บทที่ 205: มิวแทนต์! ซอมบี้น้ำกรดกัดกร่อน (ฟรี)

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง รถก็แล่นมาถึงเขตที่พักเรดริเวอร์

"ว่าแต่ นายรู้แน่เหรอว่าเธอคนนั้นอยู่ตึกไหน?"

เจียงอิ๋งเสวี่ยหาที่จอดรถเงียบๆ ก่อนจะถามฉินเจี้ยนด้วยความสงสัย

ฉินเจี้ยนหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาทันที

"เธอบอกที่อยู่ไว้ให้ฉันแล้ว"

"อ้อ~"

ฉินเจี้ยนรีบลงจากรถพร้อมอุปกรณ์เต็มมือ ขณะที่เจียงอิ๋งเสวี่ยก็ดับไฟหน้ารถ ปิดบังตัวเองและรถไว้ในความมืดสนิท

"เอาล่ะ ถึงเวลาของนายแล้ว"

ฉินเจี้ยนยิ้มบางๆ ขณะมองไปรอบตัวที่มืดสนิท แล้วหยิบ อุปกรณ์มองกลางคืน ออกมา

ทันทีที่สวมไว้บนศีรษะ ภาพตรงหน้าก็กลายเป็นฉากเขียวสว่างชัดเจน ถึงจะยังไม่ค่อยชินนัก แต่ก็เห็นสิ่งรอบตัวได้อย่างครบถ้วน!

"ของแบบนี้มันสุดยอดจริงๆ..."

ฉินเจี้ยนพึมพำพลางปรับโฟกัสของอุปกรณ์ให้สบายตามากยิ่งขึ้น

ขณะวิ่งเหยาะๆ ไปตามแนวกำแพง เพียงแค่เลี้ยวมาไม่กี่ก้าว ฉินเจี้ยนก็เห็นซอมบี้สามตัวเดินโซเซอยู่บนถนน

"หือ?"

แต่เพียงชั่วพริบตา ฉินเจี้ยนก็รู้สึกแปลกใจ

"ซอมบี้พวกนี้...ไม่ใช่ซอมบี้คลั่ง?"

ใช่แล้ว จุดเด่นของซอมบี้คลั่งคือดวงตาสีแดง แม้จะไม่ใช้ไฟฉายก็ยังมองเห็นตำแหน่งได้ชัดเจน แต่ซอมบี้สามตัวตรงหน้านี้ กลับไม่มีแสงแดงออกมาจากดวงตา...

ฉินเจี้ยนรู้สึกงุนงง ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาไม่เคยเจอซอมบี้ธรรมดาตอนกลางคืนเลย เจอแต่ซอมบี้คลั่งทั้งนั้น

หรือว่า...ไม่ใช่ทุกตัวจะกลายเป็นซอมบี้คลั่งเมื่อกลางคืนมาถึง?

ขณะที่ฉินเจี้ยนกำลังครุ่นคิด ซอมบี้หนึ่งในสามตัวที่อยู่ไม่ไกลก็เกิดอาการแปลกประหลาดขึ้น มันเริ่ม อาเจียน!

"แหวะ!"

ไม่ใช่อาเจียนธรรมดา แต่พ่นพุ่งออกมาเหมือนปะทุดอกไม้ไฟ ฉินเจี้ยนถึงกับได้ยินเสียงขย้อนที่ชวนคลื่นไส้อย่างชัดเจน

"แม่เจ้า...บ้าชะมัด"

ฉินเจี้ยนกลืนน้ำลายทันที แต่พอของเหลวนั้นกระเด็นลงบนพื้น เขาก็สังเกตเห็นบางอย่างแล้วถึงกับตะลึง

น้ำย่อยที่ซอมบี้พ่นออกมา ซึ่งมองเห็นชัดเจนผ่านอุปกรณ์มองกลางคืน กลับมี ควันเขียวลอยขึ้น อย่างชัดเจน

เขาไม่เคยเห็นซอมบี้ที่มีพฤติกรรมแบบนี้มาก่อนเลย จู่ๆ ก็เกิดความคิดวาบขึ้นในหัว

"พวกนี้คงไม่ใช่ซอมบี้ธรรมดาแน่นอน!"

เขาเริ่มมั่นใจแล้ว

ไม่กี่วินาทีต่อมา ซอมบี้อีกตัวก็เริ่มอาเจียนเช่นกัน คราวนี้พ่นใส่พุ่มไม้ใกล้ๆ...

