บทที่ 33 รินกะ VS คาซึกิ

บทที่ 33 รินกะ VS คาซึกิ

เมื่อเวลาผ่านไป ด้วยมิตรภาพจากซึนาเดะ ท่านมิโตะ นาวากิ คาซึกิ และมิโกะโตะ คุชินะก็ค่อยๆ รู้สึกว่าโคโนฮะคือบ้านของเธอ

ตอนนี้คุชินะรู้ดีว่าสงครามอาจปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ และเธอไม่อยากให้โคโนฮะต้องประสบชะตากรรมเดียวกับแคว้นน้ำวน

เธอไม่อยากให้คาซึกิและคนอื่นๆ ต้องเผชิญชะตากรรมแบบเดียวกันกับเธอ

รินกะมองคุชินะด้วยความสงสัยเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มแนะนำตัวบ้าง

“ฉันชื่อฮิวงะ รินกะ ถนัดมวยอ่อน ไม่มีอะไรที่ชอบหรือเกลียดเป็นพิเศษ”

“ส่วนความฝัน... คงเป็นการทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น แล้วก็กุมชะตาชีวิตของตัวเองให้ได้”

“แข็งแกร่งขึ้นแล้วกุมชะตาชีวิตตัวเองเหรอ? เป็นอุดมคติที่ดีนี่” ซึนาเดะมองรินกะอย่างมีความหมาย

แม้คนในตระกูลฮิวงะจะไม่ได้ไร้ความสามารถ แต่คนที่มีความทะเยอทะยานจริงๆ นั้นมีน้อยมาก

เธอไม่คิดว่าทีมของเธอจะได้คนจากฮิวงะที่อยากแข็งแกร่งขึ้นมาร่วมทีม เธอจึงอยากรู้ว่ารินกะจะเติบโตไปได้ไกลแค่ไหน

รินกะมองตอบซึนาเดะด้วยสายตาเปิดเผยและมั่นใจ ในบรรดานินจาหญิงแห่งโคโนฮะ ซึนาเดะถือเป็นหนึ่งในจุดสูงสุด และเธอหวังว่าจะได้เรียนรู้อะไรดีๆ จากซึนาเดะบ้าง

“เอาล่ะ ฉันคุ้นเคยกับความแข็งแกร่งของคาซึกิและคุชินะดีแล้ว ต่อไป... เธอไปประลองกับคาซึกิหน่อยสิ ฉันจะได้เห็นฝีมือของเธอด้วย จำไว้ว่าให้ใส่สุดแรง ไม่งั้นเธอแพ้ยับเยินแน่”

ซึนาเดะเหลือบมองคาซึกิ แววตาฉายแววซุกซนขณะชี้ไปที่เขา

คุชินะยังเด็กเกินไปและเพิ่งฝึกฝนได้ไม่นาน คงไม่ใช่คู่มือของรินกะ แต่คาซึกินั้นต่างออกไป

เธอไม่เชื่อว่าจะมีเด็กในวัยเดียวกันคนไหนสู้คาซึกิได้ นาวากิก็ทำไม่ได้ และมินาโตะก็ยากที่จะตามทัน มีแต่จิไรยะนั่นแหละที่เชื่อหัวปักหัวปำว่ามินาโตะจะตามคาซึกิทัน หรือแม้แต่แซงหน้าได้ในอนาคต

ให้คาซึกิกดหัวรินกะไว้หน่อยก็ดี แม่คุณหนูจอมหยิ่งจะได้ว่าง่ายขึ้นตอนอยู่ในทีม

ส่วนหลังจากนี้คาซึกิกับรินกะจะเข้ากันได้มั้ย นั่นไม่ใช่ปัญหาของซึนาเดะ

ถ้าเข้ากันได้ พวกเขาก็จะร่วมมือกันได้ดีเอง จิไรยะกับโอโรจิมารุก็ไม่ค่อยถูกกัน แต่ในสนามรบ พวกเขาก็ยังฝากหลังให้กันได้

ถ้าเข้ากันไม่ได้ ก็ไม่ต้องไปฝืน เมื่อสงครามเริ่ม คุชินะก็กลับไปเรียน ส่วนคาซึกิก็ไปรวมทีมกับนาวากิได้

ส่วนรินกะ ในฐานะคนตระกูลฮิวงะ ทางตระกูลคงไม่อยากให้เธอไปสนามรบอยู่แล้ว

ซึนาเดะมองโลกในแง่ดีแบบนั้นแหละ

“ค่ะ!”

รินกะชะงักไปครู่หนึ่ง เธอไม่คิดว่าซึนาเดะจะให้เธอสู้กับคาซึกิ แต่นั่นก็เข้าทางเธอพอดี เธออยากเห็นฝีมือของ ‘อัจฉริยะอันดับหนึ่งของอุจิวะ’ มานานแล้ว

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าเธอก็ถือเป็น ‘อัจฉริยะลับ’ ของฮิวงะเหมือนกัน และฝีมือของเธอก็ไม่ด้อยไปกว่าฮิอาชิ แม้เธอจะอายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปีก็ตาม

นี่เป็นโอกาสดีที่อัจฉริยะอันดับหนึ่งของฮิวงะจะได้ประจักษ์ฝีมือของอัจฉริยะอันดับหนึ่งของอุจิวะ

ฟุงาคุ: เฮ้! ฉันต่างหากที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของอุจิวะ!

