บทที่ 19 ถ่ายทอดสดวิดพื้น 500 ครั้ง!

บทที่ 19 ถ่ายทอดสดวิดพื้น 500 ครั้ง!

แจ้งเตือนภารกิจ: วิดพื้น 500 ครั้งต่อวัน!

รางวัล: รางวัลรายวัน + รางวัลตามด่าน

ยอมรับหรือไม่?

โครงสร้างรางวัลที่คุ้นตานี้ทำให้รามอนตระหนักได้ทันที

นี่มันเหมือนกับภารกิจวิ่งกลับตัวและสปีดต้นหนึ่งร้อยเซตพวกนั้นเลยไม่ใช่เหรอ?

ทำสำเร็จทุกวันได้รับรางวัลรายวัน

ยืนระยะให้ครบกำหนดเวลาได้รับรางวัลใหญ่ตามด่าน

ถ้าเป็นแบบนี้จริง งั้นของรางวัลก็ถือว่าคุ้มค่ามาก!

“ยอมรับ!”

รามอนกดรับอย่างเด็ดขาดโดยไม่ลังเล

ทว่า การประกาศรับคำท้าของเขา ในสายตาแฟนคลับจำนวนมาก มันก็แค่การคุยโวโอ้อวด

“ไอ้หนูนี่ชักจะเหลิงเกินไปแล้ว!”

“วิดพื้นห้าร้อยที? เขากล้ารับปากได้ไงเนี่ย?”

อย่าลืมนะว่า มันต้องทำรวดเดียวจบ!

“อย่าว่าแต่วิดพื้นห้าร้อยทีเลย แค่ให้นอนนิ่งๆ ท่าแพลงก์สักสองชั่วโมง ยังมีน้อยคนที่จะทำได้เลยไม่ใช่เหรอ?!”

เมื่อเห็นคอมเมนต์ตกอกตกใจของแฟนๆ รามอนก็เริ่มรู้สึกเสียใจลึกๆ ขึ้นมาบ้างเหมือนกัน

ตั้งห้าร้อยที... เขาจะทำได้จริงเหรอ?

แม้เขาจะเป็นนักกีฬาอาชีพ แต่เขาก็เป็นนักฟุตบอล และความแข็งแกร่งของร่างกายส่วนบนก็ไม่ได้เว่อร์วังขนาดนั้น

ปกติเวลาออกกำลังกาย อย่าว่าแต่ห้าร้อยเลย แค่เกินร้อยทีเขาก็หอบแฮกแล้ว

ภารกิจนี้ มันกะจะเอาให้ตายเลยหรือไง?

แต่พอคิดได้แบบนี้ รามอนก็ส่ายหน้า ขมวดคิ้ว แล้วยกมือตบหน้าตัวเองเรียกสติ

รับปากไปแล้ว ก็ต้องทำให้เต็มที่!

จะมัวคิดเรื่องพวกนี้ไปทำไม?

กลัวแล้วมันจะช่วยให้ทำสำเร็จเหรอ?

ลุยสิวะ!

วันรุ่งขึ้น รามอนเข้าร่วมฝึกซ้อมกับทีมตามปกติ

อาจเป็นเพราะผลงานในแมตช์ซ้อมครั้งก่อน ทำให้ ‘พี่ใหญ่’ อย่างเอร์โมโซคอยดูแลเขาเป็นพิเศษทั้งในการฝึกซ้อมและชีวิตประจำวัน

ตอนที่เพื่อนร่วมทีมแยกกลุ่มซ้อมพิเศษ ช่วงแรกรามอนโดนเมิน ถูกกันวงนอกอย่างสมบูรณ์ และทำได้แค่ซ้อมคนเดียวเงียบๆ

ในตอนนั้นเอง เอร์โมโซก็วิ่งเหยาะๆ เข้ามา ฉีกยิ้มกว้าง แล้วกวักมือเรียกรามอนให้มาร่วมวงลิงชิงบอล  พร้อมทั้งแนะนำรามอนให้เพื่อนร่วมทีมรู้จัก

“นี่ บาซเกซ  คนท้องถิ่น น่าจะแก่กว่านายไม่กี่ปี เพิ่งกลับมาจากยืมตัว”

“หมอนี่เล่นได้ทุกตำแหน่ง เร็วมาก แถมเลี้ยงบอลเก่งด้วย”

รามอนตื่นเต้นเล็กน้อย... นี่มัน ลูคัส บาซเกซ!

