บทที่ 415 กายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์ขั้นสมบูรณ์

บทที่ 415 กายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์ขั้นสมบูรณ์

กู้เฉินโคจรคัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้า ภายใต้การเสริมพลังจากบทแปลงมังกรไท่ซู เขาประคองดวงตะวันไว้ในมือ แสงสว่างเจิดจ้าสาดส่องไปทั่วหล้า ชำระล้างความชั่วร้ายให้มลายสิ้น แสงเทพสาดส่องทั่วฟ้าดิน

นี่คืออานุภาพอันยิ่งใหญ่ของวิชาระดับสวรรค์ ซึ่งบัดนี้ได้เริ่มแสดงแสนยานุภาพออกมาในมือของกู้เฉิน

เพียงแค่ลงมือ จาเจี๋ยตุ้นจู ศิษย์เอกราชครูแห่งต้าหยวน ก็สิ้นชีพทันที ร่างกายสลายกลายเป็นเถ้าธุลีภายใต้แสงสว่างอันไร้ขอบเขต ไม่เหลือแม้แต่ซาก

กู้เฉินสังหารยอดฝีมือระดับวิถีเทวะขั้นสมบูรณ์ได้ด้วยตัวคนเดียว!

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้แม้แต่ท่านปรมาจารย์สวรรค์แห่งเขาหลงหู่ยังต้องตกตะลึง

ส่วนผู้ชมอีกคน มารโลหิตเซียวอวิ๋นเทียนแห่งนิกายเทพหกทิศ ถึงกับอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออก

จาเจี๋ยตุ้นจูมีระดับพลังเท่ากับเขา ฝีมือร้ายกาจ แต่ในการดวลตัวต่อตัว กู้เฉินกลับสังหารมันได้?

นั่นหมายความว่า ถ้าไม่มีใครมาแทรกแซง เซียวอวิ๋นเทียนเองก็ไม่ใช่คู่มือของกู้เฉินเช่นกัน

ความหวาดกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเซียวอวิ๋นเทียน กู้เฉินน่ากลัวเกินไปแล้ว เวลาผ่านไปไม่นาน แม้แต่ระดับวิถีเทวะขั้นสมบูรณ์ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป เด็กหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ คนนี้จะไร้เทียมทานอย่างแท้จริง!

"วิชาระดับสวรรค์... ต้องเป็นวิชาระดับสวรรค์แน่ๆ!"

เซียวอวิ๋นเทียนเป็นคนหยิ่งทะนง เขาไม่ยอมผสานร่างกับปีศาจ เพราะรู้สึกว่าปีศาจระดับนรกานต์นั้นไม่คู่ควร เขาต้องการปีศาจที่แข็งแกร่งกว่านั้นเพื่อก้าวข้ามไปสู่ขอบเขตควบแน่นอาณาเขต กลายเป็นยอดยุทธ์อันดับหนึ่งแห่งเก้าแคว้น

นั่นคือเหตุผลที่เขายังไม่ผสานร่างกับปีศาจ เพราะยังหาตัวที่เหมาะสมไม่ได้

แต่ถึงจะหยิ่งทะนงแค่ไหน เซียวอวิ๋นเทียนก็อดทึ่งในตัวกู้เฉินไม่ได้ เด็กหนุ่มคนนี้ครอบครองวิชาระดับสวรรค์?

ดูอย่างจาเจี๋ยตุ้นจูสิ ไม่ใช่ว่าไม่มีวิชาระดับสวรรค์ให้เรียน แต่เรียนไม่ได้ต่างหาก

เซียวอวิ๋นเทียนเองก็เช่นกัน นิกายเทพหกทิศมีวิชาระดับสวรรค์ แต่ด้วยระดับของเขา เขาเรียนไม่ไหว!

