บทที่ 70: พูดคุยจบ ก็ซัดกันหน่อย (ฟรี)

คลาร์กรู้ตัวเลยว่า เขาประเมิน “แอนเชี่ยน วัน” จอมเวทสูงสุดผิดไปจริง ๆ

ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดว่า แอนเชี่ยน วันจะมาหาเขาเพื่อหยุดการเปลี่ยนแปลงไทม์ไลน์

แต่ปรากฏว่า... แอนเชี่ยน วันไม่แสดงท่าทีต่อต้านอะไรเลยแม้แต่น้อย

จากน้ำเสียงและคำพูดของเธอ ยังแอบให้ความรู้สึกว่า... เธอสนับสนุนเขาด้วยซ้ำ

นี่คือสิ่งที่คลาร์กไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย

เขาเคยมั่นใจว่า ถ้าแอนเชี่ยน วันรู้ว่าเขาทำอะไรลงไปบ้าง จะต้องออกมาหยุดเขาแน่ ๆ ถึงฆ่าเขาไม่ได้ ก็ต้องเนรเทศไปที่มิติเสีย ๆ ซักแห่ง

แต่มาคิดดูอีกที... ที่เขาคิดแบบนั้น ก็คงเป็นเพราะความเข้าใจผิดแต่แรก ทำให้ตัดสินใจพลาด

แล้ว “แอนเชี่ยน วัน” อยู่ฝ่ายธรรมะไหม?

แน่นอนว่าอยู่

ในฐานะจอมเวทสูงสุดที่ปกป้องโลกมายาวนานนับร้อยปี ถ้าเธอไม่ใช่ฝ่ายธรรมะ แล้วจะมีใครที่เป็นฝ่ายธรรมะได้อีก?

แต่อย่าลืมว่า... “ความยุติธรรม” ก็มีขอบเขตของมัน

ความยุติธรรมของแอนเชี่ยน วัน มีแค่ในไทม์ไลน์ที่เธออยู่เท่านั้น

อย่างที่เธอพูดเองว่า “ไทม์ไลน์อื่นจะเป็นยังไง มันไม่เกี่ยวกับฉัน”

คลาร์กมองข้ามจุดนี้ไปตั้งแต่แรก และคิดไปเองว่า ความยุติธรรมของแอนเชี่ยน วันนั้นครอบคลุมเกินไป

ซึ่งนั่นคือความผิดพลาดในการประเมิน

แต่ยังดีที่ตอนนี้รู้แล้ว ยังไม่สายเกินไป

“พอได้ยินอาจารย์พูดแบบนี้ ผมก็โล่งใจขึ้นเยอะเลย” คลาร์กพูด พลางจิบชาช้า ๆ แล้วถามต่อด้วยความสงสัย

“แต่ผมยังมีคำถามนึงครับ ถ้าอาจารย์มีแนวคิดแบบนี้อยู่แล้ว ทำไมไม่ลงมือทำเองล่ะครับ?”

แอนเชี่ยน วันยิ้ม แล้วส่ายหัวเบา ๆ

“ฉันจะไม่เป็นฝ่ายเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ก่อน นี่คือหน้าที่ของฉันในฐานะจอมเวทสูงสุด”

คลาร์กยังไม่ค่อยเข้าใจ

การเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ มันเกี่ยวข้องยังไงกับหน้าที่ของจอมเวทสูงสุด?

แต่แอนเชี่ยน วันดูเหมือนไม่ได้อยากจะอธิบายอะไรมากนัก พูดจบแค่นั้น ก็เงียบไปเลย

แม้คลาร์กจะรู้สึกอยากรู้อยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้ติดใจนัก

อย่างน้อยตอนนี้เขารู้แล้วว่า ท่าทีของแอนเชี่ยน วันคืออะไร

เธอจะไม่ลงมือเปลี่ยนแปลงเอง แต่ก็จะไม่ห้ามคนอื่นเปลี่ยน

อารมณ์ประมาณ “ไม่ทำเอง แต่ก็ไม่ยุ่ง”

ถ้าไม่มีใครมาเหยียบเส้นความอดทนของเธอ เธอก็ไม่มานั่งยุ่งด้วย

ประมาณนั้นเลย

หลังจากเข้าใจแนวคิดของแอนเชี่ยน วันแล้ว คลาร์กก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้ต่อ

