บทที่ 495: ถูกยกย่องว่าเป็นนางฟ้าอีกครั้ง (ฟรี)

“นั่งๆ เถอะ บอสฉินเป็นคนใจดีและเข้าถึงง่ายแบบนี้เสมอ!”

กัวหมินรีบกดเขาให้นั่งลง พร้อมปลอบใจ

“ได้ครับ”

ฟานหลุนพยักหน้า ในสถานการณ์นี้เขาทำได้เพียงยอมรับอาหารเช้านี้เป็นของขวัญอย่างจนใจ!

หลังจากนั้น ฟานหลุนผู้มีมารยาทก็พาสมาชิกทั้งหมดของเขามาขอบคุณฉินเจี้ยนเป็นเสียงเดียวกันสำหรับอาหารเช้า ทำเอาฉินเจี้ยนรับคำขอบคุณแทบไม่ไหว ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี

ฉินเจี้ยนตัดสินใจไว้แล้วว่าอาหารเช้าที่เรียกกันนั้นคืออะไร เขาเข้าไปเตรียมในบ้าน โดยไม่ได้บอกใครเลยว่าอาหารเช้าจะเป็นอะไร ทำให้ทุกคนยิ่งอยากรู้

ไม่นาน เขาก็ยกจานอาหารเช้าออกมา วางไว้ตรงหน้าทุกคน

“นี่คืออะไรเหรอ?”

“เนื้อเห็ด!”

“เนื้อเห็ด? ผัดเห็ดใส่เนื้อเหรอ?”

“เอ๊ะ แต่ในจานผมไม่เห็นมีเนื้อเลยนะ”

“ของผมก็เหมือนกัน!”

พอรู้ว่าชื่อเมนูคือ “เนื้อเห็ด” ทุกคนก็ยิ่งงง เพราะไม่เห็นเนื้อ มีแต่เห็ดเต็มจาน…

ใช่แล้ว เนื้อเห็ดที่ว่านี้ก็คือเนื้อที่ตัดมาจากมนุษย์เห็ดนั่นเอง ฉินเจี้ยนกำลังเคลียร์ “ของเหลือ” อยู่ เนื้อของมนุษย์เห็ดที่เหลือครึ่งหนึ่ง ตอนนี้กลายเป็นอาหารในจานทั้งหมดแล้ว!

ฉินเจี้ยนยิ้มบางๆ อธิบายอย่างลึกลับว่า “พวกคุณไม่เข้าใจหรอก สาระสำคัญมันอยู่ที่เห็ดต่างหาก!”

“อ๋อ?”

ทุกคนทำหน้าประหลาดใจ จากนั้นก็มีคนเริ่มเดาและถามว่า “นี่คือเห็ดราดน้ำซุปใช่ไหม เนื้อไม่ได้หั่นหรือฉีก แต่เป็นน้ำซุปเนื้อ?”

“ใช่…ใช่แล้ว!”

ฉินเจี้ยนตอบทันทีฉวยโอกาส คิดในใจว่าคนนี้ความเข้าใจในการอ่านสุดยอดจริงๆ สอบเข้ามหาวิทยาลัยต้องได้คะแนนเต็มแน่ๆ เขาแทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่!

พอได้คำยืนยันจากฉินเจี้ยน ทุกคนก็เข้าใจทันที รีบหยิบช้อนส้อมจากกระเป๋ามาเริ่มชิม

“อืม! รสชาตินี้ สมชื่อเนื้อเห็ดจริงๆ!”

“ใช่เลย! รสของเนื้อกับเห็ดผสมกันพอดี!”

“สัมผัสมันแปลกดี แต่ผมกลับชิมไม่ค่อยเจอความเข้มข้นของน้ำซุปเนื้อ เมนูนี้สุดยอดจริงๆ!”

“บอสฉิน ได้รู้จักคุณนี่เยี่ยมมาก! ผมก็ทำอาหารได้นะ ถ้ามีโอกาสในอนาคตขอคำแนะนำหน่อยได้ไหม!”

ทุกคนคุยกันจอแจ ฉินเจี้ยนก็ตอบไปเรื่อยๆ แบบสบายๆ กับบางคน

อาจเป็นเพราะผลทางจิตวิทยา เขารู้สึกว่าตัวเองชิมได้แต่เห็ด ไม่เคยชิมเจอเนื้อเลย ถ้าชิมเจอเนื้อจริงๆ นั่นจะพิสูจน์ได้แค่ว่าเนื้อของมนุษย์เห็ดไม่ “บริสุทธิ์” ไม่ได้ทำมาจากเห็ดล้วนๆ!

