บทที่ 42 : ตัวเอกคนใหม่ กับพนักงานรักษาความปลอดภัย เฉินฮ่าว

บทที่ 42 : ตัวเอกคนใหม่ กับพนักงานรักษาความปลอดภัย เฉินฮ่าว

"ไปไกลๆ อย่ามากวน"

ทันทีที่เจียงเช่อกลับถึงบ้าน เจ้าเหมียวแร็กดอลล์สีขาวก็วิ่งมาที่เท้าและคอยคลอเคลียเขาไม่ห่าง

ดูเหมือนช่วงนี้มันจะติดสัด เลยชอบเอาตัวมาเบียดสีที่ขากางเกงเขาตลอด

เจียงเช่อไม่ได้สนใจแมวเป็นพิเศษ เขาใช้เท้าเขี่ยมันออกเบาๆ เจ้าแร็กดอลล์ส่งเสียงร้องเมี้ยวอย่างน่าสงสารก่อนจะมุดไปแอบใต้โต๊ะ

"อาเช่อ ลูกรุนแรงเกินไปหรือเปล่า? กับผู้หญิงลูกก็รุนแรงแบบนี้ด้วยไหม?"

เจียงอวิ๋นหลี่รีบวิ่งไปที่โต๊ะ อุ้มแมวขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด

"ลูกทำเสี่ยวไกวตกใจนะ" เจียงอวิ๋นหลี่ลูบตัวมันเบาๆ เจ้าแมวก็เอาหัวซุกหน้าอกเธออย่างออดอ้อน

เชี้ย แมวสมัยนี้ยังแอ๊บเก่งเป็นยัยดอกบัวขาวเลย!

เจียงเช่อสบถในใจ ......

ระหว่างมื้อค่ำ เจียงหยวนและเจียงอวิ๋นหลี่เรียกเจียงเช่อมาพูดคุย หัวข้อสนทนา... แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องของอวี้หว่านเอ๋อร์

"อาเช่อ ลูกวางแผนจะเอายังไงกับอวี้หว่านเอ๋อร์และเย่เมิ่งเหยา?" เจียงอวิ๋นหลี่คงเล่าเรื่องระหว่างเจียงเช่อกับอวี้หว่านเอ๋อร์ให้สามีฟังแล้ว

นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก... โดยเฉพาะเมื่อตระกูลเจียงเป็นกลุ่มธุรกิจระดับหลายพันล้าน! เจียงเช่อขมวดคิ้ว

"หมายความว่ายังไงครับ?"

พวกท่านกำลังจะให้ผมเลือกคนใดคนหนึ่งงั้นเหรอ?

เด็กน้อยเท่านั้นที่ต้องเลือก ส่วนผม... จะเอาทั้งหมด!

ในฐานะวายร้ายที่เปี่ยมคุณภาพ เขาเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเผชิญหน้ากับเหล่าตัวเอกและเหล่านางเอกตามพรหมลิขิตอีกมากมาย

การสละนางเอกคนไหนไปสักคน... เจียงเช่อรู้สึกว่านั่นคือบาปมหันต์

แต่แน่นอนว่าเขาพูดแบบนี้กับพ่อแม่ไม่ได้ เดี๋ยวพวกท่านจะช็อกตายเสียก่อน เจียงเช่อไม่ตอบคำถามแต่เลือกที่จะเปลี่ยนประเด็นแทน

"บริษัทเป็นยังไงบ้างครับ? น่าจะไปได้สวยใชไหม?"

พอพูดถึงเรื่องบริษัท เจียงหยวนก็ยืดอกด้วยความภูมิใจ

"แน่นอน! พ่อเพิ่งจัดระเบียบองค์กรครั้งใหญ่ ไล่พวกหัวเก่าออกไปเยอะ แล้วดันคนรุ่นใหม่ขึ้นมาแทน ที่สำคัญ... ผลิตภัณฑ์ใหม่ของเราผ่านการตรวจสอบมาตรฐานระดับชาติแล้ว ผลลัพธ์มันยอดเยี่ยมมาก..."

