บทที่ 260: ฉันมันคนใจกว้าง (ฟรี)

ฉินเจี้ยนพยักหน้าเบาๆ แต่ก็ยังไม่รู้จะไปหาลูกปลาสายพันธุ์อื่นจากที่ไหน เลยถามว่า “ถ้าฉันกลับไปตกปลาที่ลำธารก้นหุบเขาอีก จะมีโอกาสได้ลูกปลาสายพันธุ์อื่นบ้างไหม?”

“ไม่แนะนำค่ะคุณ โอกาสต่ำมากเลย คุณน่าจะเข้าใจนะคะ?”

“อ่า จริงแฮะ เมื่อวานก็ตกตั้งหลายชั่วโมง ยังไม่ได้ลูกปลาพิเศษอะไรเลย”

ฉินเจี้ยนถามต่อ “ว่าแต่ว่า ลูกปลาพวกนี้มันเป็นสายพันธุ์อะไรกันแน่?”

“เป็นสายพันธุ์ใหม่ค่ะ ชื่อว่า ‘ปลาก้นหุบเขา’”

เสี่ยวมู่ตอบกลับ

“ชื่อนี่ฟังดูเหมือนเธอคิดขึ้นมาสดๆ เลยนะ”

ฉินเจี้ยนเกาศีรษะ ทำสีหน้าดูแคลนเล็กน้อย

“ไม่จริงค่ะ นั่นเป็นชื่อทางการเลยนะคะ!”

“ทางการ?”

สีหน้าของฉินเจี้ยนเต็มไปด้วยนัยยะบางอย่าง

จากนั้น เขาก็กลับเข้าประเด็น ถามถึงแหล่งหาลูกปลาสายพันธุ์อื่นๆ

เสี่ยวมู่ให้ข้อมูลสำคัญมาหลายจุด เช่น เขตหงเหอ และทะเลสาบจันทรา

แน่นอนว่าสองที่นี้เขาเคยไปมาแล้ว

ถึงจะไม่ได้ใกล้ขนาดเดินไปได้ แต่ตอนนี้เขามีรถ จะไปที่ไหนก็ง่ายทั้งนั้น

“ดูท่าฉันต้องรีบวางแผนลงมือแล้วล่ะ!”

ฉินเจี้ยนยิ้มบางๆ แผนในใจเริ่มชัดเจน!

นั่นก็คือ ส่งคนกลุ่มหนึ่งไปตกปลาที่ทะเลสาบจันทรา!

ส่วนเขตหงเหอนั้น เขาต้องไปทำธุระสำคัญอยู่แล้ว งั้นก็ตกปลาระหว่างทางได้เลย!

ทั้งสองฝ่ายไม่ขัดแย้งกัน แถมยังเพิ่มประสิทธิภาพได้สูงสุด เผลอๆ ทั้งสองแหล่งน้ำอาจไม่ได้มีแค่สองสายพันธุ์ก็ได้ ถ้ามีมากกว่านั้นอีกล่ะ? แบบนั้นก็เป็นกำไรที่คาดไม่ถึงเลยสิ!

กลุ่มแรกที่สมควรส่งไปแน่นอนว่าต้องเป็นทีมของกัวหมิน!

ยังไงอันดับความน่าเชื่อถือของพวกเธอก็อยู่ที่สอง รองจากเจียงอิ๋งเสวี่ย แถมยังมีกำลังคนเยอะ ตกปลาสม่ำเสมอได้แน่ ถึงจะไม่พลิกแหล่งน้ำแต่ก็น่าไว้วางใจ!

“เดี๋ยวพอฉันออกไปข้างนอก ฉันจะแวะไปที่ที่หลบภัยของพวกเธอก่อนเลย! สั่งภารกิจตรงนั้นแหละ!”

