บทที่ 33 : ตระกูลเย่เสนอการหมั้นหมายอีกครั้ง และการเปิดใช้งานตัวเลือกวายร้ายระดับเทพ

บทที่ 33 : ตระกูลเย่เสนอการหมั้นหมายอีกครั้ง และการเปิดใช้งานตัวเลือกวายร้ายระดับเทพ

เย่เมิ่งเหยารู้สึกใจคอไม่ดี ตั้งแต่เธอยอมรับหัวใจตัวเองว่ารักเจียงเช่อ เธอก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะซ่อมแซมความสัมพันธ์นี้ เธอบอกตัวเองซ้ำๆ... ขอแค่เธอจริงใจพอ เธอต้องคว้าตัวเจียงเช่อกลับมาได้แน่

เธอรีบเช็ดน้ำตาที่หางตาแล้วขยี้ตามองไปที่หน้าต่างอีกครั้ง คราวนี้กลับเห็นเพียงเจียงเช่อยืนอยู่ลำพัง

"หรือว่า... ฉันจะหมกมุ่นเรื่องเจียงเช่อมากไปจนตาฝาด?"

ต้องใช่แน่ๆ! ถึงช่วงนี้เจียงเช่อจะดูสนิทกับอวี้หว่านเอ๋อร์มากขึ้น แต่เธอรู้จักเพื่อนสนิทคนนี้ดี เธอประกาศตัวเป็นเจ้าของเจียงเช่อขนาดนั้น อวี้หว่านเอ๋อร์จะกล้าทำเรื่องลับหลังเธอได้ยังไง? ไม่มี! ทาง! เป็น! ไป! ได้! ......

"แค่กๆ... ผลักฉันทำไมเนี่ย?"

ในห้องนอน เจียงเช่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ พลางควงกิ๊บติด ผมรูปผีเสื้อเล่นในมือ

อวี้หว่านเอ๋อร์หน้าซีดเผือดด้วยความวิตกกังวล "ซวยแล้ว ซวยแน่ๆ! พี่เมิ่งเหยาต้องเห็นฉันแล้วแน่ๆ เลย!"

"ฉันต้องพังพินาศเพราะนายแน่! พี่เมิ่งเหยาจะคิดกับฉันยังไง?"

"หึ ทั้งหมดเป็นความผิดของนาย ไอ้คนนิสัยเสีย!" ยัยโลลิตัวแสบรีบโยนขี้ให้เจียงเช่อทันที

ทว่าเจียงเช่อไม่ได้ตามใจเธอ เขาหยิบโทรศัพท์คู่ใจออกมาอีกครั้ง "ฉันว่าเธอดูเหมือนกำลัง..."

"ไอ้คนโรคจิต! ไอ้คนลามก!" ตอนนี้อวี้หว่านเอ๋อร์เริ่มจะคุ้นชินกับเจียงเช่อแล้ว แม้จะโกรธและทำอะไรไม่ได้ แต่เธอก็เริ่มชินกับความหยาบโลนของเขา

ไม่นานนัก เสียงที่คุ้นเคยก็ดังมาจากชั้นล่าง ครอบครัวของเย่เมิ่งเหยากำลังคุยกับพ่อแม่ของเจียงเช่ออยู่

"เจียงเช่อ ทำไงดี? ถ้าเย่เมิ่งเหยาเจอฉันเข้า..." อวี้หว่านเอ๋อร์เริ่มกระวนกระวายจนเตรียมจะมุดเข้าตู้เสื้อผ้า

"เจียงเช่อ เดี๋ยวช่วยกันฉันไว้ด้วยนะ เย่เมิ่งเหยาน่ะซื่อจะตาย หลอกง่ายนิดเดียว... คำพูดของนายได้ผลแน่"

เจียงเช่อกอดอก "ทำไมฉันต้องช่วยเธอด้วยล่ะ?"

อวี้หว่านเอ๋อร์แยกเขี้ยว

"หึ! นายได้กำไรจากฉันไปตั้งเท่าไหร่แล้ว ช่วยแค่นี้จะเป็นไรไป?"

