บทที่ 235: เริ่มเก็บขยะกันเถอะ (ฟรี)

วินาทีถัดมา อุปกรณ์สแกนเริ่มทำงานทันทีและรายงานผลอย่างรวดเร็ว

ฉินเจี้ยนพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะผลักประตูหลังแล้วเดินออกจากลาน เพื่อทดลองเพิ่มเติม

“คุณภาพอากาศบริเวณนี้ลดลง ตรวจพบสิ่งปนเปื้อนเล็กน้อย หากสูดดมในปริมาณมากจะก่อให้เกิดอาการเจ็บป่วย”

ทันทีที่เดินออกไป อุปกรณ์สแกนก็แจ้งเตือนทันที

“สแกนไวใช่เล่น!”

ฉินเจี้ยนถอนหายใจเบา ๆ ไม่เพียงแค่วิเคราะห์เร็วเท่านั้น แต่ยังสามารถวินิจฉัยผลกระทบจากการสูดอากาศเข้าไปได้อย่างแม่นยำ

อย่างไรก็ตาม ระบบก็แจ้งไว้ชัดเจนว่าหากเจอไวรัสที่แม้แต่ชุดป้องกันก็รับมือไม่ได้ ระบบเตือนภัยจะดังขึ้นทันที ดังนั้นตราบใดที่ระบบยังไม่เตือน เขาก็ถือว่ายังปลอดภัย

เพียงแค่เดินออกไปไม่กี่ก้าว อุปกรณ์ก็เปลี่ยนเสียงอีกครั้ง

“คุณภาพอากาศบริเวณนี้ดี ตรวจพบเชื้อโรคหลายชนิด หากสูดดมเกินสามสิบวินาทีอาจก่อมะเร็ง!”

“คุณภาพอากาศบริเวณนี้แย่ ตรวจพบไวรัสจำนวนมาก สูดดมมากเกินไปจะกลายเป็นซอมบี้!”

ในระยะไม่กี่เมตร เสียงเตือนเปลี่ยนไปอีกแล้ว

ดูเหมือนว่าแต่ละพื้นที่ภายนอกจะมีระดับการปนเปื้อนต่างกัน พื้นที่ตรงหน้านี้ แม้จะดูสะอาด ไร้ซากศพ แต่กลับมีไวรัสปริมาณสูงผิดปกติ ถ้าใครเดินเข้าไปโดยไม่มีการป้องกัน จะต้องกลายเป็นซอมบี้แน่นอน!

ถ้าไม่มีเครื่องมือวิเคราะห์แบบนี้ คงไม่มีใครรู้ว่าบริเวณที่ดูปกติราวกับไม่มีอะไรผิดแปลก กลับอันตรายระดับสูงสุด!

“เป็นอุปกรณ์ที่มีประโยชน์จริง ๆ แต่ก็อย่างที่ว่า ตราบใดที่ระบบไม่ส่งเสียงเตือน ก็แปลว่ายังอยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย”

ฉินเจี้ยนคิดอย่างสบายใจ แล้วเดินเล่นต่อรอบลาน โดยตลอดทางระบบก็ไม่ส่งเสียงเตือนใด ๆ

จนกระทั่งกลับมาถึงที่หลบภัย ทุกคนก็แทบจะกินเสร็จเรียบร้อยแล้ว กัวหมินกับพี่สาวสองคนกำลังเก็บโต๊ะล้างจาน ส่วนที่เหลือก็นั่งคุยหัวเราะกันเป็นกลุ่ม

มองผ่านตาข่ายลวด ฉากตรงหน้าช่างอบอุ่นผิดจากบรรยากาศวันสิ้นโลก บางช่วงเวลาให้ความรู้สึกเหมือนโลกปกติไม่มีอะไรเกิดขึ้น พวกเขาแค่นั่งกินข้าว พูดคุยกันอย่างสบายใจหลังอาหารเย็น

อากาศตอนนี้ก็เข้าข้าง มีแสงแดดอ่อน ๆ ส่องเข้ามาในลาน ทุกคนหรี่ตามองแสงอาทิตย์ รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งสดใส

แม้แต่ฉินเจี้ยนเอง พอเห็นฉากอบอุ่นแบบนี้ ก็อดยิ้มตามไม่ได้

“บางที ที่หลบภัยของฉัน อาจเป็นผืนแผ่นดินสุดท้ายที่ยังคงมีความสุขให้ผู้คนก็ได้นะ…”

ฉินเจี้ยนพึมพำกับตัวเอง ก่อนเดินเข้าลานแล้วหาที่นั่งร่วมวง พูดคุยเรื่องทั่วไปกับทุกคน

