บทที่ 121 มาดาระมีเนตรสังสาระ?

บทที่ 121 มาดาระมีเนตรสังสาระ?

“ตอนนั้นมาดาระได้เลือดเนื้อของฮาชิรามะไป และพวกเราสงสัยว่าเขาเอามันไปใช้ทำอะไรบางอย่าง มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะใช้เพื่อเบิกเนตรสังสาระ” มิโตะจ้องมองเก้าหางเขม็ง

เป็นไปตามคาด ทันทีที่ได้ยินคำพูดของมิโตะ ขนของเก้าหางก็ลุกชันขึ้นมาทันที

“อะไรนะ? มาดาระได้เลือดเนื้อของฮาชิรามะไปงั้นเรอะ? มันเอาไปได้ยังไง? เจ้าเข้าใจอะไรผิดรึเปล่า? ด้วยความสามารถในการฟื้นฟูของฮาชิรามะ ต่อให้เสียเนื้อไปก้อนหนึ่ง แป๊บเดียวก็ต้องสมานแผลหายแล้วไม่ใช่รึ? เจ้ารู้ได้ยังไง?”

ไม่มีใครเข้าใจสถานการณ์ของฮาชิรามะและมาดาระดีไปกว่าเก้าหางอีกแล้ว

คนหนึ่งคือร่างกลับชาติมาเกิดของจักระอาชูร่า อีกคนคือร่างกลับชาติมาเกิดของจักระอินดรา ถ้ามาดาระได้พลังของฮาชิรามะไปจริงๆ ผลที่ตามมาคงเกินจะจินตนาการ

แค่คิดว่ามาดาระอาจจะเบิกเนตรสังสาระได้ ความหนาวเหน็บก็แล่นพล่านไปทั่วสันหลังของเก้าหาง

นั่นมันเนตรสังสาระเชียวนะ และคนที่อาจจะเบิกมันได้คือมาดาระที่มันเกลียดเข้าไส้

ณ วินาทีนี้ มันเริ่มสงสัยแล้วว่าคนทะเยอทะยานอย่างมาดาระ หลังจากเบิกเนตรสังสาระได้ คงจะอัญเชิญเทวรูปมารนอกรีต แล้วไล่จับสัตว์หางเพื่อคืนชีพสิบหางแน่ๆ

บางทีจักระของเซียนหกวิถีอาจจะสัมผัสได้ถึงเรื่องนี้ ท่านถึงได้กลับชาติมาเกิดใหม่?

ในชั่วพริบตานั้น เก้าหางรู้สึกเหมือนได้รับรู้ “ความจริง” ของทุกสิ่งอย่าง

และยิ่งมันเข้าใกล้ความจริงมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งรู้สึกสยดสยองมากเท่านั้น

ถ้าเป็นอย่างที่คิดจริงๆ มันจะไม่ตกอยู่ในอันตรายหรอกเหรอ?

อยู่ในร่างมิโตะมันยังพอมีชีวิตอยู่ได้ แต่ถ้าถูกสิบหางดูดกลืนเข้าไป มันคงจบเห่จริงๆ

“เลือดเนื้อส่วนนั้นน่าจะถูกมาดาระกัดกระชากออกไปในช่วงท้ายของการต่อสู้ ตอนนั้นฮาชิรามะใช้จักระเกินขีดจำกัดไปแล้ว ความสามารถในการฟื้นฟูตัวเองจึงไม่เพียงพอและไม่สามารถสมานแผลได้ทันที บาดแผลเล็กน้อยแค่นั้นฮาชิรามะคงไม่ยอมผลาญพลังเพื่อรักษามัน”

มิโตะเอ่ยถามด้วยความรู้สึกซับซ้อน “เก้าหาง ยายเชื่อว่าเจ้าก็ระแวงมาดาระเหมือนที่ยายระแวง ยายแค่อยากรู้ว่ามาดาระมีความเป็นไปได้ที่จะเบิกเนตรสังสาระหรือไม่”

เก้าหางมองมิโตะอย่างลึกซึ้ง แล้วหันไปมองคาซึกิก่อนจะพูดว่า “อุจิวะและเซนจูเป็นลูกหลานของอินดราและอาชูร่าจริงๆ อินดราคือบุตรคนโตของเซียนหกวิถี สืบทอดเนตรเซียน ส่วนอาชูร่าที่เป็นบุตรคนรอง สืบทอดกายเซียน”

“มาดาระคือร่างกลับชาติมาเกิดของจักระอินดรา และฮาชิรามะคือร่างกลับชาติมาเกิดของจักระอาชูร่า เมื่อจักระทั้งสองสายผสานรวมกัน ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเบิกเนตรสังสาระได้ และเขาก็เป็นคนที่มีโอกาสเบิกเนตรสังสาระได้มากที่สุดมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว”

ตอนนี้เก้าหางต้องยอมรับว่ามิโตะกำลังปกป้องมันอยู่จริงๆ

ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน มันชักอยากจะให้คาซึกิมาเป็นร่างสถิตของมันซะแล้วสิ

ถ้าคาซึกิพัฒนาฝีมือไปอีกขั้นและกลายมาเป็นร่างสถิตของมัน ต่อให้อนาคตมาดาระจะเบิกเนตรสังสาระได้ พวกเขาก็ยังมั่นใจว่าจะเอาชนะมาดาระได้

แค่คิดว่าจะได้ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับร่างกลับชาติมาเกิดของจักระเซียนหกวิถี เก้าหางก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

“ร่างกลับชาติมาเกิดของจักระอินดรา... ร่างกลับชาติมาเกิดของจักระอาชูร่า...” มิโตะรู้สึกเหมือนได้ล่วงรู้ความลับระดับสุดยอด

