บทที่ 38 ขอแค่วิ่ง ผมส่งถึงแน่นอน

บทที่ 38 ขอแค่วิ่ง ผมส่งถึงแน่นอน

เมื่อการถ่ายทอดสดเริ่มแนะนำผู้เล่นทีละคน ทางห้องส่งก็เริ่มขึ้นภาพรายชื่อนักเตะของทั้งสองทีม

ผู้บรรยายสวมหูฟังและถือโพยรายชื่อในมือ เริ่มบรรยายอย่างรวดเร็ว

“ในแมตช์นี้ เราจะเห็นได้ว่า กาสตียา ภายใต้การคุมทีมของ ซีดาน ยังคงเลือกใช้แผนการเล่นคลาสสิก 4-3-3 อีกครั้ง”

“แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือ ซีดาน กล้าตัดสินใจส่งเจ้าหนูมหัศจรรย์วัย 16 ปีอย่าง รามอน ลงเป็นตัวจริง!”

“แฟนบอลจำนวนมากต่างตั้งตารอชมฟอร์มของว่าที่ซูเปอร์สตาร์ในอนาคตคนนี้!”

ในสนาม เสียงประกาศจากโฆษกสนามก็ดังขึ้นพอดี

“กาสตียา หมายเลข 37 ... รามอน!”

แฟนบอลข้างสนามต่างตะโกนเรียกชื่อ รามอน อย่างคลั่งไคล้ บางคนถึงกับชูป้ายเชียร์ที่มีชื่อ “รามอน!”

เสื้อแข่งของเขาก็ถูกชูขึ้นโดยแฟนบอลบางกลุ่ม เพื่อแสดงการสนับสนุน

เมื่อเจอกับความกระตือรือร้นของแฟน ๆ รามอน ก็ทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ

เกิดมาสองชาติภพ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ลงเป็นตัวจริง! เมื่อเจอกับภาพเบื้องหน้า หัวใจของเขาก็พองโตด้วยความตื้นตัน แต่ภายนอกเขากลับหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย

“รามอน ตอบสนองหน่อยสิ! แฟน ๆ เชียร์นายอยู่นะ!”

เอร์โมโซ กัปตันทีมของเขา ใช้ศอกสะกิด รามอน เบา ๆ พร้อมกระซิบเตือน

รามอน ได้สติ รีบชูแขนทั้งสองข้างขึ้นโบกไม้โบกมือให้แฟน ๆ

ในที่สุดเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังของกองเชียร์

ผู้เล่นคนที่ 12 ของทีมมีบทบาทสำคัญมาก

มันช่วยสร้างขวัญและกำลังใจให้กับนักเตะได้อย่างมหาศาล

พิธีการสิ้นสุดลง การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!

รามอน ประจำตำแหน่ง เพื่อนร่วมทีมเขี่ยบอลเริ่มเล่นจากวงกลมกลางสนาม

หลังจากเคาะบอลกันไปมาง่าย ๆ บอลก็มาถึงแดนหลังของ กาสตียา

เห็นได้ชัดว่าทีมคู่แข่งอย่าง ราโย มาฆาดาออนดา ฮึกเหิมและมีแรงจูงใจสูงมากในนัดนี้ พวกเขาเข้าบอลหนักหน่วง!

“ปาตรี! คืนหลัง!”

“ดูทางนู้น! ให้ บาสเกซ!”

“รามอน!”

บอลมาเข้าเท้า รามอน อย่างนิ่มนวล นาทีที่ 2 ของการแข่งขัน และนี่คือการสัมผัสบอลครั้งแรกของ รามอน

เขาพลิกบอลตรงกลางสนามแล้วเลี้ยงไปสองก้าว ยังไม่มีช่องจ่ายทะลุสวย ๆ รามอน จึงตัดสินใจจ่ายออกปีก

จังหวะนั้นเอง กองหลังคู่แข่งก็พุ่งเข้ามาสกัด!

แม้ รามอน จะปล่อยบอลออกไปแล้ว แต่ด้วยแรงเฉื่อย ทำให้เขายังปะทะกับผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเข้าอย่างจัง

“อึก!”

แรงปะทะมหาศาลกระแทก รามอน จนกระเด็น!

ร่างกายของเขาบอบบางเกินไป คู่แข่งเองก็ตกใจ รีบกางแขนออกเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ

ไม่ได้ใช้มือนนะ!

