บทที่ 21 ความพ่ายแพ้ของจักรพรรดิตะวันตก

บทที่ 21 ความพ่ายแพ้ของจักรพรรดิตะวันตก

ทุกคนต่างตกตะลึงกับการเล่นของโซยะ

โมโมอิ ซัทสึกิ บนอัฒจันทร์เองก็ส่งเสียงอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

ในสนาม

ท่าผลักบอลของโซยะเปลี่ยนไปกะทันหัน จากผลักกลายเป็นเกี่ยวกลับ

โซยะเกี่ยวบอลกลับไปด้านหลัง

เมื่อกัปตันโรงเรียนสาธิตไซเอ็นเห็นโซจิ ฮานาโท อยู่ข้างหลังโซยะ เขาก็สังหรณ์ใจไม่ดี

เขาเคยเห็นข้อมูลของโซจิ ฮานาโท

คนคนนี้ชู้ตแม่นราวจับวาง แทบไม่เคยพลาด

เขาต้องรีบเตือนให้พอยต์การ์ดของทีมไปสกัดกั้น

แต่ทว่า

กัปตันไซเอ็นรู้สึกถึงลมเย็นวูบผ่านหน้า

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็ได้ยินเสียง เคร้ง ดังสนั่นมาจากด้านหลัง

กัปตันไซเอ็นใจหายวาบ

เขาหันขวับกลับไปมองอย่างไม่อยากเชื่อ

แล้วเขาก็เห็นโซยะห้อยตัวอยู่บนขอบห่วง สองมือจับห่วงไว้แน่น

กัปตันไซเอ็นจ้องมองโซยะที่อยู่เหนือหัว อ้าปากค้าง สมองมึนงง

เป็นไปได้ยังไง?

เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?

เขาไปอยู่ข้างหลังฉันได้ยังไง?

โซยะปล่อยมือลงสู่พื้น

เขาหันมายิ้มบางๆ ให้กัปตันไซเอ็น แล้วเดินกลับแดนตัวเอง

มองแผ่นหลังของโซยะ

กัปตันไซเอ็นยืนนิ่งเงียบ ขมวดคิ้วไม่เข้าใจอยู่นาน

ขณะเดียวกัน บนอัฒจันทร์

โมโมอิ ซัทสึกิ เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดชัดเจน

จังหวะที่กัปตันไซเอ็นละความสนใจจากโซยะ

โซยะหมุนตัวอย่างรวดเร็วพร้อมท่าหลอกจะส่งบอล แล้วเลี้ยงบอลฝ่าการป้องกันของอีกฝ่ายไปดื้อๆ

การเคลื่อนไหวต่อเนื่องลื่นไหล ไม่มีติดขัดแม้แต่นิดเดียว

'ท่านกิง...'

โมโมอิ ซัทสึกิเองก็อึ้งกับฟอร์มการเล่นของโซยะ

สมัยมัธยมต้น

เธอก็รู้สึกว่าการเคลื่อนไหวของโซยะมันผิดมนุษย์มนาอยู่แล้ว

แต่ไม่นึกว่าโซยะจะทำได้เวอร์วังกว่าเดิมอีก

ท่าสุดท้ายนั่น คนธรรมดาคงทำยากน่าดู!

'สมเป็นท่านกิง ถ้าได้เจอกับไดจัง จะเป็นยังไงนะ'

จู่ๆ เธอก็รู้สึกคาดหวังขึ้นมา

สลับฝั่งรุกรับ

พอยต์การ์ดไซเอ็นส่งบอลให้สมอลล์ฟอร์เวิร์ด

เขาตั้งใจจะให้เพื่อนกู้หน้าคืน

แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า นี่จะยิ่งทำให้เพื่อนร่วมทีมต้องเจอกับความพ่ายแพ้หนักกว่าเดิม

