บทที่ 285: มีใครกำลังป่วนอยู่? (ฟรี)
บทที่ 285: มีใครกำลังป่วนอยู่? (ฟรี)
ฉินเจี้ยนยืนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ไม่แน่ใจว่าจะประจำตำแหน่งตรงไหนดี
แต่สุดท้าย...เขากลับตัดสินใจจะออกไป ให้การสนับสนุน ซะอย่างนั้น!
แน่นอนว่า ไม่ใช่ไปช่วยฝั่งพวกเขาเอง แต่ไป ช่วยศัตรู
ยิ่งไปกว่านั้น จุดประสงค์หลักของการช่วยในครั้งนี้...ก็เพื่อ สร้างความวุ่นวาย โดยเฉพาะ!
ก็แหม...สถานการณ์กำลังมันส์แบบนี้ ถ้าไม่มีอะไรเพิ่มความตื่นเต้นอีกหน่อย มันจะน่าเบื่อเกินไป!
“งั้น...ช่วยพวกซอมบี้ก่อนก็แล้วกัน?”
คิดได้ดังนั้น ฉินเจี้ยนก็ปีนขึ้นไปบนสไลเดอร์ ปรับโฟกัสของแว่นมองกลางคืน แล้วส่องไปทางวิลล่าตระกูลหวัง
ตอนนี้ ฝูงซอมบี้สองสายได้รวมตัวกันสำเร็จแล้ว จำนวนรวมเกินร้อย! มีทั้งแบบธรรมดาและ หมาซอมบี้ กำลังเคลื่อนตัวไปยังรั้วฝั่งตะวันตกของวิลล่า!
ฉินเจี้ยนรีบกระโดดลงจากสไลเดอร์ วิ่งเฉียดผ่านซอมบี้ที่อยู่ข้างๆ แล้วหยิบเครื่องยิงระเบิดออกมา เล็งไปทางรั้วด้านตะวันตก...แล้วยิง ลูกระเบิดควัน ออกไป!
“ปุ๊ด!”
ลูกระเบิดควันดัดแปลงระเบิดทันทีกลางฝูงซอมบี้ ทั้งบดบังการมองเห็นของซอมบี้ และปิดบังพื้นที่ลานฝั่งตะวันตกของวิลล่าไปพร้อมกัน!
“เฮ้ย? อะไรวะเนี่ย?”
“ใครขว้างระเบิดควันมั่วๆ ฟะ?!”
คนในวิลล่าเห็นภาพนั้นเข้า ตอนแรกนึกว่าเป็นพวกเดียวกัน เลยพากันงง ก่อนจะตะโกนวุ่นขึ้นมาทันที
การขว้างลูกนั้นไปแบบไม่ทันตั้งตัว ทำให้พวกเขามองไม่เห็นตำแหน่งของฝูงซอมบี้อีกต่อไป จะยิงก็ไม่ได้ จะเดินเข้าไปใกล้รั้วก็ไม่กล้า ซอมบี้เลยได้โอกาสเคลื่อนตัวเข้าประชิด!
อันที่จริง ตระกูลหวังมีอาวุธครบมือ ระเบิดควัน ระเบิดแฟลช อะไรก็มีหมด
แต่สถานการณ์แบบนี้ มีใครบ้าโยนระเบิดควันใส่ฝูงซอมบี้กัน?! ถ้าไม่ใช่ช่วยศัตรู ก็ไม่รู้จะเรียกอะไรแล้ว!
“กึง!”
ทันใดนั้น อีกลูกก็ถูกขว้างไปฝั่งตะวันออกของวิลล่า ทำให้รั้วฝั่งนั้นก็ถูกปกคลุมด้วยควันหนาทึบเช่นกัน
แน่นอนว่า...ลูกนี้ก็ของฉินเจี้ยนเหมือนกัน
“บ้าชิบ! ไอ้หมอนี่มันเพี้ยนเหรอ? ใครกันวะขว้างระเบิดควันใส่ฝูงซอมบี้แบบนี้?!”
หวังอี้โจวทนไม่ไหว ตะโกนสบถกลางฝูงชน
แต่ทุกคนต่างก็ทำหน้าใสซื่อ ส่ายหัวกันใหญ่ “คุณชาย เราไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆ!”
“แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ?!”
หวังอี้โจวคำรามลั่น ชี้ไปที่ม่านควันมหึมา
แต่วินาทีนั้นเอง ทุกคน รวมถึงเขา ก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ
มันแปลกจริงๆ!