แม้จะไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์ระดับโลก แต่เขาก็เป็นดาราที่เรอัล มาดริด ปั้นขึ้นมากับมือ

เอร์โมโซดึงแขนรามอน แนะนำเพื่อนร่วมทีมทีละคนอย่างอบอุ่น

“ส่วนนี่ ออสการ์ โรดริเกซ  เด็กปั้นลูกหม้อเหมือนกัน อายุรุ่นราวคราวเดียวกับนาย น่าจะมีเรื่องคุยกันถูกคอนะ”

“การจ่ายบอลกับฟรีคิกของหมอนี่ก็ยอดเยี่ยม แลกเปลี่ยนความรู้กันได้”

รามอนมองดูใบหน้าคมเข้มสีน้ำตาลนั้น แล้วก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าหมอนี่แหละที่ยิงสองประตูให้ทีมฝ่ายตรงข้ามในแมตช์ซ้อม

เก่งมาก!

เพื่อนร่วมทีมต่างพยักหน้าทักทายรามอน

หลังจากการแนะนำรอบวง ก็ถือว่าเขาได้ทำความรู้จักกับคนดังหลายคนแล้ว

แม้เพื่อนร่วมทีมบางคนจะไม่ได้สนใจเด็กเอเชียคนนี้เท่าไหร่ แต่รามอนจำพวกเขาได้ทุกคน

การแนะนำของเอร์โมโซช่วยให้รามอนรู้สึกอึดอัดน้อยลงในสังคมนี้

เขาถึงขั้นได้นั่งกินมื้อเที่ยงกับเพื่อนร่วมทีม และการซ้อมพิเศษช่วงบ่ายก็ผ่านไปอย่างราบรื่น

แต่หลังเลิกซ้อมนี่สิ รามอนเจองานเข้าเต็มๆ!

เขาเปิดโทรศัพท์ดู ก็เห็นชาวเน็ตจำนวนมากกำลังเดือดพล่านในโลกออนไลน์ เขาเคยรับปากไว้แล้ว และทุกคนกำลังรอชมการวิดพื้นห้าร้อยครั้ง!

แถมยังต้องไลฟ์สดด้วย!

นี่มัน... รามอนอดไม่ได้ที่จะกุมขมับ คนพวกนี้ว่างงานกันจริงๆ บางคนถึงกับยอมอดหลับอดนอนเพื่อมารอดูไลฟ์ของรามอน!

เฮ้อ! ยังไงก็ต้องทำ

เขาจึงเปิดฟังก์ชันไลฟ์สตรีมของแอปโต่วเล่อ  ขึ้นมา

“สวัสดีครับพี่น้อง สวัสดีตอนบ่ายครับ”

“เอ้ย... ไม่สิ ต้องบอกว่าสวัสดีตอนเย็น”

“วิดพื้นห้าร้อยครั้ง พูดจริงทำจริงครับ ทุกคนช่วยเชียร์ผมด้วยนะ!”

จากนั้น เขาก็วางโทรศัพท์พิงไว้ที่บันไดข้างๆ

“ฟู่ว มันต้องยากมากแน่ๆ ใช่ไหม?”

รามอนเดินถอยออกมาเล็กน้อย ก้มมองพื้นปูนที่ร้อนระอุ รู้สึกหวั่นใจนิดหน่อย

เขาไม่ทันสังเกตว่ายอดคนดูในไลฟ์พุ่งแตะสามหมื่นคนในพริบตา!

พวกเขามารวมตัวกันเพื่อเป็นสักขีพยานปาฏิหาริย์

ผู้ชมจำนวนมากถึงกับเยาะเย้ยและวางเดิมพันว่าเขาไม่มีทางทำสำเร็จแน่นอน

คนปกติที่ไหนก็รู้ว่าเขาโม้ แต่สถานการณ์มันบีบให้ทุกคนต้องรอดู และเขาก็ถอยไม่ได้แล้ว

แต่รามอนไม่เคยคิดแบบนั้น

หลังจากนิ่งคิดครู่หนึ่ง ในที่สุดรามอนก็ก้มลงนอนราบกับพื้น

คนกว่าสามหมื่นคนกำลังช่วยเขานับเลข

“10, 11, 12”

“88, 89, 90!”