เสียงนกหวีดของผู้ตัดสินยังคงดังขึ้น เป็นลูกฟาวล์

ต่อให้ไม่ใช้มือ แต่เขาไม่ได้โดนบอล แถมยังชน รามอน ร่วงลงไป ย่อมเป็นฟาวล์แน่นอน

กาสตียา ได้ลูกฟรีคิกในแดนหน้า!

แม้ รามอน จะลุกขึ้นมาได้ แต่เขากุมหน้าอกเอาไว้ มันเจ็บไม่น้อยเลย

ต้องเข้าใจว่าผู้เล่นตัวหลักของคู่แข่ง ส่วนใหญ่อายุประมาณยี่สิบเจ็ด ยี่สิบแปด หรือแม้แต่สามสิบปี

พวกเขาไม่ได้เหมือน เรอัลมาดริด ที่มีเวทีการพัฒนาที่ยอดเยี่ยม

สำหรับทีมเล็ก ๆ เหล่านี้ ผู้เล่นวัยนี้ถือว่าฝีเท้าตันแล้ว ไม่ได้หวังจะไต่เต้าสูงกว่านี้ หรือไม่มีโอกาสไปเล่นในลีกระดับสูง

และคงไม่มีทีมไหนมาเซ็นสัญญาพวกเขาด้วย

ดังนั้น สไตล์การเล่นของพวกเขาจึงเน้นการใช้ร่างกายเข้าปะทะมากกว่า

การครองบอลของพวกเขาก็ค่อนข้างหยาบ

ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ทีมเล็ก ๆ ใน เซกุนดาดิบิซิออน เบ ส่วนใหญ่จึงแก้ปัญหาด้วยการใช้ร่างกายเข้าปะทะ

เจอสถานการณ์แบบนี้ รามอน ได้แต่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

“จ่ายจังหวะเดียวยังไงก็ปลอดภัยกว่า”

ดังนั้น ในเวลาต่อมา รามอน จึงยึดหลักการจ่ายบอลจังหวะเดียวให้มากที่สุด และสถานการณ์ในสนามก็เริ่มดีขึ้นเล็กน้อย

“รามอน!”

“สวย!”

ด้วยการจ่ายบอลต่อเนื่องของเขา เพื่อนร่วมทีมสามารถเชื่อมเกมริมเส้นได้อย่างง่ายดาย และประสิทธิภาพของ รามอน ในฐานะกองกลางก็เริ่มฉายชัดขึ้นเรื่อย ๆ

บทบาทการเป็นตัวเชื่อมเกมระหว่างแดนหน้าและแดนหลังของเขานั้นชัดเจนจนปฏิเสธไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกจ่ายของ รามอน แม่นยำสุด ๆ ส่งถึงเท้าเพื่อนร่วมทีมเป๊ะ ๆ แถมยังเจาะผ่านการสกัดของคู่แข่งได้ด้วย

จังหวะนั้น กล้องข้างสนามก็แพนไปจับภาพมุมหนึ่งของอัฒจันทร์

ผู้ชมในสนามที่มองจอใหญ่อยู่ ต่างส่งเสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้น

“ว้าว...”

ตรงมุมอัฒจันทร์ บุคคลผู้นั้นนั่งอยู่อย่างเงียบเชียบ เพียงแค่ดูเกมอย่างใจเย็น วิเคราะห์ลักษณะการเล่นของเด็กหนุ่ม

ผู้บรรยายตื่นเต้นขึ้นมาทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

“โอ้โห! กล้องจับภาพไปข้างสนาม ตำนาน เรอัลมาดริด อย่าง ราอูล ก็มาชมเกมนี้ด้วยครับ!”

“เราเห็นข่าวจากสื่อต่าง ๆ มาบ้างแล้วว่าเจ้าชายแห่ง เบร์นาเบว กลับมาพักร้อนที่ มาดริด ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอเขาเร็วขนาดนี้”

ราอูล ไม่ได้ทักทายแฟน ๆ ด้วยซ้ำ เขาแค่สังเกตสถานการณ์ในสนามอย่างเงียบ ๆ

เจ้าหนูจีนจอมขยันคนนั้น ฟอร์มดีใช้ได้เลย!

การจ่ายบอลเต็มไปด้วยจินตนาการ ทักษะการใช้เท้าก็ยอดเยี่ยม จ่ายแม่นทุกดอก!

เขาผู้ผ่านสังเวียนฟุตบอลระดับท็อปมาอย่างโชกโชนรู้ดีว่า ในโลกฟุตบอล ไม่มีใครมองว่านักเตะที่มีความสามารถ "สมดุล" เป็นนักเตะที่เก่งกาจที่สุดหรอก

ทฤษฎีอย่าง "กฎถังไม้" (ที่บอกว่าน้ำจุได้เท่ากับไม้ซี่ที่สั้นที่สุด) ใช้ไม่ได้กับฟุตบอลโดยสิ้นเชิง!

