บทที่ 257 + 258 (ฟรี)

บทที่ 257 : ตกลงว่าเราจะโง่ไปด้วยกัน แต่แกดันกลายเป็นอัจฉริยะ

"บอสเจียง บอสเจียง! ผมมีการค้นพบที่ยิ่งใหญ่แล้วครับ!" กลางดึกสงัด เจ้าลิงโทรหาเจียงเช่อ

"บ้าเอ๊ย ไอ้ลิงนี่มันช่างเลือกเวลาได้ยอดเยี่ยมจริงๆ" เจียงเช่อสบถพลางถอนตัวออกมา ยังไงเจ้าลิงก็เป็นลูกน้องเขา ถ้าโทรมาเวลานี้ต้องมีเรื่องสำคัญแน่ๆ

[เหอะ ไอ้ขยะเอ๊ย ชอบหาข้ออ้างเรื่องโทรศัพท์อยู่เรื่อย]

เจียงเช่อ : "..."

ใครจะไปทนไหว? ยัยหนูอวี้หว่านเอ่อร์นี่ชักจะเอาใหญ่ กล้าลองดีกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าทั้งที่โดนเตือนไปแล้ว ทำเอาเจียงเช่อปวดหัวไม่น้อย

"ฉันจะออกไปรับสายนี้ก่อน กลับมาเมื่อไหร่จะจัดการกับเธอให้หนัก" หว่านเอ่อร์ขดตัวอยู่ในผ้าห่ม โผล่มาแค่หัวจิ๋วๆ พยักหน้ารับเหมือนลูกไก่จิกข้าว

เธอดูว่าง่ายสุดๆ

[เหอะ ฉันรู้อยู่แล้วว่านายน่ะมันไร้น้ำยา ถ้าทำได้ก็ทำไปแล้ว ไม่ต้องมาอ้าง]

เจียงเช่อเดินหน้าทะมึนออกไปทันที

"เฮ้ เจ้าลิง นายควรจะมีเรื่องสำคัญรายงานนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะรีโมตไปสั่งให้แฟนสาวอัจฉริยะของนายไฟรั่วช็อตนายตายคาที เชื่อไหม?"

เจ้าลิงตกใจ "บอสเจียง มันมีฟีเจอร์เด็ดขนาดนั้นเลยเหรอครับ?"

เจียงเช่อ : "..."

เขาประเมินความกามของเจ้าลิงต่ำไปจริงๆ จะว่าไป คนที่ชอบหุ่นยนต์อัจฉริยะเป็นแฟนมันจะไปปกติได้ยังไงกัน "บอสเจียง เข้าเรื่องเลยนะครับ ฉู่เทาคนที่บอสให้ผมตามสืบ... ผมรู้ไส้รู้พุงมันหมดแล้ว หมอนี่มันไอ้พวกคลั่งรัก แฟนนอกใจขนาดนั้นมันยังจะไปให้อภัยเขาอีก..."

"แต่ที่สำคัญคือเมื่อกี้ บัญชีมันจู่ๆ ก็มีเงินโอนเข้า 15 ล้าน แหล่งที่มาไม่ชัดเจน แต่พอผมเจาะลึกลงไปก็เจอร่องรอยไปทางต่างประเทศ ดูเหมือนมหาเศรษฐีหลายคนจะเต็มใจโอนเงินให้มันรวมๆ แล้ว 15 ล้านครับ"

เจียงเช่อเข้าใจทันที ระบบล้างผลาญของฉู่เทานี่มันเหนือกว่าระบบหุ้นของฉินเทียนเยอะ

ถ้ามันสะกดจิตหวังจงอวิ๋นให้โอนหุ้นได้ การจะสะกดจิตมหาเศรษฐีระดับโลกให้โอนเงินให้น่ะมันก็แค่เรื่องขี้ผง

"หึๆ ที่แท้แหล่งเงินของพวกพระเอก 'เทพเจ้าแห่งโชคลาภ' ก็มาแบบนี้เองสินะ! ฉันก็นึกว่าพวกมันเสกเงินออกมาจากความว่างเปล่าได้เสียอีก!"