ทันทีที่สมอลล์ฟอร์เวิร์ดไซเอ็นเลี้ยงบอลข้ามครึ่งสนาม ก็โดนโซยะดักทาง

สมอลล์ฟอร์เวิร์ดไซเอ็นมีทักษะการเลี้ยงบอลที่ดีมาก

เพียงแต่เขามาเจอกับโซยะ

โซยะประกบติดหนึบ ไม่ให้เขาขยับไปข้างหน้าได้แม้แต่นิ้วเดียว

ทันใดนั้น แขนของโซยะก็เหวี่ยงวูบ

ลูกบาสที่สมอลล์ฟอร์เวิร์ดไซเอ็นเพิ่งควบคุมได้ ถูกโซยะฉกไปอย่างง่ายดาย

เห็นฉากนี้

หัวใจกัปตันไซเอ็นจมดิ่ง

จากแมตช์ที่แล้ว เขาเห็นชัดเจน

สมอลล์ฟอร์เวิร์ดของเขาสู้เบอร์ 95 ไม่ได้เลย

พวกเขายังประเมินความแข็งแกร่งของโรงเรียนโทโควต่ำเกินไป

หลังจากโซยะฉกบอลได้ เขาก็พุ่งผ่านการป้องกันของสมอลล์ฟอร์เวิร์ดไซเอ็น

สมอลล์ฟอร์เวิร์ดไซเอ็นเจ็บใจ กัดฟันหันหลังวิ่งไล่ตามโซยะ

แต่พอมองไปที่โซยะ เขาก็ตกใจเมื่อพบว่าลูกบาสไม่อยู่ในมือคู่แข่งแล้ว

“บอลอยู่ที่เบอร์ 11”

ตอนนั้นเอง กัปตันไซเอ็นที่มองเห็นภาพรวม ตะโกนเตือน

ได้ยินเสียงกัปตัน

ผู้เล่นคนอื่นของไซเอ็นหันขวับไปมองริวจิ คุโรบุ

จริงด้วย ตอนนี้ลูกบาสอยู่ในมือริวจิ คุโรบุอย่างไม่น่าเชื่อ

'บ้าเอ๊ย ส่งไปตอนไหนวะ?'

สมอลล์ฟอร์เวิร์ดไซเอ็นสบถในใจ

ริวจิ คุโรบุเลี้ยงบอล การเคลื่อนไหวลื่นไหลราวน้ำไหล รวดเร็วมาก

พาวเวอร์ฟอร์เวิร์ดของไซเอ็นทำได้แค่ไล่ตามอย่างทุลักทุเล จะแย่งบอลคืนนี่ฝันไปเถอะ

ริวจิ คุโรบุเลี้ยงบอลลอดขา แล้วใช้ท่าหลอกเปลี่ยนทิศทางหลอกคู่แข่ง ก่อนจะเร่งความเร็วฝ่าการป้องกันไป

เห็นลูกทีมโดนเจาะอีกแล้ว

สัญญาณเตือนภัยดังลั่นในใจกัปตันไซเอ็น

ริวจิ คุโรบุเลี้ยงบอลเข้าเส้นสามคะแนนตรงๆ

เผชิญหน้ากับสายตาจ้องเขม็งของกัปตันไซเอ็น เขาไม่มีทีท่าจะถอย

ก้าวยาวๆ สองก้าว เขาก็มาหยุดตรงหน้ากัปตันไซเอ็น

"ฝันไปเถอะ"

กัปตันไซเอ็นจ้องลูกบาสในมือริวจิ คุโรบุเขม็ง น่องเกร็งแน่นพร้อมตอบสนองทุกการเคลื่อนไหว

ดวงตาริวจิ คุโรบุเป็นประกาย เสียง ตึก ตึก ดังขึ้น ลูกบาสสลับมือไปมาสองครั้งซ้อน

จังหวะที่กำลังจะสลับมืออีกครั้ง การเลี้ยงบอลก็หยุดกึก แล้วเขาก็ถอยหลังหนึ่งก้าว

พร้อมกันนั้น

ริวจิ คุโรบุยกบอลขึ้น เล็งไปที่ห่วง

เห็นดังนั้น รูม่านตากัปตันไซเอ็นหดเกร็ง รีบก้าวเท้าส่งแรงกระโดด

เขาชูสองแขนขึ้นสูง เพื่อบล็อกลูกชู้ตของริวจิ คุโรบุ

ความคิดดี แต่ความจริงไม่เป็นดังหวัง

ท่าชู้ตของริวจิ คุโรบุเปลี่ยนไปกะทันหัน มือที่กำลังจะส่งบอลไปข้างหน้าเปลี่ยนทิศทาง โยนบอลไปทางขวา