คิด ๆ ดูแล้ว นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าการนั่งคุยเล่นก็เป็นกิจกรรมที่ดี และทำให้มีความสุขได้เหมือนกัน

ราวบ่ายสามโมง พวกเซี่ยจงก็กล่าวลาและขับรถออกไปจากที่หลบภัย พวกเขาต้องรีบนำเฟอร์นิเจอร์โบราณไปส่ง

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนอะไร แต่ดูจากความมุ่งมั่นของพวกเขาแล้ว ฉินเจี้ยนก็ไม่ขัด จึงอนุญาตให้ไปได้

จากนั้นอีกไม่นาน พวกกัวหมินก็รู้สึกว่าพักผ่อนพอแล้ว และตั้งใจจะกลับเช่นกัน

พวกเธอไม่ได้กลับบ้านมาร่วมสัปดาห์ แม้จะปลอดภัยดีในช่วงที่อยู่นอกที่หลบภัย แต่ก็ไม่ได้นอนพักผ่อนสบาย ๆ เพราะต้องคอยเผาแมลง

ฉินเจี้ยนรู้ว่าพวกเธอคงเหนื่อยมาก แต่ตอนนี้ก็ไม่มีภารกิจอะไรให้ทำ จึงให้วันหยุดสองวันกลับไปพัก

“รอบนี้ทำความรู้จักกันทั่วถึงดีไหม?”

หลังจากที่พวกกัวหมินจากไป ฉินเจี้ยนก็เดินไปหาเจียงอิ๋งเสวี่ย ถามด้วยความอยากรู้

เจียงอิ๋งเสวี่ยยิ้มและพยักหน้า “ตอนแรกฉันคิดว่ากัวหมินจะเป็นคนเงียบ ๆ แต่ที่ไหนได้ เธอร่าเริงมากเลย! พวกพี่สาวของเธอก็เข้ากับฉันได้ดีมาก!”

“ดีแล้ว คู่หูร่วมทีมควรจะอยู่ร่วมกันให้กลมเกลียว… แล้วนายล่ะ เสี่ยวเสิ่น?”

ฉินเจี้ยนหันไปถามเสิ่นไห่ตงต่อ

เสิ่นไห่ตงเกาศีรษะ ยิ้มแหย ๆ “ผมคุยถูกคอกับน้องคนหนึ่งในทีมพี่กัวนะครับ ถึงจะห่างกันตั้งห้าปี แต่คุยจริง ๆ แล้วก็ไม่ได้มีช่องว่างระหว่างวัยเลย…”

“โอ้! งั้น…ยินดีด้วยนะ?”

ฉินเจี้ยนพูดพร้อมรอยยิ้มมีนัย

“มะ...ไม่ใช่นะพี่ฉิน! ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น แค่คุยกันเฉย ๆ!”

เสิ่นไห่ตงหน้าแดงจัด รีบแก้ต่างทันที

เห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของเขา ฉินเจี้ยนถึงกับหลุดหัวเราะ “โอเค ๆ ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ!”

“ผม...พี่ก็ยังไม่เชื่อผมอยู่ดี…”

เสิ่นไห่ตงจนปัญญา จะว่าไปแล้วเขาก็แค่คุยกับน้องคนนั้นเฉย ๆ จริง ๆ นั่นแหละ ก็คนอื่นเขามีคู่คุยหมด จะให้นั่งเงียบเหงาอยู่คนเดียวมันก็เปลี่ยวเกินไป

ตอนนี้ฉินเจี้ยนกับเจียงอิ๋งเสวี่ยรวมพลังกันแกล้งเสิ่นไห่ตง ทั้งที่จริงก็แค่ล้อเล่นเบา ๆ แต่เขาก็เขินจนแทบอยากมุดดิน

จะโทษใครได้? ก็เสิ่นไห่ตงนี่แหละ! อายุปาเข้าไปยี่สิบหกแล้วยังเป็นหนุ่มขี้เขินอยู่เลย…

ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา พวกเซี่ยจงก็กลับมาพร้อมเฟอร์นิเจอร์ หลังจากขนของเสร็จก็ไม่อยู่ต่อ กล่าวลาแล้วขับรถออกไปอีกครั้ง

ขบวนรถในลานแยกย้ายไปหมด เหลือแค่รถสามคัน บรรยากาศเลยดูโล่งขึ้นเยอะ

ส่วนคนก็เหลือกันแค่สามคน

“อย่าเอาแต่ยืน มาช่วยกันหน่อย!”

ฉินเจี้ยนเร่งทั้งสองให้มาช่วยกันเก็บโต๊ะ เก้าอี้ ม้านั่งที่ตั้งไว้ จากนั้นก็ย้ายเฟอร์นิเจอร์โบราณมาแทนที่ตำแหน่งเดิม

“เป็นไง?”