แล้วทำไมกู้เฉินถึงทำได้? เซียวอวิ๋นเทียนไม่รู้คำตอบ แต่เขารู้แน่ชัดแล้วว่า พรสวรรค์ของกู้เฉินนั้นหาใครเทียบไม่ได้ในเก้าแคว้น

"บางที ในอนาคต กู้เฉินอาจเป็นศัตรูเพียงหนึ่งเดียวของท่านประมุขในเก้าแคว้นนี้!" ความคิดนี้ผุดขึ้นในสมองของเซียวอวิ๋นเทียน

ท่านปรมาจารย์สวรรค์แห่งเขาหลงหู่เองก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน แม้จะได้ยินเรื่องราวจากปากจางเฉิงเสวียนมาบ้าง แต่สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น พอได้มาเห็นกับตาตัวเองจริงๆ ท่านปรมาจารย์สวรรค์ก็อดทึ่งไม่ได้

วิชาระดับสวรรค์ แม้แต่เขาเองยังฝึกขั้นต้นไม่สำเร็จ ไม่สามารถเปลี่ยนพลังวัตรให้หมุนเวียนได้อย่างสมบูรณ์ แต่ดูกู้เฉินสิ พลังทำลายล้างขนาดนั้น แสดงว่าฝึกสำเร็จไปถึงระดับสูงแล้ว พลังวัตรในร่างคงถูกเปลี่ยนสภาพไปจนหมดสิ้น

อานุภาพนั้นทำให้ท่านปรมาจารย์สวรรค์ที่อยู่ระดับครึ่งก้าวสู่ขอบเขตควบแน่นอาณาเขตยังต้องหวั่นเกรง ต่อให้เป็นเขาก็คงรับมือไม่ได้โดยไม่บาดเจ็บ

วินาทีนั้น ชายชราวัยร้อยห้าสิบปีนึกอยากจะขอคำชี้แนะด้านวรยุทธ์จากกู้เฉินขึ้นมาตงิดๆ

แต่สุดท้ายเขาก็ยั้งใจไว้ เพราะสถานการณ์ไม่เหมาะสม

"จะจัดการเจ้านี่ยังไงดี?" ท่านปรมาจารย์สวรรค์หันไปถามกู้เฉิน

หลังจากได้เห็นฝีมือที่แท้จริง เขายิ่งมั่นใจในการตัดสินใจของตัวเอง

อู๋เป่าโหวแห่งต้าเซี่ยผู้นี้ อาจเปิดฟ้าใหม่ให้เก้าแคว้นได้จริงๆ ในอนาคตอันใกล้

กู้เฉินในชุดสีดำสนิท ร่างกายกำยำดุจมังกร หันไปมองมารโลหิตเซียวอวิ๋นเทียน คนที่เคยเห็นเขาเป็นมดปลวก ไม่แม้แต่จะชายตามอง

"มารร้ายนอกรีต สมควรตาย"

คำพูดประโยคเดียวของกู้เฉิน ตัดสินชะตาชีวิตของมารโลหิตเซียวอวิ๋นเทียน หนึ่งในสี่ราชันย์ผู้พิทักษ์นิกายเทพหกทิศ

"คิดจะฆ่าข้า? ฝันไปเถอะ! ในโลกนี้นอกจากท่านประมุข ไม่มีใครฆ่าข้าได้!" เซียวอวิ๋นเทียนแสยะยิ้ม ผมสีแดงปลิวไสว

เขามี คัมภีร์เทพโลหิตช่วงชิงฟ้า มั่นใจว่าตัวเองฆ่าไม่ตาย ขนาดเจ้าสำนักโหรแห่งต้าเซี่ยที่เป็นระดับขอบเขตควบแน่นอาณาเขตยังฆ่าเขาไม่ได้ กู้เฉินจะทำได้ยังไง

"ตาย!"

กู้เฉินฉวยโอกาสที่ผลของบทแปลงมังกรไท่ซูยังอยู่ ปล่อยหมัดออกไป แสงหมัดเจิดจ้าทะลวงความว่างเปล่า ฟ้าดินส่งเสียงคำราม

พร้อมกันนั้น ท่านปรมาจารย์สวรรค์ก็ใช้วิชาของสำนักปรมาจารย์สวรรค์ ใช้นิ้วชี้ออกไป สายฟ้าแลบแปลบปลาบกลายเป็นตาข่ายยักษ์คลุมร่างเซียวอวิ๋นเทียน

เห็นได้ชัดว่าท่านปรมาจารย์สวรรค์กลัวเซียวอวิ๋นเทียนจะหนี

"ข้าบอกแล้วว่าพวกเจ้าจับข้าไม่ได้! มหาเวทโลหิตปีศาจหนีสวรรค์!"

