บทที่ 490: ประตูถล่ม (ฟรี)

“ข้อมูลนายแม่นเกินไปหน่อยไหม ฉันยังไม่ได้บอก AI ตัวอื่นเลยนะว่ากำลังเสริมสร้างร่างกาย!”

ฉินเจี้ยนอดบ่นไม่ได้ เขายังไม่ได้บอกแม้แต่ระบบเองด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าระบบน่าจะรู้เรื่องการเสริมสร้างร่างกายของเขาอยู่แล้วก็ตาม…

“ฮิฮิ หยิบขึ้นมาดูสิ”

กะโหลกยิ้มอย่างชั่วร้าย พร้อมเตือนเขา

จากนั้น ฉินเจี้ยนก็หยิบของขวัญชิ้นเล็กขึ้นมาดูข้อมูล มันดูเหมือนลูกแก้วใสคล้ายแก้ว โปร่งใสประณีต ภายในมีของเหลวไหลเวียนอยู่

ลูกแก้วลงทะเบียนผู้วิวัฒน์: สามารถวัดค่าความแข็งแกร่งโดยรวมของผู้วิวัฒน์ได้อย่างแม่นยำ และบันทึกข้อมูลลงในลูกแก้ว สามารถรวมเข้ากับเครื่องตรวจจับความสามารถได้!

ข้อมูลเรียบง่าย คำอธิบายก็เรียบง่ายเช่นกัน

“ลูกแก้วลงทะเบียน? แถมยังรวมกับเครื่องตรวจจับความสามารถได้อีก!”

ดวงตาของฉินเจี้ยนเป็นประกายขึ้นมาทันที ให้ตายสิ มันยังรวมไอเทมได้อีกด้วย กะโหลกนี่คิดมาครบจริง ๆ!

“ขอบคุณนะ!”

ฉินเจี้ยนขอบคุณกะโหลก

“ไม่เป็นไร”

หลังจากนั้น ฉินเจี้ยนก็หยิบเครื่องตรวจจับความสามารถออกมา แล้วรวมเข้ากับลูกแก้วลงทะเบียน

ในทันที อุปกรณ์ที่ดูเหมือน “เครื่องแปลงร่างอุลตร้าแมน” ก็กลายเป็นคล้ายคทาเวทมนตร์! ด้านล่างเป็นด้าม ด้านบนเป็นลูกแก้ว!

“อืม รู้สึกเหมือนกลายเป็นนักเวทในพริบตาเลยแฮะ”

ฉินเจี้ยนบ่นเบา ๆ แถมยังตั้งใจถือมันแล้วโบกไม้โบกมือ ดูว่าจะปล่อยคลื่นพลังอะไรออกมาได้ไหม…

ตอนนี้ เครื่องตรวจจับที่รวมกันแล้ว สามารถตรวจสอบได้ทั้งพลังโดยรวมของเป้าหมาย และความสามารถของอีกฝ่าย!

“แบบนี้ก็ดีแล้ว พนักงานที่เป็นผู้วิวัฒน์ก็มีไม่น้อยแล้ว ถึงตอนนั้นฉันจะลงทะเบียนข้อมูลพวกเขาไว้ ถ้ามีภารกิจพิเศษในอนาคต จะได้ส่งกลุ่มหัวกะทิพวกนี้ออกไป! ยังไงพวกเขาก็แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดา จะปล่อยให้พรสวรรค์สูญเปล่าไม่ได้”

ฉินเจี้ยนคิดต่อในใจ ในเมื่อพี่เฉียงยังมีทีมผู้วิวัฒน์อยู่ใต้บังคับบัญชา เขาเองก็ต้องมีบ้างสิ! ถ้ามีพนักงานผู้วิวัฒน์มาลงทะเบียนกับเขา บริหารจัดการ และดูแลพวกเขาบ้างเป็นครั้งคราว ก็คงดีไม่น้อย!

แน่นอนว่า ก่อนจะให้พนักงานมาลงทะเบียน เจ้านายเองก็ต้องลงทะเบียนก่อน!

ฉินเจี้ยนยกลูกแก้วลงทะเบียนเล็งไปที่ตัวเองทันที ลูกแก้วบนคทาก็เริ่มหมุนช้า ๆ

ไม่นาน ข้อมูลประจำตัวของฉินเจี้ยนก็ถูกบันทึกเข้าไป!

ฉินเจี้ยน: ผู้วิวัฒน์ระดับสาม ระยะเริ่มต้น

ความสามารถ: ไม่มี

ความถนัดพิเศษ: โลภผลประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ, ขี้เหนียว, หลอกลวง, นายทุนมือใหม่…

“เฮ้ ๆ ๆ เดี๋ยวก่อน ความถนัดพวกนี้มันอะไรกัน?”

เมื่อเห็นข้อมูลของตัวเอง ฉินเจี้ยนก็อึ้งไปทันที

ไม่ต้องพูดถึงว่าทำไมถึงมีหัวข้อความถนัดพิเศษโผล่มาเพิ่ม แล้วทำไมเนื้อหาทั้งหมดถึงเป็นดีบัฟกันหมดล่ะ?

