บทที่ 35 ความเชี่ยวชาญเบื้องต้น

บทที่ 35 ความเชี่ยวชาญเบื้องต้น

ในฐานะคุณหนูตระกูลหลักของฮิวงะ รินกะได้รับทรัพยากรการฝึกฝนที่ดีที่สุดของตระกูลมาตั้งแต่เด็ก

เธอเองก็เคยฝึกเดินบนน้ำมาแล้ว แม้จะยังไม่ชำนาญนัก แต่นี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะได้ฝึกฝนต่อ

อีกอย่าง ถ้าคุชินะกับคาซึกิทำได้ ทำไมเธอจะทำไม่ได้?

อัจฉริยะย่อมเคารพผู้ที่เก่งกว่า รินกะรู้ดีว่าคาซึกิแข็งแกร่งกว่าเธอมาก และเธอก็ยอมรับให้คาซึกิเป็นผู้นำของทีมเล็กๆ ทีมนี้

เมื่อเห็นคาซึกิกับรินกะเริ่มลงมือทำความสะอาด คุชินะก็ทำแก้มป่องอย่างขัดใจนิดหน่อย แต่ก็ยอมให้ความร่วมมือกับทั้งสองคนเป็นอย่างดี

พวกเขารับผิดชอบกำจัดขยะและจัดการกับคราบสกปรกในบ่อน้ำพุร้อน คุชินะช่วยขนขยะไปทิ้งและเก็บกวาดเศษขยะบนพื้น ซึ่งก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร

คาซึกิเห็นดังนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อย บางทีหลังจากกลับไป เขาอาจจะต้องสอนคุชินะเดินบนน้ำและปีนต้นไม้ รวมถึงทักษะพื้นฐานอื่นๆ ด้วยการควบคุมจักระระดับคุชินะ เธอคงเรียนรู้ได้หมดภายในวันเดียว

ความจริงแล้ว คุชินะก็เป็นอัจฉริยะคนหนึ่ง การจะเรียกเธอว่า ‘มินิ-มิโตะ’ ก็ไม่เกินจริงเลยสักนิด

จักระของเธอมีผลในการกดดันสัตว์หาง ปริมาณจักระของเธอมากกว่ามิโกะโตะเกือบสามเท่า การควบคุมจักระยอดเยี่ยม มีจักระหยางจำนวนมหาศาล และมีพรสวรรค์ด้านคาถาผนึกที่โดดเด่น พรสวรรค์ระดับนี้ถือว่าหาได้ยากแม้แต่ในหมู่คนตระกูลอุซึมากิเอง

อาจกล่าวได้ว่าคุชินะเก่งกว่านารูโตะไม่ใช่น้อย แต่นารูโตะมีจักระอาสุรา ซึ่งทำให้เขาแตกต่างจากคนทั่วไปในที่สุด

ในขณะที่พวกเด็กๆ กำลังทำงานอย่างขยันขันแข็ง ซึนาเดะกลับกำลังนอนแช่น้ำพุร้อนอย่างสบายอารมณ์ คอยหยิบกับแกล้มเข้าปากและจิบเบียร์เป็นระยะ ชีวิตดี๊ดีจนหาที่เปรียบไม่ได้

ถ้าภารกิจทุกวันเป็นแบบนี้ ซึนาเดะรู้สึกว่าการเป็นครูฝึกก็ไม่ได้แย่อะไรนัก

...

“เหนื่อยชะมัด!”

คุชินะคลายคาถาร่างแยกเงาแล้วนวดขมับตัวเองรัวๆ การให้ร่างแยกเงาทำงานหนักขนาดนี้ แม้แต่ร่างกายของคุชินะก็ยังทนรับผลกระทบไม่ไหวไปชั่วขณะ

คุชินะมองไปที่คาซึกิ เขาไม่ใช่คนตระกูลอุซึมากิ แถมยังใช้ร่างแยกเงามากกว่าเธอซะอีก เขาจะทนไหวเหรอ?