“บอสฉิน ขอคุยธุรกิจกับคุณได้ไหมครับ?”

ระหว่างกินดื่มไปครึ่งทาง ฟานหลุนก็อดไม่ไหว เรียกฉินเจี้ยนที่เดินผ่านมาพร้อมถามตรงๆ

“พูดมา อยากได้อะไร! สินค้าในซูเปอร์มาร์เก็ตของฉันตอบโจทย์คุณได้หมด!”

ฉินเจี้ยนตอบตรงไปตรงมา พร้อมโยนรายการราคาซูเปอร์มาร์เก็ตฉินเก่าไปวางตรงหน้าฟานหลุน

ฟานหลุนยังไม่ทันตั้งตัว กัวหมินก็ตกตะลึงไปแล้ว “ซูเปอร์มาร์เก็ต? บอสฉิน คุณ…เปิดซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยเหรอ?”

ท้ายที่สุด เธอหายหน้าไปกว่าสองร้อยตอน แถมช่วงนี้ก็ออกไปจับปลา จะรู้ได้ยังไงว่าฉินเจี้ยนเพิ่งเปิดซูเปอร์มาร์เก็ต

“ใช่ เธอก็ดูได้เหมือนกัน ไม่ใช่ว่าพวกเธอสองคนบอกว่าแบ่งคริสตัลได้เยอะเหรอ สินค้าที่ฉันขายใช้คริสตัลเป็นสกุลเงิน!”

“งั้นก็แปลว่า พวกเราสามารถใช้คริสตัลมาซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตคุณได้?”

กัวหมินถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

“ถูกต้อง!”

ฉินเจี้ยนยิ้มและพยักหน้า

จากนั้นทั้งสองก็หยิบรายการราคาขึ้นมาอ่านอย่างตั้งใจ

“โอ้โห! บอสฉิน คุณขายปืนตรงๆ เลยเหรอ?”

“อะไรเนี่ย! ของแบบนี้ก็ขายด้วย?”

แค่อ่านไปไม่กี่บรรทัด ทั้งสองก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ

ฉินเจี้ยนยิ้มบางๆ ไม่ตอบ ปล่อยให้พวกเขาดูต่อไป

ต่อมา ทั้งสองก็เรียกลูกน้องของตัวเองมาดูด้วย

เพราะคริสตัลที่แบ่งกันไม่ได้อยู่แค่ในมือของกัวหมินกับฟานหลุน พวกเขาแบ่งกันทั้งกลุ่ม เกือบทุกคนได้คริสตัลไปคนละส่วน กล่าวโดยรวม วิธีการแบ่งก็คล้ายกับของเฒ่าปิง

เหตุผลที่ทุกคนได้ส่วนแบ่ง ไม่ใช่แค่เพื่อความร่วมมือ แต่ยังเพื่อให้ทุกคนสามารถเพิ่มค่าสถานะพื้นฐานบางอย่างได้ เสริมความแข็งแกร่งโดยรวมของทีม เพราะในทีมของฟานหลุนมีผู้วิวัฒน์อยู่ จากเสียงแจ้งเตือนในหัวของผู้วิวัฒน์ พวกเขารู้ว่าคริสตัลนิวเคลียสซอมบี้และคริสตัลสามารถกินเพื่อเพิ่มพลังร่างกายได้!

แต่ตอนนี้ พวกเขารู้แล้วว่าคริสตัลมีการใช้งานแบบใหม่ นั่นคือใช้เป็นสกุลเงินแลกเปลี่ยนกับบอสฉิน!

เมื่อเทียบกันแล้ว การใช้เป็นสกุลเงินดูคุ้มค่ากว่า เพราะไม่มีใครโง่ แม้ทุกคนจะได้คริสตัล แต่ก็ไม่ได้มาก กินหมดก็เพิ่มค่าสถานะได้ไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ สิบเปอร์เซ็นต์นั้นจะทำอะไรได้? นอกจากวิ่งเร็วขึ้นนิดหน่อย กระโดดสูงขึ้นหน่อย พอถึงเวลาสู้ประชิดกับมอนสเตอร์หรือมนุษย์ ก็ยังไม่เห็นผลชัดเจน เรียกได้ว่าแทบไม่มีความหมาย!