มองวิถีบอล กัปตันไซเอ็นงงวูบหนึ่ง แล้วก็ตกใจสุดขีด

จังหวะที่ลูกบาสลอยไป ร่างสีเหลืองก็ปรากฏขึ้นขวางทางบอล

ร่างนั้นคือ ชินมอน อิจิฟุ

เขากระโดดลอยตัวสูง รับลูกบาสกลางอากาศ แล้วยัดลงห่วงไซเอ็นอย่างโหดเหี้ยม

เคร้ง

พร้อมเสียงครวญครางของห่วง โรงเรียนโทโควได้เพิ่มอีก 2 แต้ม

สีหน้ากัปตันไซเอ็นเคร่งเครียดถึงขีดสุด

ความแข็งแกร่งของคู่แข่งเกินความคาดหมายไปไกลลิบ

คู่แข่งไม่เหมือนทีมที่เพิ่งตั้งได้ปีเดียวเลยสักนิด

ทีมจากโรงเรียนอื่นที่เห็นเหตุการณ์ต่างขมวดคิ้ว

จากเกมที่ผ่านมา ดูเหมือนว่า

สมอลล์ฟอร์เวิร์ดและพาวเวอร์ฟอร์เวิร์ดของไซเอ็นโดนโทโควกดดันจนโงหัวไม่ขึ้น

ไม่ต้องพูดถึงว่ามันน่าเหลือเชื่อแค่ไหน

แถมสมรรถภาพร่างกายของเซ็นเตอร์ไซเอ็นก็ยังด้อยกว่าทางฝั่งโทโควอย่างเห็นได้ชัด

เหลือแค่พอยต์การ์ดและชู้ตติงการ์ดที่เป็นกุญแจสำคัญ

ถ้าสองตำแหน่งนี้โดนกดดันอีก ไซเอ็น หนึ่งใน 4 จักรพรรดิ ก็จบเห่

สิ่งที่คนอื่นเห็น โค้ชไซเอ็นก็เห็นเช่นกัน

คิ้วของเขาขมวดเป็นปมแน่น

เขาไม่นึกว่าจุดทำแต้มหลักสองจุดที่เคยไว้ใจได้ จะโดนกดดันได้ง่ายดายขนาดนี้

แถมดูจากฟอร์มเมื่อกี้ เซ็นเตอร์ของเขาอาจจะโดนคู่แข่งกดดันด้วยซ้ำ

สถานการณ์แย่มาก

เขาต้องหาทางแก้เกม

แต่เกมในสนามไม่หยุดรอความตกใจของพวกเขา

ไซเอ็นเริ่มส่งบอลใหม่

คราวนี้ พอยต์การ์ดไซเอ็นเป็นคนครองบอล

เขาเลี้ยงบอลทีละก้าว เข้าหาแดนของโทโคว

ได้รับบทเรียนจากพาวเวอร์ฟอร์เวิร์ดและสมอลล์ฟอร์เวิร์ดมาแล้ว เขาจึงระวังตัวแจ

โซจิ ฮานาโทมองคู่แข่งชะลอเกม แสงสีขาววาบผ่านแว่นกรอบทองทันที

เขาไม่รีบเข้าไปแย่ง แต่คำนวณอะไรบางอย่างในใจ

ทว่า ทันทีที่คู่แข่งข้ามครึ่งสนาม เขาก็เริ่มขยับ

เขาหยุดยืนห่างจากพอยต์การ์ดไซเอ็นสองเมตร

เห็นโซจิ ฮานาโทมาดักหน้า

พอยต์การ์ดไซเอ็นหยุดอย่างระมัดระวัง ไม่กล้าบุกต่อ

มุมปากโซจิ ฮานาโทกระตุกยิ้ม

เป็นไปตามคาด คู่แข่งระวังตัวเกินเหตุ ไม่กล้าบุกดุดันเหมือนก่อน

ทั้งสองจึงยืนคุมเชิงกัน

มองโซจิ ฮานาโทที่ยืนห่างออกไปสองเมตร

พอยต์การ์ดไซเอ็นยืนนิ่งอยู่นาน

กัปตันไซเอ็นที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็เริ่มร้อนใจ

เวลาผ่านไปวินาทีแล้ววินาทีเล่า

เมื่อเวลา 24 วินาทีใกล้หมดลง ชู้ตติงการ์ดไซเอ็นรีบวิ่งหาที่ว่าง แล้วตะโกนบอกพอยต์การ์ด

"ทางนี้ ส่งมาเร็ว..."

ได้ยินเสียงเรียก พอยต์การ์ดไซเอ็นไม่ทันคิด ยกมือส่งบอลไปทางต้นเสียงทันที

แสงสีขาววาบผ่านแว่นโซจิ ฮานาโท เผยรอยยิ้มผู้ชนะ

ในเวลาเดียวกัน

ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นขวางทางบอลของพอยต์การ์ดไซเอ็น

ชู้ตติงการ์ดไซเอ็นเห็นแค่เงาวูบ แล้วลูกบาสก็หายไป

อะไรนะ?

