บทที่ 220: ทางลัดเหรอ? ไม่มีจริงหรอก! (ฟรี)

“คุณได้รับแต้ม 500 แต้ม”

“คุณได้รับแต้ม 1000 แต้ม”

“คุณได้รับแต้ม 500 แต้ม”

“คุณได้รับบัตรน้ำ 1 ใบ”

นี่คือของที่ได้จากของขวัญเล็กๆ ทั้งสี่กล่อง

พอเห็นไอเท็มสามอันแรก ฉินเจี้ยนก็อดจะแซวไม่ได้

“เห้ย แบบนี้มันคืนเงินใช่มั้ยเนี่ย?”

“ใช่แล้วค่ะ ท่านหัวหน้า! แล้วก็ยังได้บัตรน้ำด้วยนะคะ อย่าลืมล่ะ!”

“กำลังจะถามอยู่เลย ว่าบัตรน้ำนี่มันคืออะไร?”

ฉินเจี้ยนหยิบบัตรสีน้ำเงินขึ้นมาแล้วถาม

โอ๊ดรีบอธิบายทันที

“ให้คิดเหมือนบัตรอาบน้ำก็ได้ค่ะ บัตรนี้มีสิทธิ์ใช้งานได้ 10 ครั้ง!”

“งั้นก็แปลว่า ฉันได้อาบน้ำฟรี 10 รอบสินะ”

ฉินเจี้ยนพยักหน้าเบาๆ

“ก็ไม่เลว ช่วยประหยัดน้ำได้เยอะเลย”

“สามารถเติมเพิ่มได้ด้วยนะคะ! 10 ครั้ง 1000 แต้ม, 20 ครั้ง 1800 แต้ม, 30 ครั้ง 2700 แต้ม…”

“พอๆๆๆ โอ๊ด ขอบคุณที่ดูแลฉันดีขนาดนี้! ไว้ค่อยว่ากันทีหลังนะ!”

ฉินเจี้ยนรีบโบกมือลาโอ๊ด ก่อนจะออกจากห้องน้ำ ทว่าโอ๊ดยังไม่ลืมเตือนว่า ตอนนี้หุ่นยนต์อัตโนมัติถูกเปิดใช้งานแล้ว สามารถเริ่มขนย้ายน้ำได้ทันที

ฉินเจี้ยนพยักหน้า

“งั้นก็เริ่มเลยแล้วกัน”

จากนั้น หุ่นยนต์ขนาดเล็กสามตัวลักษณะคล้ายแมลงวันก็บินออกมาจากห้องน้ำทันที!

เมื่อเห็นรูปร่างของพวกมัน ฉินเจี้ยนถึงกับเกือบเผลอหยิบเครื่องเผาซากขึ้นมาจะยิงทิ้ง!

โชคดีที่พอมองใกล้ๆ แล้ว มันไม่ได้มีรูปร่างเนื้อหนังแต่อย่างใด เป็นหุ่นยนต์ล้วนๆ เลยไม่ดูน่าขยะแขยงนัก…

ฉินเจี้ยนมองอย่างสนใจ แล้วก็พบว่าแม้เจ้าหุ่นแมลงวันจะตัวเล็ก แต่พละกำลังกลับไม่น้อยเลย ถ้าเป็นเขา แบกถังน้ำใบใหญ่พวกนั้นยังต้องออกแรงพอตัว แต่พวกมันแค่ยกขาเล็กๆ ลงมา ก็ยกลอยได้สบายๆ!

“ถ้าฉันอัปเกรดสาขา ‘ป้องกัน’ พวกมันน่าจะเก่งน่าดูเลยสิเนี่ย…”

ฉินเจี้ยนคิดในใจ ก่อนจะเดินขึ้นไปยัง “สนามฝึกซ้อม” ชั้นบนต่อ

เมื่อมาถึงสนามฝึก กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อก็ลอยเข้าจมูกทันที

ฉินเจี้ยนขมวดคิ้วโดยอัตโนมัติ พลางโบกมือปัดกลิ่น แล้วก็เห็นเจ้าหุ่น ลูกแก้ว AI กำลังถือขวดสเปรย์ฉีดไปมาบนพื้นกับอากาศ

“พวกหุ่นยนต์นี่ทำงานจริงจังดีแฮะ…”

ฉินเจี้ยนพึมพำขณะเดินเข้าไปใกล้

“สวัสดีตอนเช้าค่ะ ท่านหัวหน้า!”

