บทที่ 21 ฟรีคิก โอกาสมาถึงแล้ว!

บทที่ 21 ฟรีคิก โอกาสมาถึงแล้ว!

ภายในห้องแต่งตัว

นักเตะทีม เรอัล มาดริด ชุดสอง ทยอยเดินเข้ามาทีละคนด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์

บางคนถึงกับหัวร้อน ปาขวดน้ำลงพื้นเสียงดังสนั่น

"บ้าเอ๊ย! แผนรถบัสของพวกมันน่ารังเกียจชะมัด! ไม่มีช่องเจาะเลย!"

"มีปัญญาเล่นแค่นี้หรือไง?"

"ไม่กล้าบุกแลกกับเรา หดหัวอยู่ในกระดองเหมือนเต่า ขนาดเป็นแค่แมตช์กระชับมิตรนะ น่าโมโหชะมัด!"

ผู้เล่นทุกคนนั่งประจำที่ของตัวเอง

ครึ่งแรกเล่นกันได้อึดอัดมาก!

ทุกคนอัดอั้นตันใจ เหมือนต่อยลงบนปุยนุ่น ระบายออกมาไม่ได้เลย!

ในขณะที่พวกเขากำลังเถียงกันอย่างดุเดือด ซีเนดีน ซีดาน ก็เดินล้วงกระเป๋าเข้ามา

สีหน้าของเขาค่อนข้างเรียบเฉย ดูไม่ได้โกรธเคืองอะไรมากนักกับฟอร์มการเล่น

ข้อแรก นี่เป็นเพียงแมตช์กระชับมิตร

ข้อสอง วันนี้พวกเขาก็ไม่มีดวงจริงๆ ยิงชนคานบ้าง ชนเสาบ้าง

โดยรวมรูปเกมไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก แค่เสียประตูจากความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว ซึ่งเป็นเรื่องปกติในฟุตบอล

พูดได้แค่ว่าคู่แข่งฉกฉวยโอกาสได้ดีเกินไป

"เงียบ!"

"ทุกคน หุบปาก"

ทันทีที่ซีเนดีน ซีดานเอ่ยปาก ก็ไม่มีใครกล้าส่งเสียง

ในทีมนี้ ซีเนดีน ซีดาน คือ "บอสใหญ่" ตัวจริง

ทุกคนเพ่งความสนใจไปที่โค้ช

ซีเนดีน ซีดานลากกระดานไวท์บอร์ดมาจากด้านข้าง พร้อมแปรงลบและปากกาเมจิก

บนกระดานมีแผนผังแทคติกสนามฟุตบอลวาดอยู่ พร้อมตำแหน่งของผู้เล่นแต่ละคนที่ระบุไว้ชัดเจน

ในเกมนี้ ทีมเรอัล มาดริด ชุดสอง ใช้แผน 4-3-3 เน้นการเพรสซิ่งสูงและการโจมตีจากริมเส้นทั้งสองฝั่ง

"โรดริเกซ เวลาได้บอลในสนาม ถ้านายอยู่ตรงตำแหน่งนี้ นายต้องเงยหน้ามองหา เอร์โมโซ!"

"ถ้ามีคนเข้ามาบีบ นายคืนหลังได้ บาซเกซ รองอยู่ข้างหลังนาย"

"รามอน... รามอน มานี่!"

ขณะฟังซีเนดีน ซีดานอธิบายแทคติก รามอนรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอก ที่มาที่นี่แค่เพื่อซึมซับบรรยากาศการแข่งขันเฉยๆ

เขาไม่เคยคิดฝันว่าซีเนดีน ซีดานจะรวมเขาเข้าไปในแผนการเล่นด้วย

ดังนั้น รามอนจึงยืนงงไปชั่วขณะ

"ผมเหรอครับ?"

ซีเนดีน ซีดานชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงเย็น "ทีมเราไม่มีคนชื่อรามอนหรือไง?"

ได้ยินดังนั้น รามอนก็รู้สึกหน้าแตก รีบเดินออกไปหาทันที

"ครึ่งหลังนายลงไปเล่นเป็นกองกลางตัวรุกฝั่งขวา"

"เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่าคู่แข่งจะเข้ามาเบียดปะทะ ให้รีบจ่ายบอล! จำไว้หรือเปล่า! ต้องรีบจ่ายบอลออกไป!"

