บทที่ 245: ลอร์ดก็อบลินปรากฏตัว? (ฟรี)

พอได้ยินฉินเจี้ยนพูดแบบนั้น เจียงอิ๋งเสวี่ยก็สดใสขึ้นมาทันที “จริงเหรอ นายไม่โกรธจริง ๆ เหรอ?”

“จะให้โกรธอะไรล่ะ? เธอก็ไม่ได้ทั้งตีทั้งด่าฉันสักหน่อย!”

ฉินเจี้ยนพูดพลางแบมือออกด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจว่าเจ้าหล่อนจะคิดมากไปทำไม

“เอาล่ะ กลับกันเถอะ พรุ่งนี้มาแต่เช้า แล้วเราจะสำรวจถ้ำนี้ให้ทั่วเลย!”

“โอเค!”

เจียงอิ๋งเสวี่ยเดินตามหลังฉินเจี้ยน สีหน้าดูมีความสุขมาก

แต่พอทั้งสองกำลังจะปีนขึ้นหน้าผา เสียงคำรามต่ำ ๆ ก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังทันที

ทั้งคู่ไม่พูดอะไร เพียงหันไปสบตากัน ก่อนจะหันกลับไปมองพร้อมกัน

เสียงคำรามต่ำ ๆ แบบนี้ ไม่ใช่เสียงของก็อบลินแน่นอน เพราะพวกมันไม่มีนิสัยคำรามแบบนี้

งั้น...เสียงนี้เป็นของใครกัน?

“ในถ้ำนั่นแหละ...”

ทันทีที่ทั้งสองหันกลับมา ยังไม่เห็นมอนสเตอร์ตัวไหนเลย แต่หูของฉินเจี้ยนก็จับทิศทางได้ทันที ว่าเสียงนั้นมาจากในปากถ้ำแน่นอน

เพราะมีคบไฟสองดวงอยู่ที่ปากถ้ำ ทำให้ฉินเจี้ยนถอดแว่นมองกลางคืนออกไปแล้ว ตอนนี้พออยากดูสถานการณ์ เขาก็ต้องใส่มันกลับเข้าไปอีก

แต่พอใส่แว่นปุ๊บ มือขนาดใหญ่ก็ยื่นออกมาคว้าขอบปากถ้ำไว้ แล้วปัดคบไฟดวงหนึ่งกระเด็นออกไป!

เจียงอิ๋งเสวี่ยถึงกับอุทานออกมาอย่างตกใจ

มือข้างนั้นกว้างเท่ากับโต๊ะกินข้าว แล้วตัวของมอนสเตอร์ทั้งตัวจะใหญ่ขนาดไหนกันล่ะ?

แต่ฉินเจี้ยนกลับไม่ตื่นตระหนกเท่าเจียงอิ๋งเสวี่ย แม้ว่าเขาเองก็เพิ่งเห็นมอนสเตอร์แบบนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกัน

เขาถอดแว่นมองกลางคืนอีกครั้ง แล้วพูดว่า “โผล่ออกมาเร็วจังนะ? ฉันนึกว่าแกจะซุ่มรอในถ้ำแล้วดักเราซะอีก!”

“นายเคยเจอตัวแบบนี้มาก่อนเหรอ?”

เจียงอิ๋งเสวี่ยถามตามสัญชาตญาณ ตอนนี้เจ้าสัตว์ประหลาดในถ้ำโผล่ออกมาครึ่งตัวแล้ว เพราะปากถ้ำต่ำเกิน มันเลยต้องก้มตัวลง

“ไม่เคยเห็นหรอก แต่ดูจากรูปร่างแล้ว มันน่าจะเป็นลอร์ดก็อบลินใช่ไหมล่ะ?”

“แล้วทำไมนายถึงคิดแบบนั้น?”

“ก็ถามแปลก ๆ! ที่นี่มันรังก็อบลินไม่ใช่รึไง? นอกจากก็อบลินแล้วจะมีตัวอะไรอีก? ต่อให้ไม่แน่ใจว่ามีมอนสเตอร์สายพันธุ์อื่นไหม แต่แค่ดูจากสีผิวเขียว หูแหลม ตัวใหญ่ขึ้นหน่อย ก็เดาได้แล้วไม่ใช่รึไง”

ฉินเจี้ยนพูดพลางมองเจียงอิ๋งเสวี่ยด้วยสายตาเอือม พร้อมอธิบายอย่างจริงจัง

เจียงอิ๋งเสวี่ยขมวดคิ้วทันที “นายเรียกว่าใหญ่ขึ้นหน่อยเหรอ? นี่มันใหญ่ขึ้นเป็นสิบเท่าเลยนะ!”

