บทที่ 14: รางวัลสุดคุ้ม! เผชิญหน้าซอมบี้แบบตัวต่อตัว

กระเป๋าเอกสารใบนี้ต้องเป็นรางวัลสุ่มแน่นอน!

ในมุมมองของฉินเจี้ยน เลข “10” ทางด้านขวาน่าจะหมายถึงจำนวนศพที่ต้องส่งเข้าเครื่อง

ตราบใดที่สะสมครบ 10 ศพ ก็จะได้รับรางวัลสุ่มหนึ่งชิ้น

ส่วนเลขทางด้านซ้ายแสดงจำนวนรอบที่ยังสามารถรับรางวัลได้

ตอนนี้ เมื่อรับรางวัลไปหนึ่งครั้ง ก็ยังเหลือโอกาสอยู่อีกสองครั้ง

พูดอีกอย่างก็คือ เขาต้องขนศพอีก 20 ร่างในรอบถัดไป

“มาเปิดรางวัลสุ่มกันก่อนเลยดีกว่า!”

ฉินเจี้ยนปัดความคิดอื่นออกจากหัว ลูบมือด้วยความตื่นเต้น แล้วรีบคว้ากระเป๋าเอกสารขึ้นมา

เขาแกะตัวล็อกแล้วเปิดกระเป๋าทันที!

“นี่มัน…?”

ภายในกระเป๋าเอกสารมีมีดเล่มหนึ่งวางอยู่!

ใบมีดเรียบสนิท ปลายแหลมคมจัด แค่เห็นด้วยตาก็รู้แล้วว่าร้ายกาจแค่ไหน!

ความยาวโดยรวมประมาณสี่สิบเซนติเมตร ไม่ใช่มีดสั้นหรือกริชทั่วไป แต่ก็ไม่ได้ใหญ่เท่ามีดพร้า

ทันทีที่หยิบมีดขึ้นมา ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏตรงหน้าฉินเจี้ยน

“ได้รับ ‘ดาบยาวทหาร’!”

“ดาบยาวทหาร?”

“นี่มันของจากโต๊ะสร้างอาวุธเบาไม่ใช่เหรอ? มูลค่าตั้ง 500 แต้มเลยนะ!”

ดวงตาฉินเจี้ยนเป็นประกายทันที

เขาไม่คาดคิดเลยว่า รางวัลสุ่มจะให้ไอเทมจากโต๊ะสร้างมาโดยตรงแบบนี้!

ยอดเยี่ยมสุด ๆ! เท่ากับว่าเขาได้กำไร 500 แต้มเต็ม ๆ!

แถมยังถูกจังหวะพอดี เพราะเขาไม่ค่อยถูกชะตากับเหล็กเส้นเท่าไรนัก

ฉินเจี้ยนไม่มีลังเลแม้แต่น้อย เปลี่ยนอาวุธหลักทันที!

เขาลองชั่งน้ำหนักดาบยาวในมือ รู้สึกว่ามันเบาและควบคุมง่ายมาก

เขากวัดแกว่งดาบในอากาศสองสามที ก็ยังได้ยินเสียงลมพุ่งกระแทกดังวูบ!

น้ำหนักเบา แต่พลังทำลายไม่ได้เบาตาม!

ประโยคนี้ใช้อธิบายได้ตรงที่สุด

ฉินเจี้ยนแทบจะยิ้มไม่หุบ

เพราะแค่รางวัลสุ่มแรกก็คือดาบยาวทหาร

คราวหน้า เขาอาจจะได้ปืนเลยก็เป็นได้!

เขาเงยหน้ามองไปยังหัวกะโหลกบนเครื่อง ราวกับมันกำลังส่งสัญญาณบอกเขาว่า “รออะไรอยู่ล่ะ? ไปขนศพมาอีกเร็ว!”

ฉินเจี้ยนรีบเข็นรถเข็นออกไปทันที เป้าหมายคือเคลียร์ซากศพใกล้ประตูให้หมดก่อน

พอกลับมาที่เครื่องเก็บศพ เขาก็ขนศพอีก 10 ร่างใส่เข้าไป

“โครม!”

เสียงดังอีกครั้งดังออกมาจากช่องทางเข้า กระเป๋าเป้ใบหนึ่งกระเด็นออกมา ตกลงกับพื้น

“คราวนี้ไม่ใช่กระเป๋าเอกสารเหรอ?”

ฉินเจี้ยนขมวดคิ้ว หยิบกระเป๋าเป้ขึ้นมา

กระเป๋าใบนี้แน่นปริจนเหมือนจะระเบิดออกทุกเมื่อ

เขารูดซิปเปิดออก ทันใดนั้นของภายในก็ทะลักออกมาเสียงดังกรุ๊งกริ๊งกระจายเต็มพื้น!

“โว้ย! บ้าชะมัด!”

“นี่มัน…”

พอฉินเจี้ยนเห็นว่าเป็นอะไร ดวงตาเขาก็แทบจะถลนออกจากเบ้า

กระสุน! กระสุนจำนวนมหาศาล! เต็มกระเป๋าเลย!

มีทั้งแบบหลวม ๆ แบบบรรจุกล่อง และแม้แต่แม็กกาซีนที่บรรจุจนเต็ม!

โดยรวมแล้วน่าจะหลายร้อยนัดเลยทีเดียว!

ดูจากขนาดและรูปทรงแล้ว เป็นกระสุนสำหรับปืนพกอย่างไม่ต้องสงสัย!

