ตอนที่ 417 นอนบนพื้น!

ตอนที่ 417

นอนบนพื้น!

กริ๊ง!

ในขณะที่ซูไป๋กำลังจะเดินออกมาจากร้านพร้อมกับมาริโกะและยูกิโอะประตูก็ถูกผลักเข้ามาอย่างกะทันหันพร้อมกับร่างของคนสองสามคนที่แต่งตัวกันด้วยชุดนินจาพกดาบซามูไรเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว! ยูกิโอะรีบเดินไปยืนอยู่ด้านหน้าของมาริโกะเอาไว้เพื่อปกป้อง ในขณะเดียวกันพวกนินจาพวกนั้นก็ไม่มีการพูดพร่ำทำเพลงและเริ่มโจมตีทันที

ฟิ้ว! ฟิว!

ดาวกระจายหลายอันถูกปาใส่พวกเขาทั้งสามคนอย่างรวดเร็วพร้อมกับนินจาพวกนั้นที่วิ่งเอาดาบซามูไรไปโจมตีใส่พวกซูไป๋ด้วยเช่นกัน

การเคลื่อนไหวของพวกนินจาประสานกันเป็นอย่างดีและเป็นระเบียบแบบแผนมาก!

ยูกิโอะดึงร่างของมาริโกะเอาเพื่อเตรียมหลบการโจมตีของพวกนินจา แต่ก่อนที่เธอจะได้เคลื่อนไหวอะไรทันใดนั้นเธอก็เห็นว่าดาวกระจายมันหยุดอยู่กลางอากาศพร้อมกับซูไป๋ที่โบกมือขึ้นมาเล็กน้อย

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ทันใดนั้นดาวกระจายก็พุ่งกลับไปหาเจ้าของของมันอย่างรวดเร็วและฆ่าพวกนินจาทั้งหมดทันทีพร้อมกับร่างของพวกเขาที่ล้มลงกับพื้น

"ตายหมดเลย? ตายง่าย ๆ แบบนี้เลย?"

ยูกิโอะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ซูไป๋หันไปมองสองสาวเล็กน้อยและพูดขึ้นมาเบา ๆ ว่า "แค่นินจาธรรมดาไม่กี่คนมันจะยากเย็นสักแค่ไหน!"

ยูกิโอะถึงกับพูดไม่ออก ถ้าดูจากการลงมือของนินจาพวกนี้แล้วเห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกฝึกมาเป็นอย่างดี ซึ่งสำหรับคนธรรมดาแล้วนินจาพวกนี้ไม่ใช่นินจาธรรมดาอย่างแน่นอน! เพราะก่อนหน้านี้เธอก็เคยได้รับฝึกฝนวิถีแห่งนินจามาเหมือนกัน ดังนั้นเธอจึงรู้ว่านินจาพวกนี้มันไม่ธรรมดา!

แน่นอนว่าฟังไม่ผิด!

หลังจากที่เธอถูกตระกูลยาชิดะรับเป็นลูกบุญธรรม ยูกิโอะก็ถูกฝึกให้เป็นนินจา

ซึ่งภารกิจของเธอก็คือการปกป้องมาริโกะ!

"การลงมือของพวกเขา ... " ยูกิโอะจ้องมองไปที่ร่างไร้ชีวิตของพวกนินจาและพูดขึ้นมาด้วยความมึนงงว่า "ทำไมลักษณะการลงมือของพวกเขาถึงดูคุ้นเคยมาก?"

"หืม? คุณเคยฝึกเป็นนินจาด้วย?" ซูไป๋หันไปถามกับยูกิโอะ

"เอ่อ ... ตอนเด็กฉันเคยฝึกมันมาบ้างเล็กน้อย" ยูกิโอะรีบอธิบายขึ้นมาด้วยความร้อนรน

"ถึงอยู่ที่นี่ไปเราก็ไม่ได้เบาะแสอะไรเพิ่มเติม เพราะงั้นเรารีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ" ซูไป๋ไม่ได้ถามเซ้าซี้ยูกิโอะไปมากกว่านี้ ทำให้เธอถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

หลังจากออกมาจากร้านซูไป๋ก็พาพวกเธอทั้งสองคนไปหาโรงแรมเพื่อปักหลัก แน่นอนว่าคราวนี้มันไม่ใช่ธีมโฮสเทล แต่เป็นโรงแรม 5 ดาว และเปิดเพียงแค่ห้องเดียวเท่านั้น หลังจากเปิดห้องซูไป๋ก็บอกให้ทางโรงแรมนำอาหารมาให้พวกเขา และนั่งลงบนโซฟาเพื่อพักผ่อน เพราะการที่เขาเล่นสนุกกับสองสาวติดต่อกันมันทำให้เขาเหนื่อยเล็กน้อย