ฉินเจี้ยนพูดพลางเดินลงบันได แล้วสั่งให้โอ๊ดส่งหุ่นยนต์อัตโนมัติไปขนย้ายน้ำในถังที่เหลือครึ่งหนึ่งขึ้นไปบนชั้นสอง เพื่อเทลงบ่อปลา

“ดูท่าครึ่งถังนี่จะไม่พอแฮะ บ่อนี่ใหญ่กว่าที่คิดอีกนะ”

ฉินเจี้ยนพูดพลางยืนกอดอก แล้วหันไปมองเสี่ยวมู่

พวกเขาสบตากันอยู่สองวินาที จากนั้นฉินเจี้ยนก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ “เสี่ยวมู่ ดูสิ ฉันเอาลูกปลาน่ารักๆ มาให้ตั้งเยอะ เธอชอบไม่ใช่เหรอ แบบนี้ไม่ต้องมีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้ฉันบ้างเหรอ?”

“ฉันจะได้มีแรงจูงใจพาลูกปลาที่เธอชอบมาเพิ่มอีกไง ภารกิจของเราก็จะได้เดินหน้าต่อ ถูกไหม?”

จากนั้นฉินเจี้ยนก็เริ่มเกลี้ยกล่อม

แต่ถ้าฟังดีๆ นี่มันไม่ใช่การเกลี้ยกล่อมแล้ว แต่เหมือนการ “ข่มขู่” เล็กๆ มากกว่า!

“เอ่อ... คุณคะ งั้นฉันต้องจัดอะไรให้คุณดีล่ะ?”

เสี่ยวมู่ดูเหมือนจะเข้าใจนัยยะของฉินเจี้ยน ก็เลยเริ่มอึดอัดสุดๆ รีบถามว่าฉินเจี้ยนอยากได้อะไร

“ที่ฉันอยากได้ เธอคงให้ไม่ได้หรอก งั้นเอาแบบง่ายๆ ก็พอ เติมน้ำให้เต็มบ่อก็แล้วกัน เรื่องแค่นี้สำหรับเธอคงไม่ยากนะ?”

“ไม่ยากเลยค่ะ! ทำได้แน่นอน!”

เสี่ยวมู่ตอบทันที แล้วดีดนิ้วใส่บ่อปลา วินาทีถัดมา น้ำก็พุ่งขึ้นมาเต็มบ่อทันที!

บ่อปลานี้ขนาดประมาณบ่อตกปลาของเด็กตามสวนสนุก แต่ก็ใหญ่กว่าที่ฉินเจี้ยนคิดไว้มาก ถือว่ายังจุน้ำได้มากกว่าถังอาบน้ำหลายเท่า

เพราะฉะนั้น ท่าทีของเสี่ยวมู่รอบนี้ถือว่าใจกว้างไม่น้อย เทียบเท่าการมอบน้ำให้ฉินเจี้ยนสิบถึงยี่สิบตันเลยทีเดียว!

แถมเขายังไม่ต้องดูแลอะไรด้วย เพราะเสี่ยวมู่จะรับหน้าที่ดูแลให้อย่างดี ตั้งแต่เปลี่ยนน้ำ ให้อาหาร ฯลฯ เรียกได้ว่าไม่ต้องห่วงอะไรเลย! มีแค่เรื่องเดียวที่ต้องใส่ใจ   เงิน!

เขาเพิ่งไปดูในระบบมา บ่อปลานี้สามารถอัปเกรดได้ แถมยังมีตัวเลือกอาหารปลาพิเศษอีกด้วย ราคาตั้งแต่ 1,000 ถึง 5,000 แต้ม

แม้อาหารปลาจะดูเหมือนแพง แต่ก็ขายเป็น “ปอนด์” ไม่ใช่แค่หนึ่งกำมือ และเพราะเป็นสินค้าจากระบบ ยังไงคุณภาพก็ต้องดีเยี่ยมอยู่แล้ว อาหารปลานี่ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน อาจมีผลเหมือนกับสารกระตุ้นเมล็ดพันธุ์ก็ได้!

