บทที่ 520: ดวงอะไรเทพขนาดนี้? (ฟรี)

ระดับ: ธาตุพลังงานต่างดาวระดับต่ำ

คุณภาพ: ธรรมดา

ชื่อ: เกราะหนาม

เอฟเฟกต์: ความสามารถเชิงรับแบบแอ็กทีฟ หลังเปิดใช้งาน ผิวหนังจะปล่อยหนามออกมานับไม่ถ้วน เพิ่มพลังป้องกัน 50% มีโอกาสสะท้อนกระสุน 20%

มีผลต่อเนื่อง 5 วินาที คูลดาวน์ 10 นาที

พลังของความสามารถนี้จะเพิ่มขึ้นได้จากการใช้งานต่อเนื่องเท่านั้น

สแกนเสร็จเรียบร้อย ฉินเจี้ยนก็เห็นรายละเอียดของธาตุพลังงานต่างดาวชิ้นนี้

“ไม่เลวเลยนะ มีความพิเศษพอสมควร อย่างน้อยก็ดีกว่าพวกสกิลติดตัวห่วย ๆ ที่ไม่โตขึ้นเลย!”

ฉินเจี้ยนยิ้มออกมาทันที แล้วประเมินมันอย่างตรงไปตรงมา ถ้าพูดให้ชัด สกิล เกราะหนาม นี้มีผลคล้ายกับ เกราะสะท้อนแรง ที่เขาใช้อยู่ ซึ่งก็สามารถสะท้อนกระสุนได้เช่นกัน

แต่เกราะของเขาเป็นอุปกรณ์ภายนอก ขณะที่ความสามารถนี้เป็นสกิลที่ปล่อยออกมาจากร่างกายโดยตรง เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นรถถังดูดดาเมจในทันที

เมื่อเทียบกับ โล่เหล็ก แล้ว สกิลนี้น่าจะป้องกันได้รอบตัว 360 องศา แถมยังสะท้อนกระสุนได้อีก แม้จะไม่ป้องกัน 100% เพราะแค่เพิ่มค่าป้องกัน 50% ก็ตาม

ความแข็งแกร่งของสกิลนี้จะมากหรือน้อย ก็คงขึ้นอยู่กับผู้วิวัฒน์เอง

ส่วน โล่เหล็ก นั้น แม้จะป้องกันด้านหน้าได้เกือบ 100% แต่สามด้านที่เหลือกลับไร้การป้องกัน

สรุปคือ แต่ละแบบก็มีข้อดีต่างกันไป ถ้าสกิลแรกจับคู่กับผู้ที่มีร่างกายแข็งแกร่ง ผลลัพธ์ต้องไม่ธรรมดาแน่ ส่วนสกิลหลัง ถ้ามีเพื่อนร่วมทีมคอยคุ้มกันด้านหลัง การลุยประจัญบานก็แทบจะไร้เทียมทาน เว้นแต่จะโดนปืนใหญ่ยิงใส่หัว ไม่อย่างนั้นก็ตายยากสุด ๆ!

งั้นราคาก็จัดให้เท่า ๆ กับโล่เหล็กไปเลย!

โล่เหล็กเคยตั้งไว้ 150 ก้อนคริสตัล งั้นสกิลนี้ก็ตั้งไว้ที่ 120 ก้อน!

แถมยังมีคุณสมบัติเพิ่มพลังได้อีก พอพัฒนาขึ้นเมื่อไหร่ ก็จะยิ่งไร้เทียมทาน! พวกที่อยากเป็นสายแทงก์ต้องแย่งกันซื้อแน่นอน!

คิดได้แบบนั้น ฉินเจี้ยนก็ตั้งราคาทันที ใส่มันลงกระเป๋า จากนั้นเดินไปที่จุดที่เคยจุดกองไฟไว้ แล้วจุดไฟขึ้นใหม่

ในทันทีนั้นเอง ฝูงแมลงตัวเล็กที่บินวนอยู่รอบ ๆ เขาก็พุ่งเข้าหากองไฟพร้อมกัน!