จากสถานการณ์ที่ควรตึงเครียดสุดขีด ทั้งคู่กลับมายืนถกกันเรื่องสายพันธุ์ของศัตรูแทน ส่วนเจ้ามอนสเตอร์ในถ้ำก็เหมือนจะมึนงงไปพักหนึ่ง ไม่ยอมขยับ และเอียงคอจ้องพวกเขา เหมือนกำลังพูดว่า: ขอร้องล่ะ อย่าเพิกเฉยกันได้ไหม?

“เอาเถอะ ๆ ถึงจะตัวใหญ่ยังไง มันก็ไม่ใช่เทพหรอก เธอกลัวรึไง?”

“ฉะ ฉันไม่ได้กลัวซะหน่อย!”

“งั้นก็ช่วยตีสักทีสองทีก็ยังดี!”

“จ้า ๆ!”

หลังจากพูดกันเล่น ๆ จบ ทั้งคู่ก็หันความสนใจกลับมาที่ลอร์ดก็อบลิน ขณะที่อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะถึงเวลาปรากฏตัวอย่างยิ่งใหญ่ มันกระโจนลงมาบนหิมะ ทำให้เกิดคลื่นหิมะสาดกระจาย พื้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย

ตอนนี้ ทั้งสองจึงได้เห็นรูปร่างของมันชัดเจน สูงราวเจ็ดถึงแปดเมตร ผิวเขียวทั้งตัว คางสองชั้นกับพุงโต ๆ มีหนวดเครารอบปาก หัวโล้นเป็นมันแถมใส่ห่วงจมูก ใบหน้าก็มีแต่ตุ่มสิวหรือปานดำจนดูน่าขยะแขยงสิ้นดี

“นี่มันอะไรกันเนี่ย ลอร์ดแห่งก็อบลินหรือตัวพะโล้แห่งก็อบลิน?”

ฉินเจี้ยนอดขำไม่ได้ “หน้าตาแบบนี้ ยังจะเป็นลอร์ดอีกเหรอ?”

เจียงอิ๋งเสวี่ยที่กำลังตั้งใจอยู่เต็มที่ เพราะนี่คือ “บอส” กลับทนไม่ไหวหลุดหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินสองประโยคนั้นของฉินเจี้ยน

“โฮกก!!”

วินาทีต่อมา ลอร์ดก็อบลินเหมือนจะเข้าใจคำดูหมิ่นของฉินเจี้ยน จึงแยกเขี้ยวแล้วคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว

“อื้อหือ ฟันเหลืองเชียว แถมน้ำลายกระเด็นใส่ตรง ๆ เลยเหรอ…”

ฉินเจี้ยนยิ่งทำหน้าขยะแขยง “ให้ฉันทำความสะอาดฟันให้ไหม?”

พูดจบ เขาก็ยิงลูกระเบิดใส่ลอร์ดก็อบลินทันที เจ้านั่นยังอ้าปากค้างอยู่ และลูกระเบิดก็พุ่งตรงเข้าไปปะทะฟันของมัน ก่อนจะระเบิดทันที!

“บึ้ม!!”

“อ๊าก~”

แรงระเบิดกลบหัวของลอร์ดก็อบลินในทันที มันร้องโหยหวน ถอยหลังสองสามก้าว แล้วรีบยกมือขึ้นจับฟัน

ขณะที่ฉินเจี้ยนยิงระเบิด เจียงอิ๋งเสวี่ยก็กราดกระสุนใส่มันไปแล้วสองแม็กกาซีน และทุกนัดเล็งไปที่หัว แต่ว่า…กลับไม่เห็นเลือดสักหยดจากหัวมันเลย...

“รู้สึกว่าดาเมจไม่เข้าเลยนะ?”

เจียงอิ๋งเสวี่ยเกาศีรษะแล้วถามว่า “ฉันขอพักดูเชิงก่อนนะ ได้ไหม?”

“หมายถึงจะแอบอู้งั้นเหรอ?”

“ก็…คล้าย ๆ นั่นแหละ แต่ชั่วคราวนะ นายสู้ไปก่อน ฉันจะหาจุดอ่อนของมันให้ แบบนี้เราจะได้สู้ได้ง่ายขึ้น…”

“อ่า เรื่องนั้น…”

พอได้ยินเจียงอิ๋งเสวี่ยพูดด้วยเหตุผลแบบนั้น ฉินเจี้ยนก็พูดไม่ออกไปเลยชั่วขณะ

แต่เอาจริง ๆ ก็สมควรต้องหาให้เจอจริง ๆ ว่ามันมีจุดอ่อนรึเปล่า เพราะหลังจากลูกระเบิดเมื่อกี้ เจ้านี่ก็ยังไม่เป็นอะไรมาก ยกเว้น...

