บทที่ 24 ชั้นคือตัวตลก?

บทที่ 24 ชั้นคือตัวตลก?

ซึนาเดะ ยังหาเรื่อง เซ็นจิมะ ชิฮะ ไม่ได้ชั่วคราว

ไม่ใช่แค่เพราะชิฮะทำตัวเรียบร้อยขึ้นมาก แต่เพราะการสอบรอบสองได้เริ่มขึ้นแล้ว

ทว่าการสอบรอบสองก็ยังง่ายเกินไปสำหรับทั้งชิฮะและซึนาเดะอยู่ดี เพียงแต่จำนวนนักเรียนในห้องมีเยอะเกินไป การสอบทีละคนเลยกินเวลานานโข

"ฮ่าฮ่าฮ่า..."

เสียงหัวเราะดังลั่นจนหลังคาแทบเปิด ชิฮะเองก็อดอมยิ้มไม่ได้ แม้จะไม่ได้หัวเราะออกมาดังๆ ก็ตาม

เรื่องของเรื่องคือ เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งทำพลาดตอนสาธิต คาถาแยกเงา บนเวที ร่างแยกที่สร้างออกมาแขนขาด้วนบ้าง หน้าตาบิดเบี้ยวจนจำสภาพเดิมไม่ได้บ้าง

มันน่าอายจริงๆ นั่นแหละ แม้แต่ซึนาเดะที่กำลังงอนตุ๊บป่อง ก็ยังเม้มปากกลั้นขำ อารมณ์ดีขึ้นมานิดหน่อย

แต่พอสบตาชิฮะ สีหน้าซึนาเดะก็เปลี่ยนกลับมาบึ้งตึงทันที แล้วสะบัดหน้าหนีอย่างเย็นชา

ชิฮะถูจมูกแก้เก้อ ไม่กล้าแหย่ซึนาเดะตอนนี้ ได้แต่หันกลับไปสนใจการสอบหน้าห้องต่อ

หลังจากนั้น นักเรียนที่ขึ้นไปสาธิตคาถาแยกเงาก็ดูปกติขึ้น แม้จะมีจุดบกพร่องบ้าง แต่ก็ผ่านเกณฑ์กันทุกคน

ทาเคซาวะ มาซาฮิโระ ก็ดูพอใจกับผลการสอนของตัวเอง จดรายชื่อนักเรียนที่สอบผ่านลงสมุดรัวๆ

"เซ็นจิมะ ชิฮะ"

ช่วงท้ายๆ ในที่สุดมาซาฮิโระก็เรียกชื่อชิฮะ เด็กๆ ที่รอกันมานานหันขวับมามองชิฮะที่มุมห้องเป็นตาเดียว

บางคนคาดหวัง บางคนรอดูเรื่องตลก และบางคนก็มีเจตนาไม่ดี สรุปสั้นๆ คือเขาเริ่มกลายเป็นศัตรูของนักเรียนชายทั้งห้องไปแล้ว

แต่ชิฮะไม่แสดงอาการอะไร ลุกจากที่นั่งแล้วเดินอาดๆ ขึ้นไปหน้าห้องอย่างมั่นใจ

ทว่าจังหวะที่เดินผ่านซึนาเดะ เธอก็แอบหยิกเอวเขาหมับเข้าให้ ทำเอาชิฮะสะดุ้งโหยงแต่ร้องไม่ออก

ซึนาเดะก็ร้ายไม่เบา... ยืนอยู่บนโพเดียม ชิฮะลูบเอวป้อยๆ ส่วนซึนาเดะที่นั่งอยู่แถวหลังก็ยักคิ้วให้ ทำหน้าทะเล้นน่ารักน่าหมั่นไส้

มองดูซึนาเดะที่ส่งสัญญาณมือล้อเลียนมาให้ ชิฮะทั้งระอาทั้งขำ เจอ "ท่านบรรพบุรุษ" ที่ไม่ยอมเสียเปรียบใครแบบนี้ ชีวิตวันหน้าคงหาความสงบยากแน่ๆ

เลียนแบบสีหน้าเอือมระอาของซึนาเดะ ชิฮะทำท่าทางตอบกลับ พร้อมกันนั้น เขาก็ประสานอินด้วยความเร็วสูง

นิ้วทั้งสิบขยับพลิ้วไหวขึ้นลง มาซาฮิโระที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับต้องขยี้ตา มองอย่างไม่เชื่อสายตา

คาถาแยกเงาพันร่าง?