เธอจำได้ว่าฮาชิรามะเคยพูดว่ามาดาระเหมือนพี่น้องแท้ๆ ของเขา ดังนั้นสิ่งที่เก้าหางพูดก็น่าจะเป็นความจริง พูดอีกอย่างคือ ฮาชิรามะกับมาดาระเป็นพี่น้องกันจริงๆ ในระดับหนึ่ง

ในยุคเซ็นโกคุ ตระกูลต่างๆ ฆ่าฟันกันแทบตาย แต่กลายเป็นว่าตลอดพันกว่าปีที่ผ่านมา มันก็แค่เรื่องในครอบครัวของลูกหลานเซียนหกวิถีเท่านั้นเอง

แม้แต่สัตว์หางก็ถูกสร้างโดยเซียนหกวิถี

และบุคคลผู้ทรงพลังเหล่านี้ยังสามารถกลับชาติมาเกิดได้อีก เพียงแต่ไม่ใช่ตัวบุคคลที่กลับมาเกิด แต่เป็นจักระของพวกเขา

มิโตะหันไปมองคาซึกิ แล้วคาซึกิล่ะ?

ข้อสันนิษฐานลางๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเธอ

“ถ้ามาดาระได้เลือดเนื้อของฮาชิรามะไปจริงๆ ในทางทฤษฎีเขาก็ใช้วิธีการบางอย่างเพื่อเบิกเนตรสังสาระได้ ถึงตอนนั้น ความแข็งแกร่งของเขาจะเหนือกว่าฮาชิรามะช่วงพีคเสียอีก” เก้าหางแค่นเสียงฮึดฮัด

มันรำคาญมิโตะกับฮาชิรามะก็จริง แต่รำคาญมาดาระยิ่งกว่าหลายเท่า

“อย่างงั้นรึ?” แววตาของมิโตะลึกล้ำขึ้น

ยิ่งคิด เธอก็ยิ่งรู้สึกกดดัน โชคดีที่มาดาระแก่แล้ว ไม่อย่างนั้นฝั่งพวกเขาอาจจะไม่มีโอกาสชนะเลย

พรสวรรค์ของคาซึกินั้นยอดเยี่ยม แต่เขาต้องการเวลาในการเติบโต คงจะดีกว่าถ้าสามารถยื้อเวลาลากมาดาระไปลงนรกด้วยความแก่ชราได้

“ดูเหมือนเหตุผลที่มาดาระเก็บตัวเงียบมาตลอดหลายปี ก็คงเพราะกำลังซุ่มเบิกเนตรสังสาระอยู่นี่แหละครับ”

“ในอนาคตเราอาจจะต้องเจอกับมาดาระที่รับมือยากยิ่งกว่าเดิม”

คาซึกิหยุดพูดครู่หนึ่งแล้วต่อว่า “สาเหตุที่ตระกูลอุซึมากิล่มสลายอย่างรวดเร็วขนาดนั้นยังหาสาเหตุที่แน่ชัดไม่ได้ ถ้าเป็นฝีมือมาดาระ การทำเรื่องแบบนั้นก็คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา”

“พ่อของผมก็น่าจะถูกมาดาระสังหารเช่นกัน และเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาของพ่อก็น่าจะตกไปอยู่ในมือของมาดาระ”

“แต่มาดาระไม่จำเป็นต้องใช้เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาเลยนะ มันไร้ประโยชน์สำหรับเขาไม่ใช่รึ?”

“หรือว่าดวงตาของเขาเสียหายจากการใช้อิซานางิมาก่อนหน้านั้น?” มิโตะตั้งข้อสงสัย

เธอเองก็เชื่อว่าเหตุการณ์ที่เกิดกับอุซึชิโอะงาคุระ (แคว้นน้ำวน) ต้องเกี่ยวข้องกับมาดาระแน่ๆ มีความเป็นไปได้สูงว่าเป้าหมายคือตัวเธอ โดยตั้งใจจะล่อเธอให้ออกไป และคางามิอาจจะเป็นเพียงหินลองเท้า (เหยื่อล่อ) เท่านั้น

แต่เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาดูจะไม่มีประโยชน์อะไรกับมาดาระเลยไม่ใช่เหรอ?

“บางทีอาจจะเพื่อดูดซับพลังเนตร หรืออาจจะเพื่อขัดขวางไม่ให้ผมได้รับเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ แน่นอนว่าเมื่อก่อนผมคงไม่มีค่าพอให้มาดาระสนใจ ความเป็นไปได้มากที่สุด ก็คงเอาไว้เป็นดวงตาสำรองครับ”

คาซึกิมองไปที่เก้าหางแล้วพูดว่า “เก้าหาง แกน่าจะเข้าใจพลังของเนตรสังสาระดีใช่ไหม?”

“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับแกโดยตรง และชั้นไม่คิดว่าแกอยากจะถูกมาดาระควบคุมต่อไปหรอกนะ จริงไหม?”

เก้าหางเงียบกริบไปกับคำพูดของคาซึกิ

ไอ้เวรมาดาระนั่นคือตัวตนที่เก้าหางหวาดกลัวที่สุดในตอนนี้จริงๆ

นั่นมันเนตรสังสาระเชียวนะ มันสามารถคุกคามชีวิตของเก้าหางได้จริงๆ

ถ้าไม่ระวังให้ดี มันอาจจะตายจริงๆ ก็ได้

เก้าหางตกอยู่ในห้วงความคิด ความจริงมันก็ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเนตรสังสาระมากนักหรอก

ไม่นาน มันเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้และเสนอข้อสันนิษฐาน “ฉันรู้แล้ว! มาดาระน่าจะต้องการคืนชีพตัวเอง เนตรสังสาระมีความสามารถในการชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นกลับมาได้”

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═