"ซี่ซ่า!"

ฉินเจี้ยนได้ยินเสียงของเหลวกัดกร่อนดังชัดเจน พอเพ่งดูดีๆ ใบไม้จำนวนมากที่เคลือบด้วยน้ำแข็งก็ค่อยๆ ละลาย ร่วงหล่นลงมาทันที!

เขาแน่ใจแล้ว ซอมบี้พวกนี้เป็น ซอมบี้กลายพันธุ์ และของเหลวที่มันพ่นออกมาคือกรดกัดกร่อนขั้นรุนแรง! ถ้าคนธรรมดาโดนเข้าไป แค่ไม่กี่วินาทีก็อาจไส้ทะลักได้!

โลกนี้หมาซอมบี้ยังกลายพันธุ์จนมีหลายหัวได้ แล้วจะให้ซอมบี้ไม่กลายพันธุ์ก็คงเป็นไปไม่ได้ อีกทั้งระบบเองก็พึ่งจะใบ้มาไม่นานนี้ด้วย

"เอาเป็นว่า เรียกมันว่า 'ซอมบี้น้ำกรด' แล้วกัน"

ฉินเจี้ยนตั้งชื่อในใจ ก่อนจะยกปืนการ์รันด์ขึ้นเล็งไปยังหัวของซอมบี้น้ำกรดทันที แล้วลั่นไก

"ปัง ปัง ปัง!"

เสียงปืนดังก้องในความเงียบ หัวของซอมบี้น้ำกรดทั้งสามระเบิดกระจุย!

"แม้จะกลายพันธุ์ก็ยังเปราะบางเหมือนเดิมแฮะ"

ฉินเจี้ยนยิ้มเล็กน้อย ถ้าเป็นคนทั่วไปที่ไม่รู้เรื่อง พอเจอซอมบี้น้ำกรดก็อาจเสียหายยับได้ เพราะใครจะคิดว่ามันจะพ่นกรดได้ไกลขนาดนี้?

แต่สำหรับเขา ซอมบี้กลายพันธุ์ก็คือแต้มเดินได้! แถมเป็นแต้มมูลค่าสูงกว่าซอมบี้ธรรมดาหรือซอมบี้คลั่งอีกด้วย!

เขาวิ่งไปดูศพของพวกมันทันที

"โฮ่!"

แม้จะไม่มีคริสตัล แต่ซอมบี้น้ำกรดทั้งสามก็ ดรอปผลึกซอมบี้!

ถึงจะได้มาแค่สองก้อน แต่ก็ยังคุ้มค่า

ฉินเจี้ยนสรุปได้ว่า ซอมบี้กลายพันธุ์มีอัตราการดรอปผลึกซอมบี้สูงกว่าปกติ

ตอนนี้เขามีผลึกอยู่ 14 ก้อน และอีก 2 ก้อนที่ไม่ได้เอามาด้วย รวมแล้ว 16 ก้อน!

"คืนนี้เอาให้ถึง 20 ไปเลย! จะได้ขาย 10 แลกแต้ม แล้วอีก 10 แลกรางวัล!"

ฉินเจี้ยนคิดถึงปลายทางของผลึกพวกนี้ ก็ยิ้มมุมปากแล้วตั้งใจจะเก็บให้ครบ

แต่ก่อนจะไปต่อ เขากลับสังเกตเห็นความแตกต่างอย่างหนึ่งของซอมบี้น้ำกรด

เมื่อถอดอุปกรณ์มองกลางคืนออก ก็เห็นชัดเจนว่า ผิวหนังเน่าเปื่อยของมันมีเส้นสีสดเหมือนเส้นเลือดไหลผ่านอยู่ เป็นลายเหมือนเส้นเลือดที่เปล่งประกายจางๆ!

เพราะตอนใส่แว่นมองกลางคืน ภาพเป็นสีเขียวหมด เขาเลยไม่ได้เห็นรายละเอียดนี้

"แม้ซอมบี้น้ำกรดจะมีลักษณะพิเศษแบบนี้...แต่ก็ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับฉันเลย"

เขายักไหล่ แล้วก็ลัดเลาะทางลัดต่อทันที

ระหว่างทาง เขาผ่านตรอกแคบที่เต็มไปด้วยศพ

ศพเหล่านี้ไม่มีร่องรอยโดนกัดกิน แต่ทุกศพมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน...

ใบหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยว เน่าเปื่อยรุนแรง ท่าทางดูคลุ้มคลั่งราวกับเจออะไรสยดสยองก่อนตาย

"นี่มัน...ฝีมือซอมบี้น้ำกรดแน่ๆ?"