จากนั้น ฉินเจี้ยนก็ไม่คิดมาก ใช้แต้ม 5,000 แต้ม สั่งจองอาหารปลา 50 ปอนด์ กับน้ำยารีเฟรชบ่อปลาอีก 10 ขวดจากเสี่ยวมู่ทันที ส่วนเรื่องอัปเกรดอุปกรณ์ในบ่อ เขาวางแผนว่าจะรอจนลูกปลาโตขึ้นก่อนค่อยอัป

ทางฝั่งเสี่ยวมู่เอง ก็เริ่มแกะเปลือกลูกปลากระดูกออกทีละตัว แล้วค่อยๆ ปล่อยลูกปลาที่ว่ายน้ำได้เข้าไปในบ่อ

แม้จะไม่ได้เยอะมาก มีแค่ประมาณห้าสิบตัว และลวดลายขาวดำก็ดูไม่สะดุดตาเท่าไร แต่พอเห็นพวกมันว่ายน้ำไปมาในบ่อ ฉินเจี้ยนก็รู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษ!

ยังไงถึงจะไม่สวย แต่โตแล้วขอแค่อร่อยก็พอ!

ยิ่งไปกว่านั้น เสี่ยวมู่เพิ่งจะเตือนเขาเมื่อครู่ ว่าปลาก้นหุบเขาเป็นสายพันธุ์ใหม่ในยุควันสิ้นโลก ไม่เพียงมีรสชาติพิเศษ แต่เมื่อกินแล้วยังให้ “เอฟเฟกต์เสริม” เพิ่มเติมอีกด้วย!

เหมือนอาหารจากโต๊ะผลิตอาหาร ที่ให้บัฟแบบถาวรหรือชั่วคราว! ต่างกันแค่ อาหารแบบแรกต้อง “สร้าง” ขึ้น ส่วนปลาแบบนี้ต้อง “เลี้ยง” แล้วค่อยกินเท่านั้นถึงจะได้ผล!

เพราะฉะนั้น ถ้าอยากกินปลาตัวโตแสนอร่อย และปลารสชาติแปลกใหม่ต่างกัน เขาก็ต้องยิ่งออกแรงไปหาลูกปลามาให้ได้มากขึ้นกว่าเดิม!

“ถ้าเป็นเรื่องขยายเมนูอาหารล่ะก็ ฉันนี่แหละเซียนเลย!”

ฉินเจี้ยนถูมือพลางยืนข้างเสี่ยวมู่ มองดูมันให้อาหารปลาอย่างสนใจ ก่อนจะตัดสินใจออกไปข้างนอก

ก่อนจะออก เสี่ยวมู่เปิดโฮโลกราฟิกขึ้นมาอีกครั้ง ฉินเจี้ยนได้ยินลางๆ ว่ามันกำลังเล่านิทานอะไรบางอย่างให้ลูกปลาฟัง ฟังดูเหมือนเด็ก แต่ก็น่ารักจนอดอมยิ้มไม่ได้

เมื่อเดินมาถึงสนามฝึกซ้อม เจ้าแกนกลมก็รีบวิ่งมาหาฉินเจี้ยนแล้วทักทายทันที

“กระสุนบนโต๊ะเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลยนะ!”

ฉินเจี้ยนพูดพร้อมเดินไปที่โต๊ะอย่างอารมณ์ดี

“แน่นอนค่ะ! จำที่ฉันเคยบอกได้ไหมคะ? ทุกครั้งที่คุณได้กระสุนชนิดใหม่ มันจะถูกอัปเดตเข้าระบบของฉันโดยอัตโนมัติ!”

“อืม งั้นขอลองลูกระเบิดสักสองลูกก่อนเลยก็แล้วกัน!”

“อ๊ะ! ว่าไปแล้ว ภารกิจประจำวันของวันนี้ก็มีฝึกใช้ลูกระเบิดด้วยนะคะ!”