ไม่มีอะไรดี ๆ บ้างเลยเหรอ อย่างเช่น ทำอาหารเก่งอะไรแบบนั้นก็ยังดี!

“มั่ว! มั่วทั้งเพ!”

ฉินเจี้ยนอดตะโกนออกมาไม่ได้ ปากแข็งผิดปกติ

ถึงแม้ว่าเขาน่าจะยกเลิกการลงทะเบียนข้อมูลตัวเองไม่ได้แล้ว แต่ฉินเจี้ยนก็ไม่ได้รู้สึกกดดันทางจิตใจมากนัก

เพราะเอาเข้าจริง นิสัยของเขาก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ เพียงแต่ช่วงนี้เขากำลังค่อย ๆ ปรับปรุงข้อเสียพวกนี้อยู่ และมันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อชีวิตเขามากนัก

แน่นอนว่า ค่อยเป็นค่อยไป ลูกแก้วลงทะเบียนนี้ยังสามารถตรวจจับความถนัดของคนอื่นได้ด้วยใช่ไหม?

ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงยอดเยี่ยมมาก แบบนี้ ถ้าพนักงานผู้วิวัฒน์มีสกิลเสริมอย่างดนตรี หมากรุก คัดลายมือ วาดภาพ หรือแม้แต่ต้มตุ๋น เขาก็จะไม่ให้พวกเขาไปสู้ไปฆ่าอย่างเดียว!

ท้ายที่สุด ตัวตนหลักของพวกเขาก็ยังเป็นมนุษย์ การรู้ความถนัดของพวกเขา จะช่วยให้พัฒนาอาชีพเสริมได้ง่ายขึ้น และยังทำให้เขาใช้ชีวิตได้อย่างอิสระ มีตัวเลือกของตัวเอง

คิดมาถึงตรงนี้ ฉินเจี้ยนก็มองระดับของตัวเองอีกครั้ง: ผู้วิวัฒน์ระดับสาม ระยะเริ่มต้น

“ระยะเริ่มต้น?”

“งั้นก็ต้องมีระยะกลางกับระยะปลายสินะ?”

ฉินเจี้ยนเดาแบบคร่าว ๆ แล้วยิ้มบาง ๆ พึมพำกับตัวเอง “งั้นฉันก็นับว่าเป็นผู้วิวัฒน์ระดับ 3.3333 สินะ?”

“ผู้วิวัฒน์ระดับสามระยะเริ่มต้น ถือว่าเก่งในเมืองนี้ไหมนะ?”

“คงแค่กลาง ๆ มั้ง อย่าว่าแต่จะมีคนระดับเดียวกับฉันกี่คนเลย ถ้าสิ่งนี้เลเวลสูงสุดคือร้อยระดับล่ะ? ฉันอยู่แค่ระดับสามเอง เป็นขยะตัวเล็กชัด ๆ…”

“จำได้ว่าระบบบอกว่าระดับผู้วิวัฒน์แบ่งเป็นสิบระดับใช่ไหม? แต่คำพูดจากปากมันจะเชื่อถือได้แค่ไหนกันเชียว ฉันพนันเลยว่าต้องมีมากกว่าสิบระดับแน่! ต่อให้ไม่ถึงร้อยระดับ ก็ต้องเกินสิบแน่นอน!”

“แต่ก็ยังมีชุดป้องกันอยู่ ร่างกายระดับสามบวกกับชุดป้องกัน ในโลกที่เต็มไปด้วยผู้วิวัฒน์แบบนี้ ฉันก็ยังซ่าต่อไปได้!”

คิดมาถึงตรงนี้ ฉินเจี้ยนก็เก็บเครื่องตรวจจับอย่างพอใจ แล้วเดินออกจากลานบ้าน

จากนั้น เขาก็ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ที่เขาซ่อนต่อมพิษไว้เมื่อวาน และหยิบต่อมพิษลงมา

การปีนต้นไม้สำหรับเขาในตอนนี้ ง่ายเหมือนเดินเล่น ฉินเจี้ยนแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาขึ้นไปอยู่บนต้นไม้แล้วในพริบตา!

“จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าระดับสามของฉันเจ๋งใช้ได้เลยนะ! ไม่ได้ขยะสักหน่อย!”

ฉินเจี้ยนอดยิ้มเจ้าเล่ห์ไม่ได้ ถึงแม้จะยังไม่ได้เข้าสู่การต่อสู้จริง แต่แค่ดูจากรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างการเดินหรือการปีนต้นไม้ ความแข็งแกร่งของเขาก็ดูจะผิดปกติไปแล้ว!

เขาตรวจสอบอัตราการสะสมพิษของต่อมพิษ ทั้งสองอันขึ้นมาถึง 99% แล้ว

99%…

99%?

99%!

“บ้าเอ๊ย!”