“โห สุดยอดจริง ๆ! นี่แหละที่เขาเรียกว่ารีบไปเกิด!”

ฉินเจี้ยนมองกองไฟแล้วอุทานด้วยความทึ่ง รู้สึกว่าภาพตรงหน้าช่างสวยงามเหลือเกิน!

เขาถึงขั้นรู้สึกประหลาดว่า ข้าง ๆ กองไฟ เหมือนมีสัญลักษณ์แต้มคะแนนลอยขึ้นมาเรื่อย ๆ

ถ้าอธิบายภาพให้เห็นชัด ๆ มันก็เหมือนกับ “¥++++” แบบนี้เลย!

พูดได้เลยว่า ทุกครั้งที่แมลงกระโจนเข้าสู่เปลวไฟ สัญลักษณ์นี้ก็จะกระตุกขึ้นทันที ทำให้เขารู้สึกฟินอย่างบอกไม่ถูก

ถึงแม้จะเป็นแค่จินตนาการของเขาก็ตาม…

หลังจากจัดการกองไฟเสร็จ ฉินเจี้ยนก็ออกจากจุดทรัพยากรแล้วกลับไปที่รถ

ตอนนี้เอ๋อร์หวงก็นอนอยู่บนหลังคารถเหมือนเดิม ฝูงผึ้งก็รวมตัวอยู่ข้างรถอย่างพร้อมเพรียง ถุงพลาสติกที่ใช้เก็บคริสตัลก็แน่นจนป่องออกมาแล้ว

“ลำบากพวกนายแล้ว”

ฉินเจี้ยนลูบหัวเอ๋อร์หวงเบา ๆ แล้วหันไปขอบคุณฝูงผึ้ง จากนั้นก็หยิบถุงขึ้นมาแล้วนับอย่างเร็ว

คริสตัลประมาณ 45 ก้อน อัตราดรอปสูงมาก ดูเหมือนซอมบี้สามตัวจะดรอปหนึ่งก้อนเลยทีเดียว

“ฝั่งพวกเธอได้มากแค่ไหน?”

ฉินเจี้ยนกลับขึ้นรถ แล้วเห็นเจียงอิ๋งเสวี่ยกับอีกคนหนึ่งยังนั่งขุดหัวซอมบี้อยู่ข้างนอก เขาอดไม่ได้ที่จะหยิบวิทยุขึ้นมาถามเจียงอิ๋งเสวี่ย

“ของที่ได้เยอะจนเกินคาดเลย!”

“นั่นสิ! นอกจากคริสตัล ยังได้ธาตุพลังงานต่างดาวด้วยนะ!”

เจียงอิ๋งเสวี่ยตอบมาพร้อมเสียงถอนหายใจ และวินาทีถัดมา เสิ่นไห่ตงก็มารับสายแล้วเสริมต่อทันที

“หา? เจอธาตุพลังงานต่างดาวด้วยเหรอ?”

ดวงตาของฉินเจี้ยนสว่างวาบขึ้นมา เห็นได้ชัดว่า “ดีล” กำลังมาอีกครั้ง ก่อนหน้านี้สองคนนี้รวยเละจากการขายธาตุพลังงานต่างดาวให้เขา ดังนั้นรอบนี้ก็คงไม่ต่างกัน!

“ใช่เลย เจอสองชิ้นติดกันเลยนะ ตอนนี้ก็ยังหาต่ออยู่!”

เสิ่นไห่ตงตอบกลับมา ทำเอาฉินเจี้ยนประหลาดใจอีกครั้ง เขารีบลงจากรถแล้วเดินไปทางสองคนนั้น

พอเขาไปถึงใกล้ ๆ จู่ ๆ ทั้งสองคนก็ร้องออกมาพร้อมกันด้วยเสียงตกใจ

“อ๊า! ชิ้นที่สาม!”

เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้พวกเขาเก็บของได้เพียบจริง ๆ เจอธาตุพลังงานต่างดาวอีกชิ้นหนึ่ง!

ซอมบี้แค่ไม่ถึงห้าสิบตัว แอบซ่อน “ของดี” เอาไว้ตั้งหลายชิ้นขนาดนี้!

พอเคลียร์ซากทั้งหมดเสร็จ พวกเขาก็ได้คริสตัลรวม 21 ก้อน กับธาตุพลังงานต่างดาวอีก 3 ชิ้น

“เฮ้ย ดวงพวกเธอดีกว่าฉันอีกแหะ!”

ฉินเจี้ยนถึงกับอิจฉานิด ๆ

“แหะ ๆ เสียดายมั้ยล่ะ ที่ปล่อยฝั่งนี้ให้พวกเรา?”

เจียงอิ๋งเสวี่ยถามเสียงเจ้าเล่ห์

ฉินเจี้ยนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับอย่างติดตลกเหมือนกันว่า “เสียดายสิ ฉันน่าจะให้พวกเธอนั่งอยู่ในรถ แล้วให้เอ๋อร์หวงกับฝูงต่อไปลุยฝั่งนี้แทน จะได้ประหยัดทั้งแรง เวลา แล้วก็ต้นทุน…”

เจียงอิ๋งเสวี่ยกับอีกคนรู้ดีว่าเมื่อกี้มีฝูงผึ้งช่วยฉินเจี้ยนลุย เพราะเสียงสู้รบมันดังสนั่นขนาดนั้น ใครจะไม่ได้ยิน?

“ว่าแต่…เมื่อไหร่พวกเราจะได้เอ๋อร์หวงกับซานหวงคืนสักทีนะ…”

เจียงอิ๋งเสวี่ยถามด้วยความอยากรู้ จริง ๆ เธออยากถามเรื่องนี้มานานแล้ว เพราะเอ๋อร์หวงเลเวลสูงกว่าผึ้งตัวอื่น ทำให้ผึ้งทุกตัว รวมถึงเอ๋อร์หวงกับซานหวง ต้องฟังคำสั่งของต้าฮวงไปโดยปริยาย…

“งั้นลองเรียกดูสิ ว่าพวกมันตอบรึเปล่า”

ฉินเจี้ยนก็รู้เรื่องนี้เหมือนกัน เลยเตือนด้วยน้ำเสียงใจดีว่า “ตอนนี้ฝูงต่อว่างอยู่ เอ๋อร์หวงคงไม่เข้มงวดมาก ถ้าเรียกแล้วไม่ตอบ เดี๋ยวฉันสั่งให้เอ๋อร์หวงปล่อยพวกมันออกจากกลุ่มก็ได้”

“โอเค งั้นเราจะลองเรียกดูก่อน ถ้าไม่ได้ผลค่อยรบกวน!”

เจียงอิ๋งเสวี่ยพูดพลางยักไหล่

หลังจากนั้น เจ้าอาจารย์กับศิษย์ก็เดินมาหยุดอยู่หน้าฝูงผึ้ง มองดูกันอยู่นาน แล้วก็เริ่มเรียกชื่อ

“เอ๋อร์หวง!”

“ซานหวง!”

“ตายล่ะ พระเจ้า พวกเธอสองตัวอยู่ไหนกัน ฉันดูไม่ออกเลย!”

“อาจารย์คะ หนูว่าเราควรหาวิธีทำเครื่องหมายไว้บนตัวเอ๋อร์หวงกับซานหวงนะ”

“จะใช้เครื่องหมายแบบไหนล่ะ?”

“ผูกกระดิ่งไว้ที่โคนหาง?”

