บทที่ 15 ลูกศิษย์ของซึนาเดะ... คาซึกิกับคุชินะ?

บทที่ 15 ลูกศิษย์ของซึนาเดะ... คาซึกิกับคุชินะ?

โอโรจิมารุ ซึนาเดะ และจิไรยะ ล้วนเป็นลูกศิษย์ของฮิรุเซ็น และเขาก็ให้ความไว้วางใจทั้งสามคนอย่างมาก

ตอนนี้ทั้งสามคนเติบโตขึ้นเป็นนินจาที่เก่งกาจแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะมอบหมายความรับผิดชอบให้มากขึ้น และมีบางเรื่องที่จำเป็นต้องอธิบายให้พวกเขาเข้าใจ

“คาซึกิเหรอคะ? ดูเหมือนคุชินะจะสนิทกับเขาดีนะ ได้ยินคุชินะพูดถึงเขาอยู่บ่อยๆ”

“แต่ว่าเด็กคนนั้นมีพรสวรรค์ขนาดนั้นเชียวเหรอคะ? จะเทียบกับรุ่นพี่คางามิได้จริงๆ เหรอ?”

ซึนาเดะเองก็รู้จักคางามิ อุจิวะที่ได้รับการยอมรับจากโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ผู้ซึ่งตั้งแง่กับตระกูลอุจิวะ ย่อมต้องเป็นคนดีอย่างไม่ต้องสงสัย

ในฐานะโฮคาเงะ ฮิรุเซ็นไม่สามารถนำทีมทำภารกิจด้วยตัวเองได้ ดังนั้นภารกิจจำนวนมากจึงมีคางามิเป็นผู้นำทีม ในช่วงเวลานั้น คางามิได้สอนสั่งพวกเขาไว้มากมาย

ฮิรุเซ็นพยักหน้าเล็กน้อย มองไปทางคาซึกิที่กำลังคุยเล่นอยู่กับคุชินะและมินาโตะ แล้วกล่าวว่า “คาซึกิ เด็กคนนี้คืออุจิวะที่เบิกเนตรวงแหวนได้ด้วยอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์”

“เขาสำเร็จวิชาคาถาไฟและคาถาสายฟ้าในระดับที่น่าพอใจแล้ว ต่อให้ไม่มีเนตรวงแหวน เขาก็มีความแข็งแกร่งพอที่จะจบการศึกษาก่อนกำหนดได้สบายๆ”

“ถ้าไม่ใช่เพราะเขาไม่ได้ยื่นเรื่องขอจบการศึกษา สถิติจบการศึกษาเร็วที่สุดของเธออาจจะโดนเขาทำลายไปแล้วก็ได้นะ”

“ส่วนตอนนี้น่ะเหรอ... ครูสงสัยว่าเขาอาจจะมีความแข็งแกร่งระดับจูนินแล้วด้วยซ้ำ”

“โฮ่? จูนินอายุหกขวบงั้นเหรอ?” โอโรจิมารุมองไปที่คาซึกิด้วยความสนใจ ลิ้นยาวเยี่ยงอสรพิษเลียริมฝีปากเบาๆ

ฮิรุเซ็นกระแอมไอเบาๆ เป็นเชิงเตือน “ครูแค่บอกว่าเขามีความแข็งแกร่งเทียบเท่าจูนิน ส่วนจะได้เป็นจูนินหรือไม่ ก็ยังต้องผ่านการทดสอบอยู่ดี”

“อีกอย่าง ในเมื่อเขาไม่ได้กระตือรือร้นจะขอจบการศึกษา ครูก็จะไม่ไปเร่งรัดให้เขาจบการศึกษาเหมือนกัน”

ซึนาเดะมองตามสายตาไปที่คาซึกิ ไม่รู้ทำไม เธอถึงรู้สึกคุ้นเคยกับเด็กคนนี้อย่างบอกไม่ถูก

เกิดอะไรขึ้นกับเด็กอุจิวะคนนี้กันนะ?

