บทที่ 18: จบการทดสอบปืน เทคนิควิเคราะห์ศัตรู

เสียงของกระสุนถูกลดทอนลงอย่างมาก แต่ก็ยังไปตกลงตรงหน้าหมาซอมบี้ ทำให้มันสะดุ้งตกใจ

มันจึงขยับตำแหน่งเล็กน้อยในตอนนั้นเอง

แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีจะหนีเลย

“ยิงพลาด!”

“แต่ไม่เป็นไร!”

พอเห็นว่าหมาซอมบี้ยังไม่หนี ฉินเจี้ยนก็เล็งต่อทันที

“ปัง!”

เขาลั่นไกอีกครั้ง

ครั้งนี้ยิงเข้าเป้าอย่างแม่นยำ กระสุนเจาะเข้าที่หัวของหมาซอมบี้โดยตรง!

ใบหน้าที่ไม่สมบูรณ์อยู่แล้วของมันระเบิดแหลกเป็นชิ้น ๆ ทันที!

มันส่งเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวด แล้วทรุดลงข้างตัวกับพื้น

“เยส!”

“โอ้โห!”

ในขณะเดียวกัน ฉินเจี้ยนก็ร้องเฮด้วยความดีใจ

แม้ว่าคู่ต่อสู้จะยืนนิ่งไม่ขยับ แต่เขาก็เล็งอยู่ประมาณห้าวินาทีก่อนจะยิง

และการยิงเฮดช็อตได้ในนัดเดียวแบบนี้ ก็ถือเป็นผลงานสุดยอดสำหรับเขา!

“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”

“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”

ขณะที่ฉินเจี้ยนยังคงดื่มด่ำกับความดีใจ เสียงเห่าก็ระเบิดขึ้นรอบตัว!

“มีมาอีก?”

“หลายตัว?”

ฉินเจี้ยนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาหันไปมอง เห็นหมาอีกสี่ถึงห้าตัวโผล่เข้ามาในระยะสายตา วิ่งเข้าหาเขาจากทิศตะวันออกและทิศเหนือ

ความเร็วของหมาซอมบี้พวกนี้เร็วจริง ๆ เพียงไม่กี่วินาที ก็พุ่งมาจากระยะไกลจนเข้าใกล้ตัว!

จุดสำคัญคือพวกมันตัวเล็ก ทำให้เล็งยิงให้โดนยากขึ้น

แต่ตอนนี้ฉินเจี้ยนยังอยู่ในโหมดวิเคราะห์ จึงยังไม่รู้สึกกังวล

ยังไงเขาก็มีลูกกระสุนอยู่เป็นร้อย ๆ นัด ยังไม่ต้องห่วงว่าจะยิงหมด

ถ้าหมดจริง ๆ ก็แค่ลากศพไปใส่เครื่องรีไซเคิลซากศพ ถ้าโชคดีก็ได้กระสุนกลับมาเป็นร้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีตาข่ายลวดเหล็กกั้นอยู่ หมาซอมบี้พวกนี้แตะตัวเขาไม่ได้แม้แต่เส้นผมเส้นเดียว

ฉะนั้น ฉินเจี้ยนจึงถือโอกาสนี้ลั่นไกใส่หมาซอมบี้พวกนั้นแบบไม่ยั้ง!

“ปัง ปัง ปัง ปัง!”

หลังจากลั่นไกหมดแม็ก หมาซอมบี้ตัวหนึ่งก็ถูกยิงเข้าที่ขาทันที แล้วก็ล้มลง

มันพยายามจะลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า แต่ก็ถูกฉินเจี้ยนยิงซ้ำอีกสองนัดจนร่วงแน่นิ่งกับพื้น

ส่วนตัวที่เหลือ ดูเหมือนจะเลือกจบชีวิตตัวเองแทน พุ่งเข้าชนตาข่ายลวดจนร่างแหลก ก่อนที่ฉินเจี้ยนจะได้ยิงเสียอีก…

แต่มีหมาซอมบี้ตัวหนึ่งที่ดูเหมือนจะมีความฉลาดอยู่บ้าง

มันเห็นเพื่อน ๆ พุ่งชนตาข่ายแล้วโดนฉีกเป็นชิ้น ๆ จึงหยุดอยู่กับที่ทันที

แล้วมันก็เห่าใส่ฉินเจี้ยนอีกครั้งแบบงง ๆ

เหมือนกับว่ากำลังด่าฉินเจี้ยนอยู่…

ฉินเจี้ยนหันกลับไป เดินเข้าไปหามันพลางเปลี่ยนแม็กกาซีนใส่ปืน

เขาเข้าใจว่าทุกตัวน่าจะพุ่งชนตายไปหมดแล้ว

เมื่อมาถึงตรงหน้าหมาซอมบี้ ฉินเจี้ยนก็ได้ประจันหน้ากับมันในระยะใกล้

“ปึก!”

ฉินเจี้ยนมองหน้ามันที่ทั้งน่าขยะแขยงและน่าสมเพชอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกปืนขึ้นเล็งเบา ๆ แล้วเป่าหัวมันกระจุยในนัดเดียว

“เห่าอะไรนักหนา!”