พูดตรงๆ เจียงเช่อประเมินระบบของฉู่เทาสูงไปนิด

เขานึกว่าระบบจะสูบเงินมาจากคนทั้งโลก แบบสุ่มคุมคน 15 ล้านคนให้โอนเงินมาให้คนละ 1 หยวนจนมันรวยชั่วข้ามคืน แต่ตอนนี้ดูเหมือน... ระบบมันยังมีจิตสำนึกอยู่บ้างที่เลือกสูบแค่จากคนไม่กี่คน

มันเน้นเป้าหมายไปที่พวกคนรวยโดยเฉพาะ! พอสูบจากเศรษฐีกลุ่มนี้จนแห้ง มันก็จะย้ายไปหาเหยื่อกลุ่มใหม่ใช่ไหมล่ะ?

ถ้ามองในแง่เศรษฐศาสตร์ นี่อาจจะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจของประเทศมังกรได้เลยนะเนี่ย

"ลิง นายทำดีมาก อีกสองสามวันฉันจะส่งตุ๊กตาอัจฉริยะรุ่นอัปเกรดไปให้ เป็นไอเทมหายากที่เงินก็ซื้อไม่ได้ เชี่ยวชาญท่วงท่ามากกว่า 400 แบบ... รับรองความฟินระดับพรีเมียม"

เสียงเจ้าลิงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้นหลังจากได้ยินรางวัล บอสเจียงช่างรู้ใจเขาจริงๆ มีเจ้านายแบบนี้ในชาตินี้ ตายไปก็ไม่เสียดายแล้ว

หลังจากวางสาย เจียงเช่อโทรหาหวังเจิ้งกับคนอื่นๆ ทันที ตอนนี้การจัดการ "บุตรแห่งโชคชะตา" กลายเป็นอุตสาหกรรมที่เน้นความรวดเร็วไปแล้ว

พอเขากลับเข้าห้องนอน อวี้หว่านเอ่อร์ก็ไม่ได้อยู่บนเตียงแล้ว

เจียงเช่อแค่นเสียงเหอะ "หึ... คิดจะหนีความผิดงั้นเหรอ? มันจะได้ผลเหรอจ๊ะ?"

เจียงเช่อน่ะเป็นพวกเจ้าคิดเจ้าแค้น ยัยเด็กน้อยที่กล้ามาหยามเขาอย่างหว่านเอ่อร์มีจุดจบเดียวเท่านั้น...

เจียงเช่อเหลือบมองกล่องเอแคลร์ที่กินค้างไว้บนโต๊ะ สุดท้ายเขาก็ไปลากตัวหว่านเอ่อร์ออกมาจากใต้ผ้าห่มของเย่เมิ่งเหยาในห้องข้างๆ

"พี่เมิ่งเหยา ช่วยหนูด้วย!" โลลิตัวน้อยขดตัวอยู่ในอ้อมกอดเมิ่งเหยา สองสาวกอดกันกลมเป็นภาพที่ชวนให้คิดลึก

เมิ่งเหยาอุ้มหว่านเอ่อร์ไว้พลางมองเจียงเช่อด้วยสีหน้าลำบากใจ เจียงเช่อขำในใจ ลำบากใจเหรอ? งั้นก็ไม่ต้องทน!

แกร๊ก ประตูถูกล็อกจากด้านในเรียบร้อย ......