หลังจากครบหนึ่งร้อยครั้ง รามอนก็เริ่มรู้สึกตึงๆ

“บ้าเอ๊ย น่าจะคิดได้เร็วกว่านี้ รู้งี้เลือกที่เย็นๆ ทำดีกว่า...”

รามอนบ่นในใจ เม็ดเหงื่อละเอียดเริ่มซึมออกมาตามหน้าผาก

ต่อ!

“150, 151!”

นี่คือขีดจำกัดของรามอนในชาติก่อน

แต่ร่างกายนี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าร่างเดิมของเขา

อาจเป็นเพราะระบบ แม้รามอนจะหอบหายใจเหมือนวัว แต่เขาก็ยังมีแรงเหลืออยู่นิดหน่อย จึงรีบกัดฟันดันพื้นต่ออีกหลายที

ถึงจุดนี้ ช่องแชตในไลฟ์เริ่มอยู่ไม่สุขแล้ว

“จะถึงสองร้อยแล้ว ไอ้เด็กนี่มันจะไม่ทำจนครบจริงๆ ใช่ไหม?”

“ฉันไม่เชื่อหรอก เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

“คนบ้าอะไรจะวิดพื้นห้าร้อยทีรวดเดียว? แถมท่าเป๊ะมาก ไม่มีการโกงเลย!”

หลังครบสองร้อย รามอนหยุดชะงัก ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้ง... กล้ามเนื้อไบเซปส์เริ่มปวดตุบๆ

แต่ความเจ็บปวดแค่นี้เอาชนะรามอนไม่ได้หรอก!

เพื่อความแข็งแกร่ง ลุยต่อ!

รามอนปรับลมหายใจแล้วลดตัวลงต่ำอีกครั้ง

“249, 250!”

มาได้ครึ่งทาง รามอนเหงื่อท่วมตัวจนเสื้อแข่งเปียกโชก

ฟันของเขาขบกันแน่น ตอนนี้มันคือการวัดใจล้วนๆ

ด้วยบัฟป้องกันอาการบาดเจ็บ กล้ามเนื้อของเขาจะไม่เสียหาย

ความเจ็บปวดราวกับกล้ามเนื้อฉีกขาดปรากฏขึ้นที่แขน และแรงกดที่เอวก็มหาศาล

การขยับแต่ละครั้งคือบททดสอบครั้งใหญ่

รามอนย่อมไม่เลือกที่จะยอมแพ้ โดยเฉพาะในเมื่อมาไกลขนาดนี้แล้ว ทำไมจะไม่ทำให้จบล่ะ?

ต่อให้ต้องสะบักสะบอม ต่อให้ต้องเจ็บปวดเจียนตาย

ชีวิตของรามอนสรุปได้ด้วยสี่คำ: ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!

ที่จำนวน 350 ใบหน้าของเขาเริ่มบิดเบี้ยว ริมฝีปากซีดเผือด ซึ่งเป็นผลจากการที่ร่างกายอ่อนล้าถึงขีดสุดอย่างชัดเจน

คอมเมนต์ในไลฟ์แทบจะคลั่งตาย แม้จะยังไม่ถึง 500 แต่ 350 ครั้งก็น่าทึ่งสุดๆ แล้ว!

เส้นเลือดปูดโปนบนหน้าผาก แขนเริ่มสั่นระริก แต่รามอนยังคงดื้อรั้นพยุงร่างและดันพื้นต่ออีกร้อยครั้ง!

ร้อยครั้งนี้ ท่าทางอาจจะไม่เป๊ะเหมือนเดิมแล้ว เขาไม่สนอะไรอีกต่อไป

ปริมาณการออกกำลังกายขนาดนี้ สำหรับคนธรรมดา มันทะลุขีดจำกัดไปไกลโขแล้ว

เขาถึงกับกล้าพูดเลยว่า ไม่มีนักเตะคนไหนในทีมเรอัล มาดริด ชุดสอง ทำแบบนี้ได้แน่!

ไม่ใช่เพราะร่างกายของรามอนแข็งแกร่งขนาดนั้น แต่มันเป็นเพราะพลังใจของเขาล้วนๆ!

450! เหลืออีกแค่ห้าสิบ!

ในวินาทีวิกฤตินี้เอง อุบัติเหตุก็เกิดขึ้น

ปัง!

ร่างของรามอนกระแทกพื้นดังสนั่น!