บทที่ 155: หรือว่าระบบของนาย...จะฮั้วกับเจียงอิ๋งเสวี่ยกันแน่? (ฟรี)

ซากศพในลานหน้าบ้านกลับมากระจัดกระจายเกลื่อนพื้นอีกครั้ง...

โชคดีที่ตาข่ายเหล็กเส้นหนายังแข็งแรงไม่ไหวติง ยืนหยัดท้าทายลมแรงได้อย่างไม่มีปัญหา

จนกระทั่งเสียงและตัวพายุทอร์นาโดหายลับตาไป ฉินเจี้ยนถึงค่อย ๆ ลุกขึ้นมายืน แล้วค่อย ๆ ชะโงกหน้าไปดูนอกหน้าต่างด้วยความระแวดระวัง

“บ้าเอ๊ย...ไม่ใช่ว่าอุณหภูมิกำลังสูงขึ้นอยู่เหรอ? แล้วนี่ทอร์นาโดโผล่มาได้ไงอีกวะ?”

“ลมแรงก็ว่าแย่แล้ว แต่นี่เล่นส่งพายุมาแบบนี้ นึกว่าจะตายซะแล้วจริง ๆ!”

เขาตบอกตัวเองแรง ๆ พยายามกล่อมหัวใจที่ยังเต้นระรัว แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองเพิ่งได้เห็นภาพระดับ “โชคชะตา” กับตา!

ใครจะคิดว่าในชีวิตจะได้เห็นพายุทอร์นาโดใกล้ขนาดนี้!?

เมื่อก่อนเห็นในทีวีก็แค่รู้สึกหวาดหวั่น แต่พอได้สัมผัสด้วยตัวเองจริง ๆ ถึงได้เข้าใจเลยว่า...

“ความตาย” มันอยู่ใกล้ตัวขนาดไหน

โชคดีที่ “ระบบป้อมปราการวันสิ้นโลก” ที่เขาใช้อยู่ มีฟีเจอร์ป้องกันแผ่นดินไหวและภัยพิบัติอยู่ในตัว

ไม่งั้นไม่ต้องพูดถึงระยะร้อยเมตรหรอก พายุระดับนี้ต่อให้ห่างไปสี่ห้าร้อยเมตร ก็น่าจะพัดบ้านเหล็กเล็ก ๆ ของเขาไปปลิวเป็นเสี่ยง ๆ แล้ว!

ฉินเจี้ยนเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบเครื่องดื่มเย็นจัดมาขวดหนึ่ง แล้วกระดกไปครึ่งขวดเพื่อสงบสติ

“เฮ้อออ...”

เขาถอนหายใจยาว ก่อนจะรู้สึกตัวว่า อุณหภูมิในห้องหนาวผิดปกติกว่าก่อนหน้านี้มาก

ทอร์นาโดน้ำแข็ง ไม่เพียงพาเอาเศษซากจำนวนมากมาเท่านั้น

แต่มันยังหอบเอาความเย็นและกลิ่นไอแห่งความตายมาด้วย

บริเวณที่มันพัดผ่านจะถูกปกคลุมด้วยกระแสอากาศเย็นจัด ทำให้อุณหภูมิลดลงกะทันหันเป็นสิบ ๆ องศา!

ตอนนี้ พื้นดินและสิ่งของข้างนอกที่เคยละลายหมดแล้ว กลับถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งบาง ๆ อีกครั้ง

น้ำแข็งที่ว่านี่ อุณหภูมิอยู่ต่ำกว่า -50 องศาเซลเซียส!

และยังมีคุณสมบัติเหมือนเกล็ดหิมะประหลาดก่อนหน้านี้ แค่แตะก็ทำให้ผิวหนังบวมเป่งทันที!

ข้อมูลเหล่านี้ฉินเจี้ยนรู้จากรายงานของผู้รอดชีวิตที่ได้รับผลกระทบจากพายุ

และตั้งแต่ฟ้าสาง ก็มีรายงานพายุทอร์นาโดน้ำแข็งหลายลูกปรากฏขึ้นทั่วเมืองเฟิงเฉิงแล้ว!

พายุเหล่านี้เกิดขึ้นแบบสุ่ม ไม่ทันตั้งตัว บางครั้งแค่กะพริบตา ลมแรงหลายสายก็รวมตัวเป็นพายุได้ในพริบตา!

ที่พักของผู้รอดชีวิตจำนวนมากถูกทำลาย ผู้คนติดอยู่ใต้ซาก หรือไม่ก็ถูกพายุยกตัวลอยขึ้นฟ้า ฉีกเป็นชิ้น ๆ ก่อนตกถึงพื้น...

พูดได้ว่า นรกบนดินชัด ๆ!

บางที่หลบภัยแข็งแรงหน่อยก็รอดมาได้แบบปาฏิหาริย์

แต่สภาพอากาศที่เลวร้าย ทำให้ไม่มีใครกล้าออกจากที่พัก ต้องอาศัยความอบอุ่นจากกันและกันประทังชีวิตอยู่ในที่แคบ ๆ

และบางที่ แม้ไม่ถูกพายุถล่มตรง ๆ...แต่ก็ “เจอของแถม” แทน!