ในฐานะนักเตะ มันไม่ได้วัดกันที่ว่าจุดอ่อนของคุณเล็กแค่ไหน แต่วัดกันที่ว่าจุดแข็งของคุณแกร่งแค่ไหนต่างหาก!

ขอแค่จุดเด่นที่สุดของคุณเฉิดฉาย เฮดโค้ชก็พร้อมที่จะดันคุณแล้ว

เพราะข้อบกพร่องต่าง ๆ มันชดเชยได้ด้วยการฝึกซ้อมทีหลัง

แต่พรสวรรค์ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะมีติดตัวมาตั้งแต่เกิด

พรสวรรค์คือตัวกำหนดเพดานความสามารถของนักเตะ!

ดูเหมือนจุดแข็งของเด็กคนนี้คือการจ่ายบอลอย่างไม่ต้องสงสัย

ตลอดเกม มีเพียงการจ่ายบอลของ รามอน ที่น่าตื่นตาตื่นใจ พรสวรรค์เอ่อล้นออกมา

เชื่อว่า ซีดาน ก็คงเห็นจุดนี้เหมือนกัน!

ทันใดนั้น สถานการณ์ในสนามก็เปลี่ยนไป!

รามอน รับบอลจาก ปาตรี กองกลางตัวรับ แล้วขยับไปข้างหน้าเพื่อรับบอล

เขามองซ้ายมองขวา ไม่เห็นโอกาสดี ๆ แต่สัญชาตญาณบอกให้เขามองไปข้างหลัง!

รามอน หันขวับ แล้วก็จริงด้วย!

กอนซาเลซ ออกตัววิ่งล่วงหน้าไปแล้ว และกำลังยืนคาบเส้นล้ำหน้าอยู่พอดี!

โอกาสนี้คือโอกาสทองในการทำประตูชัด ๆ!

แต่ถ้ารับบอล แล้วกลับตัว แล้วค่อยจ่าย มันต้องช้าเกินไปแน่ ๆ!

รามอน เกิดประกายความคิดวูบหนึ่ง ในเสี้ยววินาทีนั้น เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

กอนซาเลซ ก็เห็นว่า รามอน หันหลังให้เขา เป็นไปได้มากว่า รามอน จะไม่เห็นตำแหน่งของเขา และต่อให้เห็น ก็ยากที่จะกลับตัวจ่ายบอลมาให้

แต่จู่ ๆ เขาก็นึกถึง... คำพูดของ รามอน ก่อนแข่ง

“พวกพี่แค่วิ่งหาช่อง ขอแค่วิ่งให้ดี ผมส่งถึงแน่นอน!”

“ส่งถึงแน่นอน!”

กอนซาเลซ เร่งสปีดเต็มสูบ พุ่งทะยานไปข้างหน้า!

“รามอน! ส่งมา!”

รามอน วิ่งเข้าหาบอล ไม่จับบอล และไม่หันหลังกลับด้วย!

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เขา!

แฟนบอลทุกคนจดจ่ออยู่ที่จุดนี้!

รามอน หันหลังให้แดนหน้า ใช้ส้นเท้ากระดกบอล แล้วดีดส้นเท้าส่งบอลลอยโด่งกลับหลังข้ามหัวตัวเองไป!

ฆิเมเนซ กองหลังคู่แข่งถึงกับยืนงง!

เขาได้แต่มองบอลลอยข้ามหัวไปตาปริบ ๆ ทำอะไรไม่ได้เลย!

ลูกบอลข้ามหัวกองหลัง กลายเป็นลูกจ่ายทะลุช่องแบบตักข้ามหัวที่เหนือชั้นสุด ๆ!

หัวใจของ กอนซาเลซ เต้นรัว

จ่ายบอลโคตรสวย!

รามอน ไม่ทำให้ผิดหวังจริง ๆ!

สวย!

หลุดเดี่ยวแล้ว!

ผู้รักษาประตูหน้าตื่นขึ้นมาทันที... จ่ายแบบนี้ก็ได้เหรอ!?

ไฟแห่งความคลั่งไคล้ของทั้งสนามถูกจุดติดด้วยลูกจ่ายลูกนี้!

ทีนี้ก็เหลือแค่การจบสกอร์ของ กอนซาเลซ แล้ว!

ตูม!

เขารับบอลในตำแหน่งที่ดีเยี่ยม ง้างเท้ายิงเต็มข้อ!