ส่วนแอนเชี่ยน วันเองก็เปลี่ยนหัวข้อเช่นกัน

เธอเล่าเรื่องราวบางอย่างก่อนที่เธอจะกลายเป็นจอมเวทสูงสุดให้คลาร์กฟัง

ซึ่งคลาร์กก็รู้สึกว่าน่าสนใจไม่น้อย

ก็แหงล่ะ ปกติเขาแทบไม่เคยมีโอกาสได้ฟังเรื่องของจอมเวทสูงสุดกับหูตัวเองแบบนี้มาก่อนเลย

หลายเรื่องเป็นสิ่งใหม่สำหรับเขาทั้งนั้น

พอได้ฟังจากปากของแอนเชี่ยน วันเอง แน่นอนว่าเขาจะไม่นั่งฟังแบบผ่าน ๆ หรอก

ทั้งสองคุยกันอยู่ครึ่งชั่วโมงได้

น้ำชาก็ใกล้หมดแล้ว

แอนเชี่ยน วันลุกขึ้น เตรียมตัวจะกลับ

แต่แล้วคลาร์กก็พูดขึ้นมา

“อาจารย์ ไหน ๆ ก็มาแล้ว มาสู้กันสักยกไหมครับ?”

แอนเชี่ยน วันไม่แสดงอาการตกใจเลยแม้แต่น้อย แค่ยิ้มบาง ๆ แล้วพยักหน้า

“ตรงนี้เลยก็ได้”

เธอพูดพลางใช้พลังเวทเรียกพลังออกมาที่ปลายนิ้ว ก่อนจะร่ายเวทด้วยการจับมือเป็น “อัญเชิญมรรคา” แล้วสะบัดใส่อากาศเบื้องหน้าแบบสบาย ๆ

วินาทีนั้นเอง พื้นที่โดยรอบก็ราวกับกลายเป็นกระจกที่สะท้อนแสงกระจายไปทุกทิศทาง

ในพริบตาเดียว สำนักงานขนาดไม่ถึง 200 ตารางเมตรก็กลายเป็นพื้นที่กว้างใหญ่แบบสุดลูกหูลูกตา

เหมือนกับพื้นที่เดิมถูก “ขยายออก” ไปแบบไม่จำกัด

“เจ๋ง!”

ดวงตาคลาร์กเปล่งประกายทันที

แค่เวท ‘มิติกระจก’ แบบนี้ ก็มากเกินระดับพ่อมดทั่วไปแล้ว

เวทแบบนี้ เรียนก็ยาก จะใช้คล่องยิ่งยากกว่า!

และไม่ต้องสงสัยเลยว่า แอนเชี่ยน วันคือ ‘ตัวจริง’ ด้านนี้!

แค่เธอร่ายเวทชิล ๆ แต่ความมั่นคงของมิติกระจก กับขอบเขตที่สร้างขึ้นก็ใหญ่เกินไปมาก

“เอาตรงนี้แหละ” แอนเชี่ยน วันพูดเสียงเรียบ

วินาทีถัดมา เสียง ตู้ม! ก็ดังสนั่น พื้นใต้เท้าคลาร์กแตกระเบิดออกทันที

ร่างของเขาหายวับ ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าแอนเชี่ยน วัน

แล้วต่อยหมัดเข้าไป!

แต่ดูเหมือนแอนเชี่ยน วันจะคาดไว้แล้ว เธอสะบัดพัดในมือเบา ๆ แล้วเรียกโล่เวทที่มีลายเวทซับซ้อนขึ้นมาขวางหน้าหมัดของคลาร์ก

จังหวะที่โล่เวทปรากฏขึ้นนั้น... เป๊ะมาก!

เป๊ะจนคลาร์กแทบไม่มีโอกาสเปลี่ยนท่าหรือปรับมุมโจมตีได้เลย

ปัง!

โล่เวทสีแดงแตกกระจายทันที

แต่พลังของหมัดคลาร์กก็ถูกสลายไปทั้งหมด

ทุกอย่างเหมือนจะเกิดขึ้นตามแผนของแอนเชี่ยน วันเป๊ะ ๆ

ใช่เลย! เป๊ะทุกจังหวะจริง ๆ!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….