“ได้ยินพี่ใหญ่ระบบพูดว่า ถ้าเอาคริสตัลซอมบี้มา 10 ก้อน จะได้รางวัลพิเศษที่นี่ใช่ไหม?”

“ใช่แล้วค่ะ! พอท่านเก็บคริสตัลซอมบี้มาเมื่อวาน ร้านเราก็ขยายบริการทันทีเลย!”

ลูกแก้ว AI ตอบอย่างภูมิใจ

ฉินเจี้ยนหัวเราะแห้งๆ

“พวกเธอหุ่นยนต์นี่ก็มีการแข่งขันเชิงธุรกิจด้วยเหรอ?”

“ไม่มีหรอกค่ะ หุ่นที่อยู่ชั้นล่างปราสาทก็เป็นพาร์ตเนอร์ของฉัน พวกเราไม่ได้คิดอะไรจุกจิกแบบนั้น!”

ลูกแก้ว AI วนรอบฉินเจี้ยนแล้วอธิบาย

“เหรอๆ โอเค ไม่เสียเวลาแล้วกัน ฉันเอาคริสตัลมาแลกเลย แล้วก็จะทำภารกิจประจำวันให้เสร็จด้วย!”

ฉินเจี้ยนพูดจบ ก็ยื่นคริสตัลซอมบี้ 10 ก้อนให้ ลูกแก้ว AI ซึ่งรับไว้แล้วยิ้มร่า ก่อนจะบินจากไป

จากนั้น ฉินเจี้ยนก็ตรวจสอบ “ภารกิจประจำวัน” ของสนามฝึก:

ภารกิจประจำวัน:

ฝึกยิงปืนต่อเนื่อง 20 นาที   รางวัล: 1500 แต้ม

ยิงระเบิดเข้าเป้า 10 ครั้ง   รางวัล: 1000 แต้ม

ปรับความเร็วเป้าหมายเป็นระดับ 2 แล้วยิง 100 นัด   รางวัล: ระเบิดมือ 5 ลูก + ระเบิดแท่ง 5 แท่ง

P.S. หากทำครบทั้งสาม จะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่ม

ภารกิจทั้งสามดูแล้วง่ายมาก

“งั้นจะรออะไรล่ะ! ลุยเลย!”

ฉินเจี้ยนคว้าปืน การ็องด์ คู่ใจ หยิบกระสุนจากโต๊ะ แล้วเดินไปที่เลนยิง

“แช่กๆๆ!”

เสียงกระสุนดังระรัว ฉินเจี้ยนเริ่มฝึกยิงทันที

ระหว่างนี้ ลูกแก้ว AI ก็บินกลับมาพร้อมแจ้งว่า “รางวัลพร้อมแล้วค่ะ” ซึ่งฉินเจี้ยนก็พยักหน้า แต่ไม่หยุดมือ ยังคงยิงระเบิดต่อไป

“ตูม! ตูม!”

ระเบิดถล่มใส่เป้าอย่างแม่นยำ แทบจะล้มหมดทั้งแถบ

ฉินเจี้ยนหยุดยิงแล้วถามอย่างสงสัย

“ว่าแต่ว่า เป้ายิงพวกนี้มันซ่อมยังไงเหรอ?”

“แค่อัปเกรดสาย ‘ความสะอาด’ ของฉัน เป้าทั้งหมดจะถูกซ่อมทันทีที่พังเลยค่ะ แถมฉันยังจะเก็บปลอกกระสุนและเศษขยะในสนามทั้งหมดให้อีกด้วย! ความสะอาดภายในเป็นเรื่องสำคัญมากนะคะ ท่านหัวหน้า!”

พอได้ยิน ฉินเจี้ยนก็เปิดดูสาย “ความสะอาด” ซึ่งต้องใช้แต้มถึง 3000 แต้มในการอัปเกรด

แต่เขายังไม่รีบ เพราะอยู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“เอ่อ… ปลอกกระสุนที่เก็บได้นี่ ถือเป็นเศษเหล็กไหม?”

“ขึ้นอยู่กับวัสดุค่ะ ท่านหัวหน้า”

“งั้นถ้าเธอเก็บมาได้ ฉันขอปลอกพวกนั้นไว้ได้ไหม?”

“ขอโทษค่ะ ทำไม่ได้ ปลอกกระสุนกับขยะทั้งหมดจะถูกส่งตรงไปยังศูนย์กลางทันทีค่ะ”

“แล้ว… ถ้าฉันจะเก็บปลอกเองล่ะ?”

