บทที่ 100: ครั้งนี้ ฉันชนะสองเด้ง! (ฟรี)

ในเมื่อตอนนี้ยังไม่มีแรงพอสู้กับสำนักงานจัดการเวลา คาร์ลก็เลยตัดสินใจอยู่นิ่งๆ ไว้ก่อนจะดีกว่า

ถ้าสงครามนิวยอร์กไม่เกิดตามกำหนด แล้วดันเกิดเหตุการณ์ปะทะของจักรวาลขึ้นมาแทน เขาก็อาจต้องไปนั่งภาวนาให้เกิดโอกาสเกิดใหม่อีกสักรอบแทน

หลังจากคิดแผนต่างๆ เรียบร้อย คาร์ลก็เลือกที่จะอยู่เฉยๆ แล้วดูว่าโลกจะพัฒนาไปทางไหนต่อ

แต่แน่นอน... โลกมันไม่เคยเป็นไปตามแผนหรอก

เรดควีนจู่ๆ ก็พูดขึ้นมาเตือน

บอสรัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐฯได้เสนอข้อตกลงแปซิฟิกในการประชุมสหประชาชาติเมื่อวันก่อนและข้อตกลงนั้นก็ถูกลงมติผ่านโดยประเทศต่างๆกว่าร้อยประเทศแล้วค่ะ

ข้อตกลงแปซิฟิกมีจุดประสงค์เพื่อควบคุมเหล่าผู้มีพลังพิเศษสหประชาชาติกำลังกดดันกลุ่มอัมเบรลล่าและอาจใช้มาตรการบังคับถ้าทางเราไม่ยอมเซ็นต์ข้อตกลงนี้

คาร์ลถึงกับนิ่งไปเมื่อได้ยินเรดควีนสรุปคร่าวๆ เกี่ยวกับข้อตกลงแปซิฟิกสุดงี่เง่านี่

เขาเกือบถล่มประเทศญี่ปุ่นให้จมทะเลอยู่แล้วนะ แล้วตอนนี้ยังมีใครกล้าลูบคอเสืออีกเหรอ?

“จะให้กลุ่มอัมเบรลล่าถูกควบคุม? ใครให้พวกมันกล้าขนาดนั้นวะ?”

เสียงของเรดควีนดังขึ้นอีกครั้ง

จากการแฮ็กวิดีโอบันทึกการประชุมของยูเอ็นพบว่าข้อตกลงนี้แม้จะเสนอโดยรัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐฯก็จริงแต่จริงๆแล้วน่าจะมีตัวการอยู่เบื้องหลังค่ะ

คาร์ลของขึ้นทันทีที่รู้ว่ามีคนกล้าหาเรื่องเขา

เขาวางแผนจะอยู่อย่างเงียบๆ แล้วแท้ๆ ยังจะมีพวกหาเรื่องมาทำให้ต้องลุกขึ้นมาลงมืออีก

“แม่ง...ดูทรงแล้วต้องเป็นไอ้นิค ฟิวรี่นั่นอีกแน่ๆ!”

เขาไม่ต้องคิดมากเลย เพราะคนที่ชอบใช้ความถูกต้องบังหน้ามากดดันคนอื่นผ่านสหประชาชาติ มันมีอยู่คนเดียว นิค ฟิวรี่

คนอื่นไม่มีใครบ้าพอจะกล้าไปยุ่งกับอัมเบรลล่าหรอก

“ส่งนักฆ่าระดับท็อปไปจัดการตัวแทนประเทศทั้งหมดที่ลงคะแนนเห็นชอบกับข้อตกลงนั้น!”

เสือไม่ได้แผลงฤทธิ์ พวกมันเลยคิดว่าเสือไม่มีเขี้ยว?

คำสั่งได้ถูกส่งต่อไปยังฝ่ายความปลอดภัยเรียบร้อยแล้วค่ะ

“อีกอย่างนะ ไอ้เพียร์ซมันอยากได้หัวรบนิวเคลียร์เพิ่มมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ? บอกมันไปเลยว่า ขอแค่มีเงิน จะเอากี่ลูกก็จัดไป!”

