บทที่ 55: ฮีโร่แห่งชาติ ปรากฏกาย (ฟรี)

“เป็นไปได้ยังไง?!”

หัวหน้าผู้ก่อการร้ายมองปืนในมือตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

เขาแทบสงสัยว่าปืนของตัวเองถูกสลับของหรือเปล่าถึงได้เป็นแบบนี้

“พี่...นี่มันดูเหมือนซูเปอร์แมนผู้พิทักษ์ของจริงเลยนะ!”

ผู้ก่อการร้ายคนหนึ่งกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ เหงื่อเย็นไหลเต็มหน้าผาก

เขาเคยอ่านคอมมิค “ซูเปอร์แมนผู้พิทักษ์” มาก่อน และก่อนที่จะลงมือจี้เครื่องบิน ยังเคยแอบไปดูหนังมาแล้วด้วยซ้ำ

และตอนนี้...ซูเปอร์แมนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา ชุด หรือท่าทาง...มันเหมือนกับที่เห็นในหนังเป๊ะๆ

เขารู้สึกราวกับตัวเองหลุดเข้าไปในหนังซะเอง

และตอนนี้...

สมองของเขาโดนความกลัวเข้าครอบงำเต็มๆ!

เพียะ~!

หัวหน้าผู้ก่อการร้ายตบหน้าลูกน้องเสียงดัง

“เพ้อเจ้อ! ซูเปอร์แมนผู้พิทักษ์บ้าบออะไร มันก็แค่ตัวการ์ตูนโง่ๆ เรื่องแต่งทั้งนั้น มันจะมีอยู่จริงได้ยังไง?!”

“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าฆ่าแกไม่ได้!”

เขาตะโกนลั่น แล้วลั่นไกยิงรัวไม่หยุด

กระสุนพุ่งเข้าร่างของคลาร์กแบบเต็มๆ ทั้งตัว ทั้งหน้า

แม้แต่ลูกหนึ่งยังพุ่งเข้าตาขาวของเขาโดยตรง

แต่ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิม...

กระสุนทั้งหมดแบน และหล่นแหมะลงบนพื้นอย่างหมดแรง

“พวกแกมัวรออะไรกันอยู่?! ยิงมันให้หมด!”

หัวหน้าผู้ก่อการร้ายหน้าซีดเผือด พอตั้งสติได้ก็รีบตะโกนสั่งลูกน้องให้เปิดฉากยิงทันที

แกร๊ก~!

แต่แล้วเขาก็คว้าตัวเด็กชายคนหนึ่งข้างๆ มาไว้เป็นตัวประกัน พร้อมเอาปากกระบอกปืนจ่อขมับเด็กทันที

“อย่าเข้ามานะ! ถ้ามันเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะยิงเด็กนี่ทิ้ง!”

เขาตะโกนเสียงแตกด้วยความคลั่ง

คลาร์กส่ายหน้าเบาๆ

วินาทีต่อมา...ร่างของเขาก็เหมือนจะสั่นไหวเล็กน้อย

แล้วทันใดนั้นเอง...

ผู้ก่อการร้ายทั้งหลายที่อยู่ในห้องโดยสารก็ตัวกระตุก ทรุดลงไปกองกับพื้น ทุกคนล้วนมีลำคอบิดเบี้ยวผิดรูป ใบหน้ายังคงแข็งค้างอยู่ในสีหน้าหวาดกลัวในวินาทีสุดท้ายก่อนตาย

“ไม่เป็นไรแล้ว ปลอดภัยแล้ว”

คลาร์กค่อยๆ อุ้มเด็กชายลงมา ส่งคืนสู่อ้อมแขนของแม่ของเขา

ใต้เท้าของเขาคือศพของหัวหน้าผู้ก่อการร้าย คอของมันก็หักเช่นกัน

ก่อนตาย ใบหน้ายังแสดงแววอาฆาต ราวกับจะขู่ไม่ให้คลาร์กเข้าใกล้

“ซูเปอร์แมนผู้พิทักษ์! ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณต้องมาช่วยพวกเรา!”

เด็กชายที่เพิ่งรอดชีวิตไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวเลย กลับยื่นของเล่นซูเปอร์แมนผู้พิทักษ์ในมือให้คลาร์กดูด้วยรอยยิ้ม

คลาร์กยิ้มและลูบหัวเด็กเบาๆ

“ทุกคนครับ กรุณารัดเข็มขัดนิรภัยด้วยนะครับ พวกเรากำลังจะเริ่มลงจอด”

ผู้โดยสารในห้องโดยสารต่างพยักหน้าอย่างว่าง่าย แล้วเริ่มรัดเข็มขัดกันทันที

คลาร์กค่อยๆ จมตัวลงผ่านพื้นห้องโดยสาร

วินาทีถัดมา เขาก็ปรากฏตัวอยู่ใต้ท้องเครื่องบิน

สนามพลังชีวภาพของเขาห่อหุ้มเครื่องบินทั้งลำเอาไว้ เขาชูแขนขึ้นสุดตัว แล้วจับใต้ท้องเครื่องบินไว้แน่น ก่อนจะเริ่มใช้แรงชะลอความเร็วของการร่วงลงของเครื่องบิน