"อาเช่อ ตอนนี้บริษัทมีการเปลี่ยนแปลงเยอะ ลูกสนใจเข้าไปลองทำงานดูไหม? นี่เป็นโอกาสดีที่ลูกจะเข้าไปสร้างบารมีนะ"

เจียงเช่อปฏิเสธทันที!

จะบ้าเหรอ... ทำไมต้องไปหาเรื่องลำบากทำงานในบริษัทด้วย? เป็นลูกเศรษฐีรุ่นสองที่วันๆ มีความสุขมันไม่ดีตรงไหน? ......

ในขณะเดียวกัน อวี้หว่านเอ๋อร์นอนไม่หลับ เด็กสาวนอนขดตัวอยู่บนเตียงเล็กๆ กอดตุ๊กตาหมีสีซีดจาง สวมเพียงชุดนอนสีขาวบางๆ

เธอมองออกไปที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย ตาเริ่มแห้งผากจนต้องกระพริบตาถี่ๆ ดูเหมือนตุ๊กตาที่ไร้วิญญาณ

เธอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน... ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าจะเผชิญหน้ากับเจียงเช่อยังไงดี ถ้าเจียงเช่อชอบเธอจริงๆ... มันก็คงจะดีกว่านี้

แต่ปัญหาคือ เธอรู้ซึ้งดีว่าเจียงเช่อมันคือไอ้โรคจิตที่แค่หิวโหยในร่างกายเธอ ไม่ได้เห็นเธออยู่ในสายตาจริงๆ

แต่ตัวเธอนี่สิ... กลับเริ่มตกหลุมรักเขาเข้าทีละน้อย ความรู้สึกนี้มันน่ากลัว... เหมือนนักเดินทางที่กำลังจมดิ่งในทรายดูด ยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งถูกกลืนกิน นี่คือสิ่งที่เธอไม่เคยแม้แต่จะกล้าจินตนาการมาก่อน

ยิ่งกว่านั้น เย่เมิ่งเหยาก็ชอบเจียงเช่อ...

ถึงเธอจะเป็นแค่กาฝากข้างกายเย่เมิ่งเหยามาตลอด แต่เธอก็มีความรู้สึกที่ลึกซึ้งให้เพื่อนคนนี้มากเช่นกัน

"พี่เย่... หนูขอโทษ!"

เมื่อคิดได้ดังนั้น เด็กสาวก็เริ่มร้องไห้ออกมาเบาๆ กอดตุ๊กตาหมีไว้แน่นราวกับมันจะมอบความปลอดภัยให้เธอได้ เธอร้องไห้จนหลับไปในสภาพขดตัวเหมือนเม่นน้อย

ท่าทางการนอนที่บ่งบอกถึงความกังวลและความไร้ที่พึ่งได้ดีที่สุด

"เจียงเช่อ... ไอ้คนลามก"

"หยุดรังแกฉันสักทีได้ไหม~"

เห็นได้ชัดว่าภาพจำของเจียงเช่อฝังรากลึกในใจเธอ แม้แต่ตอนละเมอ... เธอก็ยังด่าเขาอยู่เลย ......

"ฮัด... ฮัดชิ้ว!" เจียงเช่อเช็ดจมูกตัวเอง

"เมื่อคืนมีใครด่าฉันหรือเปล่าวะ?" เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะเขาเป็นถึงยอดฝีมือขั้นเร้นลับระดับปลาย แต่ดันมาเป็นหวัดเนี่ยนะ? ปาฏิหาริย์ชัดๆ!