“ยอดเลย แบบนี้ก็ไม่ต้องเสียแต้มซื้อกระสุนแล้ว!”

ฉินเจี้ยนตอนนี้ตื่นเต้นจัด รอไม่ไหวที่จะเปิดรางวัลสุ่มสุดท้ายแล้ว!

มีอาวุธประชิดแล้ว มีกระสุนแล้ว งั้นของต่อไปจะเป็นปืนไหม!?

ฉินเจี้ยนตื่นเต้นจนมือสั่น

หลังจากขนศพชุดสุดท้ายใส่เข้าไปแล้ว เขาก็มองช่องทางเข้ามืดมิดนั้นด้วยสายตาแน่วแน่ กำหมัดแน่น

“ขอทีเถอะ ขอทีเถอะ!”

“ขอให้ได้ปืนทีเถอะ ได้โปรด!”

ฉินเจี้ยนพึมพำกับตัวเองอยู่ไม่หยุด ชั่วขณะหนึ่ง เครื่องเก็บศพก็กลายเป็นตู้ลอตเตอรี่ไปแล้ว...

“โครม!”

เสียงสุดท้ายดังขึ้นจากช่องทางเข้า และกระเป๋าเอกสารอีกใบก็ถูก “ดีด” ออกมา

หัวกะโหลกบนเครื่องเปล่งเสียงหัวเราะอิเล็กทรอนิกส์ออกมาแว้บนึง แล้วแสงสีแดงก็ดับลง เครื่องหยุดทำงานทันที

“หรือว่างานนี้จะได้ของโคตรดีจริง ๆ?”

ฉินเจี้ยนรีบวิ่งไปที่สายพาน หยิบกระเป๋าเอกสารขึ้นมา ดวงตาเบิกโพลงด้วยความคาดหวัง!

เขาเปิดกระเป๋าด้วยใจเต้นแรง

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขาคือวัตถุสีดำทึบชิ้นหนึ่ง

รอยยิ้มของฉินเจี้ยนค่อย ๆ เลือนหายไป เขาพึมพำกับตัวเองว่า “นี่มันอะไรเนี่ย?”

เขาค่อย ๆ หยิบของสิ่งนั้นขึ้นมา แล้วระบบก็แสดงข้อความทันที

“ได้รับ ‘เก็บเสียงปืนพก’!”

“อ๋อ!” ฉินเจี้ยนร้องเบา ๆ แล้วก็เข้าใจทันที!

แม้จะไม่ได้ปืน แต่ได้ที่เก็บเสียงปืนพกมาก็ถือว่าดีมากแล้ว!

ถ้าไม่ได้ไอเทมชิ้นนี้

เขาก็คงยังไม่ทันนึกถึงจุดสำคัญจุดนั้นเลย

นั่นก็คือ “เสียงปืน” ที่ดังกระหึ่ม!

แม้ปืนจะเป็นอาวุธร้ายแรง ที่ใช้ได้ดีกับทั้งมนุษย์และซอมบี้

แต่มันก็แลกมาด้วยเสียงที่ดังมหาศาล

ไม่เพียงจะดึงดูดสายตาของมนุษย์คนอื่น แต่ยังเรียกฝูงซอมบี้มาหาได้อีกด้วย!

แต่ตัวเก็บเสียง กลับช่วยหลีกเลี่ยงปัญหานี้ได้ทั้งหมด!

พูดได้เลยว่า นี่คืออุปกรณ์เสริมที่สำคัญมาก!

สะพายกระเป๋าไว้บนหลัง ดาบยาวอยู่ในมือ

ฉินเจี้ยนในตอนนี้ เต็มไปด้วยของรางวัล พากลับเข้าห้องไปพร้อมกับรอยยิ้มงี่เง่าแทบไม่หุบ

ตอนบ่าย ฉินเจี้ยนถือดาบยาวออกไปข้างนอก

เขารู้สึกว่าควรเตรียมตัวสำหรับการออกนอกพื้นที่ไว้ได้แล้ว

บางทีพรุ่งนี้เขาอาจจะสร้างปืนได้ก็ได้

เพราะงั้น ขอวอร์มอัพฝึก “วิชาดาบ” ไว้ก่อนแล้วกัน!

ฉินเจี้ยนมาถึงหน้าประตูเหล็ก แล้วก็เห็นซอมบี้ตัวหนึ่งเดินเข้ามาพอดี

เขาสูดลมหายใจลึก เปิดประตูเหล็กออก กำดาบไว้แน่นด้วยสองมือ

แล้ววิ่งเข้าใส่ด้วยแรงส่งเต็มกำลัง ฟันฉับลงไปตรง ๆ!

ฝ่ายตรงข้ามยังไม่ทันได้ตั้งตัวดี มันเพิ่งยกสองแขนขึ้นเตรียมทำท่า “ซอมบี้มาตรฐาน” ด้วยซ้ำ ก็ถูกฟันทะลุกลางหัวเฉียง ๆ ขาดครึ่งไปเลย!

ตุบ! ร่างของซอมบี้ร่วงลงกับพื้น สมองสีหลากหลายทะลักออกมากองอยู่เต็มพื้น

ฉินเจี้ยนถอนหายใจยาว แล้วอดไม่ได้ที่จะอยากพูดกับซอมบี้ที่ร่วงลงว่า:

“มีแค่นี้เองเหรอ?”

……………