คำสั่งถูกส่งต่อไปยังกรมการค้าต่างประเทศแล้วค่ะ

เดิมทีคาร์ลอยากจะพัฒนาแบบเงียบๆ

แต่ตอนนี้เขาถูกยั่วโมโหจนหมดความอดทน ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง คนจะคิดว่าเขาขี้ขลาด

ยังไงฆ่าพวกชาวบ้านธรรมดาไปก็ไม่ได้ส่งผลอะไรมากนักอยู่ดี

ส่วนเรื่องที่เพียร์ซจะเอานิวเคลียร์ไปใช้ก่อเรื่อง คาร์ลเคยเป็นห่วงผลกระทบอยู่หรอก เลยยังไม่ยอมขายให้

แต่ตอนนี้? ช่างแม่งแล้วล่ะ

ตอนนี้คือเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2011

สงครามนิวยอร์กในปี 2012 ยังอีกตั้งหนึ่งปี

เพียร์ซจะทำอะไรก็ปล่อยแม่งทำไปเถอะ

แค่ก่อนปี 2012 ทุกอย่างกลับมาอยู่ในเส้นทางเดิมก็พอ

ส่วนเรื่องอื่นๆ น่ะเหรอ?

หึ!

“รอดูได้เลย!” คาร์ลตั้งใจแน่วแน่ว่าจะให้ทั้งโลกสัมผัสกับ “ไออุ่นจากT-Virus”

อย่าหาว่าเขาร้ายเลย เขาน่ะ...โดนบังคับให้ทำ!

วันต่อมา อัมเบรลล่าก็ส่งมอบออเดอร์หัวรบนิวเคลียร์สำเร็จ

เพียร์ซได้ขีปนาวุธนิวเคลียร์แบบยิงจากอากาศจำนวน 20 ลูกสมใจ ส่วนคาร์ลก็ได้ทองคำมา 100 ตัน คิดเป็นมูลค่าก่อนที่ดอลลาร์จะตกก็ประมาณแสนล้านดอลลาร์สหรัฐ

รอบนี้คือวิน-วิน!

คาร์ลชนะสองเด้ง!

ทั้งได้ผลประโยชน์ แถมยังกระทืบเหล่าอเวนเจอร์สไปอีกที

เมื่อเพียร์ซที่กำลังคันไม้คันมือเริ่มก่อเรื่อง คาร์ลก็อยากเห็นว่าไอ้นิค ฟิวรี่จะยังมีอารมณ์มาหาเรื่องเขาอยู่มั้ย

คาร์ลไม่เคยใจดีให้กับพวกที่คิดว่าตัวเองเก่งเกินไปหรอกนะ!

เข้าสู่เดือนมีนาคม

สถานการณ์โลกกำลังเครียดขึ้นทุกขณะ T-Virus เหมือนมีจรวดติดปีก กำลังถูกผลักดันอย่างลับๆ โดยใครบางคนอยู่เบื้องหลัง

ตอนนี้ทั้งโลกกำลังติดอยู่ในทะเลซอมบี้

ท่ามกลางสถานการณ์ที่แย่ลงเรื่อยๆ บวกกับพฤติกรรมกร่างของคาร์ลที่ไปฆ่าตัวแทนทางการทูตกว่าร้อยคน ข้อตกลงแปซิฟิกเลยโดนพับเก็บไป

คาร์ลยังไม่หายโมโหด้วยซ้ำ เขายังส่ง “ของดี” ไปเซอร์ไพรส์สำนักงานใหญ่ยูเอ็นที่ย้ายไปยุโรปอีก

ผลลัพธ์? สำนักงานใหญ่ยูเอ็นตอนนี้เต็มไปด้วยซอมบี้นับไม่ถ้วน

เพียร์ซไม่ทำให้ผิดหวังเลย ประกาศฟื้นฟูไฮดร้าทั่วโลกทันที

อาศัยวิกฤตซอมบี้ครั้งนี้ เขาก็ประกาศยึดพื้นที่หลายรัฐทางฝั่งตะวันตกของอเมริกา

รวมถึงโอเรกอน ไอดาโฮ ยูทาห์ เนวาดา และแอริโซนา

ด้วยอำนาจนิวเคลียร์ที่มีในมือ เพียร์ซกลายเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนแบบเนียนๆ

แต่ความจริงคือ... ฝั่งตะวันตกของอเมริกามันกลายเป็นทะเลซอมบี้ไปแล้ว

เพียร์ซแค่ออกมาพูดเท่ๆ ว่ายึดพื้นที่ได้ แต่ตัวเขายังนอนอยู่ที่นิวยอร์กเหมือนเดิม แค่ส่งลูกน้องไปถ่ายวิดีโอมาหลอกเท่านั้นเอง

ถ่ายเสร็จก็เอาคลิปมาโชว์แล้วบอกว่า “ดูสิ เรายึดได้แล้วนะ”

เจ้าหน้าที่ระดับสูงในทำเนียบขาวที่ตอนนี้รัฐบาลกำลังจะแตก ไม่มีเวลาไปใส่ใจไอ้ตัวตลกอย่างเพียร์ซหรอก

