมืออย่างมั่นคง

คนของนิกายดาวเหนือเห็นดังนั้น ก็ไม่มีใครกล้าทักท้วง แม้ศาสตราวุธชั้นเลิศจะล้ำค่า แต่ก็ต้องมีชีวิตอยู่ถึงจะได้ใช้ และนี่คือรางวัลแห่งชัยชนะของกู้เฉิน

เจ้าสำนักคนก่อนเดินเข้ามา ประสานมือโค้งคำนับกู้เฉินอย่างนอบน้อม "ขอบคุณท่านอู๋เป่าโหวที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ สังหารคนชั่วทั้งสอง ล้างแค้นให้นิกายดาวเหนือ เจตนาของท่านกู้ ข้าได้รับทราบแล้ว นิกายดาวเหนือของข้าขอสาบานว่าจะไม่มีใจเป็นอื่น ยินดีสวามิภักดิ์ต่อต้าเซี่ย และร่วมเป็นร่วมตายกับท่านอู๋เป่าโหว"

หลังจากได้เห็นความแข็งแกร่งของกู้เฉิน เจ้าสำนักคนก่อนก็ยอมจำนนด้วยใจจริง อีกทั้งเขาเองก็ไม่อยากมีปัญหากับต้าเซี่ยอยู่แล้ว การเข้าพวกกับต้าเซี่ยจึงเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด

กู้เฉินพยักหน้ารับ ไม่ได้พูดอะไรมาก จากนั้นเจ้าสำนักคนก่อนก็พากู้เฉินไปพักผ่อนเป็นการส่วนตัว

โชคดีที่การต่อสู้กับปี้ซินเกิดขึ้นบนท้องฟ้า ไม่อย่างนั้นแรงปะทะจากการชนกันของอาวุธเทพคงทำลายนิกายดาวเหนือจนราบเป็นหน้ากลองไปแล้ว

วันรุ่งขึ้น กู้เฉินได้รับจดหมายด่วนที่ส่งมาจากหลัวเหวินจือ เจ้าหอธุลีแดงด้วยตัวเอง

"หืม?!"

เมื่อได้อ่านเนื้อหาในจดหมาย กู้เฉินก็หน้าเปลี่ยนสี ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ ไม่อาจเก็บอาการสงบนิ่งได้อีกต่อไป