ควันเยอะเกินไป...ลูกระเบิดควันแค่ลูกเดียว ทำไมควันมันถึงได้หนาขนาดนี้?! แทบจะกลายเป็นหมอกพิษไปแล้ว!
มันไม่ใช่รุ่นที่ตระกูลหวังมีแน่ๆ!
“อย่าบอกนะว่า...มีคนนอกมาป่วน?”
หวังอี้โจวเบิกตากว้าง หันไปถามหวังเฉวียนเซิง
ผู้นำสูงสุดของตระกูลหวังเงียบมานาน แต่ตอนนี้เขาพยักหน้าอย่างจริงจัง
“มีคนป่วนแน่นอน!”
“เวรเอ๊ย นี่มันบ้าไปแล้ว! มีคนแอบซ่อนในฝูงซอมบี้แล้วเล่นงานพวกเราเหรอ? มันเป็นใครกันแน่วะ?!”
หวังอี้โจวอดไม่ได้ที่จะสบถอีกครั้ง แล้วรีบแจ้งทุกคนรอบตัวทันที
“ฟังให้ดี ระเบิดควันพวกนั้น ไม่ใช่ของเรา! มีคนนอกป่วน! ทุกคนระวังตัว สังเกตให้ดี!”
ทันทีที่ประกาศจบ ทุกคนก็พากันตกใจ!
ให้ตายเถอะ ฝูงซอมบี้ใหญ่นี่ก็เรื่องหนึ่งแล้ว ยังมี คนนอก แฝงตัวมาปั่นป่วนอีกเนี่ยนะ?! ไอ้หมอนี่เป็นใครกันแน่?!
และแน่นอน...คนคนนั้นก็คือฉินเจี้ยน
เขากำลังแอบอยู่ในฝูงซอมบี้จริงๆ
พวกซอมบี้พุ่งเข้ามากัดเขาอย่างบ้าคลั่ง แต่ไร้ผลสิ้นดี
ฉินเจี้ยนยืนสงบนิ่งเหมือนรูปปั้น เฝ้าดูสถานการณ์ในวิลล่าอย่างสบายๆ
“พวกนายจะน่ารำคาญไปถึงไหนฟะ? เนื้อในวิลล่าตั้งเยอะแยะ ยังจะมากัดฉันอีก?”
เขาใช้มือผลักหัวซอมบี้ออกไปพลางบ่นอย่างหัวเสีย
“บอส ระเบิดควันทั้งหมดนี่ฝีมือคุณเหรอ?”
เสียงเจียงอิ๋งเสวี่ยดังขึ้นในวิทยุสื่อสาร
“ก็ใช่น่ะสิ แล้วมุมมองเธอตอนนี้ มองเห็นคนในวิลล่าชัดไหม?”
ฉินเจี้ยนถาม
“เห็นบางส่วนค่ะ มีหลายคนกำลังพุ่งเข้าไปในควัน น่าจะเตรียมสู้กับซอมบี้แล้ว”
เจียงอิ๋งเสวี่ยรายงานกลับ จุดของเธอกับเสิ่นไห่ตงอยู่คนละฝั่ง จึงเห็นภาพแตกต่างกัน
“อืม แล้วเห็นหัวหน้าพวกมันไหม? ฉันว่าน่าจะเดาออกแล้วว่าใคร”
“ฉันก็เดาได้เหมือนกันค่ะ”
“คนที่ใส่เสื้อขนเฟอร์!”
สองคนพูดพร้อมกันเป๊ะ จากนั้นก็หัวเราะเบาๆ
“จะจับโจร ก็ต้องจับหัวหน้าโจรก่อน ถ้าฉันยิงจากตรงนี้น่ะ ได้แน่นอน จะให้ฉันจัดการเลยไหมคะ?”
ฉินเจี้ยนได้ยินก็ชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็ขมวดคิ้วนิดๆ
“เดี๋ยวก่อน...จริงๆ ฉันอยาก จับเป็น มากกว่า”
เหตุผลที่เขาอยากจับหวังเฉวียนเซิงไว้ เพราะเขามองการณ์ไกล ในวิลล่าหลังใหญ่ขนาดนี้ จะไม่ให้มีของดีซ่อนอยู่ได้ยังไง?
อุปกรณ์ คริสตัล อาวุธลับ ห้องลับ…มีแน่!
และสถานที่แบบนั้น คนธรรมดาคงไม่มีใครรู้ นอกจากตัวบอสใหญ่เท่านั้น
เพื่อความปลอดภัย ฉินเจี้ยนจึงตัดสินใจไว้ชีวิตหวังเฉวียนเซิงไว้ก่อน อย่างน้อยก็ใช้มันเป็นกุญแจไขห้องสมบัตินั่นแหละ!
