บทที่ 125: ยุทธการมังกรเพลิง (ฟรี)

แล้วหลังจากปรากฏตัวออกมา จะจบยังไง?

คลาร์กคิดไว้หมดแล้ว

ยังไงเขาก็เป็น "ซูเปอร์แมนผู้เปี่ยมคุณธรรมและจิตใจดีงาม" ที่ไม่อยากเห็นใครต้องบาดเจ็บโดยไม่จำเป็น

พวกวายร้ายจะเอาจุดนี้มาเป็นข้ออ้างเพื่อข่มขู่เมื่อถึงเวลา

แล้วทุกอย่างก็จะจบลงอย่างสวยงามเอง

แน่นอนว่า "สวยงาม" ในที่นี้... ก็สำหรับคลาร์กเท่านั้น

ส่วนคนอื่น... ก็ขึ้นอยู่กับว่า จะมองยังไง นั่นแหละ...

กลางซากปรักหักพัง มังกรชั่วร้ายตัวมหึมาคำรามลั่น แล้วพ่นไฟสีแดงฉานออกมา คลุมรัศมีกว้างเป็นร้อยเมตร

ตรงข้ามกับมังกรเพลิง พายุหิมะ ลูกใหญ่กำลังตกกระหน่ำ บีบอาณาเขตของไฟมังกรให้แคบลงเรื่อยๆ

คริมสันสตอร์ม กับ นักรบเหมันต์ ร่วมมือกันอย่างเป็นทางการ

นักรบเหมันต์สามารถสร้างน้ำแข็งในพื้นที่ขนาดใหญ่ได้ และเมื่อรวมพลังกับคริมสันสตอร์ม พายุหิมะที่ได้ก็มีพลังระดับมหาศาล

ภายใต้การกัดกร่อนของพายุหิมะ แม้แต่ลมหายใจร้อนแรงของมังกรที่อุณหภูมิหลักพันองศาก็ถูกสกัดและดับลง

"โฮก!"

มังกรชั่วคำรามลั่น สะบัดปีกสร้างลมกรรโชกแรง ก่อนจะทะยานร่างมหึมาขึ้นสู่ฟ้า

โครม! โครม! โครม!!!

สายน้ำมหาศาลปั่นป่วนเกิดเป็นวังวนกลางเวหา เว้นพื้นที่ตรงกลางว่างเปล่า รายล้อมด้วยพลังน้ำจาก ไทด์ควีน

เสาน้ำสูงหลายต้นพุ่งขึ้นไปบนฟ้า โจมตีใส่มังกรอย่างไม่ลดละ

มังกรพยายามสะบัดปีกหลบการโจมตีของเสาน้ำ พร้อมทั้งพ่นไฟโต้กลับ

ท่าทีของมันทั้งหยิ่งทะนง และเหยียดหยามศัตรู

“บีฮีมอธตัวนี้ พอแปลงร่างเต็มรูปแบบกลายเป็นมังกรแล้ว พลังมันพุ่งกระฉูด!”

เหงื่อผุดเต็มหน้าผากของไทด์ควีน เธอมองมังกรบนฟ้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

เจ้ามังกรก็คือร่างแปลงเต็มของบีฮีมอธนั่นเอง

พลังของมันเหนือกว่าตอนอยู่ในร่างก่อนหลายเท่า

แถมยังสามารถบินได้ ทำให้ยิ่งจัดการยากขึ้นกว่าเดิมอีก

ทีมรีเวนจ์ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

เพราะพวกมันบินไม่ได้

อาวุธโจมตีระยะไกลอย่างเลเซอร์ก็ถูกทำลายไปหมดแล้ว

ตอนนี้เหลือเพียง ฮอว์คอาย เท่านั้นที่ยังยิงลูกศรจากระยะไกลสร้างความปั่นป่วนได้บ้าง

แต่ก็แค่นั้น...

เพราะแม้แต่ตอนอยู่ในร่างออร์ค การป้องกันของบีฮีมอธก็แข็งแกร่งมากอยู่แล้ว

ตอนนี้แปลงร่างเป็นมังกรแบบเต็มที่ ระดับการป้องกันยิ่งพุ่งขึ้นไปอีก

ลูกศรของฮอว์คอาย ทำอะไรไม่ได้เลย

ส่วนสมาชิกคนอื่นในอินจัสติกลีก? สถานการณ์ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน

แซนด์แมน โดนพลังของไทด์ควีนกดจนขยับแทบไม่ได้ พลังทรายสู้กับน้ำมหาศาลไม่ได้เลย

ไอรอนทาวเวอร์ กับ ลิซาร์ด ยังไม่ฟื้นจากอาการบาดเจ็บ

อาร์คไลท์ สภาพร่างกายยังโอเค แต่โดนน้ำล้อมอยู่ ออกมาไม่ได้

ไฟร์เกิร์ล ก็โดนน้ำกักไว้เช่นกัน แม้จะไม่โดนต้านแรงเท่าแซนด์แมน แต่ก็ยังหลุดออกมาไม่ได้

อีวิลเกิร์ล รอดจากน้ำได้ เพราะแปลงร่างเป็นหมอกพิษ แต่เธอโดน คริมสันสตอร์ม เล่นงานจนร่างแหลก หมอกพิษโดนดูดเข้าไปในพายุหมุน สลบเหมือดไปทั้งตัว

แม้ไม่ถึงขั้นเสียชีวิต แต่ตอนนี้เธอแทบขยับตัวไม่ได้

เหลือแค่ ปีศาจสายฟ้า คนเดียวที่ยังต่อสู้กับหุ่นรีเวนจ์อยู่ แต่เขาต้องรับมือ ถึงเจ็ดตัวพร้อมกัน สถานการณ์บีบคั้นสุดๆ ใกล้จะแพ้เต็มที

มังกรบนฟ้าคำราม แล้วดิ่งลงมาพร้อมพ่นไฟสีแดงอีกครั้ง

แต่ก็ถูก พายุหิมะ ปะทะจนหยุดยั้งได้สำเร็จ

ฟิ่ว~!