และก็เป็นไปตามคาด หลังประสานอินเสร็จ กลุ่มควันพวยพุ่งรอบตัวชิฮะ ปรากฏร่างแยกออกมาถึงสิบร่าง

ฟุ่บ!

พร้อมกันนั้น นักเรียนทั้งห้องลุกพรวด เขย่งเท้าชะโงกหน้ามองให้ชัดๆ

"ทำไมเขาแยกได้ตั้งสิบร่างอ่ะ?"

"จะไปรู้เหรอ? ชั้นก็อยากถามเหมือนกัน!"

"นายรู้ไหม?"

"ไม่รู้ว่ะ..."

"บ้าเอ๊ย เซ็นจิมะ ชิฮะ โชว์พาวอีกแล้ว!"

ตอนนั้นเอง มาซาฮิโระโบกมือห้ามความวุ่นวาย แล้วอธิบาย "นี่คือ คาถาแยกเงาพันร่าง เป็นขั้นสูงกว่าของคาถาแยกเงาธรรมดา ขนาดครูเองยัง..."

มาซาฮิโระชะงักคำพูด หันไปมองชิฮะด้วยสายตาชื่นชม แล้วตบไหล่เขาเบาๆ

"เด็กรุ่นใหม่นี่ร้ายกาจจริงๆ..." เขาถอนหายใจ ปากการ่วงลงบนสมุด "ครูขอประกาศว่า เซ็นจิมะ ชิฮะ ได้ที่หนึ่งในการสอบครั้งนี้..."

"คัดค้านค่ะ!"

เสียงใสๆ ของซึนาเดะดังมาจากแถวหลัง เรียกความสนใจจากทุกคนรวมถึงชิฮะ

เธอลุกขึ้นยืน แววตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์ "การสอบรอบสองวัดผลเรื่อง คาถาแยกเงา แต่เซ็นจิมะ ชิฮะ ใช้ คาถาแยกเงาพันร่าง มันไม่ตรงกับโจทย์ เพราะงั้นเขาควรได้ศูนย์คะแนนค่ะ"

เซ็นจิมะ ชิฮะ: (╯‵□′)╯︵┻━┻

ซึนาเดะ เธอนี่มันเกินไปแล้วนะ!

มาซาฮิโระเองก็ชะงักไปแวบหนึ่ง แม้แวบแรกจะรู้สึกว่าซึนาเดะหาเรื่อง แต่พอคิดดูดีๆ ก็หาข้อโต้แย้งไม่ได้ แถมยังรู้สึกว่าคำพูดของซึนาเดะมีเหตุผลสุดๆ

จริงๆ ไม่ใช่แค่มาซาฮิโระ นักเรียนชายทั้งห้องก็สตั๊นไปวินาทีหนึ่ง ก่อนที่เสียงโห่ร้องยินดีจะดังกระหึ่มจนหลังคาแทบปลิว

"ใช่ ไม่ตรงโจทย์ ศูนย์คะแนนไปเลย!"

"สมควรได้ที่โหล่ ไม่ใช่ที่หนึ่ง!"

"คาถาแยกเงาพันร่างจะเทพกว่าแล้วไง? ผิดโจทย์ก็คือผิดโจทย์ ศูนย์คะแนน!"

"เซ็นจิมะ ชิฮะ นายไม่คิดล่ะสิว่าจะมีวันนี้?"

จ้าๆๆ พวกนายถูกหมดแหละ!

ชิฮะมองค้อนซึนาเดะ แต่เจอดวงตาใสซื่อปนเจ้าเล่ห์ของเธอกลับมา

เฮ้อ น่ารักขนาดนี้ จะไปโกรธลงได้ยังไง?

ด้วยความห่อเหี่ยว ชิฮะหันไปถามมาซาฮิโระ "อาจารย์มาซาฮิโระครับ ขอผมทำคาถาแยกเงาใหม่อีกรอบได้ไหมครับ?"

"แต่ว่า..."

"ไม่ได้!" เสียงใสของซึนาเดะขัดจังหวะมาซาฮิโระ "นักเรียนทุกคนมีโอกาสแค่ครั้งเดียว ทำไมเซ็นจิมะ ชิฮะ ถึงจะมีสิทธิพิเศษได้สองครั้งล่ะคะ?"

