บทที่ 28: คนพวกนี้มันตัวอะไร

ในฐานทัพอากาศ

รถยนต์กว่าหนึ่งโหลจอดเรียงแถวกันอยู่ ประตูรถเปิดออก นอกจากคนในรถกลุ่มแรกที่ใส่สูทดำผูกเนคไทแล้ว คนอื่น ๆ ล้วนใส่ชุดยูนิฟอร์มคอมแบตสีดำล้วน ใบหน้าไร้ความรู้สึกแบบที่เห็นแล้วขนลุกซู่

"หืม?"

หนึ่งในทีมปฏิบัติการพิเศษที่เดินอยู่ด้านหลังสุด อยู่ดี ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีคนเดินชนเข้าให้ เขาหันไปมองข้างหลัง

"เดินให้มันเร็ว ๆ หน่อย!"

คนที่เดินชนเขาใส่ชุดเดียวกันเป๊ะ แต่มองหน้าปุ๊บก็รู้เลยว่าไม่มีความสำนึก ไม่ขอโทษแถมยังวางมาดใส่อีก

"ก็คุณเดินเร็วไปเอง"

คนที่โดนชนขมวดคิ้ว พูดเสียงเข้มตอบกลับไป

เดินต่อไปอีกไม่กี่ก้าว อยู่ดี ๆ เขาก็เกิดคิดขึ้นมาได้ เดี๋ยวนะ แล้วเขาไม่ได้อยู่ท้ายแถวเหรอ?

งั้นคนที่อยู่ข้างหลังเขา...เป็นใคร?

พอคิดได้แบบนั้น เขาก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ ทันใดนั้นเอง มือใหญ่สองข้างก็คว้าคอเขาแน่นจนหายใจไม่ออก

สติของเขาหลุดวูบไปในทันที

คลาร์กลากร่างของอีกฝ่ายไปยัดใส่ตู้เหล็กด้านข้างอย่างเงียบเชียบ

แล้วร่างของคลาร์กก็เปลี่ยนกลายเป็นรูปลักษณ์ของผู้ชายคนนั้นทันที ก่อนจะเร่งฝีเท้าตามไปสมทบกับกลุ่มที่อยู่ด้านหน้า

"วิลเลียม เป็นอะไรไป?"

หนึ่งในทีมปฏิบัติการพิเศษที่อยู่ข้างหน้าหันมาถาม

"ไม่มีอะไร" คลาร์กที่ตอนนี้ปลอมตัวเป็นวิลเลียม ตอบเสียงเรียบ น้ำเสียงเย็นชาสุด ๆ

อีกฝ่ายไม่ได้สงสัยอะไรเลย

เพราะไอ้พวกนี้น่ะ ใครจะนิสัยดีมั่งล่ะ?

ถึงต้องแอ๊บดีต่อหน้าคนอื่น แต่ในกลุ่มเดียวกันเองก็ไม่มีใครทำตัวเฟรนด์ลี่หรอก

คลาร์กแฝงตัวตามกลุ่มมาเงียบ ๆ

แล้วเขาก็เห็นฟิวรี่กับแครอลอีกครั้ง

ทั้งคู่เพิ่งถูกขังไว้ในห้องหนึ่ง

ฟิวรี่กำลังจะหยิบเครื่องมือสื่อสารส่งข้อความขอความช่วยเหลือพอดี ประตูก็เปิดออก

"เจ้าหน้าที่ฟิวรี่ ภารกิจของคุณสิ้นสุดลงตรงนี้ครับ จากนี้ไปเราจะรับช่วงต่อทั้งหมด"

ชายในชุดสูทดำคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่ม ยื่นบัตรเจ้าหน้าที่มาให้ดู

เขาเป็นสายลับระดับ 6 มีอำนาจมากกว่าฟิวรี่ถึงสามระดับ

การที่มีใครก็ไม่รู้โผล่มาแย่งภารกิจไปหน้าตาเฉย ทำให้ฟิวรี่ไม่พอใจอย่างชัดเจน

"หัวหน้าหน่วยเจอร์รี่ ใช่มั้ย?" ฟิวรี่พูดพลางมองชื่อบนบัตรของอีกฝ่าย "เรื่องนี้ผมต้องขออนุญาตติดต่อหัวหน้าโคห์เลอร์ก่อน ไม่งั้นผมก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกัน"

โคห์เลอร์เป็นหัวหน้าตรงของฟิวรี่ และก็เป็นคนที่สั่งให้ฟิวรี่แอบสืบเรื่องนี้อย่างลับ ๆ ด้วย

แต่จู่ ๆ กลับมีคนอีกกลุ่มโผล่มาแทรกแบบนี้ มันก็น่าสงสัยอยู่ไม่น้อย

"จำสถานะของคุณไว้ด้วย เจ้าหน้าที่ฟิวรี่!" เจอร์รี่พูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ "ผมไม่ได้มาขอร้องคุณนะ แต่มาสั่งคุณ! เข้าใจมั้ย?"