มีแสงบางอย่างพุ่งเข้ามา

มันคือเหรียญ!

เหรียญพุ่งไปปะทะกับข้างหัวของมังกร แล้วเกิด ระเบิดรุนแรง

หน้าครึ่งหนึ่งของมังกรไหม้เกรียมดำปี๋

“เกล็ดมันหนาเกินไป ฉันเจาะไม่เข้าเลยแฮะ”

เอ็กซ์พลอชั่น ส่ายหน้าพูดอย่างจนใจ

พลังของเขาใช้ได้ดีกับศัตรูทั่วไป แต่เจอกับเป้าหมายแบบ “สัตว์ร่างยักษ์-เกราะหนา-ไม่กระเด็น” อย่างมังกร

เขาทำอะไรไม่ได้จริงๆ

ตอนนั้นเอง ฟลาวเวอร์ไวน์เกิร์ล ก็พูดขึ้นว่า

“งั้นเอางี้ ฉันจะพยายามมัดมันไว้ แล้วไทด์ควีนกับนักรบเหมันต์ก็ช่วยกันแช่แข็งมัน!”

ไทด์ควีน พยักหน้า “ลองดูได้”

นักรบเหมันต์ ก็เสริมว่า

“ฉันไม่มีปัญหา ขอแค่มันอยู่นิ่งๆ ได้ ฉันจะหาวิธีแช่แข็งให้ได้เอง”

ถ้ามังกรไม่บินว่อนอยู่บนฟ้าล่ะก็ เขาคงแช่แข็งมันได้ตั้งนานแล้ว

ทันใดนั้น ฟลาวเวอร์ไวน์เกิร์ล ปล่อยเถาวัลย์จำนวนมหาศาลพุ่งขึ้นฟ้า ราวกับงูยักษ์หลายตัวพุ่งใส่มังกร

มังกร เห็นดังนั้นก็รีบสะบัดปีก บินสูงขึ้นเพื่อหลบเลี่ยง

แต่จู่ๆ ลูกศรลูกหนึ่ง ก็พุ่งมาจากด้านบน เกิด ระเบิดรุนแรง บนหัวของมัน

ถึงแม้จะไม่ทำให้บาดเจ็บ แต่แรงระเบิดก็สกัดการบิน ทำให้ร่างมันตกต่ำลง

ฮอว์คอาย ที่ยิงลูกศรยิ้มบางๆ

เมื่อเห็นมังกรโดนเถาวัลย์มัดแน่นกลางอากาศ แล้วโดนลากลงมาใกล้พื้นดินเรื่อยๆ เขาก็รู้ทันทีว่า เกมจบแล้ว

แล้วก็จริง!

ทันใดนั้น คลื่นน้ำมหาศาล ก็ซัดเข้าใส่มังกร แล้วกลืนมันทั้งตัว

ต่อมา นักรบเหมันต์ ก็พ่นไอน้ำแข็งออกจากมือ น้ำทั้งหมดกลายเป็นน้ำแข็งในพริบตา

“เรียบร้อย!”

นักรบเหมันต์พูดพร้อมยิ้ม แล้วหันไปมองฮอว์คอายพร้อมยกนิ้วโป้งให้

ถ้าไม่ใช่เพราะลูกศรของฮอว์คอายมาทันเวลา

มังกรอาจจะหนีไปได้อีกแน่ๆ

และถ้าเจ้านั่นตั้งตัวได้เมื่อไหร่ พวกเขาคงไม่มีโอกาสใช้แผนนี้ได้อีก

พูดได้เลยว่า ลูกศรดอกนั้น สำคัญมาก!

“เรียกรวมทีม!”

ฮอว์คอายเรียกหุ่นรีเวนจ์ให้ถอนออกจากแนวปะทะ แล้วนำทีมมาสมทบกับจัสติสลีก

“สวัสดีครับ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในครั้งนี้”

ไทด์ควีน กล่าวขอบคุณฮอว์คอายกับทีม

“นี่คือหน้าที่ของชีลด์ครับ”

ฮอว์คอายตอบกลับ พร้อมหันไปมองบริเวณที่มีน้ำขังอยู่

“พวกคุณจะจัดการพวกที่เหลือยังไง ต้องการความช่วยเหลือไหม?”

ไทด์ควีนยิ้มบางๆ

“ไม่เป็นไร พวกเราจัดการเองได้ค่ะ”

พูดจบ เธอก็สะบัดมือ แยกผืนน้ำออกเป็นทางเดินยาวเปิดเข้าไปด้านใน

“ได้เวลาจัดการพวกมันให้สิ้นเรื่องเสียที”

ไทด์ควีนพูด

คาร์ล ที่ยืนอยู่ข้างๆ บิดคอเบาๆ แล้วยิ้มก่อนจะก้าวเท้าออกไป

แต่ยังไม่ทันเดินได้กี่ก้าว

โครม!!!

มีร่างสีเขียวตกลงมาจากฟ้า กระแทกคาร์ลจมดินทันที

“โอ๊ยย!”

ร่างยักษ์สีเขียว เหยียบคาร์ลไว้กับพื้น กางแขนคำรามลั่นสนั่นสนามรบ!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….