ฉินเจี้ยนถามความเห็นทั้งสองคนเรื่องการจัดวางเฟอร์นิเจอร์

“พูดตรง ๆ ก็ดูไม่เข้ากันเท่าไหร่นะ…”

เจียงอิ๋งเสวี่ยตอบทันที อย่างไรเสีย เฟอร์นิเจอร์โบราณแบบนี้เธอไม่เคยเห็นเอามาวางกลางลานแบบนี้เลย

“ผมว่าไม่เห็นเป็นไร แค่ใช้กินข้าวกับนั่งได้ก็พอแล้ว”

เสิ่นไห่ตงเห็นตรงกับฉินเจี้ยน ตอบแบบไม่คิดมาก

“จะเข้ากันหรือไม่ก็ช่าง ฉันจะวางแบบนี้แหละ”

ฉินเจี้ยนตอบ ก่อนเจียงอิ๋งเสวี่ยจะยักไหล่ บอกเป็นนัยว่า ตามสบายเลย

จากนั้น เจียงอิ๋งเสวี่ยที่สังเกตเห็นเศษเหล็กที่ฉินเจี้ยนเก็บไว้ จึงถามขึ้นว่าทำไมถึงเก็บขยะพวกนี้ไว้มากมาย

ฉินเจี้ยนตอบว่า “เดาเอาเองสิ” แล้วก็เริ่มรวบรวมเศษเหล็กทั้งหมดมาวางข้างเครื่องเก็บเกี่ยว

“นี่ก็เก็บขยะด้วยเหรอ?”

เจียงอิ๋งเสวี่ยเดินเข้ามาถามอย่างอยากรู้

“นี่คือสายธุรกิจใหม่ล่าสุด…”

“???”

ฟังแล้วไม่เข้าใจ เจียงอิ๋งเสวี่ยเลยเลิกซักต่อ

จากนั้น ฉินเจี้ยนเปิดสาขาของเครื่องเก็บเกี่ยว

【เครื่องเก็บเกี่ยวซาก】

เส้นทางอัปเกรด: เครื่องเก็บเกี่ยวอัตโนมัติ

ของอื่นก็ได้ (15000): ขยายขอบเขตการทำงานใหม่ของเครื่องเก็บเกี่ยว หากสะสมเศษเหล็กถึงจำนวนที่กำหนด จะสามารถแลกรับสิทธิกาชาได้!

ทุกอย่างเลย! (20000): รางวัลสุ่มของ เครื่องเก็บเกี่ยว เพิ่มเป็น 20 ประเภท!

ตอนนี้ เครื่องเก็บเกี่ยว เหลือสาขาให้เลือกแค่สองอย่าง

ยอดแต้มปัจจุบันของเขายังเหลือเกิน 90,000 หากอัปเกรดสองอันนี้ก็จะเหลือประมาณ 55,000 กว่า

แต่สนามฝึกจำลองต้องใช้ 80,000 แต้ม ถ้าเขาไม่หาแต้มเพิ่มอีก 25,000 ก็จะไม่สามารถปลดล็อกได้ในวันพรุ่งนี้

อย่างไรก็ตาม ฉินเจี้ยนมั่นใจว่าทำได้แน่นอน วันนี้เขาฆ่ามอนสเตอร์ไปร่วมร้อยตัว ประเมินคร่าว ๆ ก็น่าจะได้ไม่ต่ำกว่า 20,000 แต้มแล้ว ส่วนอีก 5,000 แต้ม ไปลุยนอกพื้นที่อีกหน่อยก็ครบ

แถมวันนี้ยังมีภารกิจอื่นอีก เขาไม่เชื่อหรอกว่าแค่นี้จะเก็บไม่ได้

ดังนั้น ฉินเจี้ยนจึงอัปเกรดทั้งสองสาขาทันที

“ปัง!”

เสียงจากเครื่องเก็บเกี่ยว ขณะอัปเกรด ทำเอาเจียงอิ๋งเสวี่ยกับเสิ่นไห่ตงสะดุ้ง ถอยหลังไปสองก้าว

“ตอนนี้เจ้าเครื่องนี่ไม่เพียงแค่ให้ของรางวัลเพิ่มขึ้นแล้วนะ มันยังสามารถแลกขยะเป็นสิทธิกาชาได้อีก!”

ฉินเจี้ยนพูดพลางยิ้ม ก่อนจะหยิบเก้าอี้เหล็กสองสามตัวโยนเข้าไปใน เครื่องเก็บเกี่ยว

“แกร๊ก แกร๊ก!”

วินาทีถัดมา เสียงบดขยี้ของเหล็กก็ดังขึ้นจากภายในเครื่อง…

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………