ฉินเจี้ยนคิดอย่างคร่ำเคร่ง

บางทีซอมบี้น้ำกรดสามตัวที่เจอเมื่อกี้ อาจเป็นแค่ส่วนเล็กๆ ของสิ่งที่ซ่อนอยู่ในเขตพักอาศัยนี้

พวกมันน่าจะเพิ่งก่อเหตุใหญ่ที่นี่ไปไม่นานนี้

เพราะต่อให้รู้ว่าพวกมันพ่นกรดได้ไกล ถ้าไม่มีปืน ก็ไม่มีทางสู้ได้ ต้องอ้อมหลีกหนีสถานเดียว เว้นแต่จะบ้าพอจะเอาอาวุธประชิดเข้าไปสู้!

แต่ถ้ามีซอมบี้น้ำกรดอยู่เยอะจริง คนเดียวที่จะดีใจ...ก็คงมีแค่ฉินเจี้ยนเท่านั้น

"เหลืออีกแค่สี่ก้อน ซอมบี้น้ำกรด ได้โปรดอย่าหลบเลย!"

ตลอดทางที่เหลือกลับเงียบผิดปกติ ไม่มีอะไรโผล่มาให้ตกใจอีก

สำหรับฉินเจี้ยนแล้ว นี่อาจไม่ใช่เรื่องแย่...แต่ก็ไม่ใช่เรื่องดี เพราะไม่มีมอนสเตอร์ ก็แปลว่าไม่มีแต้ม...

ก่อนจะถึงจุดหมายปลายทาง ฉินเจี้ยนเหลือบตาไปเห็นแสงไฟริบหรี่จากอาคารพาณิชย์หลังหนึ่ง

"มีคนอยู่ข้างใน?"

เขาเริ่มสนใจทันที แล้วก้มตัวเข้าไปดู

แนบตัวกับกำแพง เขาค่อยๆ สอดหัวไปดูด้านใน

ภายในห้อง มีคนราวสิบกว่าคน พวกเขาทุกคนสวมหน้ากาก มือถือโคมไฟน้ำมัน นั่งบนเก้าอี้เก่า หรือพิงโต๊ะหักรวมกลุ่มกันเหมือนกำลังประชุม

ที่สำคัญคือ บนโต๊ะด้านหลัง มีขวานเลอะเลือด มีดพร้า และอาวุธมีคมเรียงรายอยู่เต็มไปหมด ทำให้ฉินเจี้ยนรู้ทันทีว่า พวกนี้ไม่น่าไว้ใจแน่นอน

"อีกสักสองชั่วโมงก็น่าจะเสร็จ!"

"ดีเลย! วันนี้เฝ้าอยู่ทั้งวัน เหนื่อยแทบขาดใจ อยากกลับไปพักสักที"

"ว่าแต่...เราต้องส่งคนมามากขนาดนี้แค่ยึดตึกเดียวเนี่ยนะ?"

"ตอนแรกก็มีแค่ทีมเดียวแหละ แต่หัวหน้ารองไม่วางใจ เลยลงมากับทีมด้วย"

พอฟังไปเรื่อยๆ ฉินเจี้ยนก็เริ่มปะติดปะต่อข้อมูลได้บางส่วน

พวกนี้...กำลังวางแผนปล้น ตึกหก?

ถ้าจำไม่ผิด จูเสี่ยวเฟยก็อยู่ห้อง 402 ในตึกหกใช่ไหม?

ถ้าโดนปล้นขึ้นมาล่ะก็...เค้กของเขาจะเป็นยังไงล่ะนั่น?!

"จับเป็นมาสอบปากคำดีมั้ยนะ?"

ฉินเจี้ยนพึมพำเบาๆ ขณะเล็งปืนเตรียมพร้อม

จริงๆ จากมุมนี้ แค่เปิดประตูแล้วขว้างระเบิดเข้าไป ทุกอย่างก็จบในพริบตา

แต่เพราะใกล้กับตึกหกเกินไป และดูเหมือนกลุ่มนั้นกำลังจะเริ่มลงมือ ฉินเจี้ยนเลยไม่อยากทำให้เสียเรื่อง จึงเปลี่ยนแผน

"เอี๊ยด!"

โดยไม่ลังเล ฉินเจี้ยนเปิดประตูเข้าไป แล้ว ปิดประตูเสียงดังปัง!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………