เขาเบิกตากว้าง หัวใจกระตุกวูบ รีบหันกลับไปมอง

แล้วเขาก็เห็นร่างสวมเสื้อเบอร์ 95 เลี้ยงบอลพุ่งตรงไปที่แป้นฝั่งตัวเอง

“ไม่ ไม่ แบบนี้ก็ไม่เห็นฝีมือที่แท้จริงของท่านกิงน่ะสิ!”

บนอัฒจันทร์

โมโมอิ ซัทสึกิพึมพำกับตัวเอง

เหตุผลที่เธอมาดูเกมของโซยะวันนี้

ก็เพราะคู่แข่งของโทโควได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งใน 4 จักรพรรดิแห่งเขตโทโด

เธอคิดว่าจะบีบให้โซยะเอาจริงได้บ้าง แต่ผลลัพธ์กลับน่าผิดหวัง

เธอน่าจะรู้ตั้งนานแล้วว่าทีมธรรมดาๆ ไม่มีทางบีบให้โซยะเอาจริงได้หรอก

และเธอก็ไม่นึกว่าทีมระดับ 4 จักรพรรดิจะอ่อนกว่าที่จินตนาการไว้ขนาดนี้

แต่เธอก็ไม่ได้กลับมือเปล่า

อย่างน้อยเธอก็รู้ฝีมือของผู้เล่นคนอื่นในโรงเรียนโทโคว

ถ้าโทโอต้องเจอกับโทโคว คงเป็นงานหนักแน่ เผลอๆ โทโออาจจะแพ้ก็ได้!

สีหน้าโมโมอิ ซัทสึกิจริงจังขึ้น

เธอมองโซยะในสนามโดยไม่รู้ตัว คิดในใจ

'ท่านกิง ถึงฉันจะชอบคุณมาก แต่ฉันไม่ออมมือให้หรอกนะ'

ในสนาม

โซยะเลี้ยงบอลเข้าเขตโทษไซเอ็น

ผู้เล่นไซเอ็นแม้จะพยายามวิ่งกลับมากัน แต่ก็ช้าไปก้าวหนึ่ง

โซยะเคลื่อนไหวราวกับอยู่ในที่ว่างเปล่า ยัดลูกบาสลงห่วงสำเร็จ

ถึงจุดนี้

4 ตำแหน่งของไซเอ็นถูกเจาะจนพรุน ความพ่ายแพ้แทบจะแน่นอนแล้ว

ชู้ตติงการ์ดที่เหลืออยู่คนเดียว จะอยู่หรือไม่อยู่ก็ไม่ต่างกัน

เว้นแต่เขาจะพลิกสถานการณ์ได้ ด้วยการกดดันคู่แข่งได้สองคนขึ้นไปพร้อมกัน ไม่งั้นไม่มีหวังเลย

โอชู คุคาวะ คือเป้าหมายแรกที่คู่แข่งจะเจาะ

แต่การจะเอาชนะโอชู คุคาวะ ไม่ใช่งานง่าย

ถ้าไม่มีฝีมือระดับ "ห้าขุนพลไร้มงกุฎ" แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะชนะเขา

ดังนั้น เกมที่เหลือจึงกลายเป็นการเล่นอยู่ฝ่ายเดียว

ไซเอ็นโดนโทโควถล่มยับ

คะแนนค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ

จบควอเตอร์แรก

คะแนนระหว่างโรงเรียนโทโควและโรงเรียนสาธิตไซเอ็นอยู่ที่ 49 ต่อ 15

ผลลัพธ์นี้ทำเอาทุกคนช็อก

ต้องรู้ก่อนนะว่าคู่แข่งคือหนึ่งใน 4 จักรพรรดิ แต่กลับโดนนำห่างกว่า 30 แต้มในควอเตอร์แรก

นี่หมายความว่าโรงเรียนโทโควมีคุณสมบัติที่จะท้าชิงตำแหน่งที่ 1 ในเขตโทโดแล้ว

ตอนนี้ สายตาของทีมโรงเรียนอื่นบนอัฒจันทร์ที่มองโทโควเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ไม่มีอะไรพลิกโผในเกมที่เหลือ