และ...ไม่ใช่ของแถมที่ดี

เพราะพายุยังพัดพามอนสเตอร์จากซอกหลืบลึกลับหลายแห่งติดมาด้วย

พวกมันไม่เพียงไม่ตายจากพายุ แต่กลับรอดมาได้อย่างทรหด!

ทันทีที่ผู้รอดชีวิตเปิดประตูที่หลบภัยในเช้าวันใหม่ สิ่งที่เจอคือ

ซอมบี้, หมาซอมบี้, และสัตว์ประหลาดเลื้อย นอนกองอยู่ในลานบ้าน! แล้วก็ค่อย ๆ ลุกขึ้น...

หลายที่ถูกเจาะทะลุในทันที! พวกมอนสเตอร์พากัน รุมกินโต๊ะ เหมือนงานเลี้ยงเลือด ทำเอาแคมป์กลายเป็นสนามเพลาะ!

สรุปได้ว่า พายุทอร์นาโดน้ำแข็ง ครั้งนี้ ทำให้ทุกแคมป์ ทุกที่หลบภัย ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก ล้วนเสียหายกันถ้วนหน้า!

ยกเว้นก็แต่...ที่ของฉินเจี้ยน!

เขาเองก็ไม่คิดหรอกว่า ที่หลบภัยของตัวเองจะเป็นแห่งเดียวที่โดนพายุถล่มแต่ไม่เสียหายแม้แต่น้อย!

หลังจากเปิดเครื่องทำความร้อนทั้งหมดในบ้าน ฉินเจี้ยนก็เริ่มหายใจโล่งขึ้น พร้อมจิบเครื่องดื่มเย็นต่อจนหมดขวด

แล้วเขาก็ไม่ได้รีบไปสะสมแต้มทันที แต่อยากออกไปตรวจความเสียหายภายนอกก่อน

ลานบ้านเละเทะเพราะลมแรง เขาต้องเช็กก่อนว่าอุปกรณ์อะไรเสียหายบ้างไหม

อันดับแรก เครื่องปั่นไฟ

อันนี้อัปเกรดไว้ก่อนแล้ว ปรากฏว่ายังดีเยี่ยม! ใช้งานได้ปกติ

ต่อมา เครื่องเก็บเกี่ยว

ไม่ต้องพูดถึงเลย แข็งแกร่งระดับ “ไม่แม้แต่สีจะหลุด!”

สิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดก็คือ ซากศพที่เกลื่อนกลาดบนพื้นนั่นแหละ...

“เชี่ย!”

แล้วฉินเจี้ยนก็ดันเผลอแตะน้ำแข็งที่เกาะอยู่บนเครื่องเก็บเกี่ยวเข้าไปเต็ม ๆ

ผลคือ...นิ้วของเขาบวมทันที!

เขาไม่คิดเลยว่าน้ำแข็งนี่จะอันตรายเหมือนเกล็ดหิมะคราวก่อนเลยจริง ๆ!

โชคดีที่เขามียาฟื้นฟูสำหรับแผลหนาวจัดอยู่ด้วย เลยรีบเดินกลับเข้าไปในบ้าน แล้วเปิดหน้าจอระบบเพื่อตั้งใจสะสมแต้ม

ยืนยันการอยู่รอด: +30 แต้ม

นอนหลับมีคุณภาพ: +20 แต้ม

อาหารการกินมันเยิ้ม: +14 แต้ม

...

สภาพอากาศผิดปกติ! พายุทอร์นาโดน้ำแข็งหลายจุดทั่วเมือง!: +5000 แต้ม

ฆ่าลิงกลายพันธุ์: +5250 แต้ม

ฆ่าผักผลไม้กลายพันธุ์: +2417 แต้ม

เก็บเนื้อแปรรูปจำนวนมาก: +1500 แต้ม

...

พันธมิตรใช้ปืนลูกซองเดี่ยวฆ่ามอนสเตอร์: +2656 แต้ม

พันธมิตรใช้หน้าไม้สั้นฆ่ามอนสเตอร์: +315 แต้ม

พันธมิตรใช้แคมป์ไฟฆ่าหนอน: +485 แต้ม

พันธมิตรเฝ้าซูเปอร์มาร์เก็ตให้ทั้งคืน รางวัล: กล่องอุปกรณ์เสริมอาวุธ 1 ชิ้น

...

แต้มรวมที่ได้รับ: 17,689

แต้มสะสมทั้งหมด: 24,779

“ให้ตายสิ! นึกว่ามีแต่ฉันที่ซวยเจอพายุเข้า!”

ฉินเจี้ยนพึมพำขึ้นหลังจากเห็นหน้าจอสรุป

นี่มันไม่ใช่แค่ “สภาพอากาศผิดปกติ” แล้ว! มัน บรรยายไม่ได้ เลยด้วยซ้ำ!

ทั้งพายุหิมะ, ลมพายุ, หมอกหนา...แล้วตอนนี้ก็พายุทอร์นาโด!?

ถึงขั้นมาจอดหน้าบ้านยังไงยังงั้นเลย!