แววตาซึนาเดะลุกโชนด้วยไฟแห่งการต่อสู้ ฉวยโอกาสกระทืบซ้ำอย่างไม่ปรานี

"อาจารย์มาซาฮิโระ ลองถามความเห็นเพื่อนๆ ดูสิคะ หนูว่าพวกเขาก็คงไม่ยอมเหมือนกัน"

ปัง ปัง ปัง!

เสียงทุบโต๊ะและเสียงเชียร์ดังสนั่นห้องเรียนอีกครั้ง

"ใช่ๆ ซึนาเดะพูดถูก พวกเราไม่ยอม!"

"ทำไมเซ็นจิมะ ชิฮะ ถึงมีอภิสิทธิ์?"

"อาจารย์มาซาฮิโระ ต้องยุติธรรมนะครับ!"

"อา ใช่ๆ ถึงเซ็นจิมะ ชิฮะ จะหล่อมาก แต่ก็ไม่ควรมีอภิสิทธิ์ ชั้นขอคัดค้าน!" ร่างเงาของชิฮะเองก็ยกมือตะโกนด้วย ดัดเสียงซะจนร่างต้นของชิฮะต้องกลอกตามองบน

นี่พวกเดียวกันจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย?

"ฮ่าฮ่าฮ่า..." ซึนาเดะที่นั่งอยู่แถวหลังหัวเราะร่าเสียงใส "ชิฮะ ร่างเงาของนายนี่ตลกชะมัด ฮ่าฮ่าฮ่า..."

ชิฮะยกมือคลายคาถา เก็บร่างเงากลับคืน ไม่เปิดโอกาสให้ร่างเงาตัวอื่นได้ออกมาป่วนอีก

แค่นี้ก็ขายขี้หน้าจะแย่อยู่แล้ว...

"ชิฮะ เอิ่ม... ครูคงต้องให้เธอศูนย์คะแนนไปก่อนนะ" มาซาฮิโระพูดอย่างระมัดระวัง "แต่ครูจะระบุเหตุผลไว้ชัดเจน จะได้ไม่มีใครเข้าใจผิด"

"ขอบคุณครับอาจารย์มาซาฮิโระ"

ชิฮะโค้งขอบคุณ แล้วรีบเดินก้มหน้ากลับไปนั่งที่

ขณะเดินกลับ สายตาของนักเรียนชายทั้งห้องจับจ้องทุกฝีก้าวของชิฮะด้วยความสะใจ

พวกเขารอคอยฉาก "แตกหัก" ระหว่างชิฮะกับซึนาเดะอย่างใจจดใจจ่อ ความคาดหวังพุ่งถึงขีดสุด เตรียมเสียงเชียร์ไว้รอจังหวะสุดท้าย

"ยัยตัวแสบ"

พอชิฮะนั่งลง เขาก็เอื้อมมือไปหยิกแก้มยุ้ยๆ ของซึนาเดะทันที และเหมือนยังไม่หนำใจ เขาบิดเนื้อนุ่มๆ ที่แก้มเธอไปมา

ซึนาเดะอยากจะขัดขืน แต่ไม่รู้ทำไมถึงยอมจำนน นิสัยขี้วีนหายไปไหนไม่รู้ กลายเป็นสาวน้อยขี้อายแทน

เธอกลอกตาไปมา หน้าแดงก่ำ ไม่พูดไม่จา ยอมให้ชิฮะทำตามใจชอบ

เพล้ง

เสียงคนกลายเป็นหินและแตกสลายดังขึ้น นักเรียนชายที่รอดูชิฮะหน้าแตกต่างยืนนิ่งอึ้ง จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองเป็นใครและอยู่ที่ไหน

ความสัมพันธ์ของพวกเขามันไม่ได้มีปัญหาเหรอ? เมื่อกี้แค่หยอกกันเล่นงั้นเหรอ?

(⊙o⊙)...

"เฮ้ย ตื่นได้แล้ว เรื่องของพวกเราสองคน ไม่เกี่ยวกับพวกนายสักหน่อย"

ฉึก

แม้เสียงชิฮะจะเบา แต่ดาเมจรุนแรงมาก

"นั่นสิ แล้วเมื่อกี้พวกนายจะตะโกนกันเสียงดังทำไมมิทราบ?"

ซึนาเดะซ้ำเติมอีกดอก ทำลายล้างห้องเรียนจนพินาศย่อยยับ

สรุป... ชั้นคือตัวตลกสินะ?

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═