มาริโกะและยูกิโอะวางของลงและนั่งข้าง ๆ ซูไป๋ด้วยอาการเหนื่อยเช่นกัน

โชคดีที่ทางโรงแรมจัดเตรียมอาหารไม่นานและทำการส่งมาที่ห้องของเขา หลังจากกินอาหารเสร็จซูไป๋ก็เข้าไปอาบน้ำทันทีเพราะเขารู้สึกเหนียวตัวมาก

"พี่ ฉันว่าเรามาเดากันดีกว่าว่าใครส่งนินจามาฆ่าพวกเรา" ยูกิโอะหันไปมองทางห้องน้ำที่ซูไป๋เดินเข้าไปเล็กน้อยและหันไปกับซิบกับมาริโกะ "วิธีการลงมือของนินจาพวกนี้ฉันรู้สึกคุ้นเคยมากมันเหมือนกับคนที่เคยสอนฉันตอนเด็ก! ฉันจำได้แล้ว ... พ่อของฉันเป็นคนฝึกนินจาพวกนี้!"

"เธอหมายถึงพ่อของพี่อย่างนั้นหรอ? เป็นไปไม่ได้ ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ของฉันกับเธอจะไม่ค่อยดีกับเขามากนัก แต่เขาก็ไม่น่าจะส่งคนมาฆ่าเรา?" มาริโกะพูดขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ

"บางทีพี่อาจจะมีบางสิ่งที่เขาต้องการ และพี่ ... ไม่ได้มอบให้เขา!" ยูกิโอะเริ่มนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ "พี่จำได้ไหมว่าคุณปู่ได้ให้กล่องใบหนึ่งกับพี่มา ... ก่อนที่จะไปที่ห้องปฏิบัติการ? คุณปู่ยังบอกด้วยว่าให้พี่เก็บเอาไว้และใช้มันเพื่อตัวเองเท่านั้น! ถ้าฉันจำไม่ผิดคุณพ่อเคยขอกล่องใบนั้นจากพี่ แต่พี่ก็ปฏิเสธ!"

มาริโกะค่อย ๆ พยักหน้าอย่างช้า ๆ ในตอนนั้นคุณปู่ได้มอบกล่องใบหนึ่งให้กับเธอและบอกกับเธอด้วยความจริงจังว่าอย่ามอบมันให้กับเขาและเปิดกล่องใบนี้ได้ก็ต่อเมื่อตระกูลถูกทำลาย ซึ่งตอนนั้นพ่อของเธอได้ขอกล่องใบนี้จากเธอแต่เธอก็ไม่ได้ให้ไป ด้วยเหตุผลนี้เองทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกมันค่อย ๆ แย่ลงเรื่อย ๆ ถึงแม้ว่าตอนนี้ตระกูลยาชิดะเกือบจะล่มสลายลง แต่เธอก็ยังไม่เคยเปิดกล่องใบนั้นออกมาเลย

"เพราะกล่องใบนั้น? แต่ว่า ... " มาริโกะยังรู้สึกว่าเรื่องนี้มันยังไม่ค่อยสมเหตุสมผล ในกล่องใบนั้นมันมีอะไรถึงกับทำให้พ่อของเธออยากฆ่าลูกสาวของตัวเอง?

แต่ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริง ๆ เธอจะทำยังไงดี?

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเธอจะบอกเรื่องนี้กับซูไป๋อย่างไรดี? ถ้าเธอบอกความจริงตัวตนของเธอจะไม่ถูกเปิดเผยอย่างนั้นหรอ? หรือว่าเธอจะไม่บอกดี? แต่ถ้าซูไป๋ค้นหามันเจอด้วยตัวเองละ?

หลังจากลังเลอยู่นานมาริโกะก็ยังตัดสินใจไม่ได้สักที

ในขณะเดียวกันตอนนี้ซูไป๋ก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำเพียงผืนเดียวและเดินตรงไปที่กระเป๋าของเขาหยิบปลอกคอออกมาและเดินกลับไปหาสองสาว

เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของซูไป๋ มาริโกะและยูกิโอะก็ประหลาดใจเล็กน้อย

"ฉันเจอเจ้าสิ่งนี้ในร้านของคุณและเห็นมันน่าสนใจดีก็เลยเอามาด้วย คุณช่วยใส่ให้ยูกิโอะหน่อย!"

"หืม? ทำไมฉันต้องใส่ด้วย?" ยูกิโอะตกตะลึงครู่หนึ่งและพูดปฏิเสธโดยไม่ลังเล ทำไมเธอจะต้องใส่เจ้าสิ่งที่น่าอับอายอันนี้ด้วย?