เซียวอวิ๋นเทียนคำรามลั่น แสงสีเลือดสว่างวาบ ร่างกายกลายเป็นลำแสงสีแดง เตรียมจะพุ่งหนีหายไป

"ฮึ!"

แต่ทันใดนั้น ท่านปรมาจารย์สวรรค์แห่งเขาหลงหู่ก็แค่นเสียงเย็น พลังฟ้าดินรอบตัวเซียวอวิ๋นเทียนหมุนวน ก่อตัวเป็น "อาณาเขต" อย่างง่ายๆ ขังเขาไว้

"ขอบเขตควบแน่นอาณาเขต?! ไม่ใช่ เจ้ายังไม่บรรลุ นี่มันของปลอม!"

เซียวอวิ๋นเทียนตกใจ แต่ก็ดูออกทันที เขาหันหลังกลับเตรียมหนี

เปรี้ยง!

แต่ทันใดนั้น สายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้า ใส่ร่างเซียวอวิ๋นเทียนจนร้องโหยหวน

"คิดหนี? ไม่มีทาง!"

ไม่เพียงเท่านั้น กู้เฉินตามมาสมทบ ปล่อยพลังสามสุริยันที่มีความร้อนแรงสูงเผาร่างเซียวอวิ๋นเทียนจนกรีดร้องอีกครั้ง

"เจ้าสำนักโหรไม่ฆ่าเจ้า เพราะเจ้ามันไร้ค่าในสายตาเขา เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าระดับขอบเขตควบแน่นอาณาเขตจะฆ่าเจ้าไม่ได้!" กู้เฉินเย้ยหยัน มือไม้ไม่หยุด ลงมือร่วมกับท่านปรมาจารย์สวรรค์เล่นงานเซียวอวิ๋นเทียน

สำหรับศัตรู กู้เฉินไม่เคยปรานี

"อ๊าก—"

เซียวอวิ๋นเทียนกรีดร้อง สะบัดมือปล่อยหมอกดำหนาทึบพร้อมกลิ่นอายความตายรุนแรง... ปีศาจระดับนรกานต์หกตน!

นี่เป็นปีศาจที่นิกายเทพหกทิศรวบรวมมาให้เซียวอวิ๋นเทียน แต่เพื่อเอาชีวิตรอด เขาจำต้องปล่อยพวกมันออกมาเบี่ยงเบนความสนใจของกู้เฉินและท่านปรมาจารย์สวรรค์

"ปีศาจระดับนรกานต์?!" กู้เฉินตาเป็นประกายด้วยความยินดี

วูบ!

เซียวอวิ๋นเทียนใช้วิชามหาเวทโลหิตปีศาจหนีสวรรค์ เผาผลาญเลือดในกายไปกว่าสองในสาม กลายเป็นลำแสงเลือดพุ่งหนีไปในพริบตา

"ท่านปรมาจารย์สวรรค์ ฝากจัดการทางนี้ด้วย ข้าขอรบกวนท่านตามเซียวอวิ๋นเทียนไปที!" กู้เฉินรีบตะโกนบอก

"ได้!"

ท่านปรมาจารย์สวรรค์พยักหน้า ไม่รอช้า รีบเหาะตามเซียวอวิ๋นเทียนไปทันที

กู้เฉินโล่งอกที่ท่านปรมาจารย์สวรรค์ยอมไป เขาละกลัวว่าท่านจะอยู่ช่วยฆ่าปีศาจ ถ้าท่านฆ่าไปสักตัว กู้เฉินคงเสียดายแย่