แต่ดูเหมือนจักระของคาซึกิจะมีมากกว่าเธอพอสมควร นี่มันใช่ปริมาณจักระที่อุจิวะควรจะมีจริงๆ เหรอเนี่ย?

“อืม ก็เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกันนะ” คาซึกิคลายคาถาร่างแยกเงาเช่นกัน

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มปรับตัวได้

‘ก่อนหน้านี้เคยคิดจะใช้ร่างแยกเงาช่วยฝึกวิชา แต่พอลองคิดดูอีกที มันเหนื่อยเกินไป คาถาแยกเงาพันร่างถึงถูกจัดเป็นวิชาต้องห้ามก็เพราะเหตุผลนี้แหละ’

หลังจากร่างแยกเงาหายไป ร่างต้นต้องแบกรับความทรงจำและความเหนื่อยล้าทั้งหมด ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นนารูโตะที่เมินเฉยต่อความเสียหายพวกนี้ได้

แม้แต่คาซึกิในตอนนี้ก็ยังต้องระวังเวลาใช้ร่างแยกเงา

มีคนใช้วิชาร่างแยกเงาได้เยอะแยะ แต่มีแค่นารูโตะคนเดียวที่ใช้ร่างแยกเงาได้ระดับเทพเจ้า แม้แต่โทบิรามะยังทำไม่ได้ขนาดนั้น

“เอาล่ะ พวกเธอสองคนไปหาอาจารย์ซึนาเดะเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปเปิดห้องส่วนตัวเอง”

หลังจากคาซึกิเคลียร์ค่าใช้จ่ายกับเจ้าของร้านเสร็จ เขาก็บอกกับสองสาว

ถ้าซึนาเดะไม่ยอมเลี้ยง เขาเลี้ยงเองก็ได้

คางามิทิ้งคอนเนกชันดีๆ ไว้ให้คาซึกิมากมาย ทำให้เขาสามารถเข้ากับกลุ่มอำนาจของโฮคาเงะได้อย่างง่ายดาย

ไม่งั้นลองเป็นอุจิวะคนอื่นดูสิ ถ้าไม่มีบารมีคางามิ ป่านนี้เบื้องบนคงตัดสินใจกำจัดคาซึกิทิ้งไปแล้วตั้งแต่วินาทีที่เขาโชว์เทพ

อย่าว่าแต่จะได้รับทรัพยากรสนับสนุนมากมายขนาดนี้เลย

ต้องรู้ไว้ว่าคนที่สอนคาซึกิเป็นหลักในตอนนี้ คือท่านมิโตะ ขาใหญ่ตัวจริงเสียงจริงของหมู่บ้าน

นอกจากนี้ มรดกที่คางามิทิ้งไว้ให้ก็เพียงพอให้คาซึกิใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย ตราบใดที่เขาไม่ล้างผลาญหรือเอาไปละลายเล่น

รินกะเองก็ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทอง และแม้คุชินะจะได้แค่ค่าขนมรายเดือนจากท่านมิโตะ แต่เธอก็ไม่ได้ขัดสนเช่นกัน

หลังจากได้รับความยินยอมจากคุชินะ ทายาทอันดับหนึ่งของตระกูลอุซึมากิ ท่านมิโตะก็ได้ส่งมอบคาถาผนึกจำนวนมากของตระกูลอุซึมากิให้กับโคโนฮะ เพื่อแสดงการต้อนรับของโคโนฮะที่มีต่อตระกูลอุซึมากิ ฮิรุเซ็นจึงจัดสรรร้านค้าทำเลดีจำนวนมากให้เป็นชื่อของคุชินะ