วันรุ่งขึ้น ฉู่เทาอยู่ในสภาวะคึกจัด เขาลากกระเป๋าเดินทางที่อัดแน่นไปด้วยแบงก์ร้อยหยวนเป็นปึกๆ

เขายืนรออดีตแฟนสาวอยู่ที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย ไม่นาน คาบเรียนเช้าก็จบลง นักศึกษาเริ่มทยอยเดินออกมา

"หึ... ยัยแพศยา!" สายตาอันแหลมคมของฉู่เทาเหลือบไปเห็นอดีตแฟนสาวท่ามกลางฝูงชนทันที

เฝิงเชี่ยนเชี่ยน ดาวมหาลัยและรักครั้งแรกที่คบกันมา 8 ปี เขาเคยทะนุถนอมเธอมาก คบกันแบบบริสุทธิ์ใจแค่จับมือกันเท่านั้น

แต่ความเป็นจริงคือ... ยัยคนสวยของเขาโดนเงินซื้อไปตั้งแต่เข้ามหาลัย กลายเป็น "ส้วมสาธารณะ" ของพวกลูกคนรวยไปแล้ว

จักรยานที่เขาไม่กล้าขี่ คนอื่นกลับเอาไปปั่นซะยับ แถมไม่ได้ปั่นแค่คนเดียว—สี่คนรวด! คิดแล้วมันเจ็บจี๊ดที่หัวใจ! เธอมาร่วมในชุดเดรสสีเหลืองอ่อนและรองเท้าผ้าใบสีขาว ดูใสซื่อบริสุทธิ์

บอกได้เลยว่าพื้นฐานหน้าตาเธอดีระดับ 8 เต็ม 10 แต่ตอนนี้มันโทรมไปหมด เธอต้องโบกเมคอัพหนาเตอะ จากที่เคยสวยระดับ 8 ตอนนี้ตัวจริงเหลือแค่ 3 แต่งหน้าได้ 5 และถ้าแต่งรูปคงได้สัก 2

เฝิงเชี่ยนเชี่ยนสังเกตเห็นฉู่เทาอย่างรวดเร็ว แววตาเธอฉายความรังเกียจออกมาทันที "นายมาทำอะไรที่นี่?"

ริมฝีปากฉู่เทาสั่นด้วยความโกรธ นี่คือผู้หญิงที่เขาอยู่ด้วยมา 8 ปี สิ่งที่ทำลายใจได้มากกว่า "แสงจันทร์สีขาว" คือแสงจันทร์สีขาวที่เน่าเฟะไปแล้ว

จากนั้นก็เข้าสู่ฉากดูถูกสุดคลาสสิก นักศึกษาเริ่มมามุงดู และพวกลูกคนรวยแฟนใหม่ของเธอก็โผล่มาสมทบ "พอที!!! เฝิงเชี่ยนเชี่ยน เธอคิดจริงๆ เหรอว่าฉันมันไอ้กระจอก?"

"ฉันน่ะโครตรวยเลยเว้ย!" พูดจบ ฉู่เทาก็เปิดกระเป๋าเดินทางข้างหลังออก แบงก์สีแดงปึกใหญ่ร่วงกราวลงพื้น

มันเป็นภาพที่ทำเอาทุกคนอ้าปากค้าง ฉู่เทายิ้มร่า หยิบเงินกำใหญ่โปรยขึ้นฟ้า

จากนั้นเขาก็ประกาศต่อหน้านักศึกษาที่มุงดู "ในเมื่อพวกนายเห็นธาตุแท้ของยัยผู้หญิงคนนี้แล้ว ฉันอารมณ์ดี จะแจกเงินให้ทุกคน!"

เขาชี้ไปที่เฝิงเชี่ยนเชี่ยนแล้วเสริม "ทุกคนหยิบเงินได้ ยกเว้นเธอ!"

ฉู่เทารู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกตอนเอาเงินฟาดหัวคนอื่นมันช่างฟินจริงๆ "วู้ววว~~~"

"เรื่องจริงเหรอเนี่ย?" พวกนักศึกษาที่ถังแตกพากันกรูเข้ามาเก็บเงินด้วยความตื่นเต้น หมอนี่มันเทพเจ้าโชคลาภหรือไงกัน?