หลังจากสบถ ฉินเจี้ยนก็เก็บปืนแล้วเดินจากไป

การต่อสู้กับหมาซอมบี้ในครั้งนี้ใช้เวลาไม่ถึงห้านาที

แม้จะเป็นการสู้แบบอาศัยตาข่ายลวดช่วยอีกครั้ง แต่ฉินเจี้ยนก็ไม่ได้รู้สึกว่าเขาไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย

การโจมตีของหมาซอมบี้ก็คล้ายกับซอมบี้ทั่วไป

ทั้งสองพุ่งเข้าหาแล้วกัด แต่หมาซอมบี้มีความเร็วสูงกว่ามาก

ซอมบี้อาจมีระยะพุ่งไกลกว่า แต่ก็ช้ากว่า

ถ้าไม่เลือกตอบโต้ แต่เลือกหลบ

ก็แค่ถอยตรง ๆ ก็พอ

แต่ถ้าเจอหมาซอมบี้พุ่งเข้าใส่ ต้องหลบด้วยการเบี่ยงข้าง!

และต้องอ่านการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายล่วงหน้า

ถ้าตอนนี้ยังมีหมาซอมบี้เหลือแถวนี้ ฉินเจี้ยนก็คงตั้งใจหามาทดสอบเพิ่มเติมอีกแน่ ๆ

เพราะเขาเป็นคนกล้าคิด กล้าทำ และมีความละเอียดรอบคอบ นี่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลย

แค่กล้าทดลองและกล้าท้าทาย ถึงจะยืนหยัดอยู่ในโลกวันสิ้นโลกได้

ในหนังพวกฮีโร่วันสิ้นโลก ก็เอาตัวรอดแบบนี้กันทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ?

เขามีระบบอยู่กับตัว ทำไมจะเอาอย่างพวกนั้นไม่ได้ล่ะ?

หลังจากนั้น ฉินเจี้ยนก็เดินมาที่เครื่องรีไซเคิลซากศพ

เขากดสวิตช์สายพาน แต่ก็ไม่มีอะไรตอบสนองกลับมา

เดิมทีฉินเจี้ยนตั้งใจจะลากศพมาเพิ่มเพื่อสุ่มรับของรางวัล แต่พอเห็นหัวกะโหลกบนเครื่องเงียบกริบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเกาศีรษะ

“ฉันคิดผิดเหรอ?”

“จำนวนครั้งสุ่มรางวัลไม่รีเฟรชทุกวันเหรอ?”

ฉินเจี้ยนอดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูตัวเลือกอัปเกรดของเครื่องรีไซเคิลซากศพ เพื่อเช็กรายละเอียด

【เครื่องรีไซเคิลซากศพ】

ทิศทางการอัปเกรด: เครื่องเก็บเกี่ยว

– เพิ่มประสิทธิภาพ (500): ความเร็วการลำเลียงศพเพิ่มขึ้น 200%

– ประเภทหลากหลาย (1000): ช่วงรางวัลสุ่มขยายเป็น 5 ประเภท

– รู้จักพอ (1500): จำนวนศพที่ต้องใช้ลดจาก 10 เหลือ 9

– สุขุมรอบคอบ (2000): การรีเฟรชรางวัลสุ่มจากสัปดาห์ละครั้งเป็นสัปดาห์ละสองครั้ง

“โคตรแพง ไม่มีอันไหนจ่ายไหวเลย!”

“ฉันประเมินเจ้านี่ไว้สูงเกินไป คิดว่ามันจะรีเซ็ตรางวัลวันละสามรอบ แต่นี่บอกฉันว่ามีแค่สัปดาห์ละครั้ง?”

ฉินเจี้ยนเตรียมตัวจะออกไปลากศพแล้วแท้ ๆ แต่พอเห็นแบบนี้ก็หมดอารมณ์ไปเลยทันที

ดูเหมือนว่า ต่อให้มีระบบ ก็ยังต้องทำงานหนักและเผชิญความจริงอยู่ดี!

แต่ก็ไม่เป็นไร เขาไม่จำเป็นต้องใช้ทรัพยากรจนหมดก่อนรอบสุ่มรางวัลครั้งต่อไป

เดิมทีฉินเจี้ยนตั้งใจจะเคลียร์ศพที่ห้อยอยู่บนตาข่ายลวด

แต่พอคิดไปคิดมา เขาก็ตัดสินใจยกเลิกความคิดนั้น

สถานการณ์ตอนนี้ ศพเหล่านั้นเหมือนสร้าง “กำแพง” แบบไม่เป็นระเบียบขึ้นมา

ซึ่งสามารถบดบังสายตาของคนภายนอกได้อย่างมีประสิทธิภาพ

แม้มันจะบังสายตาของเขาเองบ้าง แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา

ตราบใดที่เขาอยู่ในลานบ้านแห่งนี้ เขาก็เป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างสมบูรณ์!

“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”

……………