แม้แต่ท่านมิโตะเองก็โอนทรัพย์สินส่วนตัวจำนวนมากให้คุชินะ

ด้วยวิธีนี้ การได้มาซึ่งคาถาผนึกของตระกูลอุซึมากิโดยโคโนฮะจึงมีความชอบธรรม แตกต่างจากการปล้นชิงอย่างหน้าด้านๆ ของหมู่บ้านอื่น

หมู่บ้านอื่นอาจจะปล้นได้ แต่โคโนฮะเท่านั้นที่ทำแบบนั้นไม่ได้

สิ่งนี้ยังช่วยเสริมรากฐานของโคโนฮะให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก

ส่วนเรื่องการมอบทรัพย์สินให้คุชินะ โคโนฮะจ่ายไหวอยู่แล้ว ความจริงแล้วทรัพย์สินพวกนี้ก็เป็นของที่ตระกูลเซนจูบริจาคให้หมู่บ้านมาก่อนหน้านี้นั่นแหละ

หมากตานี้ไม่เพียงสร้างชื่อเสียงที่ดีให้โคโนฮะ แต่ยังได้ใจคุชินะไปเต็มๆ ถ้าเป็นไปได้ การดึงดูดคนตระกูลอุซึมากิที่กระจัดกระจายให้มารวมตัวกันได้ก็จะยิ่งดีเข้าไปใหญ่

โชคดีที่ซึนาเดะเป็นอาจารย์ที่ดี แม้คุชินะและคนอื่นจะไม่ได้เรียกร้อง แต่ในฐานะอาจารย์ เธอก็ไม่รังเกียจที่จะเลี้ยงแช่น้ำพุร้อนเด็กๆ ทั้งสามคน

ถ้ามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน วันหลังเวลาเธอเสียพนันจนหมดตัว จะได้ขอยืมเงินพวกเด็กๆ ได้สะดวกไงล่ะ?

เธอเล็งกระเป๋าตังค์คุชินะมานานแล้ว

...

เวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปครึ่งปี

ในช่วงหกเดือนนี้ คาซึกิและเพื่อนร่วมทีมต้องทำภารกิจจิปาถะสารพัดในหมู่บ้าน และหลังจากจบภารกิจ พวกเขาก็จะไปฝึกฝนกับท่านมิโตะหรือไม่ก็ซึนาเดะ

แต่ละคนต่างก็มีพัฒนาการอย่างก้าวกระโดด

โดยเฉพาะคาซึกิ เขาเชี่ยวชาญคาถาผนึกมากมาย และเริ่มจับเคล็ดวิชา คาถาเทพสายฟ้าเหิน ได้ในระดับเบื้องต้นแล้ว อย่างไรก็ตาม คาถาเทพสายฟ้าเหินของเขายังห่างชั้นจากระดับของมินาโตะอยู่มาก และยังมีช่องว่างขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับของโทบิรามะ

เขาต้องใช้เวลาค่อนข้างนานในการกำหนดพิกัดและเริ่มใช้วิชา ซึ่งหมายความว่าคาซึกิยังไม่สามารถนำคาถาเทพสายฟ้าเหินมาใช้ในการต่อสู้จริงได้ อย่างมากก็ใช้เพื่อการเดินทางเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็เพียงพอที่จะทำให้คาซึกิดีใจจนเนื้อเต้น นี่คือคาถาเทพสายฟ้าเหินเชียวนะ

แน่นอนว่าคาซึกิยังไม่ได้บอกข่าวดีนี้กับใคร แม้แต่ซึนาเดะหรือท่านมิโตะ

นี่ไม่ถือว่าเป็นการปิดบัง เพราะสถานะปัจจุบันของเขาจะเรียกว่าเชี่ยวชาญคาถาเทพสายฟ้าเหินได้เต็มปากก็คงไม่ใช่

ถ้าไม่สามารถใช้ออกได้ในพริบตาและประยุกต์ใช้ในการต่อสู้ได้ จะเรียกว่าคาถาเทพสายฟ้าเหินได้ยังไง?

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═