รินกะมองคาซึกิด้วยแววตาเปี่ยมจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ ซึ่งทำให้คาซึกิถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ กะแล้วเชียวว่าซึนาเดะไม่ยอมให้เขาอยู่สงบๆ แน่

“งั้นก็ช่วยชี้แนะด้วยครับ” คาซึกิทำสัญลักษณ์เริ่มการต่อสู้ให้รินกะ

รินกะทำสัญลักษณ์ตอบ จากนั้นร่างของเธอก็พุ่งทะยานราวกับเสือดาว เข้าประชิดตัวคาซึกิอย่างรวดเร็วและซัดฝ่ามือเข้าใส่

คาซึกิรีบยกการ์ดขึ้นกัน และเข้าสู่การแลกเปลี่ยนกระบวนท่ากับรินกะ ปัดป้องการโจมตีของเธออย่างต่อเนื่อง

เสียง ‘ตุบตับตุบตับ’ ดังระงมไปทั่วสนามฝึก ฉากนี้ทำให้สีหน้าของซึนาเดะดูซับซ้อนขึ้น คาซึกิเก่งกว่ารินกะ นั่นเป็นเรื่องแน่นอน

แม้คาซึกิจะยังเด็ก แต่เขามีฝีมือระดับจูนินแล้ว แต่ผลงานของรินกะก็เกินคาดเหมือนกัน เธอเก่งใช้ได้เลย

ประเด็นสำคัญคือ การต่อสู้ระหว่างคาซึกิกับรินกะดูเหมือนการต่อสู้ระหว่างคนตระกูลฮิวงะด้วยกันเอง ถ้าคาซึกิเปิดเนตรวงแหวนแล้วก็อปปี้วิชามาสู้กลับ เธอก็พอเข้าใจได้ แต่เนตรวงแหวนของคาซึกิยังไม่ได้เปิดใช้งานเลยด้วยซ้ำ

เนตรวงแหวนไม่ใช่เนตรสีขาวที่จะมีความสามารถในการมองเห็นทะลุปรุโปร่ง แต่คาซึกิกำลังใช้วิชาแบบฮิวงะสู้กับรินกะ

ใครไม่รู้อาจจะนึกว่าคาซึกิเป็นคนฮิวงะอีกคนก็ได้

โชคดีที่คาซึกิไม่ได้ใช้มวยอ่อนออกมา ไม่งั้นตระกูลฮิวงะคงได้ลุกฮือกันยกใหญ่แน่

สิ่งที่ซึนาเดะไม่รู้คือ สถานการณ์ของคาซึกิไม่ได้สบายๆ อย่างที่เธอคิด

เขาต้องเอาชนะรินกะด้วยกระบวนท่า และยังต้องระวังไม่ให้รินกะสกัดจุดเพื่อตัดการไหลเวียนจักระของเขา ถ้าเขาพลาดท่าสะดุดขาตัวเอง คงขายหน้าแย่

รินกะระดมโจมตีอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งสู้ เธอก็ยิ่งร้อนรนและโมโห

คาซึกิดูเหมือนจะเข้าใจมวยอ่อนอย่างทะลุปรุโปร่ง ทุกครั้งที่เธอโจมตี คาซึกิเหมือนจะคาดเดาการเคลื่อนไหวของเธอได้และดักทางไว้ก่อนเสมอ

กระบวนท่าของคู่ต่อสู้เหนือกว่าเธอ และเขายังเข้าใจมวยอ่อนดีเยี่ยม รินกะตระหนักเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็ว แต่ยิ่งรู้ เธอก็ยิ่งไม่ยอมแพ้

ในการไล่ล่าอย่างไม่ลดละ เธอสูดหายใจลึก

มวยอ่อน: แปดทิศหกสิบสี่ฝ่ามือ

ในที่สุดก็ใช้แล้วสินะ?

รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากของคาซึกิ ทันทีที่ฝ่ามือแรกของรินกะสัมผัสโดนตัวเขา ร่างของเขาก็กลายเป็นควันหายไป

ปุ้ง!

“ร่างแยก? นี่มันร่างแยกเงา! ตั้งแต่เมื่อไหร่?” รินกะตกใจ

จังหวะที่เธอกำลังกวาดสายตามองหาตัวจริง เสียงของคาซึกิก็ดังขึ้นกะทันหัน

“คาถาดิน: พรางตัวสะบั้นเศียร ”

ทันใดนั้น รินกะก็รู้สึกเหมือนข้อเท้าถูกอะไรบางอย่างจับไว้ ก่อนที่เธอจะทันได้ขัดขืน เธอก็ถูกแรงมหาศาลกระชากลงไปใต้ดิน เหลือโผล่มาแค่หัวที่อยู่เหนือพื้นดิน

ร่างของคาซึกิปรากฏขึ้นข้างๆ รินกะทันเวลาพอดิบพอดี เมื่อแหงนมองหน้าคาซึกิจากมุมต่ำ ใบหน้าของรินกะเต็มไปด้วยความเจ็บใจ

“เยี่ยมไปเลย คาซึกิ นายชนะแล้ว!” คุชินะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

“คุชินะ ยัยนั่นก็เพื่อนร่วมทีมเธอนะ!”

ซึนาเดะมองค้อนคุชินะอย่างหมั่นไส้ แล้วเดินเข้าไปหารินกะ

เธอช่วยคาซึกิดึงรินกะขึ้นมาจากหลุมดิน ขณะดึงขึ้นมา เธอถามคาซึกิว่า “เมื่อกี้เธอใช้มือเดียวประสานอินคาถาร่างแยกเงากับคาถาแปลงร่าง โดยใช้ก้อนหินที่เท้าช่วยพรางตา แต่รินกะมีเนตรสีขาวนะ เธอรู้ได้ยังไงว่าเนตรสีขาวจะมองไม่เห็น?”

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═