“ไม่ไหวมั้ง! มันอาจจะเห็นได้ชัด แต่ต้องทำให้พวกมันอึดอัดแน่ ๆ!”

ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังเถียงกันเรื่องวิธีทำเครื่องหมาย ผึ้งอ้วนกลมสองตัวก็ค่อย ๆ บินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขา

“อ๊ะ! นั่นเอ๋อร์หวงใช่มั้ย?”

“ซานหวง?”

ทั้งสองคนรู้สึกตัวในทันที แล้วรีบกอดผึ้งตรงหน้าทั้งคู่ไว้แน่น

พวกมันก็คือเอ๋อร์หวงกับซานหวงจริง ๆ แม้จะดูเหมือนกันหมด แต่สองคนนี้ก็ไม่กอดผิดตัวเลย

ฉินเจี้ยนเดินเข้ามาตอนนี้แล้วพูดว่า “งั้นเอาแบบนี้มั้ย ฉันจะสั่งให้เอ๋อร์หวงแยกพวกมันออกจากฝูงก่อน พอเลเวลสองเมื่อไหร่ ตัวฉันเองจะไว้ใจให้เอ๋อร์หวงดูแลพวกมันร่วมกันเลย บางทีทั้งสามตัวนี้อาจจะกลายเป็นเพื่อนรัก ช่วยกันบริหารฝูงก็ได้!”

เจียงอิ๋งเสวี่ยตบมือทันทีหลังได้ยิน “ดีมาก! แผนนี้สมบูรณ์แบบ! ฉันจะได้เลี้ยงเอ๋อร์หวงเอง แล้วก็เล่นกับเขาทุกวันเลย!”

“นี่แหละที่เขาเรียกว่า ‘โตไปฉันจะเป็นเหมือนเธอ’ ฮ่าฮ่า พวกเราสามคนคือผู้นำฝ่ายมนุษย์ ส่วนพวกมันสามตัวก็เป็นผู้นำของฝูงผึ้ง!”

“จริงเลย พวกเราเหมือนจะกลายเป็นผู้นำระดับสูงกันแล้วนะ”

พอได้ยินคำพูดของเสิ่นไห่ตง ฉินเจี้ยนก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย พูดจริง ๆ คือ สองคนนี้ตามเขาทุกวันจนกลายเป็นมือขวาไปแล้ว พนักงานคนอื่นก็เห็นพวกเขาเป็นเบอร์สองกับเบอร์สามของที่หลบภัยอย่างไม่ต้องสงสัย

และพูดตามตรง ทั้งสองก็ถือเป็นเบอร์สองกับสามจริง ๆ เพราะพวกเขาคือคนที่เขาไว้ใจที่สุดในตอนนี้ และหากวันหนึ่งพนักงานในทีมเพิ่มมากขึ้นจนเขาดูแลไม่ไหว เขาก็จะต้องมอบหน้าที่บางส่วนให้สองคนนี้แน่นอน

จบบทสนทนา ฉินเจี้ยนก็เปลี่ยนเรื่องทันที

“ส่งธาตุพลังงานต่างดาวมา เดี๋ยวฉันประเมินให้ แล้วพวกเธอจะขายให้ฉันเอง ฉันรู้น่าว่าพวกเธอก็อยากขายอยู่แล้ว!”

“ไม่แน่หรอก ใครจะรู้ บางทีมันอาจจะมีสกิลเทพก็ได้ ถ้าเจอแบบนั้นพวกเราขอเก็บเองนะ!”

เจียงอิ๋งเสวี่ยกระพริบตาให้เขาพลางพูด

ฉินเจี้ยนก็ยิ้มหวานตอบ แล้วพูดเกลี้ยกล่อมว่า “อย่าแบบนั้นสิ ถ้าเป็นของดี ก็ขายให้ฉันด้วยเถอะ ฉันรับรองว่าจะให้ราคาดีแบบที่พวกเธอปฏิเสธไม่ลงเลย!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………