ยังไงฝั่งตะวันตกมันก็เละอยู่แล้ว ถ้าเพียร์ซอยากได้... ก็เอาไปเลย

ตอนนี้ผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลสหรัฐฯ ยังคงหลบอยู่ในวอชิงตัน ดีซี และต้องอาศัยอเวนเจอร์สคอยค้ำไว้ถึงจะประคองสถานการณ์ไว้ได้

ไม่มีเวลาจะมาสนใจเพียร์ซตัวตลกที่โผล่มาเล่นใหญ่หรอก

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ตัวการเบื้องหลังวิกฤติโลกครั้งนี้ก็เริ่มรู้สึกว่าหัวโล่ง สบายใจ

ช่วงต่อจากนั้น คาร์ลกลับเข้าสู่โหมดเงียบอีกครั้ง นอกจากดูแลความคืบหน้าของแผนงานใหญ่ของอัมเบรลล่าในแต่ละวันแล้ว เขายังมีเวลาไป “พูดคุยอย่างเป็นมิตร” กับวานด้าและเอด้าอีกด้วย

ความวุ่นวายภายนอก ไม่มีผลอะไรกับฐานของอัมเบรลล่าเลย ที่นั่นยังสงบสุขเหมือนสวรรค์

สำนักงานใหญ่ของอเวนเจอร์ส

ด้วยความช่วยเหลือจากผู้ลี้ภัยนับหมื่น

สำนักงานใหญ่ที่แต่เดิมต้องใช้เวลาสร้างอย่างน้อย 3 เดือน ตอนนี้เสร็จภายในเวลาแค่เดือนนิดๆ

เพราะมีแรงงานเยอะเกิน

อเวนเจอร์สที่ยึดมั่นในหลักมนุษยธรรมก็ไม่กล้าทิ้งผู้ลี้ภัย พวกเขาเลยต้องหาอะไรให้คนพวกนั้นทำ

ไม่งั้นคนที่ไม่มีอะไรทำในโลกหลังหายนะนี่อาจกลายเป็นปัญหาใหญ่ได้

ตอนนี้สิ่งก่อสร้างเสร็จแล้ว ผู้ลี้ภัยนับหมื่นเลยกลับมาว่างอีกครั้ง วันๆ ก็กินกับนอน

ถึงสภาพความเป็นอยู่จะลำบาก ต้องอยู่ในเต็นท์ชั่วคราวนับไม่ถ้วน แต่พวกเขาก็ไม่อดตาย เพราะยังมีอเวนเจอร์สคอยหนุนหลัง

ในห้องทำงานแห่งหนึ่งของสำนักงานใหญ่

นิค ฟิวรี่กำลังนวดขมับตัวเองด้วยความปวดหัว การกระทำของอัมเบรลล่าในช่วงนี้มันทำเขาจะบ้าตาย

โลกทั้งโลกกำลังวุ่นวาย อเวนเจอร์สแทบประคองตัวอยู่ได้ด้วยความช่วยเหลือจากนานาประเทศ

แต่ตอนนี้แต่ละประเทศก็เอาตัวเองไม่รอดแล้ว ความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมก็หยุดไปนานแล้ว

แล้วตอนนี้ผู้ลี้ภัยในเต็นท์นับหมื่นเต็นท์ก็กำลังจะอดตาย

ไม่มีอาหารพอ จะไปเลี้ยงหมูอ้วนที่กินนอนสบายกันทุกวันได้ยังไง?

นิค ฟิวรี่ถึงกับอยากทิ้งพวกหมูอ้วนพวกนี้ แต่ฝั่งอเวนเจอร์สไม่มีทางยอมแน่

ตอนนี้เขาเลยต้องติดอยู่กลางดงปัญหา เพราะอเวนเจอร์สยังพยายามช่วยคนอยู่

ทุกวันมีผู้ลี้ภัยหลายร้อยคนหลั่งไหลเข้ามายังศูนย์พักพิงของอเวนเจอร์ส

แต่ไม่มีใครในอเวนเจอร์สคิดเลยว่า การช่วยคนไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด

อาหารมันไม่พอ คนยิ่งเยอะ อาหารยิ่งหมดไว แล้วหายนะก็จะยิ่งมาเร็ว

นิค ฟิวรี่ไม่กล้าคิดด้วยซ้ำว่าถ้ามีผู้ลี้ภัยอดตายขึ้นมาจริงๆ กำลังใจของเหล่าอเวนเจอร์สจะพังขนาดไหน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….