ตอนที่ 435 อีเล็คตร้า และ ลอรินา!

ตอนที่ 435

อีเล็คตร้า และ ลอรินา!

ก่อนหน้านี้มีข่าวลือบอกว่าบรองซ์ที่เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันเป็นฝีมือของซูไป๋และคาร่าก็ได้รับแต่งตัวให้เป็นคนดูแลบรองซ์จากเกาะนิรันดร์โดยตรง กล่าวได้ว่าตอนนี้บรองซ์กลายเป็นของเกาะนิรันดร์ส่วนหนึ่งแล้ว แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่ข่าวลือที่ยากจะบอกว่าความจริงเท็จของข่าวลือนี้! แต่ตอนนี้ซูไป๋ได้เป็นคนยอมรับมันออกมาเองทำให้อธิการบดีตกใจมาก ทันใดนั้นอธิการบดีก็ตัดสินใจเปลี่ยนแผนการอย่างรวดเร็วและมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้แผนการอย่างใช้มหาวิทยาลัยของเขาในการสร้างชื่อเสียงให้เกาะนิรันร์ และเปลี่ยนเป็นผลประโยชน์ร่วมกันแทน!

มหาวิทยาลัยโคมลัมเบียสามารถให้อะไรกับทางเกาะนิรันดร์ได้บ้าง? ประกาศนียบัตร? ชื่อเสียง? เกาะนิรันดร์ต้องการอะไร?

อธิการบดีคิดไม่ออกว่าซูไป๋ต้องการอะไรกันแน่ ถึงแม้ว่าซูไป๋จะบอกให้เขาติดต่อคาร่า แต่มันก็คงจะดีกว่าถ้าหากเขาได้รับคำพูดจากปากของซูไป๋ตรง ๆ เมื่อนึกถึงเรื่องนี้อธิการบดีก็ยิ้มขึ้นมาและพูดขึ้นมาว่า "ผมจะไปทำแผนงานโดยละเอียดมาให้คุณดูอีกครั้ง ซึ่งมันน่าจะใช้เวลาสักพักหนึ่ง นอกจากนี้ช่วงเย็นทางมหาวิทยาลัยจะมีจัดงานเลี้ยงต้อนรับคุณซูไป๋ ถ้าหากคุณซูไป๋ยินดีเข้าร่วม ผมเชื่อว่าทุกคนจะต้องตื่นเต้นมากอย่างแน่นอน และก่อนที่งานเลี้ยงต้อนรับจะเริ่มขึ้นผมจะรีบทำแผนงานให้เสร็จแล้วให้คุณซูไป๋ดู แต่ถ้าหากคุณซูไป๋ไม่สะดวกก็ไม่เป็นอะไรครับ เดี๋ยวผมจะไปที่บรองซ์และติดต่อคุณคาร่าในภายหลัง"

เมื่อเห็นอธิการบดีพยายามชวนเขาให้อยู่ต่อซูไป๋ก็อยากที่จะปฏิเสธได้ และถ้าหากแผนงานที่อธิการบดีเอามาเสนอมันสมเหตุสมผลและมีประโยชน์จริง ๆ ซูไป๋ก็ไม่รังเกียจที่จะร่วมมือกับเขา แต่ถ้าหากอธิการบดีต้องการหวังผลประโยชน์จากเขาเพียงฝ่ายเดียวเขาก็ทำได้แต่ปฏิเสธ!

เขามีเงินและไม่ได้สนใจเงิน แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะเอาเงินของเขาไปง่าย ๆ เหมือนกับคนโง่ได้!

"ถ้าหากคุณซูไป๋สนใจผมจะให้ลอรินาพาคุณไปเดินชมรอบ ๆ มหาวิทยาลัยก่อน ส่วนตอนเย็นพวกเรามาเจอกันในงานเลี้ยงต้อนรับ!" อธิการบดีพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

ซูไป๋ยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมกับพยักหน้า!

ลอรินา เป็นผู้หญิงผมบลอนด์ยาวรูปร่างผอมเพรียวและมีหน้าอกใหญ่!

การที่อธิการบดีบอกให้ลอรินาเป็นคอยดูแลซูไป๋มันย่อมมีเหตุผล เพราะถึงอย่างไรแล้วสาวสวยมันก็ยังมีประโยชน์ในเรื่องของความน่าดึงดูด ถ้าหากเปลี่ยนตัวเองเป็นผู้ชายมีใครบ้างจะไม่สนใจ? ดังนั้นการใช้ผู้หญิงสวยมันสามารถช่วยดึงดูดเพศตรงข้ามและสร้างความประทับใจแรกเห็นได้!