"มามะ แต้มยุทธ์จ๋า!" กู้เฉินยิ้มกริ่ม

ปีศาจระดับนรกานต์พวกนี้ไม่ใช่คู่มือของกู้เฉินที่มีพลังระดับวิถีเทวะขั้นสมบูรณ์ในตอนนี้ แถมปีศาจระดับนรกานต์ที่มีพลังเทียบเท่าวิถีเทวะขั้นสมบูรณ์ยังมาจุติที่เก้าแคว้นไม่ได้ ยิ่งปีศาจแข็งแกร่ง ยิ่งข้ามมิติมายาก

แม้กฎเกณฑ์ฟ้าดินของเก้าแคว้นจะเสื่อมถอย แต่ก็ยังพอต้านทานได้อยู่บ้าง

แต่กู้เฉินสังหรณ์ว่า อีกไม่นานปีศาจระดับนรกานต์หรือระดับสูงกว่านั้นคงโผล่มาแน่

ใช้เวลาไม่นาน กู้เฉินก็สังหารปีศาจระดับนรกานต์ทั้งหกและดูดซับผลึกวิญญาณจนเกลี้ยง

ไม่นาน ท่านปรมาจารย์สวรรค์ก็กลับมา ส่ายหน้าบอก "มันหนีไปได้"

กู้เฉินยิ้มอย่างอารมณ์ดี "ไม่เป็นไร หนีไปได้ก็ช่างมัน ช่วงสุดท้ายมันเผาผลาญเลือดไปเกือบหมด คงใกล้ตายเต็มที ข้าไม่เชื่อว่านิกายเทพหกทิศช่วยมันครั้งหนึ่งแล้ว จะยอมช่วยมันเป็นครั้งที่สอง"

ท่านปรมาจารย์สวรรค์พยักหน้าเห็นด้วย

นิกายเทพหกทิศเป็นพรรคมาร โหดเหี้ยมอำมหิต ไม่ใช่องค์กรการกุศล ต่อให้เป็นถึงสี่ราชันย์ผู้พิทักษ์ ทำงานพลาดขนาดนี้ ย่อมต้องถูกลงโทษ

"ว่าแต่ ท่านปรมาจารย์สวรรค์มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?" กู้เฉินถามด้วยความสงสัย

ท่านปรมาจารย์สวรรค์ยิ้ม "ข้าไม่ค่อยวางใจ เลยแอบตามมาดูห่างๆ ไม่นึกว่าจะมีคนมาลอบฆ่าท่านจริงๆ"

"ขอบคุณท่านปรมาจารย์สวรรค์มาก" กู้เฉินประสานมือคารวะ ถ้าท่านไม่มาทันเวลา ลำพังเขาคนเดียวรับมือสองยอดฝีมือคงลำบากแย่

เพราะทั้งคู่ไม่ใช่กระจอก แค่จาเจี๋ยตุ้นจูคนเดียว กู้เฉินก็ต้องงัดไพ่ตายออกมาเกือบหมดแล้ว ยิ่งมีเซียวอวิ๋นเทียนอีกคน ยิ่งตึงมือ

จากนั้น กู้เฉินปฏิเสธคำเชิญกลับเขาหลงหู่ หลังจากแยกทางกับท่านปรมาจารย์สวรรค์ เขาหาสถานที่เงียบสงบ เตรียมยกระดับความแข็งแกร่งทันที

กู้เฉินเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมา

ชื่อ : กู้เฉิน

วรยุทธ์ : กายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์ (ขั้นเชี่ยวชาญ), บทแปลงมังกรไท่ซู (ขั้นเชี่ยวชาญ), เคล็ดหลอมวิญญาณ (ขั้นสมบูรณ์), คัมภีร์จิตไร้ขอบเขต (ขั้นชำนาญ), หมัดผสานขุนเขาและมหาสมุทร (ขั้นชำนาญ), แปดมังกรสวรรค์ (ขั้นชำนาญ), ปราณกระบี่สุริยันกำเนิด (ขั้นชำนาญ), เก้าก้าวเหยียบเวหา (ขั้นชำนาญ), เพลงกระบี่ดาราสวรรค์ (ขั้นชำนาญ)

ลมปราณ : คัมภีร์สามสุริยันผลาญฟ้า

พลังวัตร : 1,600 ปี

ขอบเขต : ขอบเขตวิถีเทวะขั้นต้น

แต้มยุทธ์ : 560

ปีศาจระดับนรกานต์หกตน มอบแต้มยุทธ์ให้ถึง 560 แต้ม มากพอที่จะยกระดับความแข็งแกร่งได้อีกขั้น

"อย่างแรก ต้องอัพคัมภีร์จิตไร้ขอบเขตให้ถึงขั้นเชี่ยวชาญก่อน!"