ฉู่เทามองหน้าเหวอๆ ของเฝิงเชี่ยนเชี่ยนอย่างผู้ชนะ สะใจชะมัด~~~ แต่ขณะที่เขากำลังดื่มด่ำกับชัยชนะ จู่ๆ เขาก็อยากสูบบุหรี่ขึ้นมา

เขาหยิบบุหรี่ออกมา เตรียมจะจุดไฟ เดี๋ยวนะ ใช้ไฟแช็กมันดูถูกเกินไป

ช่างแม่ง เอาเงินจุดนี่แหละ! ฉู่เทาหยิบแบงก์ร้อยหยวนปึกหนึ่งมาจุดไฟ แล้วเอาบุหรี่จ่อเข้าไป

นี่สิถึงจะเท่~ ทว่าเขาไม่รู้เลยว่า ท่ามกลางฝูงชนที่กรูเข้ามาเก็บเงินนั้น มีแขกไม่ได้รับเชิญปะปนอยู่ด้วย

"เฮีย ไอ้หมอนี่มันโง่ปะเนี่ย? มันกำลังเผาเงินเล่นเหรอ?" หลิวเถี่ยแค่นเสียง

"ไอ้อ้วน เตรียมโทรแจ้งตำรวจเลย ทำลายธนบัตรมีความผิดทางอาญา แถมการโปรยเงินในที่สาธารณะแบบนี้ยังเป็นการก่อความวุ่นวายด้วย"

หวังเจิ้งช็อก "เชดโด้ หลิวเถี่ย ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่แกมีความรู้ขนาดนี้? คมเข้มขึ้นเยอะเลยนะ"

"แกเปลี่ยนไปนะเพื่อน ตกลงว่าเราจะโง่ไปด้วยกัน แต่ตอนนี้แกดันกลายเป็นอัจฉริยะไปซะแล้ว"

บทที่ 258 : ฉู่เทาผู้น่าสงสาร กลับเข้าคุกอีกครั้ง

หวังเจิ้ง : “...”

ไขมันบนใบหน้าของเขาสั่นสะเทือนอย่างควบคุมไม่อยู่ ฉันสงสัยว่าแกกำลังดูถูกฉัน และฉันมีหลักฐานครบถ้วน

“หึๆๆ ฉันอัดวิดีโอไว้หมดแล้ว พอตำรวจมาถึง ไอ้หมอนี่ได้ไปนอนในคุกแน่นอน”

รอยยิ้มของหลิวเถี่ยช่างเจ้าเล่ห์ ตั้งแต่มาเป็นสมุนของเจียงเช่อ หลิวเถี่ยก็สวมบทบาทลูกน้องจอมกะล่อนได้อย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับเขาได้ปลดล็อกศักยภาพที่ซ่อนอยู่

ทั้งสองสบตากัน พลางยกยิ้มบิดเบี้ยวมากขึ้นเรื่อยๆ

ในประเทศมังกร การทำลายธนบัตรถือเป็นความผิดร้ายแรงและมีบทลงโทษที่หนักหน่วง

เงินตราไม่ใช่แค่เรื่องเศรษฐกิจ แต่มันคือศักดิ์ศรีของชาติ การเผาเงินในที่สาธารณะ? นั่นมันคดีใหญ่!

แต่โชคร้ายที่ฉู่เทาดูเหมือนจะไม่ได้สำนึกถึงความร้ายแรงของสถานการณ์เลย เขายังคงโชว์รวยในแบบบื้อๆ ของเขาต่อไป

เฝิงเชี่ยนเชี่ยนและกลุ่มลูกคนรวยที่เพิ่งโดนเหยียดหยามไปเมื่อครู่ต่างพากันอึ้งกิมกี่

โดยเฉพาะเฝิงเชี่ยนเชี่ยน เธอแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

ไอ้หมอนี่ที่โปรยเงินเล่นเหมือนเศษกระดาษ ใช่เด็กหนุ่มบ้านจนคนเดิมในความทรงจำเธอจริงๆ เหรอ?

แต่ไม่นานนัก ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขณะจ้องมองกองธนบัตรสีแดงปึกนั้น!