"เฮ้ ฉันจ่ายเงินนะ! ราคาก็ติดไว้ชัดเจน เธอจะมาไม้ไหนอีก?"

"น้าาา พี่เจียงเช่อช่วยหน่อยนะค้าาา~~~"

ยัยโลลิเริ่มอ้อน กอดแขนเจียงเช่อแน่น สาบานได้ว่าไม่มีผู้ชายคนไหนต้านทานการอ้อนของโลลิได้หรอก

"เลิกเล่นละครได้แล้ว"

"อยู่ที่นี่แหละ เดี๋ยวฉันลงไปข้างล่างก่อน ส่วนเธอจะโดนจับได้ไหม... ก็แล้วแต่เวรแต่กรรมนะ!"

"โถ่~" ยัยโลลิรีบหาตู้เสื้อผ้าซ่อนตัว เธอไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอก แต่ตอนนี้เย่เมิ่งเหยากำลังตามจีบเจียงเช่ออยู่...

การที่เธอมาคลอเคลียกับเจียงเช่อตอนนี้มันไม่ต่างจากการแอบกินบนเรือนเด่น

ถ้าเย่เมิ่งเหยารู้เข้า มิตรภาพคงขาดสะบั้นแน่นอน ......

ณ ห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง พ่อแม่ของเย่เมิ่งเหยากำลังสนทนากับพ่อแม่ของเจียงเช่อ "พวกเราซาบซึ้งใจจริงๆ ถ้าไม่ได้อาเช่อ... เมิ่งเหยาคงตกอยู่ในอันตราย"

"โอ้ ไม่หรอกค่ะ ลูกชายฉันเขาเป็นคนซื่อตรง เป็นเพื่อนร่วมชั้นคนไหนเขาก็ช่วยทั้งนั้นแหละค่ะ"

เย่ฉางเฟิงสัมผัสได้ถึงระยะห่างจากเจียงหยวนและเจียงอวิ๋นหลี่อย่างชัดเจน ดูเหมือนพวกเขากำลังพยายามขีดเส้นแบ่ง

โดยเฉพาะสายตาของเจียงอวิ๋นหลี่ที่มองเย่เมิ่งเหยานั้นแฝงไปด้วยความรังเกียจอย่างบอกไม่ถูก

ยัยเด็กคนนี้ปั่นหัวลูกชายเธอมาตั้งหลายปี ในใจของเจียงอวิ๋นหลี่ เย่เมิ่งเหยาถูกแปะป้ายว่าเป็น "ยัยดอกบัวขาว" ไปเรียบร้อยแล้ว

เย่เมิ่งเหยาก้มหน้าไม่กล้าสบตา ดูเหมือนแม่ของเจียงเช่อจะไม่ชอบเธอเอาเสียเลย

"พี่เจียงหยวนครับ อาเช่อไม่อยู่บ้านเหรอครับ?"

เย่ฉางเฟิงถาม

"อ้อ... อาเช่อกำลังอ่านหนังสืออยู่ข้างบนน่ะ..."

ยังไม่ทันที่เจียงหยวนจะพูดจบ ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ เดินลงมาจากบันได

"ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ" เจียงเช่อกลับมาสวมมาดเย็นชาและเยือกเย็นอีกครั้ง

เขาเดินช้าๆ เข้ามากลางห้องนั่งเล่น สายตาเขากวาดผ่านเย่เมิ่งเหยาไปหยุดอยู่ที่เย่ฉางเฟิงและภรรยา

เขาไม่ได้พูดอะไร แต่มันให้ความรู้สึกเหมือนเขาพูดทุกอย่างไปหมดแล้ว

"อาเช่อ พวกเราไม่ได้มาแค่ขอบคุณนะ เมิ่งเหยาลูกสาวน้าเธอชอบลูกมากจริงๆ... เมื่อก่อนลูกก็เคยตามจีบลูกสาวน้า แถมทั้งคู่ก็ดูมีใจให้กัน ถ้าพวกเรามาเป็นทองแผ่นเดียวกัน..."