ในระหว่างพาเดินชมมหาวิทยาลัยโคลัมเบียซูไป๋ก็พบว่าลอรินาเป็นคนเงียบกว่าที่คิด และมีการพูดแนะนำมหาวิทยาลัยเป็นครั้งคราวเท่านั้น นอกจากนี้ซูไป๋ยังพบว่าเธอเป็นหญิงสาวที่ค่อนข้างไร้เดียงสาและยังชอบดู ‘อลิซในแดนมรณะ (Alice In Wonderland)’ และยังเป็นหญิงสาวที่รักในการจินตนาการ

นี่เป็นเรื่องแปลกมากเพราะในช่วงเด็กเธอไม่ค่อยชอบเรื่องราวเกี่ยวกับแฟนตาซีสักเท่าไหร่

พอถึงช่วงเย็นซูไป๋และลอรินาก็เดินมาที่งานเลี้ยงต้อนรับด้วยกัน

ซึ่งดูเหมือนว่างานเลี้ยงต้อนรับนี้จะมีข้อกำหนดการเข้าร่วมที่ค่อนข้างสูงมาก เพราะมันไม่ใช่ทุกคนที่สามารถเข้าร่วมได้และมันไม่ได้มีเพียงแค่นักศึกษา อาจารย์ หรือคนในมหาวิทยาลัยเท่านั้น มันให้ความรู้สึกเหมือนกับงานเลี้ยงของคนชนชั้นสูง! ทำให้หลังจากที่ซูไป๋เดินเข้ามาในงานมันก็ทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของทุกคนทันที

การปรากฏตัวของซูไป๋ทำให้งานเลี้ยงเต็มไปด้วยความคึกครื้นขึ้นมาทันที ยิ่งไปกว่านั้นภายในงานเลี้ยงแห่งนี้ตัวตนของซูไป๋ถือได้ว่ายิ่งใหญ่มากที่สุด ซูไป๋เป็นคนที่มีความสามารถ หล่อเหลา และเป็นจุดสนใจของทุกคน หลังจากนั้นไม่นานก็เริ่มมีคนเดินเข้ามาทักทายซูไป๋ที่ละคนไม่จะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ซึ่งมันก็มีผู้หญิงบางคนที่ไม่เต็มใจที่จะต้องแยกตัวออกมาจากซูไป๋หลังจากยืนคุยได้สักพักหนึ่ง

หลังจากคนพวกนั้นแยกตัวกันออกไปจนหมดซูไป๋และลอรินาก็เดินมานั่งลงที่บาร์ พร้อมกับลอรินาที่พูดขึ้นมาว่า "ฉันจะไปสั่งอาหารให้คุณก่อน"

"ขอบคุณ!"

ซูไป๋พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มและหันไปพยักหน้าให้ทางบาร์เทนเดอร์เพื่อให้เสิร์ฟไวน์และหยิบไวน์ขึ้นมาจิบเล็กน้อย

"ลอรินา เธอสวยมาก!" หลังจากจิบไวน์ซูไป๋ก็ได้ยินเสียงใครบางคนพูดขึ้นมาจากทางด้านข้างของเขา

เมื่อเห็นไปมองด้านข้างซูไป๋ก็มองเห็นผู้หญิงคนชุดเดรสสีแดงเข้มนั่งอยู่

ผู้หญิงคนนี้ผิวของเธอค่อนข้างคล้ำเล็กน้อยส่วนรูปร่างและหน้าตาของเธอจัดว่าดีมาก แต่เมื่อเห็นใบหน้าของเธอซูไป๋ก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "ฉันเหมือนเคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อนเลย!"

ผู้หญิงคนนั้นถอนหายใจและหัวเราะออกมาเล็กน้อย "วิธีเข้าหาสาวของคุณค่อนข้างล้าสมัยแล้ว และมันคงน่าอายเกินไปที่ราชาแห่งเกาะนิรันดร์จะใช้วิธีเข้าหาคนอื่นแบบเก่า ๆ แบบนี้?"

"ไม่ว่าจะเป็นแมวดำหรือแมวขาวมันก็จับหนูได้เหมือนกัน!" ซูไป๋พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

"อย่างลอรินา ด็อดสัน? แน่นอนว่าการเดทกับเธอมันค่อนข้างง่ายและมันคงจะน่าตื่นเต้นมากเช่นกัน!" ผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

"ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น?" ซูไป๋ถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ภรรยา และ สาวไม่เวอร์จิ้น" ผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

"ภรรยา สาวไม่เวอร์จิ้น? คำสองคำนี้มันช่างขัดแย้งกันจริง ๆ ลอรินาแต่งงานแล้ว? ทำไมฉันถึงไม่เห็นเธอสวมแหวน!" ซูไป๋ไม่คิดเลยว่าลอรินาจะแต่งงานแล้ว อย่างน้อยเขาก็ไม่คิดว่าเธอจะแต่งงานเร็วมากขนาดนี้!