ในขณะที่เจียงเช่อกำลังครุ่นคิด เสียงของระบบก็ขัดจังหวะขึ้นมา

[ติ๊ง! ระบบตรวจพบตัวเอกนำโชคคนใหม่]

เจียงเช่อขมวดคิ้ว "ตัวเอกคนใหม่อีกแล้วเหรอ? ฉันยังจัดการหลินอวี่ไม่จบเลยนะ"

[ติ๊ง! เนื่องจากเจ้าของเป็นวายร้ายระดับสูง จึงมีฉายาวายร้ายติดตัวโดยอัตโนมัติ อัตราการเผชิญหน้ากับตัวเอกหรือนางเอกนำโชคจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก]

เอาเถอะ ฉันคงกลายเป็นวายร้ายเต็มตัวแล้วจริงๆ "แต่ระบบ แกคงไม่โยนตัวเอกประเภทพลังโอเวอร์มาให้ฉันใช่ไหม? อย่างพวกจักรพรรดิปีศาจกลับชาติมาเกิด, เซียนอมตะจุติ, หรือราชาเทพหวนคืน... ถ้ามาแบบนั้นฉันจะไปสู้ได้ยังไง?"

โธ่เอ๊ย ฉันกำลังฝึกยุทธ์อยู่ดีๆ แกจะโยนพวกฝึกเซียนมาให้เนี่ยนะ... ถ้าแบบนั้นก็จบกันไปเลยเถอะ!

[ในตอนนี้ยังไม่มี ระดับของโลกปัจจุบันยังไม่สามารถสร้างตัวเอกระดับนั้นได้]

"หมายความว่าในอนาคตจะมีงั้นเหรอ?" เจียงเช่อมุมปากกระตุก ตอนนี้เปลี่ยนใจไม่ผูกมัดกับระบบทันไหมนะ?

"ช่างเถอะ บางทีในอนาคตฉันอาจจะได้เล่นกับนางฟ้าก็ได้!"

เจียงเช่อกลืนน้ำลายแล้วรีบเก็บสีหน้าหยาบโลนของตัวเองทันที

"เอ้อ... แล้วตัวเอกคนนี้อยู่ไหนล่ะ? ฉันยังไม่เห็นเลย"

ไม่นานนัก เขาก็สังเกตเห็นชายหนุ่มในชุดพนักงานรักษาความปลอดภัย เหนือหัวของรปภ. หนุ่มคนนั้นมีแผงข้อมูลปรากฏขึ้น

[เฉินฮ่าว (ออร่าความโง่เขลาหายไป)]

[อายุ 21 ปี, พนักงานรักษาความปลอดภัยคนใหม่ของโรงเรียนสือหลาน]

[ทายาทตระกูลเฉิน, ยอดฝีมือมวยไทเก๊ก, ขั้นเร้นลับระดับกลาง]

พนักงานรักษาความปลอดภัย?

เจียงเช่อครุ่นคิดพลางมองไปที่เฉินฮ่าว ชัดเจนเลย... พล็อตคุณหนูตระกูลใหญ่มาสัมผัสชีวิต ทำงานเป็นรปภ. เพื่อรอจังหวะโชว์เทพ จีบสาว และตบหน้าพวกโอหัง

สรุปสั้นๆ คำเดียวคือ: แนวตบหน้าสุดฟิน!

เฉินฮ่าวดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง เขาหันมามองที่รถของเจียงเช่อด้วยความฉงน เขารู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังจับจ้องอยู่?

แต่ในวินาทีนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น! เสียงกรีดร้องของเด็กสาวดังมาจากด้านหน้า

"ไปให้พ้นนะ! ฉันเรียกตำรวจแล้ว!"

"ถอยไปจากฉันเดี๋ยวนี้!"

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้อง สีหน้าของเฉินฮ่าวก็เปลี่ยนไปทันที เขาพุ่งตัวออกไปในพริบตา

เจียงเช่อหรี่ตาลงเช่นกัน เขาเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานออกไป! แกอยากจะโชว์เทพงั้นเหรอ?

ฝันไปเถอะ!