"พยายามเลี้ยงบอลให้น้อยที่สุด มองหา โกเมซ ข้างหน้าเข้าไว้ เขาจะวิ่งทำทางให้!"

"กัมปูซาโนจะถอยลงมาเชื่อมเกมและสลับตำแหน่งกับนายในบางจังหวะ พอมันถอยมารับบอล นายต้องวิ่งสอดขึ้นหน้า ดึงตัวประกบเพื่อสร้างพื้นที่!"

แม้แนวคิดทางแทคติกและคำสั่งเหล่านี้จะคุ้นเคยสำหรับรามอน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รับมอบหมายหน้าที่แบบนี้ เขาจึงรู้สึกตื่นตระหนกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง

ซีเนดีน ซีดานพูดเร็วมาก รัวข้อมูลใส่ไม่ยั้ง สิ่งที่รามอนทำได้คือพยายามจำให้ได้มากที่สุด

หลังจากร่ายยาวจบ ผู้เล่นก็เตรียมตัวรวมพลังและกลับลงสู่สนาม

จังหวะนี้เอง ซีเนดีน ซีดานรั้งตัวรามอนไว้ลำพัง

เขาตบหลังรามอนเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ฉันไม่ได้คาดหวังในตัวนายสูงนัก ที่พูดไปเมื่อกี้ แค่ทำให้เต็มที่ก็พอ"

"แต่จำข้อพวกนี้ไว้ให้แม่น"

"ใช้จุดแข็งของนาย จ่ายบอลให้เยอะ!"

"อย่าเลี้ยงมั่วซั่ว ไม่ต้องยิง และไม่ต้องเล่นเกมรับ เลี่ยงการปะทะ เข้าใจไหม?"

รามอนพยักหน้า นี่เขาห่วยขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย... "เอาล่ะ ลงสนามได้!"

การแข่งขันครึ่งหลังกำลังจะเริ่มขึ้น!

รามอนในชุดแข่งหมายเลข 37 ของทีมเรอัล มาดริด ชุดสอง สวมสตั๊ดสีขาว ก้าวเท้าลงสู่ผืนหญ้าสีเขียวที่คุ้นเคย

หลังจากกลับมาเกิดใหม่ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ลงเล่นท่ามกลางผู้ชมมากมายขนาดนี้ เขาไม่อาจซ่อนความตื่นเต้นไว้ได้

ความรู้สึกนี้เหมือนผ่านมาแล้วชั่วชีวิต!

ไฟแห่งความปรารถนาที่ลุกโชนในใจได้หวนกลับมาอีกครั้ง

"รามอน! นั่นรามอน!"

"รามอนลงสนามแล้ว!"

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลชาวจีนที่เดินทางมาไกลต่างดีใจจนเนื้อเต้นเมื่อเห็นรามอนลงสนาม!

พวกเขาโบกธงกันอย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงเชียร์รามอนสุดเสียง!

"รามอน! สู้เขานะเว้ย!"

แน่นอนว่ารามอนเห็นภาพนั้น เขาคิดในใจว่า นี่สินะความรู้สึกของการที่มีคนคอยหนุนหลัง!

เสียงเชียร์ของแฟนบอลมอบพลังอันยิ่งใหญ่ให้นักเตะได้จริงๆ! วันนี้ ในที่สุดเขาก็สัมผัสได้!

สิ้นเสียงนกหวีดของผู้ตัดสิน ครึ่งหลังเริ่มขึ้น!

แม้ผู้เล่นทีมเรอัล มาดริด บี จะได้รับแทคติกใหม่จากซีดานและบุกหนักขึ้น รวมถึงมีความผิดพลาดน้อยลง แต่พวกเขาก็ยังสร้างโอกาสจังๆ ได้ไม่มากนัก

โดยเฉพาะหลังจากรามอนลงมา การลำเลียงบอลในแดนกลางยิ่งดูระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ

เพราะถ้าบอลไปถึงเท้าเขาเมื่อไหร่ก็มีโอกาสเสียบอลง่ายๆ เพื่อนร่วมทีมจึงพยายามเลี่ยงไม่ส่งลูกยากให้เขา

ตลอดสิบนาทีเต็ม รามอนทำได้แค่แปะบอลสั้นๆ เพื่อความปลอดภัย ไม่ได้มีบทบาทอะไรอื่น

"เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แน่!"