การต่อสู้กับจาเจี๋ยตุ้นจูและเซียวอวิ๋นเทียนทำให้กู้เฉินรู้ว่า พลังจิตยังเป็นจุดอ่อน เขาจึงใช้ 210 แต้ม อัพเกรด คัมภีร์จิตไร้ขอบเขต เป็นขั้นเชี่ยวชาญ

วิ้ง!

แม้จะเป็นวิชาสายโจมตี แต่ก็ช่วยฝึกพลังจิตได้ เมื่อถึงขั้นเชี่ยวชาญ พลังจิตของกู้เฉินก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

พลังจิตไร้รูปร่างเริ่มเปล่งแสงจางๆ

คัมภีร์จิตไร้ขอบเขตขั้นเชี่ยวชาญ + เคล็ดหลอมวิญญาณขั้นสมบูรณ์ + สร้อยคอหยก... ต่อไปถ้าเจอจาเจี๋ยตุ้นจูอีก พลังจิตจะไม่ใช่จุดอ่อนของเขาอีกต่อไป

ตอนนี้เหลือแต้มอยู่ 350 แต้ม

กู้เฉินมองรายการวิชา แล้วตัดสินใจเลือกอัพเกรด กายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์ ให้ถึงขั้นสมบูรณ์!

ร่างกายคือจุดแข็งที่สุดของเขา และเขาจะทำให้มันแข็งแกร่งที่สุดต่อไป

วิชากายาระดับปฐพี ถ้าฝึกถึงขั้นสมบูรณ์ จะเป็นอย่างไร?

คำตอบปรากฏขึ้นทันที

ตูม!

เมื่อกายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์บรรลุขั้นสมบูรณ์ เปลวเพลิงสุริยันแท้จริงลุกไหม้ในร่าง แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งเสียดฟ้า เปลวเพลิงพวยพุ่งออกจากทุกรูขุมขน

ครืน!

ฟ้าดินสั่นสะเทือน ภาพมายาของพระอรหันต์ทองคำองค์ใหญ่ปรากฏขึ้นด้านหลังกู้เฉิน ก่อนจะค่อยๆ หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายเขา

ในชั่วพริบตา ความแข็งแกร่งของร่างกายกู้เฉินพุ่งทะยาน ราวกับบรรลุอรหันต์ผล มีกายาคงกระพัน ผิวพรรณเปล่งประกายสีทองอร่าม

เลือดลมในกายเดือดพล่านดุจมังกร พลังเลือดสีแดงฉานพวยพุ่งกดดันความว่างเปล่าจนสั่นสะเทือน

กายาวัชระสุริยันพิสุทธิ์ขั้นสมบูรณ์ ทำให้กู้เฉินเปล่งรัศมีศักดิ์สิทธิ์ ดูสูงส่งราวกับนักบุญ

เพียงแค่ขยับตัว ฟ้าดินก็ส่งเสียงคำรามราวกับจะแตกสลาย

เขาเปรียบเสมือนเทพเจ้าและปีศาจในร่างเดียว หรือมังกรแท้ที่เพียงแค่ขยับกาย ก็ทำให้โลกทั้งใบสั่นสะเทือน

ในด้านความแข็งแกร่งของร่างกาย กู้เฉินก้าวมาถึงจุดสูงสุดที่ยากจะหาใครเทียบ แม้แต่ยอดยุทธ์ระดับขอบเขตควบแน่นอาณาเขตขั้นต้น ก็อาจจะไม่แข็งแกร่งเท่าเขาในด้านนี้!