บทที่ 35: พูดเข้าเรื่องกันเถอะ

บทที่ 35: พูดเข้าเรื่องกันเถอะ

"เข้าเรื่องเลยดีกว่า ฉันไม่อยากฟังพวกนั้น" แครอลพูด

คลาร์กพยักหน้า "ไม่มีปัญหา ฉันก็แค่ตอบคำถามของฟิวรี่เท่านั้นเอง ยังไงพวกเราก็รู้จักกันมานานแล้ว"

ฟิวรี่ยักไหล่แบบไม่ออกความเห็น

"เมื่อกี้ฉันพูดถึง เทสเซอแรคต์ น่ะ ของสิ่งนั้นว่ากันว่ามีพลังงานไม่มีที่สิ้นสุด แล้วก็ใช้เป็นแหล่งพลังงานให้กับเครื่องยนต์ความเร็วแสงได้ด้วย" คลาร์กจู่ๆ ก็ยิ้มขึ้นมาแล้วชี้ไปที่แครอล "แล้วที่เธอมีพลังพิเศษแบบนี้ก็เพราะไปดูดพลังจากคิวบนั่นมาไงล่ะ แน่นอน พลังของเธอไม่ได้มีแค่นั้นหรอก...แค่ยังไม่ได้ขุดให้หมดก็เท่านั้น"

"ฉันจะมีพลังอะไรที่ฉันไม่รู้ตัวเองล่ะ?" แครอลทำหน้าไม่เชื่อกับที่คลาร์กพูด

"เหรอ?" คลาร์กยิ้มแล้วชี้ไปที่ด้านหลังต้นคอเธอ "แล้วไอ้นี่ล่ะ? ถ้าฉันเดาไม่ผิด มันไม่ใช่ตุ้มหูหรือสร้อยคอนะ"

"นั่นเอาไว้ควบคุมอารมณ์ฉัน ไม่ให้ฉันหลุดควบคุมต่างหาก" แครอลอธิบาย

"หลุดควบคุมงั้นเหรอ?" คลาร์กพูดพร้อมหัวเราะเบาๆ "ใครกันแน่ที่ควบคุมไม่ได้? เธอ? หรือคนที่ใส่มันไว้ให้เธอน่ะ?"

"อย่าพูดเล่น"

"มันก็ปลอกคอนั่นแหละ เหมือนแมวหมาข้างถนนที่เจ้าของใส่ปลอกไว้จะได้ควบคุมมันไง เธอเคยเห็นสัตว์ป่าในธรรมชาติใส่ปลอกค้ามั้ยล่ะ?"

คำพูดของคลาร์กทำให้สีหน้าแครอลเปลี่ยนทันที

เธอยกมือขึ้น ดึงผมตัวเองไปข้างหนึ่งแล้วแตะไปที่อุปกรณ์กลมๆ ที่หลังคอ

"แครอล..." เด็กสาวผิวสีลังเลจะพูดอะไรบางอย่าง

แครอลส่ายหน้าเบาๆ เป็นสัญญาณว่าเธอไม่เป็นไร

"เอ้า ทาลอส ไหนลองบอกสาวน้อยไร้เดียงสาคนนี้หน่อยสิว่าไอ้นั่นมันคืออะไร" คลาร์กไขว่ห้าง แล้วชี้ไปที่ทาลอส

ทาลอสเดินเข้าไปดูแค่แว๊บเดียวก็รู้ทันที

"นี่มันอุปกรณ์ควบคุมจิตของพวกครีแน่นอน ถึงจะถูกย่อขนาดลงและดัดแปลงมาหน่อย แต่หลักๆ ก็คือแบบเดียวกัน" ทาลอสระบุได้ทันทีแบบไม่ลังเล

แครอลกัดฟันแน่น พยายามจะถอดมันทิ้ง

แต่ก็เจ็บจนต้องหันหน้าหนี

"อย่าใช้แรง ฉันจะช่วยเอามันออกให้ทีหลัง" คลาร์กพูดขึ้น "ตอนนี้พูดเรื่องอื่นก่อนดีกว่า"

คราวนี้แครอลยอมปล่อยมือจากอุปกรณ์นั่น

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด ยอน ร็อก กำลังเดินทางมายังโลกแล้วตอนนี้"

"แต่ฉันไม่ได้บอกเขานะว่าฉันอยู่ที่นี่" แครอลเถียง

คลาร์กยิ้ม "เธอนี่ไร้เดียงสาจริงๆ นะ นี่ไม่ใช่เรื่องที่เธอบอกหรือไม่บอกหรอก แต่มันคือเรื่องที่ 'เขาอยากรู้หรือเปล่า' ต่างหาก เธอคิดว่าชุดที่เธอใส่น่ะ แค่ใส่เพื่อให้ดูเท่เหรอ?"