“ไม่เป็นไร...เปิดกล่องก่อนละกัน จะได้ใจเย็น”

เขาเลื่อนดูรางวัลสุดท้าย แล้วเปิดโกดังของระบบพี่ใหญ่ทันที

จากนั้นก็พบว่า...ไม่ได้มีกล่องอุปกรณ์เสริมแค่หนึ่งกล่อง แต่มีถึง สามกล่อง!

“หือ?”

เขาขมวดคิ้ว แล้วก็นึกขึ้นได้ว่ามีอีกสองกล่องที่ดองไว้ตั้งแต่เมื่อวาน...

“เชี่ยเอ๊ย! เมื่อวานมัวแต่ไปอัปเกรดเครื่องพ่นไฟ เลยลืมเปิดกล่องไปเลย!”

เขาเกาหัวอย่างหงุดหงิด แต่ก็คิดปลอบใจตัวเอง “ของดีเก็บไว้เปิดรวดเดียว ฟีลเหมือนเปิดกาชาแปดครั้งติดกันเลยนะเว้ย!”

“ตัดสินใจแล้ว! เปิดกล่องก่อน แล้วค่อยไปหมุนรางวัล!”

ฉินเจี้ยนสั่งระบบให้เปิดกล่องทั้งสามใบพร้อมกันทันที

“ได้รับพานท้ายปืนสำหรับปืนลูกซองเดี่ยว 1 ชิ้น”

“ได้รับท่อเก็บเสียงสำหรับปืนลูกซองเดี่ยว 1 ชิ้น”

“ได้รับกล้องซูม 4 เท่าเฉพาะสำหรับปืนลูกซองเดี่ยว 1 ชิ้น”

“???”

ฉินเจี้ยนถึงกับอึ้ง...

ตอนนี้เขาอยากถามระบบพี่ใหญ่มากว่า

“หรือว่านาย...กำลังฮั้วกับเจียงอิ๋งเสวี่ยอยู่จริง ๆ!?”

เพราะในบรรดาพันธมิตรทั้งหมดตอนนี้ มีแค่ เจียงอิ๋งเสวี่ย คนเดียวที่ใช้ ปืนลูกซองเดี่ยว

แล้วฟังดูดี ๆ ทั้งสามไอเท็มที่เปิดได้ ก็เป็นของเธอล้วน ๆ!

มีทั้งพานท้าย, ท่อเก็บเสียง, และกล้องซูม 4 เท่า!?

พูดก็พูดเถอะ...ตอนอัปเกรดปืนยังไม่มีตัวเลือกกล้องซูมเลยนะเว้ย!

หรือว่านี่คือรางวัล “ล้ำระดับ” ของระบบ!?

“เชี่ยเอ๊ย! ถึงฉันจะเปิดได้เองก็เถอะ แต่นี่มันไม่เข้าท่าเลยนะ!”

ฉินเจี้ยนโอดครวญอยู่คนเดียว เพราะแม้ว่าไอเท็มจะเจ๋งแค่ไหน แต่...

มันไม่ใช่ของเขา...!

แม้ว่าเขาจะอยากเก็บไว้เอง แต่ก็ไม่ใช่คนโง่ เขาคงไม่เอาไอเท็มทั้งสามไปให้เจียงอิ๋งเสวี่ยหมดหรอก แบบนั้นมันง่ายเกินไป!

แต่แล้ว เขาก็เหลือบไปดูหน้าสรุปแต้มอีกครั้ง

แล้วก็พบว่า...

เจียงอิ๋งเสวี่ยเพียงคนเดียว สร้างแต้มให้เขาไปถึง 2,656 แต้ม!

ระบบให้แต้มแค่ ครึ่งหนึ่ง ของแต้มที่พันธมิตรฆ่ามอนสเตอร์ได้

ถ้าได้ครึ่งนี่แปลว่า...เธอฆ่ามอนสเตอร์ได้มากแค่ไหนกันเมื่อวาน!?

ฉินเจี้ยนเริ่มเข้าใจว่าเหตุผลที่เธอ “ฆ่าโหด” ขนาดนี้ก็เพราะ...

เขาเพิ่งอัปเกรดปืนลูกซองเดี่ยวให้เธอ!

ถึงจะอัปเกรดแค่แม็กกาซีน แต่ก็สร้างผลงานได้ขนาดนี้เลย!

“งั้น...ถ้าฉันใจดี ให้ไอเท็มพวกนี้กับเธอกลับมา จะทำให้เธอมีความสุขไหมนะ?”

“ยังไงเธอก็มีส่วนร่วมเยอะ ทั้งช่วยสร้างแต้ม แบกน้ำกลับมาทุกวัน งานก็หนัก สมควรได้รับรางวัล!”

“ถือว่าเป็นการลงทุนละกัน!”

ฉินเจี้ยนคิดทบทวนอยู่พักหนึ่ง แล้วก็ตัดสินใจ

จะมอบของขวัญสุดพิเศษให้เจียงอิ๋งเสวี่ย!

บางที...ถ้าเธอได้อุปกรณ์ครบชุด อาจจะฆ่าโหดยิ่งกว่าเดิมก็ได้!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………