"ถ้าหากคุณถูกพ่อแม่ขายให้กับชายวัย 80 ปีเพื่อเป็นภรรยาของเขาหรือชายชราที่เป็นอมพาตอยู่บนเตียงคุณคงอายจนไม่กล้าสวมแหวนหรือแม้กระทั่งบอกคนอื่นอย่างแน่นอน!" มุมปากของผู้หญิงคนนั้นยกขึ้นเล็กน้อยเหมือนการดูถูกและพูดขึ้นมาต่อว่า "คุณไม่คิดว่าการออกเดทกับเธอมันไม่น่าตื่นเต้นหรอ? บางทีการทำอะไรลับหลังสามีของเธอมันก็น่าตื่นเต้นไปอีกแบบ ... "

"เอ่อ ... "

ซูไป๋รู้สึกใบ้กินเล็กน้อย "คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?"

"การหาข่าวไม่ใช่เรื่องยาก" ผู้หญิงคนนั้นยักไหล่เล็กน้อย!

"แต่ไม่เคยมีใครหาข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้! ความคิดของคุณ ... ตอนนี้ฉันคงแปลกมากใช่ไหม? คุณไม่คิดว่าชีวิตมันน่าเบื่อบ้างหรอ?"

"คุณเบื่อชีวิตตัวเอง?" ซูไป๋หัวเราะออกมาเล็กน้อย "ดังนั้นคุณก็เริ่มมองหาความตื่นเต้น? คุณชื่ออะไร?"

"อีเล็คตร้า ฟอร์จูน"

หลังจากอีเล็คตร้าบอกชื่อของเธอจบ ลอรินาก็เดินกลับมาพร้อมกับอาหารในมือของเธอ

อีเล็คตร้าเหลือบมองไปที่ลอรินาและซูไป๋ก่อนที่เธอจะหยิบไวน์ตรงหน้าของเธอขึ้นมาดื่มและหันไปกระซิบกับซูไป๋เบา ๆ ด้วยรอยยิ้มว่า "คุณลองเอาข้อเสนอของฉันไปพิจารณาดู ... มันน่าตื่นเต้นมาก!" หลังจากพูดจบอีเล็คตร้าก็ลุกขึ้นและเดินจากไป

เมื่อมองไปที่ด้านหลังของอีเล็คตร้ามุมปากของซูไป๋ก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมาเล็นน้อย

ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาพบอีเล็คตร้าที่นี่!

"ถึงแม้ว่าอีเล็คตร้าจะเป็นน้องใหม่ แต่เธอก็ค่อนข้างมีชื่อเสียงอย่างมากในมหาวิทยาลัยและมีคนชอบเธอจำนวนมาก!" ลอรินาพูดขึ้นมาเบา ๆ

"โอ้ ... แล้วคุณละ?" ซูไป๋จ้องมองไปที่ลอรินา เธอไม่สามารถบอกได้ว่าตัวเองแต่งงานแล้ว และยังถูกพ่อแม่ขายให้กับชายชราวัย 80 ปีเพื่อเป็นภรรยาของเขา ทำให้ภาพลักษณ์ของเธอจะต้องเสียหายและเป็นม่ายหลังจากนั้นไม่นาน ผู้หญิงธรรมดาคงทนไม่ได้อย่างแน่นอนจริงไหม?

แต่ตอนนี้เธอก็ดูปกติดีไม่ใช่หรอ? แต่ว่า ... บางทีเธออาจจะต้องการให้ตัวเองกลายเป็นเหมือนในนิยายแฟนตาซี? เพราะจินตนาการมักสวยงามเสมอและมันสามารถช่วยให้หลีกหนีจากเป็นความจริงได้?

ลอรินายิ้มและส่ายหัวเล็กน้อยโดยไม่ตอบอะไร

อย่างไรก็ตามภายในหัวของซูไป๋ก็เริ่มจินตนาการภาพไปเรียบร้อยแล้ว จะเกิดอะไรถ้าขึ้นถ้าหากเขาและลอรินายืนอยู่ต่อหน้าสามีของเธอ ... ซูไป๋รีบส่ายหัวไล่ความสกปรกภายในหัวของเขาและพบว่าอีเล็คตร้าน่าทึ่งมากเพราะเพียงแค่ประโยคสั้น ๆ มันก็ทำให้เขาสับสนได้ นี่แหละ ... หัวใจของมนุษย์!

โปรดติดตามตอนต่อไป …