ทว่าคนอื่นเร็วกว่า พวกลูกคนรวยข้างหลังเธอหลายคนพุ่งเข้าใส่ ร่วมวงตะลุมบอนเก็บเงินกันจัลละหวั่น

ฉู่เทาถึงกับอึ้ง “เฮ้ยๆๆ! ฉันไม่ได้บอกให้พวกแกมาเก็บนะเว้ย!”

พวกนี้เป็นลูกคนรวยไม่ใช่เหรอ? ไม่ควรจะโกรธจัดหรือรู้สึกอัปยศบ้างหรือไง?

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

“แก... พวกแก...”

ลูกคนรวยคนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมาพลางยัดเงินปึกใหญ่ใส่กระเป๋า

“อะไรวะ? ลูกคนรวยไม่ใช่คนหรือไง? ฉันไม่ได้โง่นะ! พ่อให้เงินใช้แค่วันละไม่กี่พันเอง มาโกยตรงนี้ได้เงินฟรีๆ มีใครบ้างไม่อยากเอา?”

“นั่นดิ! มีแต่ไอ้โง่แบบแกนั่นแหละที่โปรยเงินโชว์เหนือ คนรวยมีตั้งเยอะแยะ... แต่ไม่มีใครเขาเผาเงินเล่นเพื่อโชว์เท่กันหรอก!”

“แล้วก็นะเพื่อน ฉันจะเตือนอะไรให้ แกเพิ่งทำผิดกฎหมายเรื่องเผาเงินไปนะ รีบหนีไปซะเถอะ ไม่งั้นตำรวจมาแกหนีไม่พ้นแน่”

พูดจบ ไอ้ลูกคนรวยร่างอ้วนหน้ามันแผล็บก็โกยเงินไปอีกสองกำมือแล้ววิ่งไปหาเฝิงเชี่ยนเชี่ยน

“เชี่ยนเชี่ยน เอาเงินนี่ไปซื้อชุดชั้นในเซ็กซี่ๆ นะ เดี๋ยวพี่จะเอาเงินพวกนี้ไปเช่าห้องสูทโรงแรมหรู เราจะกินของมัน ใช้ของมัน แถมให้มันเป็นคนจ่ายค่าถุงยางด้วยเลย!”

ฉู่เทา : “...”

เขาใบ้รับประทานไปเลย ทำไมถึงมีพวกลูกคนรวยที่ไร้ยางอายขนาดนี้ได้นะ?

ในตอนนั้นเอง ลูกคนรวยอีกคนก็ก้าวออกมา “ได้ยินไหม? คืนนี้พวกเราจะใช้เงินแกซื้อถุงยางด้วยนะ ถือซะว่าเป็นค่าสปอนเซอร์จากแกละกัน!”

สมองของฉู่เทาแทบจะระเบิด!

แม้เขาจะก่นด่าเฝิงเชี่ยนเชี่ยนแค่ไหน แต่พวกเขาก็อยู่ด้วยกันมาแปดปี มันไม่ใช่ว่าเขาจะไม่มีความรู้สึกเหลืออยู่เลย

ขณะที่เขากำลังจมอยู่กับความเศร้า ระบบก็ขัดจังหวะขึ้นมา

[ติ๊ง! ความพยายามในการล้างผลาญเงินของโฮสต์ล้มเหลว สูญเสียเป็นสองเท่า: 2 ล้านหยวน]

เยี่ยมเลย คำแจ้งเตือนของระบบเหมือนเป็นการเติมเกลือลงบนแผลของฉู่เทาผู้แสนรันทด

แต่มันยังแย่ได้มากกว่านี้ ไม่นานนักรถตำรวจก็มาถึง

“ใครเป็นคนแจ้งความ?”

หวังเจิ้งยกมือขึ้นอย่างตื่นเต้น “ผมเองครับ! ผมแจ้งเอง หมอนี่โปรยเงินเล่นแถมยังเผาเงินในที่สาธารณะ ไม่เคารพกฎหมายและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของประเทศ ผมไม่เคยเห็นใครหน้าด้านขนาดนี้มาก่อนเลย...”