ฉินเจี้ยนพูดอย่างไม่ตั้งใจ แต่เจ้าแกนกลมก็รีบตอบกลับด้วยความตกใจ รีบเตือนเขาทันที

ฉินเจี้ยนพยักหน้ารับเบาๆ แล้วเดินไปดูรายการภารกิจประจำวัน

ภารกิจที่ 1: ยิงลูกระเบิดชนิดใดก็ได้ 20 นัดให้ตกในพื้นที่เป้าหมาย รางวัล: 2000 แต้ม, ลูกระเบิดแช่แข็ง 10 ลูก

ภารกิจที่ 2: ปรับความเร็วเป้าหมายเคลื่อนที่เป็นระดับ 2, ยิงโดน 100 ครั้ง รางวัล: 1500 แต้ม, ลูกธนูหน้าไม้ระเบิด 20 ดอก

ภารกิจที่ 3: พาพันธมิตรฝึกซ้อมในสนามยิงปืน 30 นาที รางวัล: 3500 แต้ม, กล่องสุ่มอุปกรณ์เสริมอาวุธ 1 กล่อง

หมายเหตุ: หากทำภารกิจทั้งสามสำเร็จ จะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติม!

“เฮ้ยๆๆ!? ภารกิจที่ 3 นี่มันอะไรกันเนี่ย?”

พอเห็นภารกิจสุดท้าย ฉินเจี้ยนก็เบิกตากว้างทันที ร้องขึ้นมาอย่างตกใจ

เจ้าแกนกลมยังคงสีหน้าจริงจัง เดินมาอธิบายข้างๆ “ก็ตามที่เขียนเลยค่ะ! แค่คุณพาพันธมิตรมาซ้อมที่นี่ครึ่งชั่วโมงก็พอแล้ว!”

พูดได้ตรงสุดๆ บ่งบอกว่าไม่ต้องจริงจังอะไรมากก็ทำภารกิจนี้ผ่านได้

แต่สิ่งที่ฉินเจี้ยนสนใจไม่ใช่ตรงนั้น!

“ไม่ได้นะ ฉันไม่เคยพาใครเข้าบ้านมาก่อนเลย!”

ฉินเจี้ยนเกาศีรษะ สีหน้าจริงจังมาก

เจ้าแกนกลมฟังแล้วก็ถึงกับอึ้ง “คุณยังไม่เคยชวนใครมาเยี่ยมป้อมปราการของเราเลยเหรอคะ? ทั้งที่คุณมีพันธมิตรมากมายขนาดนั้น…”

“เอ่อ… ก็คงจะเรียกว่าฉันเป็นคนเห็นแก่ตัวล่ะมั้ง!”

เดิมทีฉินเจี้ยนตั้งใจจะพูดยาวๆ แต่สุดท้ายก็สรุปแค่นั้น แล้วไหล่ตกลงเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มเหนื่อยๆ

เจ้าแกนกลมเกาศีรษะอย่างเก้อเขิน “การจะชวนใครมาหรือไม่ก็เป็นสิทธิ์ของคุณค่ะ ฉันไม่มีสิทธิ์ไปยุ่ง... แต่พูดตามตรง ฉันรู้สึกเสียดายแทนคุณจริงๆ ภารกิจดีๆ ง่ายแสนง่าย กลับต้องพลาดไปซะงั้น เฮ้อ…”

“ไอ้หุ่นนี่ประชดเก่งใช่ย่อยแฮะ?”

ฉินเจี้ยนหันไปมองเจ้าแกนกลมอย่างหรี่ตา คิดในใจ

หลังจากซ้อมยิงเป้าไปแบบขอไปทีอยู่พักหนึ่ง ฉินเจี้ยนก็เก็บปืน แล้วหันกลับไปมองเจ้าแกนกลมอีกครั้ง

“ฉันคิดออกแล้ว! ฉันจะตัดสินใจครั้งใหญ่!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………