"หมายความว่ายังไง?" แครอลขมวดคิ้ว

"เข้าใจคำว่า ‘ติดตามตำแหน่ง’ มั้ย?" คลาร์กพูด "เธอไม่ใช่พวกเดียวกับพวกเขาที่จะไว้ใจได้ เธอคิดว่าพวกนั้นจะไม่ทำอะไรไว้กับชุดรบของเธอเลยรึไง?"

"ก็มีความเป็นไปได้อยู่" ทาลอสพยักหน้าเห็นด้วย

เขาเคยเห็นความเลวร้ายของพวกครีมาก่อน และเขายินดีจะคิดแง่ร้ายที่สุดกับพวกนั้น

แค่ใส่เครื่องติดตามไว้ในชุดรบน่ะเหรอ? เรื่องเล็กมากสำหรับพวกครี

"สรุปคือ เราไม่มีเวลาแล้ว" ฟิวรี่หันไปหาแครอล "เธอคิดว่าพวกนั้นจะมาถึงโลกเมื่อไหร่?"

"ไม่เกิน 24 ชั่วโมงแน่" แครอลถอนหายใจ "ถ้าพวกเขาระบุตำแหน่งฉันได้ตั้งแต่แรก ตอนนี้อาจจะมาถึงแล้วก็ได้"

"ใจเย็นๆ หน่อย" คลาร์กมองสีหน้าทุกคนที่เริ่มตึงเครียด "ถึงพวกเขามาก็แค่หน่วยล่วงหน้าแค่นั้น ไม่กี่คนเอง จัดการไม่ยากหรอก"

"ตัวปัญหาจริงๆ คือพวกกำลังเสริมที่จะตามมาทีหลังต่างหาก"

"ฉันว่าโรแนน เดอะ แอคคิวเซอร์ ต้องดีใจแน่ถ้าได้มาทำลายดาวที่สวยแบบนี้"

"อย่าลืมว่านายก็เป็นชาวโลกเหมือนกันนะ!" ฟิวรี่พูดเสียงเข้ม

"แน่นอน ไม่งั้นฉันจะมานั่งบอกพวกเธอเรื่องพวกนี้อยู่ตรงนี้เหรอ" คลาร์กตอบ "เอาล่ะ ตอนนี้พวกเธอก็น่าจะรู้แล้วล่ะว่าอะไรที่กำลังจะมา งั้นพูดกันตรงๆ ดีกว่า พวกเธอมีแผนยังไง?"

"ยังไงเราก็ต้องไปหาห้องทดลองของมาร์เวลให้เจอก่อน" ทาลอสพูดขึ้น

"พอเจอแล้ว พวกเธอก็ควรถอนตัวไปก่อน" แครอลพูดกับเขา "เรื่องทั้งหมดนี้มันเกิดขึ้นเพราะฉัน พวกเธอเป็นแค่เหยื่อ ไม่ควรต้องมารับกรรมต่อ"

"อย่าลืมนับฉันด้วย" ฟิวรี่เสริม "ฉันไม่อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ารอบตัวกลายเป็นซากปรักหักพัง ที่นี่คือบ้านฉัน ไม่ใช่สนามเด็กเล่นของพวกต่างดาวพวกนั้น!"

"ฟิวรี่ เทคโนโลยีของโลกมันล้าหลังเกินไป" แครอลส่ายหน้า "ถ้าเป็นโรแนนจริงๆ พวกเธอไม่มีทางสู้ไหวแน่"

คำพูดของแครอลชัดเจนและตรงไปตรงมาจนฟังดูเจ็บ

แต่ในตอนนี้ เธอไม่สามารถพูดแบบอ้อมๆ ได้อีกแล้ว

เธอไม่อยากให้มีคนบริสุทธิ์ต้องมาตายเปล่าเพราะเรื่องของเธอ

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >>Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🐙มาร์เวล: เริ่มต้นด้วยการก่อตั้งองค์กรไฮดรา