โทโควครองเกมเบ็ดเสร็จ บดขยี้ไซเอ็น

แถมในควอเตอร์ที่สอง

โอชู คุคาวะยังกดดันชู้ตติงการ์ดฝ่ายตรงข้ามจนโงหัวไม่ขึ้น

ภายใต้การกดดันทุกทิศทาง ไซเอ็นพังทลายอย่างสมบูรณ์

จบควอเตอร์ที่สอง คะแนนพุ่งไปที่ 91 ต่อ 33

ต้องบอกว่าไซเอ็นยังมีฝีมืออยู่บ้าง

ไม่อย่างนั้นในควอเตอร์ที่สอง

โทโควคงทำแต้มทะลุ 100 ไปแล้ว และคงไม่ปล่อยให้คู่แข่งทำได้ถึง 30 แต้มหรอก

นี่ก็เป็นเพราะโซยะและคนอื่นๆ ไม่ได้เอาจริงด้วย

ครึ่งหลัง ชินมอน อิจิฟุและคนอื่นไปพัก

โซยะนำทัพตัวสำรอง 4 คนลงสนาม

คราวนี้ โซยะเปลี่ยนบทบาทเป็นศูนย์กลางการจ่ายบอล ปล่อยให้ตัวสำรองเป็นคนทำเกม

เกมเริ่มสนุกขึ้นตั้งแต่ควอเตอร์ที่สาม

ทั้งสองฝั่งผลัดกันรุกรับ เรียกเสียงเชียร์จากอัฒจันทร์ได้เป็นระยะ

แต่ถึงอย่างนั้น ไซเอ็นก็พลิกสถานการณ์ไม่ได้

สุดท้าย โรงเรียนโทโควชนะไปด้วยสกอร์ 200 ต่อ 82

ถึงตรงนี้ โรงเรียนโทโควผ่านเข้ารอบสำเร็จ กลายเป็นหนึ่งใน 4 ทีมสุดท้ายของเขตโทโด

และหลังจากนี้ โทโควจะต้องเจอกับ 3 จักรพรรดิที่เหลือ

พูดให้ถูกคือ เหลืออีก 2 จักรพรรดิ

โซยะและเพื่อนร่วมทีมเดินไปที่ห้องล็อกเกอร์

เมื่อมาถึงหน้าห้องล็อกเกอร์ พวกเขาเจอหญิงสาวผมชมพูยืนรออยู่

หญิงสาวโบกมือให้โซยะก่อน แล้วพูดว่า

“ท่านกิง ไม่เจอกันนานเลยนะคะ”

พูดจบ เธอก็มองคารุบินในอ้อมแขนโซยะแล้วยิ้ม

“ไง! คารุบิน ไม่เจอกันนานเลยนะ!”

เมี๊ยว...

คารุบินเห็นโมโมอิ ซัทสึกิ ก็ทักทายกลับ

เพียงแต่ไม่มีใครฟังรู้เรื่องว่ามันพูดอะไร

โซยะยิ้มตอบ

“ครับ! ไม่เจอกันนานจริงๆ คุณโมโมอิ!”

ชินมอน อิจิฟุและคนอื่นๆ เห็นฉากนี้ เริ่มซุบซิบกัน

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมมีสาวสวยขนาดนี้มารอ?

แฟนโซยะเหรอ?

บ้าเอ๊ย! อิจฉาชะมัด!

…

โซยะมองโมโมอิ ซัทสึกิ แล้วถาม

“มาดูผมแข่งเหรอครับ?”

โมโมอิ ซัทสึกิพยักหน้า

“อื้ม ใช่ค่ะ! ก็เราไม่ได้เจอกันตั้งนานนี่นา!”

“นั่นสินะ ช่วงนี้เป็นไงบ้างครับ? อาโอมิเนะคงไม่ได้ทำให้โมโหใช่ไหม?”

ได้ยินโซยะถาม โมโมอิ ซัทสึกิแก้มป่อง

“ฮึ! เจ้าบบ้านั่น ฉันไม่สนเขาแล้ว!”

เอ่อ...

มุมปากโซยะกระตุก

ดูท่าอาโอมิเนะจะไปกวนโมโหอะไรเข้าจริงๆ!

'จะว่าไป อาโอมิเนะก็ไม่ใช่คนความรู้สึกไวซะด้วยสิ'

โซยะคิดในใจ

โซยะเงยหน้าบอกโมโมอิ ซัทสึกิ

“คุณโมโมอิ รอผมแป๊บนึงนะครับ? เปลี่ยนชุดเสร็จเดี๋ยวออกมาคุยด้วย”

“โอเคค่ะ เชิญเลย! ฉันจะรอตรงนี้นะคะ”

โมโมอิ ซัทสึกิตอบรับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

โซยะอาบน้ำเปลี่ยนชุดในห้องล็อกเกอร์

เขาอุ้มคารุบิน บอกลาทุกคน แล้วเดินออกมา

มองตามหลังโซยะ

คลื่นการนินทาระเบิดขึ้นในห้องล็อกเกอร์ทันที