“รับทราบ งั้นพวกเราจะยืนรอก่อนค่ะ”
เจียงอิ๋งเสวี่ยตอบรับ
แต่ฉินเจี้ยนกลับพูดทันที “ไม่ต้องรอหรอก นอกจากหวังเฉวียนเซิง คนอื่นฆ่าได้หมด! พวกเธอสองคนจะจัดการยังไงก็แล้วแต่ ขอแค่ยิงแม่นก็พอ!”
“โอเค! งั้นเราจะไม่เกรงใจแล้วนะคะ~”
พูดจบ ทั้งสองคนก็หัวเราะเบาๆ น้ำเสียงไม่ต่างจากนักล่าที่กำลังจะลงมือมากกว่าจะเป็นคนที่กำลังเข้าสงคราม!
ฉินเจี้ยนวางวิทยุลง สีหน้าหงุดหงิดกับฝูงซอมบี้รอบตัว
เขาผลักซอมบี้รอบตัวกระเด็นออกไปแล้วบ่นว่า
“พอแล้วเว้ย! รำคาญว่ะ ฆ่าแม่งเลย!”
พูดจบ เขาก็ชักแส้เหล็กออกมาทันที พอซอมบี้ยังไม่ทันตั้งตัว
ฉินเจี้ยนก็ฟาดหมุนเป็นวง ทำให้ซอมบี้รอบตัวถูกผ่าครึ่งลอยกระเด็นขึ้นฟ้า!
“ตึงงง!”
ซากศพที่ร่วงลงพื้นระเบิดเป็นเพลิงทันที สว่างจ้าไปทั่วบริเวณ
ฝูงซอมบี้อีกชุดเห็นแสงก็รีบพุ่งเข้ามาทันที!
“เฮ้อ เอาเหอะ ให้มันมารุมฉันให้หมด จะได้ลดแต้มพวกตระกูลหวังไง!”
เขาถอนหายใจแล้วแสยะยิ้ม แส้เหล็กเหยียดออก พร้อมเดินเข้าหาฝูงซอมบี้
พูดถึงเรื่องนี้ ชุดป้องกันของฉินเจี้ยนยังไม่ได้อัปเกรดแขนงต้านกรด
ถ้าโดนพวก ซอมบี้กรด พ่นใส่ ก็อาจมีผลกระทบได้
แต่ปัญหาคือ...
พวกซอมบี้กรดพ่นกรดไม่ทัน!
เพราะแค่เห็นมันขยับจะพ่น เขาก็ฟาดหัวขาดไปก่อนแล้ว!
พูดง่ายๆ คือ พวกที่เข้าใกล้ฉินเจี้ยนได้ ไม่มีโอกาสโจมตี
ส่วนพวกที่พอจะโจมตีได้ ก็เข้าไม่ถึงเขา!
ซอมบี้กรดเลยกลายเป็นตัวโง่ประจำทีม
มีประโยชน์แค่ทำร้ายพวกตระกูลหวังเท่านั้น แต่อ่อนแอจนไร้ค่ากับฉินเจี้ยน!
“ไสหัวไป! ยังกล้าจะพ่นใส่ฉันอีก!”
ฉินเจี้ยนเริ่มเบื่อที่จะฆ่า เขาเลยพุ่งเข้าใส่ซอมบี้กรดตัวหนึ่ง แล้วเตะมันกระเด็นไปไกลหลายเมตร พ่นกรดกระจายเต็มพื้น!
ท้องของมันยุบย่นอย่างน่าสยดสยอง และลุกขึ้นมาไม่ได้อีกเลย
ก็แน่ล่ะ ฉินเจี้ยนเคยกินของที่เพิ่มความแรงของการเตะแบบถาวร
ตอนนี้ ถ้าเขาเตะใครเข้า ผลลัพธ์ไม่ธรรมดาแน่นอน!
หลังจากนั้น ฉินเจี้ยนก็เริ่มกระทืบพวกซอมบี้ตายเป็นว่าเล่น
มาหนึ่ง เตะหนึ่ง
มาทั้งกลุ่ม เตะทั้งกลุ่มกระเด็น!
ถ้าเขารู้ท่าเตะแบบพายุ หรือ เตะไร้เงาแห่งฝอซาน ล่ะก็ เขาคงเคลียร์ฉากด้วยขาอย่างเดียวได้เลย!
FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]
……………