“ซึนาเดะ เธอสนใจจะรับเขาเป็นศิษย์ไหมล่ะ?” ฮิรุเซ็นชี้ไปที่คาซึกิแล้วถามขึ้น

“หนูเนี่ยนะ... เป็นอาจารย์ของเขา?” ซึนาเดะกระพริบตาปริบๆ

เธอเพิ่งจะสงสัยอยู่หยกๆ ว่าทำไมคาซึกิถึงให้ความรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ แล้วจู่ๆ ฮิรุเซ็นก็ยื่นข้อเสนอนี้มาให้

“ถึงหนูจะไม่ได้ใช้นามสกุลเซนจู แต่หนูก็ยังมีเลือดเซนจูอยู่ในตัวนะ ส่วนเขาเป็นอุจิวะ”

ฮิรุเซ็นอัดควันจากกล้องยาสูบแล้วหัวเราะในลำคอ “แล้วมันจะมีปัญหาตรงไหนล่ะ?”

“อาจารย์โทบิรามะก็รับคางามิเป็นศิษย์ไม่ใช่หรือไง? ท่านรุ่นที่ 1 เองก็ร่วมมือกับอุจิวะก่อตั้งโคโนฮะขึ้นมา”

“ตอนนี้ตระกูลเซนจูสลายตัวไปแล้ว และอุจิวะก็เป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้าน คาซึกิเองก็เป็นลูกหลานของหมู่บ้าน ทำไมเธอถึงจะรับเขาเป็นศิษย์ไม่ได้?”

“เรื่องนี้อาจจะกลายเป็นเรื่องเล่าขานที่งดงามก็ได้นะ เขาต้องการให้เธอคอยปกป้องการเติบโตของเขา”

ความจริงแล้ว เขาสามารถให้คาซึกิเป็นศิษย์ของโอโรจิมารุได้อย่างง่ายดาย แต่หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เลือกซึนาเดะ

ลึกๆ แล้วฮิรุเซ็นยังคงเอนเอียงอยากให้โอโรจิมารุเป็นโฮคาเงะคนต่อไป ถ้าคาซึกิมาเป็นศิษย์โอโรจิมารุ คาซึกิอาจจะกลายเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโฮคาเงะต่อจากนั้นก็ได้

พรสวรรค์ของนาวากิอาจจะเทียบกับคาซึกิได้ยาก

แน่นอนว่าถ้านับแรงสนับสนุนพื้นฐานจากฝั่งเซนจู ต่อให้มีสิบคาซึกิก็สู้นาวากิไม่ได้ ชาวบ้านโคโนฮะย่อมเต็มใจสนับสนุนตระกูลเซนจูมากกว่า

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ตระกูลอุจิวะคงจะยิ่งปั่นป่วนวุ่นวายหนักกว่าเดิม

การให้ซึนาเดะมาเป็นอาจารย์ของคาซึกิจะช่วยตัดปัญหานี้ไปได้

เพื่อชดเชยให้คาซึกิ มิโกะโตะอาจจะได้รับเลือกเป็นศิษย์ของโอโรจิมารุแทน ซึ่งจะทำให้กลุ่มสันติภาพของอุจิวะมีเสาหลักสองต้น นำโดยคาซึกิและเสริมด้วยมิโกะโตะ

เมื่อนั้นคาซึกิจะเป็นคนของฝ่ายโฮคาเงะ แต่ก็ยากที่จะก้าวขึ้นเป็นโฮคาเงะ ในมุมมองของฮิรุเซ็น นี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

ไม่ใช่ว่าฮิรุเซ็นมีอคติกับคาซึกิหรือจ้องจะเล่นงานเขา เพียงแต่อุจิวะไม่เหมาะสมจริงๆ

ในฐานะเพื่อนและสหายร่วมรบ อุจิวะเป็นคนที่ไว้ใจได้มาก แต่ถ้าให้อุจิวะมาเป็นโฮคาเงะ ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น?

เชื่อหรือไม่ล่ะว่าถ้าอุจิวะได้เป็นโฮคาเงะ วันดีคืนดีอาจจะประกาศสงครามกับโลกนินจาทันทีในวันที่สองที่รับตำแหน่ง แล้วโคโนฮะก็จะถึงคราวอวสาน

ซึนาเดะเงียบไปเมื่อได้ยินดังนั้น ทันทีที่คาซึกิมาเป็นศิษย์ของเธอ ตระกูลอุจิวะคงเกิดความวุ่นวายอีกครั้ง โดยเฉพาะพวกกลุ่มต่อต้านโฮคาเงะที่คงมองคาซึกิเป็นหนามยอกอก

คางามิได้เป็นศิษย์ของโทบิรามะเพราะความแข็งแกร่งของโทบิรามะนั้นเพียงพอที่จะสยบทุกอย่าง แต่ตัวเธอ ซึนาเดะ มีอะไรล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น ซึนาเดะยอมรับในใจว่าเธอไม่ใช่คนที่เหมาะสมที่สุดที่จะสอนคาซึกิ

โอโรจิมารุต่างหากที่เหมาะ!