รามอนเริ่มร้อนรน ขืนเป็นแบบนี้ แพ้แน่นอน

ปึก! ลูกบอลถูกส่งมาที่เท้าของรามอน

ในเสี้ยววินาทีนั้น เขานึกถึงคำสั่งของโค้ช!

เลี่ยงการปะทะ ใช้จุดแข็ง จ่ายบอลให้เยอะ!

รามอนที่มีค่าพลังการส่งบอลแตะระดับ 64 จ่ายบอลออกไปอย่างชาญฉลาด แทงทะลุผ่านช่องว่างระหว่างผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม! แถมยังแม่นยำราวจับวาง เพื่อนร่วมทีมรับไปเล่นต่อได้อย่างสบาย

จ่ายสวย!

แม้แต่ซีเนดีน ซีดานที่ข้างสนามยังต้องอุทานชมในใจ

ด้านหน้าของ โกเมซ มีพื้นที่ว่างเปิดกว้างมหาศาล

ลุยเลย!

โกเมซควบตะบึง อาศัยความเร็วพาบอลกระชากขึ้นหน้า

"อ้าก!"

แต่ไม่คาดคิด เซ็นเตอร์แบ็คฝ่ายตรงข้ามที่เข้ามาซ้อนจากตรงกลาง เห็นท่าไม่ดี จึงพุ่งเสียบสกัดลอยตัวมาเลย!

โกเมซกระดกบอลหลบ บอลผ่านไปได้ แต่คนไม่ผ่าน คู่แข่งรวบโกเมซร่วงลงไปกองกับพื้น!

"เฮ้ย! โทษที เป็นไรไหม?"

เซ็นเตอร์แบ็คคนนั้นรู้ตัวว่าเข้าบอลหนักและพรวดพราดเกินไป

แต่จริงๆ แล้วเขาไม่ได้มีเจตนาร้าย มันเป็นหน้าที่ของผู้เล่นเกมรับ

ผู้เล่นทุกคนรีบเข้ามาดูอาการโกเมซที่นอนอยู่บนพื้น ว่าเจ็บหนักแค่ไหน

ขณะเดียวกัน ผู้ตัดสินก็วิ่งเข้ามาพร้อมชูใบเหลืองให้กองหลังฝ่ายตรงข้าม!

ฟาวล์! ลูกฟรีคิก!

โกเมซนอนเจ็บอยู่พักหนึ่งก็ลุกขึ้นมาได้ ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรมาก และถูกคู่แข่งช่วยพยุงตัวขึ้นมา

ฟรีคิกเหรอ?

รามอนเกิดความสนใจขึ้นมาทันที โอกาสฟรีคิกที่ขอบเขตโทษ... "ลูกนี้ผมขอยิงได้ไหม?"

เอร์โมโซที่ถือลูกบอลอยู่ใกล้ๆ ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วยักไหล่

"ออสการ์เป็นคนยิงมือหนึ่ง"

กฎของทีมก็คือกฎ ในฐานะกัปตัน แม้เขาจะเอ็นดูเจ้าหนูรามอนแค่ไหน ก็ลำเอียงมากไม่ได้

แต่ผิดคาด ออสการ์ เดินตรงเข้ามาแล้วยื่นลูกฟุตบอลให้รามอน!

"รามอน นายยิงเลย!"

ได้ยินดังนั้น รามอนตื่นเต้นสุดขีด!

"จริงเหรอ?!"

ออสการ์พยักหน้า รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าผิวเข้มของเขา

"ฉันเห็นลูกยิงของนายตอนซ้อมแข่งแล้ว สัมผัสบอลนายกำลังมา นายยิงเถอะ"

จุดตั้งเตะฟรีคิกอยู่ที่ขอบเขตโทษฝั่งขวา ห่างจากประตูประมาณ 20 เมตร!

ผู้ตัดสินวางบอลลงบนจุดและพ่นสเปรย์โฟมสีขาวเป็นเส้นโค้งด้านหน้า

และคนที่ยืนอยู่หน้าลูกบอล เตรียมพร้อมสังหารจุดโทษ ก็คือ... รามอน!