ฟันหลุดไปซี่นึง?

ใช่แล้ว ตอนนี้หัวของลอร์ดก็อบลินเพิ่งรับลูกระเบิดเข้าไป แต่ก็แค่ไหม้ดำตรงหน้าเล็กน้อย แล้วมันก็ถุยฟันเปื้อนเลือดออกมาใส่มือ

พอเห็นว่าฟันหลุดไปซี่นึง ลอร์ดก็อบลินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสั่นด้วยความโกรธ มันกำมือแน่น แล้วขยี้ฟันในมือตัวเองจนแหลกเป็นผง ปล่อยให้ผงนั้นร่วงผ่านนิ้วต่อหน้าฉินเจี้ยนกับเจียงอิ๋งเสวี่ย เหมือนจะสื่อว่า พวกแกก็จะมีจุดจบแบบนี้แหละ!

เพราะท่าทางและการแสดงออกของมันเหมือนมนุษย์มาก ฉินเจี้ยนกับเจียงอิ๋งเสวี่ยเลยเข้าใจทันที และถึงกับรู้สึกประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง

เข้าใจได้แหละว่ามันโกรธ แต่ถ้าสาเหตุคือแค่ฟันซี่เดียว มันก็ดูตลกอยู่นะ?

“ทำไมต้องพุ่งใส่ฟันด้วยล่ะ? ฟันเขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิด!”

ฉินเจี้ยนยังคงไร้ความกลัว ยิ้มยั่วพร้อมตะโกนใส่ลอร์ดก็อบลิน

ลอร์ดก็อบลินจ้องฉินเจี้ยนทันที ลมหายใจร้อน ๆ พวยพุ่งจากจมูกสองข้างราวกับจะระเบิดใส่ และแล้วมันก็พุ่งตรงเข้ามาหาเขาอย่างดุเดือด!

ขณะมันวิ่ง พื้นก็สั่นสะเทือนแรงจนรู้สึกได้ หิมะสองข้างทางถูกผลักออกอย่างรุนแรง

ทันทีที่มันพุ่งเข้าใส่ เจียงอิ๋งเสวี่ยก็ถอยจากจุดเดิมทันที ไม่ใช่แค่หลบ แต่ยังจะเข้าไปด้านข้างเพื่อโจมตีจุดอ่อน หรือกระจายแรงดึงดูดจากมอนสเตอร์ให้ออกเป็นสองฝั่ง

ส่วนฉินเจี้ยนยังคงยืนอยู่ที่เดิม แล้วยิงลูกระเบิดอีกลูก!

“บึ้ม!”

ลูกระเบิดกระแทกใส่ลอร์ดก็อบลินอีกลูกทันที ทำให้มันถอยหลังอีกครั้งโดยสัญชาตญาณ พร้อมยกมือขึ้นป้องหน้าตัวเอง

หลังจากระเบิดลูกที่สอง เผาผิวลอร์ดก็อบลินให้เป็นแผลไหม้เพิ่มอีกหลายจุด แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าผิวมันจะแตก

แม้ดูเหมือนดาเมจไม่แรง แต่ฉินเจี้ยนรู้สึกว่า แค่ยิงโดนมันก็ดูชะงักแล้ว แปลว่าเขาสามารถทรมานมันจนตายได้แน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่ได้มีแค่ปืนยิงลูกระเบิดเท่านั้น แต่ยังมีทั้งระเบิดมือ ปืนลูกโม่ ปืนลูกซอง เครื่องพ่นไฟ และเครื่องยิงน้ำแข็ง รวมไปถึงอาวุธอีกสารพัด พูดง่าย ๆ คือ พร้อมจะทรมานมอนสเตอร์ตัวนี้แบบจัดเต็มทุกรูปแบบ

แต่ตอนนี้เขากำลังถือปืนยิงลูกระเบิด และมีกระเป๋าใส่ลูกระเบิดพาดอยู่ที่เอว หยิบใช้ง่ายที่สุด แน่นอนว่าเขาก็ต้องเลือกของที่ใช้ถนัดที่สุด!

"ดีเลย ลองใช้ให้ครบทุกแบบเลยแล้วกัน!"

ฉินเจี้ยนพูดพลางหยิบลูกระเบิดเพลิงออกมา บรรจุใส่ปืนยิงลูกระเบิดไว้ แต่ยังไม่รีบลั่นไก เขารอให้ศัตรูเลิกระวังตัว พอเห็นมันเอามือออกจากหน้าแล้วเผยหัวออกมาอีกครั้ง เขาก็ลั่นไกทันที!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………