ฉินเจี้ยนเกือบจะด่าลั่นออกมาทันที จากนั้นก็รีบยกต่อมพิษขึ้นมา แกว่งไปมาในอากาศ

“ไม่ใช่สิ ทำไมต้องมาเล่นตลกตั้งแต่เช้าแบบนี้ด้วย มันเกินไปไหม?”

“ดูดพิษเพิ่มอีกนิดไม่ได้เลยเหรอ?”

“ขอร้องล่ะ อากาศช่วยสกปรกกว่านี้หน่อยได้ไหม!”

ตอนนี้ พื้นดินยังเปียกอยู่ แสดงว่าเมื่อคืนฝนตกปรอย ๆ อีกครั้ง อากาศที่แทบไม่มีพิษอยู่แล้ว ยังถูกน้ำฝนพิเศษชะล้างซ้ำอีก คำอธิษฐานของฉินเจี้ยนในตอนนี้ ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้…

“เฮ้อ…”

เมื่อเห็นว่าความคืบหน้าของต่อมพิษทั้งสองอันค้างอยู่ที่ 99% ฉินเจี้ยนก็ถอนหายใจ เหมือนจะยอมแพ้เล็กน้อย

เขาทำได้แค่กลับมาสู่ความเป็นจริง หา ซอมบี้ สักตัว ฆ่าเพื่อฝึกหมัดไปด้วย และดูดพิษไปด้วย เติมแถบความคืบหน้าให้เต็ม แล้วอัปเกรดต่อมพิษ

ดังนั้น ฉินเจี้ยนจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากเดินเตร่ไปมาแถว ๆ บ้าน เหมือนนักเลงข้างถนน คอยมองหาซอมบี้

แต่ทันทีที่เขาเดินมาถึงทางเข้าหลังบ้าน เขาก็เห็นบางอย่างบนพื้นไม่ไกลออกไป!

“หืม?”

ฉินเจี้ยนขมวดคิ้วแน่น แล้วรีบวิ่งเข้าไปทันที

ฝีเท้าของเขาลื่นไหลยิ่งกว่าทาน้ำมันที่ฝ่าเท้า เพียงไม่กี่วินาทีก็มาถึงขอบพื้นที่ผิดปกตินั้น

“เชี่ยเอ๊ย!”

ผลลัพธ์คือ พอไปถึงขอบ ฉินเจี้ยนก็พบว่ามันคือหลุมลึกที่ถล่มลงไป เขาสบถออกมา แล้วรีบเบรกตัวเองทันที!

เขาห่างจากการตกลงไปแค่ก้าวเดียวเท่านั้น!

“เฉียดไป!”

“ให้ตายสิ ทำไมพื้นถึงถล่ม แล้วดันถล่มใกล้บ้านฉันด้วย?”

ฉินเจี้ยนเกาหัว ไม่เข้าใจเอาเสียเลย ไม่มีใครรู้ว่าการถล่มครั้งนี้เป็นเรื่องบังเอิญ หรือเป็นสัญญาณของภัยธรรมชาติรอบใหม่…

แต่ในวินาทีถัดมา ฉินเจี้ยนก็ได้ยินเสียงจากเครื่องตรวจจับ: “ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ต่อมพิษแมงมุมทั้งสองอันมีอัตราการสะสมพิษครบ 100% แล้ว กำลังเริ่มวิวัฒน์โดยอัตโนมัติ!”

“โอ้?”

ฉินเจี้ยนชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยิน จากนั้นก็เผลอมองลงไปในหลุมลึกนั้นโดยสัญชาตญาณ

ในตอนนี้ นอกจากหลุมลึกนี้แล้ว ฉินเจี้ยนก็เดาไม่ออกจริง ๆ ว่าต่อมพิษจะไปดูดพิษมาจากที่ไหนได้!

งั้นแปลว่าหลุมนี้ไม่ธรรมดา! หรือข้างในจะเต็มไปด้วยอากาศพิษ?

“หรือว่าข้างในจะมีมอนสเตอร์ซ่อนอยู่?”

ฉินเจี้ยนคิดต่อ พลางสวมแว่นมองกลางคืน นอนราบกับพื้น แล้วยืดคอมองลงไปในหลุมลึก

“มีพื้นนี่นา!”

วินาทีถัดมา ฉินเจี้ยนก็อุทานออกมา ใช่แล้ว หลุมนี้ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดก็เพราะแสงอาทิตย์ส่องลงไปไม่ถึง ความจริงแล้ว จากพื้นดินลงไปถึงก้นหลุมสูงไม่ถึงสิบเมตร และด้านล่างเต็มไปด้วยโขดหินแปลกประหลาดแหลมคม แถมยังมีหิมะกองใหญ่เป็นหย่อม ๆ อีกด้วย…

“เดี๋ยวนะ ทำไมภาพนี้ถึงคุ้น ๆ กันนะ?”

ฉินเจี้ยนชะงักค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ใช่แล้ว นี่มันไม่ใช่รูปลักษณ์และภูมิประเทศของทางเข้าถ้ำก็อบลินหรอกเหรอ!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………