แม่ของเย่เมิ่งเหยาเข้าประเด็นทันที: การทาบทามหมั้นหมาย

เจียงอวิ๋นหลี่แค่นเสียงหึ

"ก่อนหน้านี้ลูกสาวคุณไม่แม้แต่จะปรายตามองลูกชายฉันเลยนะ ทำไมตอนนี้ถึงมาพูดเรื่องแต่งงาน? ประตูตระกูลเจียงไม่ได้เข้ากันได้ง่ายๆ นะคะ"

เจียงอวิ๋นหลี่ถลึงตาใส่เย่เมิ่งเหยาอย่างดุดัน ดูเหมือนแม่สามีตัวร้ายในละครไม่มีผิด

เย่เมิ่งเหยาน้ำตาคลอเบ้า บรรยากาศกลายเป็นอึดอัด ครอบครัวตระกูลเย่ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ถึงจะโกรธแค่ไหน

แต่ในฐานะที่เจียงเช่อคือผู้ช่วยชีวิตลูกสาว พวกเขาต้องรักษามารยาทไว้อย่างที่สุด

เย่ฉางเฟิงกระแอมไอ

"เรื่องของเด็กๆ... ให้พวกเขาตัดสินใจกันเองดีกว่าไหมครับ... อาเช่อ ลูกคิดว่าไง?"

ทุกสายตาจับจ้องไปที่เจียงเช่อ ถ้าเจียงเช่อพูดตอบตกลงตอนนี้... แสดงความรักต่อเย่เมิ่งเหยา

หญิงสาวคนนี้ก็จะได้เป็นคู่หมั้นของเขาทันที แต่ถ้าเขาปฏิเสธ เย่เมิ่งเหยาคงใจสลาย

การถูกปฏิเสธต่อหน้าทั้งสองครอบครัวมันไม่ต่างจากการโดนตบหน้ากลางสี่แยก ศักดิ์ศรีของผู้หญิงก็สำคัญไม่แพ้กัน

[ติ๊ง! ตระกูลเย่เสนอการหมั้นหมาย เปิดใช้งานตัวเลือกวายร้าย]

[ตัวเลือกที่ 1: ตอบตกลงอย่างมีความสุข กลายเป็นลูกเขยตระกูลเย่ รางวัล: ค่าความประทับใจจากเย่เมิ่งเหยา +100 และได้รับฉายา 'สามีของเธอคนเดียว']

คำอธิบายฉายา: เมื่อสวมใส่ เย่เมิ่งเหยาจะซื่อสัตย์ต่อคุณจนวันตาย แต่คุณจะไม่สามารถเพิ่มค่าความประทับใจจากนางเอกคนอื่นได้อีก

[ตัวเลือกที่ 2: ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด หักหน้าตระกูลเย่และเหยียดหยามเย่เมิ่งเหยา รางวัล: ค่าความประทับใจเย่เมิ่งเหยา -80 ได้รับกำลังภายใน 3 ปี]

[ตัวเลือกที่ 3: สวมบทบาทนักแสดง ปล่อยให้ทุกคนเดาใจคุณเอง รางวัล: ค่าความประทับใจจากทุกคน +10 ได้รับฉายา 'เจ้าแห่งฮาเร็ม']

ตัวเลือกวายร้ายถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง! เจียงเช่อพิจารณาทั้งสามทาง ข้อแรกได้ใจเย่เมิ่งเหยาเต็มๆ แต่ฉายามันน่าขยะแขยงเกินไป "สามีของเธอคนเดียว"? ขยะชัดๆ หมายังไม่ใช้เลย!

ในฐานะคนหยาบโลนที่เปี่ยมด้วยคุณภาพ เขาจะยอมดื่มน้ำแค่จอกเดียวจากแม่น้ำสามพันสายได้ยังไง?

ถึงเย่เมิ่งเหยาจะเย้ายวนใจแค่ไหน แต่ถ้าต้องแลกกับการปิดโอกาสคนอื่น มันก็ไม่คุ้ม แต่เจียงเช่อไม่ใช่คนธรรมดา! เขาไม่ใช่เด็กๆ แล้ว! เขาต้องการทั้งหมด!

"อยากให้ผมหมั้นเหรอครับ? ได้สิครับ... แต่ผมมีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง" เจียงเช่อยกยิ้มมุมปากที่ดูอันตราย