ส่วนจิไรยะ... ซึนาเดะมองข้ามไปเลย

“ลองคิดดูให้ดีๆ นะ สถานการณ์ของเด็กคนนี้ค่อนข้างลำบากอยู่เหมือนกัน”

ฮิรุเซ็นถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “ถ้าเธอรับคาซึกิเป็นศิษย์ ครูจะอนุญาตให้เธอรับคุชินะเป็นศิษย์ในภายหลังด้วยก็ได้”

“คุชินะเหรอคะ?” ซึนาเดะแสดงสีหน้าประหลาดใจ เธอพอจะระแคะระคายชะตากรรมในอนาคตของคุชินะอยู่บ้าง

เดิมทีซึนาเดะคิดว่าชั่วชีวิตนี้คุชินะคงไม่ได้ออกไปจากโคโนฮะแน่

นึกไม่ถึงว่าฮิรุเซ็นจะยอมให้เธอรับคุชินะเป็นศิษย์

“อืม คุชินะเป็นเด็กดี เธอเริ่มสร้างสายสัมพันธ์ในโคโนฮะได้แล้ว ในฐานะพี่สาว เธอจะเมินเฉยใส่เธอได้ลงคอเหรอ?”

“อีกอย่าง เธอเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะสอนวิชาให้คุชินะไม่ใช่เหรอ?”

“ถ้าเธอเรียนรู้คาถาผนึกของท่านมิโตะ บวกกับ พลังช้างสาร และ วิชาแพทย์ ของเธอ ต่อให้เป็นแค่นินจาธรรมดา เธอก็สามารถยืนหยัดด้วยตัวเองได้ในอนาคต”

ฮิรุเซ็นเองก็พอใจกับเด็กๆ รุ่นนี้ในโรงเรียนนินจามาก

ชินโนสุเกะ, นาวากิ, มิโกะโตะ, คาซึกิ, คุชินะ, ฮิอาชิ, ฮิซาชิ รวมไปถึง ‘อิโนะ-ชิกะ-โช’ รุ่นใหม่ ทั้งหมดล้วนเป็นหัวกะทิของคนรุ่นใหม่ในโคโนฮะ

ตราบใดที่พวกเขาเติบโตขึ้น อนาคตของโคโนฮะย่อมสดใส

ซึนาเดะเริ่มลังเล เธอรู้จักคุชินะที่เป็นลูกพี่ลูกน้องซึ่งถูกท่านย่าทวดเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดี

เรื่องพรสวรรค์ด้านคาถาผนึก ท่านมิโตะบอกว่าพรสวรรค์ของคุชินะไม่ด้อยไปกว่าท่านเลย

และด้วยร่างกายกับพลังชีวิตของตระกูลอุซึมากิ จะช่วยให้คุชินะเรียนรู้วิชาพลังช้างสารและวิชาแพทย์ได้ ซึ่งน่าจะเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ยั่งยืน

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ซึนาเดะก็เริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมาจริงๆ

ในขณะนั้นเอง มินาโตะได้ก้าวลงสู่สนามฝึกแล้ว

คู่ต่อสู้ของเขาคือเด็กจากตระกูลซารุโทบิ ในการต่อสู้ครั้งนี้ มินาโตะได้แสดงพื้นฐานที่แน่นปึ้กและความสามารถในการฉกฉวยโอกาสออกมาอย่างเต็มที่ จนสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ไปได้อย่างสวยงามและมีจังหวะจะโคน

“อาจารย์ครับ เด็กหัวทองคนนั้น อาจารย์รู้จักมั้ยครับ?” ดวงตาของจิไรยะเป็นประกายทันทีที่เห็นมินาโตะ

ในฐานะนินจาที่ไต่เต้ามาจากชนชั้นชาวบ้าน จิไรยะย่อมมีความชื่นชอบในตัวนินจาชาวบ้านเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว และในตัวของมินาโตะ จิไรยะมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในอดีต

เด็กคนนี้... เหมือนกับฉันเลย

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═