“ขออภัยค่ะ ถ้าท่านไม่ได้ใช้กระสุนของตัวเอง แต่ใช้กระสุนที่สนามฝึกจัดให้ ปลอกพวกนั้นไม่สามารถนำออกไปได้ ท่านควรรู้อยู่แล้วนะคะ…”

ฉินเจี้ยนได้แต่ยักไหล่

“เฮ้อ… สรุปก็คือ ไม่มีทางลัดเลยสินะ…”

หลังจากทำภารกิจครบ ระบบก็ส่งรางวัลให้ทันที: แต้ม 2500 แต้ม และ ระเบิด 5 ลูก + ระเบิดแท่ง 5 แท่ง

พวกวัตถุระเบิดพวกนี้จำเป็นมากเวลาออกไปข้างนอก และเมื่อวานก็ใช้ไปเยอะ แถมยังผลิตเองไม่ได้ทันที จะได้เพิ่มมาก็ถือว่าคุ้มแล้ว!

จากนั้น ฉินเจี้ยนเดินไปที่โต๊ะอาวุธ เปิดดูรางวัลพิเศษและรางวัลที่ได้จากการแลกคริสตัลซอมบี้

กล่องทั้งสองใบเป็นกล่องใส่ของ   ใบพิเศษเป็นสีดำ ส่วนใบที่แลกด้วยคริสตัลซอมบี้เป็นสีเงินเงา

สีเงินของกล่องทำให้เขานึกถึงกล่องรางวัลระดับกลางของ “เครื่องเก็บเกี่ยว” ที่เป็นสีเดียวกัน

“ว่าแต่ ลูกแก้ว AI, กล่องที่แลกด้วยคริสตัลซอมบี้นี่ ไม่ใช่รางวัลธรรมดาใช่ไหม?”

ลูกแก้ว AI พยักหน้าทันที

“แน่นอนค่ะ! การจะฆ่าซอมบี้นอกปราสาทให้ได้เยอะขนาดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ลูกแก้ว AI ไม่มีทางให้รางวัลกากๆ หรอกค่ะ!”

“ดีเลย งั้นฉันก็จะให้รางวัลเธอด้วย   ฉันจะอัปเกรดเธอ!”

ฉินเจี้ยนน้ำเสียงร่าเริง ก่อนจะอัปเกรดสาย “ความสะอาด” ให้ ลูกแก้ว AI ทันที

ไม่กี่วินาทีต่อมา ฉินเจี้ยนก็ได้ยินเสียงกลไกหมุนแรงจากสนามฝึก เขาหันไปมอง และพบว่ามีพัดลมดูดขนาดยักษ์ติดอยู่บนเพดานโดยไม่รู้ตัว!

ลมแรงจากพัดลมดูดปลอกกระสุนลอยขึ้นไปทันที ก่อนจะถูกบดละเอียดแล้วหายเข้าไปในระบบ!

“โห เคลียร์สนามแบบนี้โหดจัด แล้วถ้าฉันยิงตรงหุ่นไม้พวกนั้นล่ะ? ปลอกกระสุนที่หล่นบนพื้นจะจัดการยังไง?”

“พัดลมจะโผล่มาดูดฉันไปด้วยมั้ยเนี่ย?”

ฉินเจี้ยนทำหน้าแหยๆ มองไปยังหุ่นฝึกด้านข้าง

“ไม่มีทางค่ะ! พื้นที่โซนนั้นฉันจะทำความสะอาดเองค่ะ!”

ลูกแก้ว AI ตอบพร้อมกับหยิบไม้กวาดกับที่โกยขยะออกมาจากที่ไหนไม่รู้

“งั้นก็ดี ฉันสบายใจละ”

ฉินเจี้ยนถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเปิดกล่องรางวัลแบบสุ่มก่อน

“หือ? เจ้านี่อีกแล้วเหรอ?”

ในกล่องมีปืนกลเบาแบบพับเก็บได้   สกอเปี้ยน นอนนิ่งอยู่ ฉินเจี้ยนถึงกับนิ่งไป แล้วรู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก

แต่ ลูกแก้ว AI ก็รีบเตือน

“ท่านหัวหน้า ขอย้ำว่านี่ไม่ใช่การล็อกผลโดยตั้งใจนะคะ! ที่จริงแล้ว ท่านควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ยังได้เจ้า สกอเปี้ยน บ่อยๆ!”

ฉินเจี้ยนเลิกคิ้ว

“หา? หรือว่าเจ้านี่เป็นของดีสุดในกล่องสุ่ม?”

“ก็… ไม่ถึงกับดีที่สุดค่ะ แต่ก็ไม่ได้แย่ที่สุดเหมือนกัน…”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………