หวังเจิ้งพูดด้วยท่าทางรักความยุติธรรมสุดๆ ราวกับว่าเขาไม่ได้ร่วมเก็บเงินไปกับเขาด้วย ทั้งที่ในกระเป๋าเขาน่ะยัดเงินจนตุงไปหมดแล้ว ช่างเป็นตัวอย่างของคำว่ากินบนเรือนขี้รดบนหลังคาจริงๆ

ฉู่เทามองรอยยิ้มเยาะเย้ยของหวังเจิ้งแล้วสติหลุดกระเจิง

ไอ้สารเลว! มันเอาเงินฉันไปตั้งเยอะ แล้วตอนนี้มันยังจะส่งฉันเข้าคุกอีกเหรอ?

ไอ้เฮงซวยเอ๊ย!

“คุณฉู่เทา กรุณาไปกับพวกเราด้วยครับ คุณไม่ได้แค่ทำลายธนบัตร แต่ยังก่อความวุ่นวายในที่สาธารณะอีก...”

และแล้ว ความพยายามในการล้างผลาญครั้งที่สองของฉู่เทาก็จบลงด้วยความพ่ายแพ้ยับเยิน

......

เจียงเช่อหัวเราะก๊าก

“เอาเงินจุดบุหรี่เนี่ยนะ? เมื่อกี้ฉันเพิ่งชมว่าหมอนี่พอมีสมองอยู่บ้าง แต่สงสัยฉันจะรีบพูดไปหน่อย”

หลังจากฟังรายงานของหวังเจิ้ง เจียงเช่อก็ระเบิดหัวเราะออกมา เอาเงินจุดบุหรี่? มีแต่พวกสมองกลับเท่านั้นแหละที่ทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้น

สมควรแล้วที่ต้องไปนอนในคุก!

แต่พอดูประวัติของฉู่เทา... มันก็น่าเศร้าจริงๆ นะ แฟนที่คบกันมาแปดปีหนีไปกับพวกลูกคนรวยเนี่ยนะ?

“ช่างไร้สาระจริงๆ นี่คือสิ่งที่พวกนิยายแนวขายฝันเรียกว่า 'สามบททองคำ' สินะ? พระเอกช่างน่าสมเพชเสียนี่กะไร”

เจียงเช่ออดไม่ได้ที่จะบ่น เมื่อก่อนตอนเขาอ่านนิยายแนว "มหาเศรษฐี" พวกนี้ อย่างน้อยแปดในสิบเรื่องต้องเริ่มด้วยการที่พระเอกโดนแฟนนอกใจ แล้วตราหน้าแฟนเก่าว่าเป็นพวกหน้าเงิน ราวกับว่าถ้าไม่มีเรื่องชู้สาวพวกนี้จะเขียนนิยายไม่ได้เลยอย่างนั้นแหละ

“เจียงเช่อ ขาฉันชาไปหมดแล้ว... ช่วยขยับหัวไปทางอื่นหน่อยได้ไหม?”

เฉินหนิงส่วงนั่งอยู่บนโซฟา โดยมีเจียงเช่อหนุนตักเรียวสวยของเธออยู่

วันนี้เฉินหนิงส่วงเปลี่ยนลุคอย่างผิดคาด แทนที่จะเป็นชุดฮั่นฝูตามปกติ เธอใส่กระโปรงสั้นสีขาวเหนือเข่าคู่กับชุดกะลาสี

ถุงน่องสีขาวเน้นเรียวขาไร้ที่ติของเธอ แรงรัดเบาๆ ของเนื้อผ้ากับผิว และพื้นที่ "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์" ที่ชวนให้ผู้ชายคลั่งไคล้... เธอดูเหมือนหลุดออกมาจากอนิเมะเลยทีเดียว

นี่มันหมอนข้างมีชีวิตชัดๆ!

“ฮ่าๆ ขาชาเหรอ? เธอเป็นถึงยอดฝีมือระดับปรมาจารย์... แต่ขาชาเนี่ยนะ? ล้อกันเล่นหรือเปล่า?”