ท้ายที่สุด ฝ่ายแรกไม่เคยขาดพลัง และการสู้ระยะประชิดก็เสียเปรียบอยู่แล้ว โดนกัดพลาดครั้งเดียวก็จบชีวิต ส่วนฝ่ายหลัง พอเจอสิบคน แปดคนก็มีปืนแล้ว ไม่มีโอกาสให้สู้ประชิดเลย!

ดังนั้น คำพูดเดิมยังใช้ได้เสมอ การเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย สู้เพิ่มคุณภาพชีวิตไม่ได้ เมื่อเทียบกันแล้ว พวกเขายังคิดถึงชีวิตที่มีอาหาร เครื่องดื่ม และเสบียงมากกว่า

“บอสฉิน ผมๆๆ ผมซื้ออันนี้ได้ไหม เค้กหมี่ฝูเป็นของโปรดผมก่อนหน้านี้เลย!”

“ซื้อสิ! คิดว่าคนธรรมดาไม่มีสิทธิ์ซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตฉันเหรอ ฮ่าๆ?”

“บอสฉิน ผมอยากได้ปืนพกนี้ แต่ผมมีคริสตัลแค่ห้าก้อน ปืนนี่ต้องใช้หกก้อน…”

“ซื้อเชื่อได้! เขียนใบค้างไว้ก็พอ!”

“ขอบคุณครับ บอสฉิน!”

“โอ้โห บอสฉิน นี่อะไรเนี่ย ชิปอาวุธปืน? ชิปเสริมพลังมนุษย์?”

“พระเจ้าๆ นี่ของหนักเลย! องค์ประกอบพลังงานต่างดาว!”

“องค์ประกอบพลังงานต่างดาว เกี่ยวกับพลังพิเศษใช่ไหม ใช้แล้วจะกลายเป็นผู้วิวัฒน์เลยหรือเปล่า?”

“ในโน้ตมีเขียนไว้ไม่ใช่เหรอ! ใช่จริงๆ กิน ‘องค์ประกอบ’ นี้แล้วจะกลายเป็นผู้วิวัฒน์!”

ทุกคนแย่งกันดูรายการราคา ส่งเสียงอุทานไม่หยุด เหมือนเด็กจากภูเขาที่เพิ่งเข้ามาในเมือง เห็นอะไรก็รู้สึกแปลกใหม่ไปหมด

ไม่นาน ทุกคนก็หยิบคริสตัลออกมา เตรียมจะใช้จ่ายกับฉินเจี้ยน

ฉินเจี้ยนเตือนพวกเขาว่าไม่ต้องรีบร้อน สินค้าที่อยากได้มีสต็อกไม่จำกัด ไม่ได้หายไปจากชั้นวางในวินาทีถัดไป ให้กินข้าวให้สบายใจ แล้วค่อยกรอกรายการสั่งซื้อ สุดท้ายเขาจะไปหยิบของมาให้

“โอเคๆ ทุกคน กินข้าวกันอย่างสบายใจ!”

ได้ยินการจัดการของฉินเจี้ยน ฟานหลุนก็รีบโบกมือเตือนทุกคน แล้วทุกคนก็กลับไปนั่งกินเนื้อเห็ดต่ออย่างเชื่อฟัง

“บอสฉินทั้งหล่อมาก ทั้งอายุน้อย ตัวตนลึกลับ แต่กลับอ่อนโยนและมีปัญญา!”

“นี่มันนางฟ้าที่ลงมาจากสวรรค์ชัดๆ!”

ระหว่างกิน ฟานหลุนก็คิดสองประโยคนี้อย่างตื่นเต้น

พูดถึงตรงนี้ เขาไม่ได้เป็นคนเดียวที่คิดแบบนั้น หลายคนเคยบรรยายฉินเจี้ยนว่าเป็นนางฟ้า หรือไม่ก็บอกว่าเป็นเทพที่จุติลงมาในโลกมนุษย์

และไม่ใช่แค่ฉินเจี้ยน เจียงอิ๋งเสวี่ยกับเสิ่นไห่ตงก็เคยถูกยกย่องอย่างกว้างขวางเช่นกัน…

พอทุกคนกินกันเกือบอิ่ม ก็ช่วยกันกองจานไว้ด้วยความรู้ตัว กัวหมินพาพี่น้องของเธอหยิบน้ำยาล้างจานที่ยึดมาได้ก่อนหน้านี้ เทน้ำใส่อ่าง แล้วเริ่มล้างจาน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………