สีหน้าของฟิวรี่เริ่มมืดลง

เจอร์รี่ก็ไม่สนแล้วด้วย หันไปมองแครอล แล้วเปลี่ยนโหมดทันที กลายเป็นน้ำเสียงสุภาพแต่ก็เป็นทางการสุด ๆ

"คุณแครอล แดนเวอร์สครับ จากนี้เราจะเป็นคนดูแลคุณเอง คุณอยากสืบเรื่องโครงการเพกาซัสใช่ไหม? เราสามารถอนุญาตให้คุณเข้าถึงข้อมูลได้"

ดูจากท่าทางแล้ว คนของไฮดราพวกนี้เตรียมการมาอย่างดี

แม้แต่ข้อมูลส่วนตัวของแครอลก็ขุดมาได้หมดแล้ว

"พวกนี้เป็นเพื่อนร่วมงานคุณเหรอ?" แครอลเมินเจอร์รี่แล้วหันไปถามฟิวรี่แทน

ถามจี้ซะเหลือเกิน

อยากรู้ขนาดนั้นเชียว? หรืออยากผูกมิตรอะไรสักอย่าง?

ฟิวรี่หน้าเครียด พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะหยิบ BB Camera ออกมาแล้วพูดว่า

"ผมจะรายงานเรื่องนี้ อย่างน้อยก่อนถึงตอนนั้น ผมยังมีสิทธิ์ร่วมสอบสวนกับคุณอยู่"

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นขัดจังหวะ ฟิวรี่รู้สึกถึงความเจ็บแปลบที่มือทันที

"พวกนายทำบ้าอะไร?!!"

เจอร์รี่หน้าถมึงทึง หันไปมองคนของทีมปฏิบัติการพิเศษที่ชักปืนยิงฟิวรี่

แม้แต่พวกเขาเองก็ยังตกใจกับเสียงปืนเมื่อกี้

"เราปล่อยให้เขาส่งข่าวออกไปไม่ได้ครับ มันจะทำให้แผนปฏิบัติการของเราครั้งนี้ถูกเปิดโปง"

คลาร์กในร่างวิลเลียมตอบเสียงนิ่ง หน้าตาทำเหมือนห่วงเรื่ององค์กรล้วน ๆ

ตอนนี้เจอร์รี่ถึงกับอยากควักปืนมายิงหมอนี่ทิ้ง

ใครเลือกไอ้งี่เง่านี่เข้าทีมฟะ?

"เปิดโปงแผนปฏิบัติการ?"

ฟิวรี่ที่เจ็บมือมองหน้าพวกนั้นอย่างจับผิด

"หมายความว่ายังไงกันแน่? พวกแกเป็นใคร?"

ตอนนี้เขาไม่เชื่อแล้วว่าคนกลุ่มนี้จะมาจากชีลด์จริง ๆ

ใครมันจะยิงเพื่อนร่วมงานเพราะเรื่องแค่นี้วะ?

ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของหมอนั่นมันฟังดูเต็มไปด้วยอะไรแปลก ๆ ทั้งหมดมันมี "กลิ่น" ของแผนลับชัด ๆ

แต่ต้องยอมรับนะ...

คนที่พูดเมื่อกี้แม่งโง่จริง!

โชคดีที่หมอนั่นไม่ได้อยู่ฝั่งเดียวกับเขา

"สรุปแล้ว พวกนี้ไม่ใช่เพื่อนร่วมงานคุณสินะ?" แครอลหันมาถามฟิวรี่อีกที

ฟิวรี่แอบหรี่ตาเล็กน้อยก่อนตอบว่า

"ไม่ว่าจะเป็นใคร พวกนี้ไม่ใช่คนของชีลด์แน่นอน!"

……….