ฉันล่ะไม่อยากจะแฉเธอเลยจริงๆ!

“เจียงเช่อ นายเคยบอกเมื่อครั้งก่อนว่าจะพาฉันไปฝึกวิชาที่ฟาร์มวิญญาณ...”

เฉินหนิงส่วงพูดอ้อมแอ้ม ใบหน้าแดงก่ำ แม้ช่วงนี้เธอจะเริ่ม "หน้าหนา" ขึ้นมาบ้างแล้ว แต่การพูดเรื่องแบบนี้ออกมาดังๆ มันก็ยังน่าอายสุดๆ อยู่ดี

เจียงเช่อเบือนหน้าไปมองพลางยิ้มให้

“อยากเก่งขึ้นอีกเหรอ?”

“ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าเธอทำตัวดีๆ ฉันรับรองว่าจะมีรางวัลให้แน่นอน ตอนเราไปฝึกที่ฟาร์มวิญญาณ ฉันจะให้ผลอัคคีแดงเธอด้วยสักสองสามลูก”

ได้ยินดังนั้น แววตาของเฉินหนิงส่วงก็เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

เธอโหยหาความก้าวหน้าอย่างมาก การได้ฝึกวิชาไปพร้อมกับการกินผลอัคคีแดงในฟาร์มวิญญาณ... มันคือความเร็วในการฝึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต

อัจฉริยะผู้เคยทรนงตัวและเย็นชาคนนี้เสียอาการไปหมดแล้ว หัวใจของเธอตอนนี้ตกเป็นของเจียงเช่ออย่างสมบูรณ์

เจียงเช่อพลิกตัวนอนต่อบนตักเนียนราวกับหยกของหนิงส่วง

สีหน้าของเฉินหนิงส่วงอ่อนโยนลง เธอเอื้อมมือไปนวดหัวให้เจียงเช่อเบาๆ โดยสัญชาตญาณ

เธอรู้สึกว่า... ชาตินี้เธอคงหนีผู้ชายคนนี้ไม่พ้นแล้วล่ะ

ในตอนแรกที่เริ่มฝึกวิชากับเจียงเช่อ เธอปลอบใจตัวเองได้ว่าเธอกำลังทนรับความอัปยศเพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้น

แต่ตอนนี้... เธอรู้ดีว่าใจเธอเปลี่ยนไปแล้ว เจตนาเดิมน่ะหายไปนานแล้ว และเธอก็เริ่มจะชอบมันเข้าเสียด้วย

ถึงอย่างนั้น เฉินหนิงส่วงก็อดรู้สึกหงุดหงิดไม่ได้ เธอโดนเจียงเช่อทั้งข่มขู่ทั้งล่อลวงมาถึงขนาดนี้ ถ้าเธอเป็นฝ่ายตกหลุมรักเขาก่อน... มันจะไม่ดูว่าเธอใจง่ายไปหน่อยเหรอ?

พอคิดได้แบบนั้น มือเธอก็เผลอลงแรงหนักขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“เฉินหนิงส่วง ถ้าเธออยากใช้ชีวิตรันทดนักก็บอกมาตรงๆ ได้นะ”

เสียงเรียบๆ ของเจียงเช่อลอยเข้าหู ทำเอาเธอตัวแข็งทื่อทันที

[ฮึ่ย! ไอ้คนขี้แกล้ง! นายแกล้งฉันได้คนเดียว แต่ฉันระบายอารมณ์หน่อยเดียวไม่ได้เลยเหรอ?]

[ตอนนี้ฉันเป็นถึงยอดฝีมือระดับปรมาจารย์แล้วนะ อย่าคิดว่าฉันจะจับนายมัดแล้วขังไว้ในห้องมืดไม่ได้เชียว!]

แต่แน่นอนว่าเฉินหนิงส่วงไม่กล้าทำแบบนั้นหรอก เธอเป็นพวกยอมคนเห็นๆ... และในอนาคตอาจจะกลายเป็นภรรยาที่หวงสามีสุดๆ เลยก็ได้