ซูไป๋ไม่ได้โกรธที่ยูกิโอะปฏิเสธเขาและหันไปพูดกับมาริโกะด้วยรอยยิ้มว่า "ถ้ายูกิโอะไม่ใส่งั้นคุณก็ต้องเป็นคนใส่แทนแล้วล่ะ … คุณคงไม่ปฏิเสธคำขอของฉันใช่ไหม?"

ถ้าหากเธอปฏิเสธอีกคนมันจะเกิดอะไรไหม? ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้พวกเธอยังจะต้องมีซูไป๋คอยปกป้องและสิ่งน่าอายยิ่งกว่านี้ก็เคยทำมาแล้ว ดังนั้นการใส่เจ้าสิ่งนี้เอาไว้มันก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากมาย เมื่อตัดสินใจได้ได้แล้วมาริโกะก็เตรียมมือไปหยิบปลอกคอในมือของซูไป๋มา ในขณะเดียวกันเมื่อยูกิโอะเห็นการเคลื่อนไหวของมาริโกะเธอก็รีบเอื้อมมือไปหยิบปลอกคอจากมือของซูไป๋มาใส่ไว้ที่คอของเธออย่างรวดเร็ว "ก็แค่ใส่มันเอง!"

ซูไป๋ไม่แปลกใจในการกระทำของยูกิโอะเลย

"คุณดูดีมากเลยเวลาใส่มัน ดังนั้นในอนาคตใส่ให้ฉันดูบ่อย ๆ หน่อยนะ" ซูไป๋พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม "ตอนนี้ดึกมากแล้วไปพักผ่อนกันดีกว่า"

"โอ้! เกือบลืมไปคุณนอนได้แค่บนพื้นนะ ห้องนี้มันมีพรมอยู่เพราะงั้นคุณไม่ต้องกลัวจะเป็นหวัด" ซูไป๋หันไปพูดกับยูกิโอะและพามาริโกะไปนอนบนเตียงกับเขา!

ยูกิโอะจ้องมองไปที่ซูไป๋ด้วยความโกรธอยู่สักพักหนึ่ง แต่เธอก็พยายามอดทนเอาไว้

มาริโกะต้องการจะพูดอะไรบางอย่างขึ้นมา แต่ซูไป๋ก็ไม่ให้โอกาสเธอได้พูดเลย ทำให้เธอได้แต่หันไปมองยูกิโอะด้วยสายตาขอโทษ

เธอไม่รู้ว่าทำไมซูไป๋ถึงได้ทำแบบนั้นกับยูกิโอะ แต่ตอนนี้เธอก็ทำอย่างสุดความสามารถแล้ว!

ซูไป๋นอนลงบนเตียงโดยมีมาริโกะอยู่ในอ้อมกอด ส่วนยูกิโอะก็ได้แต่นอนลงบนพรมด้วยความโกรธ เสียใจ และกังวลในเวลาเดียวกัน

จู่ ๆ ซูไป๋ก็พุ่งเป้ามาที่เธอแบบนี้หรือว่าเขาจะรู้แล้วว่าเธอพยายามจะฆ่าเขา? แต่ถ้าเขารู้จริง ๆ แล้วทำไมเขาถึงยังให้พวกเธอนอนอยู่ที่นี่กับเขาอยู่อีก? เขาไม่กลัวว่าพวกเธอจะลงมือฆ่าเขาอีกครั้งอย่างนั้นหรอ? ในขณะที่ยูกิโอะกำลังคิดเรื่อยเปื่อยเธอก็ผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว ซึ่งในขณะที่เธอกำลังหลับอยู่ในเธอก็ได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังขึ้นมา และเมื่อเธอลืมตาขึ้นมามองด้วยความสะลึมสะลือเธอก็เห็นว่าตอนนี้มาริโกะกำลังอยู่บนร่างของซูไป๋ ...

ถึงแม้ว่ายูกิโอะและมาริโกะจะยังไม่แน่ใจว่าการลอบฆ่าในครั้งนี้เป็นฝีมือพ่อของพวกเธอหรือไม่ แต่พวกเธอก็ไม่มีทางอื่นนอกจากพักอยู่ที่โรงแรมกับซูไป๋ชั่วคราวเพื่อความปลอดภัย ดังนั้นพวกเธอจึงจะต้องให้ซูไป๋ใช้ประโยชน์จากพวกเธอโดยไม่เต็มใจเพื่อเป็นการตอบแทนเขาที่ช่วยเหลือพวกเธอ

โปรดติดตามตอนต่อไป …