รอบๆ เครื่องบิน ขบวนเฮลิคอปเตอร์ข่าวและสื่อวิทยุกำลังจับภาพเหตุการณ์นี้กันอย่างเต็มที่

“ตอนนี้ทุกคนคงเห็นกันแล้วนะคะ! ซูเปอร์แมนผู้พิทักษ์ได้จัดการผู้ก่อการร้ายทั้งหมดแล้ว! ตอนนี้เขากำลังนำเครื่องบินกลับลงสู่พื้นอย่างปลอดภัย! พระเจ้า~! เขายกรถ...ไม่สิ! เขายกเครื่องบินทั้งลำได้จริงๆ! แข็งแกร่งมาก...ขอฉันได้...เอ่อ! ไม่ ไม่! เขาน่าทึ่งจริงๆ!”

ผู้สื่อข่าวหญิงที่อยู่หน้ากล้องถึงกับตะลึงจนเกือบหลุดพูดในสิ่งที่อยู่ในใจ

ขณะเดียวกัน ผู้ชมทั่วประเทศก็กำลังยืนตาโตอยู่หน้าจอโทรทัศน์

1,500 เมตร... 1,000 เมตร... 500 เมตร...

เมื่อระดับความสูงลดลงเรื่อยๆ ผู้คนบางกลุ่มที่อยู่ใกล้สนามบินก็เงยหน้ามองเห็นเงาดำขนาดใหญ่ของเครื่องบินลำมหึมาบนท้องฟ้า

และเงาร่างที่ประคองมันไว้...ก็ถูกสลักลงในใจพวกเขาอย่างลึกซึ้ง

แคร๊ก~!

คลาร์กลงแตะรันเวย์ของสนามบิน

พื้นรันเวย์ใต้เท้าแตกระแหงจากแรงกระแทก

เขาค่อยๆ ก้มตัวลง ปล่อยให้ล้อเครื่องบินสัมผัสกับรันเวย์ทีละจุด จนกระทั่งเครื่องลงจอดอย่างสมบูรณ์แบบ

และทันทีนั้นเอง...

รถพยาบาล รถตำรวจ รถดับเพลิง...

ทยอยกันมาจอดล้อมรอบเครื่องบิน

ยังมีนักข่าวจากสถานีต่างๆ ที่บางคนถึงกับฝ่าแนวกั้นของสนามบินเพื่อรีบเข้ามาสัมภาษณ์คลาร์กให้ได้ก่อนใคร

“คุณคลาร์ก! คุณคือซูเปอร์แมนผู้พิทักษ์จริงๆ ใช่ไหม? ทุกอย่างในคอมมิคของคุณเป็นเรื่องจริงหมดเลยเหรอคะ?!”

“คุณคลาร์กครับ คุณคิดเห็นยังไงกับเหตุจี้เครื่องบินในครั้งนี้? ทำไมถึงตัดสินใจปรากฏตัวในวันนี้? มีเหตุผลพิเศษอะไรหรือเปล่า?”

“คุณคลาร์กครับ”

กล้องนับไม่ถ้วนหันมาเล็งที่เขา

ไมโครโฟนมากมายถูกยื่นมาตรงหน้า

นักข่าวรุมกันยิงคำถามใส่เขาแทบไม่หยุด

กระทั่งมีนักข่าวว่างจัดคนหนึ่งถามว่าเขามีแฟนหรือยัง!

“เหตุผลที่ผมทำแบบนี้...ก็แค่เพื่อช่วยชีวิตผู้บริสุทธิ์เหล่านี้ครับ ถ้าคุณมีพลังที่ช่วยเหลือคนได้ แต่กลับไม่ทำอะไรเลย คุณก็เป็นส่วนหนึ่งของความรับผิดชอบต่อการตายของพวกเขาเหมือนกัน”

“พลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง!”

“ผมเคยพูดประโยคนี้ไว้ในคอมมิค และวันนี้ ผมก็เต็มใจที่จะรับผิดชอบต่อมัน!”

ต่อหน้ากล้องเหล่านี้ การแสดงของคลาร์กเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

ความจริงแล้ว เขาเคยซ้อมฉากนี้มาหลายรอบแล้วด้วยซ้ำ และในหมู่นักข่าวที่อยู่ตรงนี้...ก็มีคนของไฮดราปะปนอยู่ด้วย

รวมถึงเหตุการณ์ในวันนี้ เหตุจี้เครื่องบินทั้งหมด ก็เป็นแผนที่คลาร์กวางไว้ล่วงหน้า

ทุกอย่างถูกเขียนไว้ใน “บท” ละเอียดเป๊ะหมดแล้ว!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

…………